Penjagaan Respiratori dan Terapi Oksigen: pek ulang kaji kilat

Terapi oksigen & pengiraan respiratori

Kanula nasal

FiO₂ ≈ 21% + 4% × L/min (1–6 L/min)

Tempoh silinder

min = (psi − 200) × faktor / (L/min); D 0.16, E 0.28, H 3.14 L/psi

Ventilasi seminit dan alveolar

V̇E = V_T·f, V̇A = (V_T − V_D)·f

Berat badan ramalan

lelaki 50 + 0.91 × (cm − 152.4); wanita 45.5 + 0.91 × (cm − 152.4)

Nisbah P/F (Berlin, PEEP ≥ 5)

ringan > 200–300, sederhana > 100–200, teruk ≤ 100 mmHg

Kandungan oksigen

CaO₂ = 1.34·Hb·SaO₂ + 0.003·PaO₂

Penghantaran oksigen

DO₂ = CaO₂ × CO × 10

Indeks ROX

(SpO₂/FiO₂)/RR

Kaedah

1. Letakkan setiap nilai dalam unit formula: FiO₂ dan SaO₂ sebagai pecahan, PaO₂ dalam mmHg, Hb dalam g/dL.
2. Untuk silinder, tolak baki selamat, darabkan dengan faktor silinder dan bahagikan dengan aliran.
3. Bundarkan masa silinder dan aliran ke bawah, jangan sekali-kali ke atas.
4. Untuk nisbah P/F, semak PEEP dahulu, kemudian bahagikan PaO₂ dengan FiO₂ dan bandingkan dengan 300, 200 dan 100 mmHg.
5. Untuk ventilasi, tolak ruang mati untuk ventilasi alveolar dan gunakan berat badan ramalan untuk isi padu tidal.

Tafsiran gas darah arteri

Julat normal

pH 7.35–7.45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4.7–6.0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L

ROME

Respiratori: PaCO₂ berlawanan dengan pH; Metabolik: HCO₃⁻ sama dengan pH

Rumus Winter

PaCO₂ = 1.5·HCO₃⁻ + 8 ± 2

Alkalosis metabolik

PaCO₂ ≈ 0.7·HCO₃⁻ + 21

Sela anion

AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12

Sela terbetul albumin

AG + 2.5·(4.0 − alb g/dL) = AG + 0.25·(40 − alb g/L)

Nisbah delta

(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)

Nisbah P/F

PaO₂/FiO₂

Persamaan gas alveolus

PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0.8

Osmolaliti serum

2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2.8)

Kaedah

1. Baca pH: di bawah 7.35 ialah asidosis, di atas 7.45 ialah alkalosis.
2. Cari nilai yang menerangkannya: PaCO₂ yang bergerak berlawanan dengan pH ialah respiratori, HCO₃⁻ yang bergerak sama dengan pH ialah metabolik.
3. Lihat nilai yang satu lagi: normal bermaksud tanpa pampasan, tidak normal dalam arah pampasan bermaksud pampasan separa, dan pH normal dengan kedua-dua nilai tidak normal bermaksud pampasan penuh.
4. Dalam asidosis metabolik, bandingkan PaCO₂ dengan rumus Winter, 1.5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, dan hitung sela anion Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
5. Semak sela anion yang tinggi dengan nisbah delta dan, apabila albumin rendah, dengan sela terbetul.

Skor penilaian klinikal

Skala Koma Glasgow

GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15

APGAR

5 tanda × 0–2 = 0–10; 7–10 menenangkan, 4–6 tidak normal secara sederhana, 0–3 rendah

Skala Braden

5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 berisiko

Skala jatuh Morse

jatuh 25, diagnosis 15, alat bantu 15/30, IV 20, cara berjalan 10/20, status mental 15

Risiko NEWS2

0–4 rendah; 3 tunggal rendah–sederhana; 5–6 sederhana; ≥ 7 tinggi

Tekanan arteri purata

MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3

Tekanan nadi dan indeks kejutan

PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP

Indeks jisim badan

BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Kaedah

1. Cari helaian skor yang digunakan oleh soalan dan julatnya (GCS 3–15, APGAR 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
2. Skorkan setiap item secara berasingan, dengan memadankan huraian dengan tahapnya.
3. Tambahkan skor item dan semak bahawa jumlahnya berada dalam julat.
4. Gunakan nilai potongan: untuk NEWS2 cari juga sebarang parameter tunggal yang diskor 3.
5. Untuk nilai terterbitan gunakan MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP dan BMI = kg/m².

Perubatan-pembedahan: kardiovaskular & respiratori

Kaedah

1. Namakan masalah itu: kegagalan pam, arteri tersumbat, rentak, bekuan, penyempitan saluran udara, jangkitan atau masalah peranti.
2. Semak tanda bahaya dahulu: hipoksia, hipotensi, sakit dada, kekeliruan baharu, anggota sejuk tanpa nadi.
3. Padankan oksigen dengan pesakit: 94–98% untuk kebanyakan, 88–92% untuk mereka yang berisiko menahan CO₂.
4. Kaitkan setiap ubat dengan ujian dan risikonya: warfarin dan INR, heparin dan aPTT serta platelet, diuretik dan kalium.
5. Pilih tindakan pertama yang selamat, kemudian eskalasikan dan nilai semula.