Elektronica 1: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 14 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Diodes en transistoren

Diode (constante spanningsval)
VD = 0,7 V when conducting
Actief gebied
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Vaste basisinstelling
IB = (VCC − 0,7)/RB
Instelling met spanningsdeler
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Thévenin-equivalent van de deler
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Collectorlus
VCE = VCC − ICRC − IERE
Verzadiging
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Opampschakelingen

Inverterende versterker
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Niet-inverterende versterker
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Sommeerversterker
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
Ideale opamp
V+ = V−, Iin = 0

RC- en RL-schakelverschijnselen

Tijdconstante
τ = RC | τ = L/R
Respons
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
Condensator bij gelijkstroom
open klemmen; vC kan niet verspringen
Spoel bij gelijkstroom
kortsluiting; iL kan niet verspringen
Eindtoestand
t ≈ 5τ

Methode

  1. Bepaal de beginwaarde vlak na het schakelen: een condensatorspanning en een spoelstroom kunnen niet verspringen.
  2. Bepaal de eindwaarde lang na het schakelen: een condensator gedraagt zich als een open keten, een spoel als een kortsluiting.
  3. Bepaal de tijdconstante: τ = RC of τ = L/R, met de weerstand die de condensator of spoel ziet.
  4. Gebruik x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ.

Serie- en parallelweerstanden

Weerstanden in serie
Req = R1 + R2 + …
Weerstanden parallel
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
Twee parallel
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Wet van Ohm
V = I·R
Vermogen
P = V·I = I²R = V²/R

Methode

  1. Begin aan het uiteinde van het netwerk dat het verst van de klemmen ligt.
  2. Combineer weerstanden in serie door ze op te tellen, en weerstanden parallel met 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …
  3. Teken de schakeling na elke stap opnieuw.
  4. Herhaal tot er één weerstand tussen de klemmen over is.

DC-DC-omzetters

Buck
Vo = D·Vin
Boost
Vo = Vin/(1 − D)
Inverterende buck-boost
|Vo| = Vin·D/(1 − D)
Ideale vermogensbalans
VinIin = VoIo
Spoelrimpel
ΔIL = VL,on·D/(L·f); buck Vin − Vo, boost and buck-boost Vin
Gemiddelde spoelstroom
buck Io; boost en buck-boost Io/(1 − D)
Uitgangsrimpel
buck ΔIL/(8fC); boost en buck-boost Io·D/(fC)
Grens van continue geleiding
buck (1 − D)R/(2f); boost D(1 − D)²R/(2f); buck-boost (1 − D)²R/(2f)

Methode

  1. Bepaal de omzetter (buck, boost of buck-boost) en de duty cycle D uit de spanningsverhouding.
  2. Gebruik de volt-secondebalans over de spoel: de gemiddelde spoelspanning over een periode is nul.
  3. Bepaal de spoelspanning terwijl de schakelaar aan staat, daarna ΔIL = VL·D/(L·f).
  4. Bepaal voor de uitgangsrimpel de lading die in en uit de condensator stroomt; stel voor de grens van continue geleiding de gemiddelde spoelstroom gelijk aan ΔIL/2.

Brug van Wheatstone en rekstrookjes

Deelspanningen
Va = VsR2/(R1 + R2), Vb = VsR4/(R3 + R4)
Output
Vab = Va − Vb
Balans
R1/R2 = R3/R4
Schuifdraadbrug
R/Rx = l/(100 − l)
Thévenin-weerstand
Rth = R1∥R2 + R3∥R4
K-factor
ΔR/R = GF·ε
Uitgang van de brug
kwart Vs·GF·ε/4, half Vs·GF·ε/2, vol Vs·GF·ε
Kleine verandering, één arm
Vab ≈ Vs·ΔR/(4R)
Spanning
σ = E·ε

Methode

  1. Behandel de brug als twee spanningsdelers over dezelfde voeding.
  2. Stel voor evenwicht R₁/R₂ = R₃/R₄ en los op voor de onbekende weerstand.
  3. Bepaal voor een onevenwichtige brug Va en Vb uit de delers en trek ze af; gebruik het Thévenin-equivalent als een meter de uitgang belast.
  4. Reken voor rekstrookjes de rek om naar ΔR/R = GF·ε en gebruik Vs·GF·ε/4, /2 of ×1 voor een kwart-, halve of volle brug.

Digitale logica: poorten, K-kaarten & flip-flops

Basispoorten
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Booleaanse regels
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Volgorde van de Karnaugh-kaart
00, 01, 11, 10 (Gray code)
Groep van 2ᵏ cellen
verliest k variabelen
4-naar-1-multiplexer
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-flops
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Tellers
n-bits: 2ⁿ toestanden; mod-N: kleinste n met 2ⁿ ≥ N; fuit = fklok/N
Ripple-teller
fmax = 1/(n·tpd)
Ring- en Johnson-tellers
n en 2n toestanden

Methode

  1. Werk bij een schakeling van de ingangen naar de uitgang, één poort tegelijk, en schrijf de waarde op elke draad, of schrijf de uitdrukking op en vul de waarheidstabel in.
  2. Zet voor vereenvoudiging de enen (en de don’t-cares als X) in een Karnaugh-kaart met rijen en kolommen in Gray-code: 00, 01, 11, 10.
  3. Dek de enen met zo weinig en zo grote groepen van 1, 2, 4, 8 of 16 cellen als mogelijk, met terugloop om de randen; elke groep is één productterm van de variabelen die constant blijven. Groepeer de nullen voor de POS-vorm.
  4. Lees bij flip-flops en tellers de ingangen af op elke actieve klokflank, schrijf de toestand na elke flank op, en onthoud dat een n-bits teller na 2ⁿ toestanden terugloopt.

2Oefenopgaven

1.Diodes en transistorenGemiddeld
RC​ = 470 Ωβ = 75VCC​ = 12 VRB​ = 100 kΩ

Een NPN-transistor met β = 75 wordt ingesteld met een basisweerstand RB = 100 kΩ vanaf de voeding VCC = 12 V. De collectorweerstand is RC = 470 Ω en de emitter ligt aan massa. Neem VBE = 0,7 V en neem aan dat de transistor in het actieve gebied werkt. Vind de collector-emitterspanning VCE.

VCC = 12 VRB = 100 kΩRC = 470 Ωβ = 75VBE = 0,7 V
VCE = V
2.Diodes en transistorenMoeilijk
V (V)I (mA)0,71280Q = ?

Een diode wordt gemodelleerd als 0,7 V in serie met 10 Ω (hij geleidt boven 0,7 V). Hij staat in serie met een weerstand van 150 Ω over een voeding van 12 V. Bepaal de werkpuntstroom ID waar de diodelijn de belastinglijn snijdt.

Vs = 12 VR = 150 ΩV0 = 0,7 Vrd = 10 Ω
ID = mA
3.OpampschakelingenGemiddeld
−+Vout​Rf​ = 4,7 kΩR1​ = 2 kΩVin​ = 4 VRa​ = 10 kΩRb​ = 100 kΩ

De opamp is ideaal en wordt gevoed met ±15 V. Vind de uitgangsspanning Vout.

Vin = 4 VRa = 10 kΩRb = 100 kΩR1 = 2 kΩRf = 4,7 kΩ
Vout = V
4.OpampschakelingenMoeilijk
Vin​V1​Vout​trap 1: inverterendR1​ = 2 kΩRf1​ = 2 kΩtrap 2: niet-inverterendR2​ = 1 kΩRf2​ = 1 kΩ

Twee ideale opamptrappen staan in cascade: een inverterende versterker (R1, Rf1) gevolgd door een niet-inverterende versterker (R2 naar massa, Rf2 in de terugkoppeling). Beide worden gevoed met ±15 V. Vind de totale spanningsversterking Av = Vout/Vin.

R1 = 2 kΩRf1 = 2 kΩR2 = 1 kΩRf2 = 1 kΩ
Av =
5.RC- en RL-schakelverschijnselenGemiddeld
+−Vs​20 Vt = 0R1​ = 1 kΩR2​ = 10 kΩC68 µF+−vC​

De bron Vₛ laadt de condensator op via R₁, en R₂ staat parallel aan C. De condensator is ongeladen als de schakelaar op t = 0 sluit. Vind de condensatorspanning vC op t = 120 ms.

Vs = 20 VR1 = 1 kΩR2 = 10 kΩC = 68 µFt = 120 ms
vC = V
6.RC- en RL-schakelverschijnselenMoeilijk
+−Vs​20 VR1​ = 15 ΩR2​ = 15 Ωopent op t = 0L150 mHi(t)

De schakelaar over R2 is al lang gesloten, dus de spoelstroom is constant. Op t = 0 gaat de schakelaar open. Vind de spoelstroom i op t = 5 ms.

Vs = 20 VR1 = 15 ΩR2 = 15 ΩL = 150 mHt = 5 ms
i = A
7.Serie- en parallelweerstandenGemiddeld
R1​ = 10 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​12 VR2​3 ΩIR2​AR4​15 ΩB

Vind de stroom IR2 door R2.

V1 = 12 VR1 = 10 ΩR2 = 3 ΩR3 = 10 ΩR4 = 15 Ω
IR2 = A
8.Serie- en parallelweerstandenMoeilijk
R1​ = 5 ΩR3​ = 8 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​36 VR2​30 ΩIR2​AR4​4 ΩBR6​5 Ω

Vind de stroom IR2 door R2.

V1 = 36 VR1 = 5 ΩR2 = 30 ΩR3 = 8 ΩR4 = 4 ΩR5 = 10 ΩR6 = 5 Ω
IR2 = A
9.DC-DC-omzettersGemiddeld
+−36 VSL = ?CR+−14,4 V

Een ideale buck-omzetter zet 36 V om in 14,4 V bij een schakelfrequentie van 25 kHz. Bepaal de zelfinductie L die de piek-piek-rimpelstroom door de spoel op 0,4 A houdt.

Vin​ = 36 VVo​ = 14,4 Vf = 25 kHzΔIL = 0,4 A
L = µH
10.DC-DC-omzettersMoeilijk
tiL​Imax​Io​DTT2T

Een buck-omzetter zet 12 V om in 7,2 V bij 25 kHz met L = 150 µH. Bepaal de kleinste belastingsstroom Io,min waarbij hij in continue geleiding blijft.

Vin​ = 12 VVo​ = 7,2 Vf = 25 kHzL = 150 µH
Io,min = A
11.Brug van Wheatstone en rekstrookjesGemiddeld
+−10 V1000 Ω1000 Ω + ΔR1000 Ω1000 Ωab+−Vab​ = ?

Een brug heeft vier armen van 1000 Ω en Vs = 10 V. De sensor R₂ neemt toe met ΔR = 50 Ω. Bepaal de exacte uitgang Vab in mV.

Vs = 10 VR = 1000 ΩΔR = 50 Ω
Vab = mV
12.Brug van Wheatstone en rekstrookjesMoeilijk
+−V120 Ω120 Ω + ΔR120 Ω120 Ωab+−

Een rekstrookje van 120 Ω met k-factor 2,05 is op een stalen staaf gelijmd. Onder belasting neemt zijn weerstand toe met 0,2952 Ω. Bepaal de rek ε in microrek (µε).

R = 120 ΩGF = 2,05ΔR = 0,2952 Ω
ε = µε
13.Digitale logica: poorten, K-kaarten & flip-flopsGemiddeld
MUXCI0​1I1​CI2​C′I3​ABS1​S0​F

Een 4-naar-1-multiplexer heeft selectie-ingangen S₁ = A en S₀ = B, en data-ingangen gekoppeld aan I₀ = C, I₁ = 1, I₂ = C, I₃ = C′. Voor hoeveel van de 8 combinaties van A, B en C is de uitgang F = 1? Bepaal N.

I₀ = CI₁ = 1I₂ = CI₃ = C′
N =
14.Digitale logica: poorten, K-kaarten & flip-flopsMoeilijk
ABCD000111100001111000X103121415X70601201311501408X9111010

Bepaal voor F(A, B, C, D) = Σm(2, 4, 5, 11, 15) + d(1, 7, 9), waarbij d de don’t-care-condities aangeeft, het aantal N essentiële priemimplicanten.

F(A, B, C, D) = Σm(2, 4, 5, 11, 15) + d(1, 7, 9)
N =

3Oplossingen

1.Diodes en transistoren

Antwoord: VCE = 8,017 V

Instelpunt van een BJT: in het actieve gebied is VBE = 0,7 V, IC = β·IB en IE = (β + 1)·IB. Bepaal IB uit de basislus met de spanningswet, dan IC, en dan VCE uit de collector-emitterlus. Een spanningsdeler aan de basis wordt vervangen door zijn Thévenin-equivalent VTH = VCC·R₂/(R₁ + R₂), RTH = R₁∥R₂; een emitterweerstand telt in de basislus (β + 1) keer zo zwaar.

Basisstroom

IB = (VCC − VBE)/RB = (12 − 0,7)/100 kΩ = 113 µA

Collectorstroom

IC = β·IB = 75·113 µA = 8,475 mA

Collector-emitterspanning

VCE = 12 − 8,475 mA·0,47 kΩ = 8,017 V

Antwoord

VCE = 8,017 V
2.Diodes en transistoren

Antwoord: ID = 70,63 mA

Led- en diodeschakelingen: een in doorlaatrichting geschakelde led laat ongeveer zijn doorlaatspanning VF vallen (ongeveer 2 V voor rood, 3 V voor blauw of wit), ongeacht de stroom. Een serieweerstand stelt de stroom in: R = (Vs − n·VF)/I voor n leds in serie. Met een nauwkeuriger diodemodel V = V₀ + I·rd ligt het werkpunt waar de diodelijn de belastinglijn I = (Vs − V)/R snijdt, dus I = (Vs − V₀)/(R + rd).

Combineer de twee vergelijkingen

12 = 0,7 + I·(150 + 10)

Werkpuntstroom

ID = 11,3/160 = 70,63 mA
VD = 0,7 + 0,07063·10 = 1,406 V

Antwoord

ID = 70,63 mA
3.Opampschakelingen

Antwoord: Vout = 12,18 V

Regels voor de ideale opamp: met tegenkoppeling stuurt de opamp zijn uitgang zo dat beide ingangen op dezelfde spanning staan (V₋ = V₊), en er loopt geen stroom in een van de ingangen. De stroomwet in de inverterende ingang met deze twee feiten geeft de uitgang.

Spanning op de +-ingang

V₊ = Vin·Rb/(Ra + Rb) = 4·100/(10 + 100) = 3,636 V

Niet-inverterende versterking

V₋ = V₊, en de stroom door R₁ loopt ook door Rf.

Vout = V₊·(1 + Rf/R1) = 3,636·(1 + 4,7/2) = 12,18 V

Antwoord

Vout = 12,18 V
4.Opampschakelingen

Antwoord: Av = −2

Regels voor de ideale opamp: met tegenkoppeling stuurt de opamp zijn uitgang zo dat beide ingangen op dezelfde spanning staan (V₋ = V₊), en er loopt geen stroom in een van de ingangen. De stroomwet in de inverterende ingang met deze twee feiten geeft de uitgang.

Versterking van elke trap

A1 = −Rf1/R1 = −2/2 = −1
A2 = 1 + Rf2/R2 = 1 + 1/1 = 2

Totale versterking

Av = A1·A2 = −1·2 = −2

Antwoord

Av = −2
5.RC- en RL-schakelverschijnselen

Antwoord: vC = 15,57 V

Eerste-orde schakelverschijnselen: in een schakeling met één condensator of één spoel gaat elke spanning en stroom exponentieel van de beginwaarde naar de eindwaarde: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, met τ = RC of τ = L/R. Na ongeveer 5τ is de schakeling uitgeslingerd.

Thévenin-equivalent gezien vanaf de condensator

Sluit de bron kort om Rth te vinden; laat de condensator open om de spanning te vinden waarop hij uitkomt.

Rth = R1 ∥ R2 = 1·10/(1 + 10) = 0,9091 kΩ
vC(∞) = 20·10/(1 + 10) = 18,18 V

Tijdconstante

τ = Rth·C = 0,9091·68 = 61,82 ms

Laadcurve

vC(t) = 18,18·(1 − e−120/61,82) = 15,57 V

Antwoord

vC = 15,57 V
6.RC- en RL-schakelverschijnselen

Antwoord: i = 0,9119 A

Eerste-orde schakelverschijnselen: in een schakeling met één condensator of één spoel gaat elke spanning en stroom exponentieel van de beginwaarde naar de eindwaarde: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, met τ = RC of τ = L/R. Na ongeveer 5τ is de schakeling uitgeslingerd.

Beginwaarde, eindwaarde, tijdconstante

Vóór t = 0 overbrugt de gesloten schakelaar R₂; daarna zitten R₁ en R₂ allebei in de kring.

i(0) = 20/15 = 1,333 A
i(∞) = 20/(15 + 15) = 0,6667 A
τ = L/R = 150/30 = 5 ms
i(t) = 0,6667 + (1,333 − 0,6667)·e−t/τ

Stroom op het gegeven tijdstip

i(5) = 0,6667 + (0,6667)·e−5/5 = 0,9119 A

Antwoord

i = 0,9119 A
7.Serie- en parallelweerstanden

Antwoord: IR2 = 0,8451 A

Serie- en parallelschakeling: in serie loopt dezelfde stroom door elke weerstand en R = R₁ + R₂ + …. Parallel staat over elke weerstand dezelfde spanning en 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Een laddernetwerk wordt paar voor paar vereenvoudigd tot er één vervangingsweerstand overblijft.

R1​ = 10 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​12 VR2​3 ΩAR4​15 ΩB

Combineer weerstanden vanaf het verste uiteinde

Begin bij het uiteinde dat het verst van de bron ligt en werk terug naar de bron. Weerstanden met dezelfde stroom staan in serie; weerstanden tussen dezelfde twee knooppunten staan parallel.

R3 + R4 = 10 + 15 = 25 Ω
R2 ∥ 25 = 3·25/(3+25) = 2,679 Ω
Req = R1 + 2,679 = 10 + 2,679 = 12,68 Ω

Stroom uit de bron

De bron ziet alleen Req, dus de wet van Ohm geeft de stroom die hij levert. Die stroom loopt door R₁.

IR1 = V1/Req = 12/12,68 = 0,9465 A

Stroom door R₂

Trek de spanningsval over R₁ af om de spanning in knooppunt A te krijgen; dat is de spanning over R₂.

VA = V1 − IR1·R1 = 12 − 0,9465·10 = 2,535 V
IR2 = VA/R2 = 2,535/3 = 0,8451 A

Antwoord

IR2 = 0,8451 A
8.Serie- en parallelweerstanden

Antwoord: IR2 = 0,7431 A

Serie- en parallelschakeling: in serie loopt dezelfde stroom door elke weerstand en R = R₁ + R₂ + …. Parallel staat over elke weerstand dezelfde spanning en 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Een laddernetwerk wordt paar voor paar vereenvoudigd tot er één vervangingsweerstand overblijft.

R1​ = 5 ΩR3​ = 8 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​36 VR2​30 ΩAR4​4 ΩBR6​5 Ω

Combineer weerstanden vanaf het verste uiteinde

Begin bij het uiteinde dat het verst van de bron ligt en werk terug naar de bron. Weerstanden met dezelfde stroom staan in serie; weerstanden tussen dezelfde twee knooppunten staan parallel.

R5 + R6 = 10 + 5 = 15 Ω
R4 ∥ 15 = 3,158 Ω
R3 + 3,158 = 11,16 Ω
R2 ∥ 11,16 = 8,133 Ω
Req = R1 + 8,133 = 5 + 8,133 = 13,13 Ω

Stroom uit de bron

De bron ziet alleen Req, dus de wet van Ohm geeft de stroom die hij levert. Die stroom loopt door R₁.

IR1 = V1/Req = 36/13,13 = 2,741 A

Stroom door R₂

Trek de spanningsval over R₁ af om de spanning in knooppunt A te krijgen; dat is de spanning over R₂.

VA = V1 − IR1·R1 = 36 − 2,741·5 = 22,29 V
IR2 = VA/R2 = 22,29/30 = 0,7431 A

Antwoord

IR2 = 0,7431 A
9.DC-DC-omzetters

Antwoord: L = 864 µH

DC-DC-omzetters: een schakelaar S staat gedurende de fractie D van elke periode T = 1/f aan. In de stationaire toestand is de gemiddelde spoelspanning nul (volt-secondebalans), wat de ideale omzettingsverhoudingen geeft bij continue geleiding: buck Vo = D·Vin, boost Vo = Vin/(1 − D), inverterende buck-boost |Vo| = Vin·D/(1 − D). Een ideale omzetter behoudt het vermogen: Vin·Iin = Vo·Io. Zolang S aan staat, stijgt de spoelstroom met ΔIL = VL·D·T/L, met VL = Vin − Vo voor de buck en Vin voor de boost en de buck-boost. De uitgangsrimpel is ΔVo = ΔIL/(8fC) voor de buck en Io·D/(fC) voor de boost en de buck-boost. De spoelstroom raakt net nul (de grens van continue geleiding) als de gemiddelde spoelstroom gelijk is aan ΔIL/2.

Duty cycle

D = 14,4/36 = 0,4

Zelfinductie

L = 21,6·0,4/(0,4·25·10³) = 864 µH

Antwoord

L = 864 µH
10.DC-DC-omzetters

Antwoord: Io,min = 0,384 A

DC-DC-omzetters: een schakelaar S staat gedurende de fractie D van elke periode T = 1/f aan. In de stationaire toestand is de gemiddelde spoelspanning nul (volt-secondebalans), wat de ideale omzettingsverhoudingen geeft bij continue geleiding: buck Vo = D·Vin, boost Vo = Vin/(1 − D), inverterende buck-boost |Vo| = Vin·D/(1 − D). Een ideale omzetter behoudt het vermogen: Vin·Iin = Vo·Io. Zolang S aan staat, stijgt de spoelstroom met ΔIL = VL·D·T/L, met VL = Vin − Vo voor de buck en Vin voor de boost en de buck-boost. De uitgangsrimpel is ΔVo = ΔIL/(8fC) voor de buck en Io·D/(fC) voor de boost en de buck-boost. De spoelstroom raakt net nul (de grens van continue geleiding) als de gemiddelde spoelstroom gelijk is aan ΔIL/2.

Duty cycle

D = 7,2/12 = 0,6

Rimpelstroom

ΔIL = 7,2·0,4/(150·10⁻⁶·25·10³) = 0,768 A

Belastingsstroom op de grens

Io,min = ΔIL/2 = 0,384 A

Antwoord

Io,min = 0,384 A

Onder deze stroom gaat de omzetter over op discontinue geleiding en stijgt Vo boven D·Vin.

11.Brug van Wheatstone en rekstrookjes

Antwoord: Vab = 122 mV

Brug van Wheatstone: twee spanningsdelers delen één voeding Vs. De linker deler R1–R2 geeft Va = Vs·R2/(R1 + R2) en de rechter deler R3–R4 geeft Vb = Vs·R4/(R3 + R4); de uitgang is Vab = Va − Vb. De brug is in evenwicht (Vab = 0, geen stroom in de meter) als R1/R2 = R3/R4, dat wil zeggen R1·R4 = R2·R3. Vanaf de uitgang gezien is de brug een Thévenin-bron met Rth = R1∥R2 + R3∥R4.

Knooppuntspanningen

Va = 10·1050/2050 = 5,122 V
Vb = 5 V

Output

Vab = 122 mV

Antwoord

Vab = 122 mV

De lineaire schatting Vs·ΔR/(4R) = 125 mV is 2,5 % te hoog: een kwartbrug is niet helemaal lineair.

12.Brug van Wheatstone en rekstrookjes

Antwoord: ε = 1200 µε

Rekstrookjes: een rekstrookje verandert zijn weerstand met de rek: ΔR/R = GF·ε, waarbij de k-factor GF ongeveer 2 is voor metaalfolie. In een brug met alle armen gelijk aan R geeft één actief rekstrookje (kwartbrug) Vo ≈ Vs·GF·ε/4. Twee actieve rekstrookjes met tegengestelde rek in naburige armen (halve brug) geven Vs·GF·ε/2, en vier (volle brug) geven Vs·GF·ε. De spanning volgt uit de wet van Hooke, σ = E·ε. Weegcellen geven hun gevoeligheid op in mV/V: de uitgang bij volle belasting per volt bekrachtiging.

Relatieve weerstandsverandering

ΔR/R = 0,2952/120 = 0,00246

Rek

ε = 0,00246/2,05 = 0,0012 = 1200 µε

Antwoord

ε = 1200 µε
13.Digitale logica: poorten, K-kaarten & flip-flops

Antwoord: N = 5

Multiplexer: een 2ⁿ-naar-1-multiplexer geeft één van zijn data-ingangen door aan de uitgang; de selectielijnen, gelezen als binair getal, kiezen welke. Voor een 4-naar-1-MUX met selecties S₁S₀ = AB is F = A′B′·I₀ + A′B·I₁ + AB′·I₂ + AB·I₃. Door de data-ingangen aan 0, 1, C of C′ te koppelen, maakt de MUX elke functie van A, B en C, wat een veelgebruikte manier is om logica met één chip te bouwen.

Uitgangsuitdrukking

F = A′B′C + A′B + AB′C + ABC′

Rijen met F = 1

ABC = 001, 010, 011, 101, 110
N = 5

Antwoord

N = 5
14.Digitale logica: poorten, K-kaarten & flip-flops

Antwoord: N = 2

Karnaugh-kaarten: de cellen staan in Gray-code (00, 01, 11, 10), dus naburige cellen, ook die over de randen heen, verschillen in precies één variabele. Groepeer de enen in rechthoeken van 1, 2, 4, 8 of 16 cellen, zo groot en zo weinig mogelijk, totdat elke 1 gedekt is. Elke groep is één productterm: de variabelen die erin constant blijven. Een groep van 2ᵏ cellen verliest k variabelen. Don’t-cares (X) mogen worden gebruikt om groepen groter te maken maar hoeven nooit gedekt te worden. Groepeer je in plaats daarvan de nullen, dan krijg je de minimale POS-vorm.

Priemimplicanten

De grootste groepen die uit enen en X’en gevormd kunnen worden.

BCD, A′C′D, ACD, A′BD, AB′D, A′BC′, A′B′CD′
ABCD000111100001111000X103121415X70601201311501408X9111010

Essentiële priemimplicanten

A′BC′, A′B′CD′
N = 2

Antwoord

N = 2

ExamProblems · examproblems.com/courses/electronics-1