Medische wetenschappen: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 14 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Statistiek voor evidence-based practice

Sensitiviteit en specificiteit
Se = a/(a + c), Sp = d/(b + d)
Voorspellende waarden
PPV = a/(a + b), NPV = d/(c + d)
Accuratesse
(a + d)/n
Likelihoodratio’s
LR+ = Se/(1 − Sp), LR− = (1 − Se)/Sp
PPV bij prevalentie p
Se·p / (Se·p + (1 − Sp)(1 − p))
Odds
odds = p/(1 − p); p = odds/(1 + odds); natestodds = voortestodds × LR
Risicomaten
RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER
Number needed to treat
NNT = 1/ARR, naar boven afgerond; NNH = 1/(EER − CER)
Odds ratio
OR = ad/(bc)
Incidentiedichtheid
nieuwe gevallen / persoonstijd

Methode

  1. Teken de 2 × 2-tabel en benoem a, b, c en d voordat je rekent.
  2. Lees sensitiviteit en specificiteit langs de kolommen, voorspellende waarden langs de rijen.
  3. Stel je voor een andere prevalentie 10,000 mensen voor en vul de tabel met Se, Sp en de prevalentie.
  4. Reken voor een likelihoodratio de kans om naar odds, vermenigvuldig en reken terug.
  5. Bepaal bij een trial eerst EER en CER; dan RR = EER/CER, ARR = CER − EER en NNT = 1/ARR naar boven afgerond.

2Oefenopgaven

1.Anatomie van de mensGemiddeld

De vena portae wordt gevormd door het samenkomen van welke twee aders?

  1. AVena mesenterica superior en vena splenica
  2. BVena cava inferior en vena renalis
  3. CVena mesenterica superior en vena renalis sinistra
  4. DVena hepatica en vena splenica
2.Anatomie van de mensMoeilijk

Bij de foetus verbindt de ductus arteriosus de truncus pulmonalis met de aorta. Wat wordt hij na de geboorte?

  1. AFossa ovalis
  2. BLigamentum venosum
  3. CLigamentum teres
  4. DLigamentum arteriosum
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Actiepotentialen zijn alles-of-niets. Hoe signaleert een neuron dan een sterkere prikkel?

  1. ADoor een andere neurotransmitter af te geven
  2. BDoor vaker actiepotentialen af te vuren
  3. CDoor elke actiepotentiaal groter te maken
  4. DDoor elke actiepotentiaal langer te maken
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Een gezond persoon staat snel op na te hebben gelegen. Welke reflex voorkomt flauwvallen?

  1. ADe chemoreceptorreflex verhoogt de ademfrequentie en het arteriële zuurstofgehalte
  2. BDe baroreceptorreflex verhoogt de hartslag en vernauwt de vaten
  3. CDe Bainbridgereflex verlaagt de hartslag
  4. DADH-afgifte verdubbelt meteen het bloedvolume
5.MicrobiologieGemiddeld

Welke bacterie is de meest voorkomende oorzaak van maagzweren?

  1. AStaphylococcus aureus
  2. BEscherichia coli
  3. CHelicobacter pylori
  4. DClostridioides difficile
6.MicrobiologieMoeilijk

Enkele mensen braken binnen een paar uur na het eten van gebakken rijst die de dag ervoor was gekookt en op kamertemperatuur was bewaard. Welk organisme is de klassieke oorzaak?

  1. ABacillus cereus
  2. BListeria monocytogenes
  3. CClostridium botulinum
  4. DSalmonella Typhi
7.FarmacologieGemiddeld

After several years of levodopa treatment, which problem is common?

  1. ASevere hypoglycaemia after each dose
  2. BDyskinesias and "on–off" fluctuations in response
  3. CComplete and permanent loss of all Parkinson's symptoms
  4. DPermanent hearing loss
8.FarmacologieMoeilijk

A child has a tonic–clonic seizure lasting more than 5 minutes at home and has no IV access. Which drug can be given first by a trained carer or paramedic?

  1. AIntramuscular morphine
  2. BBuccal or intranasal midazolam
  3. COral phenytoin tablets crushed in water
  4. DOral paracetamol syrup
9.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont een metabole acidose met HCO₃⁻ 8 mmol/L. Gebruik de formule van Winter om de verwachte PaCO₂ (het midden van het gebied) in mmHg te vinden.

HCO₃⁻ 8 mmol/L
PaCO₂ = mmHg
10.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,25PaCO₂mmHg354521HCO₃⁻mmol/L22269passende compensatieextra respiratoire acidoseextra respiratoire alkalose

Een oefengas toont een metabole acidose: pH 7,25, PaCO₂ 21 mmHg (2,8 kPa), HCO₃⁻ 9 mmol/L. Vergelijk de gemeten PaCO₂ met de formule van Winter. Klik op je interpretatie.

pH 7,25PaCO₂ 21 mmHg (2,8 kPa)HCO₃⁻ 9 mmol/L
  1. 1passende compensatie
  2. 2extra respiratoire acidose
  3. 3extra respiratoire alkalose
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet op deze strip in afleiding II de gevraagde waarde (QT-interval) in seconden.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QT = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVsinusbradycardie2:1 AV-blok (type onbepaald)tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)derdegraads (compleet) AV-blok

Interpreteer deze afleiding-II-strip. Welke interpretatie kun je op basis van deze ene strip verdedigen? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1sinusbradycardie
  2. 22:1 AV-blok (type onbepaald)
  3. 3tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
  4. 4derdegraads (compleet) AV-blok
13.Statistiek voor evidence-based practiceGemiddeld
gebeurtenisgeen gebeurtenistotaalbehandeling148382530abcontrole96144240cd

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). In een gerandomiseerde studie kregen 530 patiënten een nieuwe behandeling en 240 de controlebehandeling. De tabel toont hoeveel patiënten in elke groep de uitkomst (een ongewenste gebeurtenis zoals een beroerte) hadden. Bepaal de relatieve risicoreductie RRR als percentage. Rond af op één decimaal.

behandeling: 148/530controle: 96/240
RRR = %
14.Statistiek voor evidence-based practiceMoeilijk
p (%)PPV (%)5%PPV = ?100

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een screeningstest heeft een sensitiviteit van 78% en een specificiteit van 92%. Hij wordt gebruikt in een populatie met een prevalentie van 5%. Bepaal de positief voorspellende waarde PPV als percentage. Rond af op één decimaal.

Se = 78%Sp = 92%p = 5%
PPV = %

3Oplossingen

1.Anatomie van de mens

Antwoord: A · Vena mesenterica superior en vena splenica

Waarom dit het antwoord is

De poortader ontstaat achter de hals van de alvleesklier uit de vena mesenterica superior en de vena splenica (miltader). Hij voert voedingsstofrijk bloed naar de lever.

Antwoord

A · Vena mesenterica superior en vena splenica
2.Anatomie van de mens

Antwoord: D · Ligamentum arteriosum

Waarom dit het antwoord is

De ductus arteriosus sluit na de geboorte en wordt het ligamentum arteriosum. Het foramen ovale wordt de fossa ovalis en de ductus venosus het ligamentum venosum.

Antwoord

D · Ligamentum arteriosum
3.Fysiologie van de mens

Antwoord: B · Door vaker actiepotentialen af te vuren

Waarom dit het antwoord is

De prikkelsterkte wordt gecodeerd door de frequentie van actiepotentialen en door het aantal neuronen dat wordt gerekruteerd, niet door hun amplitude.

Antwoord

B · Door vaker actiepotentialen af te vuren
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: B · De baroreceptorreflex verhoogt de hartslag en vernauwt de vaten

Waarom dit het antwoord is

Bloed zakt naar de benen en de druk daalt; de baroreceptoren vuren minder, waardoor binnen seconden de sympathische activiteit stijgt en de vagale daalt, wat hartslag en vaattonus verhoogt.

Antwoord

B · De baroreceptorreflex verhoogt de hartslag en vernauwt de vaten
5.Microbiologie

Antwoord: C · Helicobacter pylori

Waarom dit het antwoord is

H. pylori koloniseert het maagslijmvlies en maakt urease om zuur plaatselijk te neutraliseren. Hij veroorzaakt de meeste maagzweren en wordt behandeld met antibiotica plus een PPI.

Antwoord

C · Helicobacter pylori
6.Microbiologie

Antwoord: A · Bacillus cereus

Waarom dit het antwoord is

Sporen van Bacillus cereus overleven koken. Als gekookte rijst warm blijft staan, groeien de bacteriën en maken ze een hittestabiel emetisch toxine, dus opwarmen maakt de rijst niet veilig.

Antwoord

A · Bacillus cereus
7.Farmacologie

Antwoord: B · Dyskinesias and "on–off" fluctuations in response

Waarom dit het antwoord is

Long-term levodopa use often leads to motor fluctuations, with periods of good control and periods of stiffness, and to dyskinesias at peak dose. Dose timing and add-on drugs are adjusted to manage this.

Antwoord

B · Dyskinesias and "on–off" fluctuations in response
8.Farmacologie

Antwoord: B · Buccal or intranasal midazolam

Waarom dit het antwoord is

Without IV access, buccal or intranasal midazolam, or rectal diazepam, is used to stop a prolonged seizure. Nothing is put into the mouth to swallow during a seizure.

Antwoord

B · Buccal or intranasal midazolam
9.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: PaCO₂ = 20 mmHg

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Formule van Winter

PaCO₂ = 1,5·8 + 8 = 20 mmHg
worpafstand: 18–22 mmHg

Antwoord

PaCO₂ = 20 mmHg
10.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: passende compensatie

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

1,5·9 + 8 = 21,5 → 19,5–23,5 mmHg

Vergelijken

gemeten: 21 mmHg → passende compensatie

Antwoord

passende compensatie
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QT = 0,4 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

10 kleine hokjes van het begin van het QRS tot het einde van de T-top

Omrekenen

QT = 10 × 0,04 s = 0,4 s

Antwoord

QT = 0,4 s

Een vuistregel: bij normale frequenties moet de QT minder dan de helft van het R–R-interval zijn (hier R–R = 0,92 s).

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: 2:1 AV-blok (type onbepaald)

2:1 AV-blok: met twee P-toppen per QRS volgen er nooit twee geleide P-toppen op elkaar, dus je kunt niet zien of de PR zou toenemen (type I) of gelijk zou blijven (type II) vóór een niet-geleide P-top. Op basis van één strip noem je het een 2:1 AV-blok; een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding bepaalt het type. Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar geen van beide bewijst het.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 38 kleine hokjes, 1500 ÷ 38 ≈ 39 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,52 s.
3. P-toppen: positief en regelmatig (P–P 0,76 s, 79 per minuut), twee voor elke QRS.
4. PR-interval: constant op 0,16 s in de geleide slagen.
5. QRS: 0,14 s, breed (0,12 s of meer).

Waarom het type open blijft

Elke tweede P-top wordt niet geleid, dus er volgen nooit twee geleide slagen op elkaar en een toenemende PR kan nooit zichtbaar worden.
2:1 AV-blok (type onbepaald)

Antwoord

2:1 AV-blok (type onbepaald)

Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar alleen een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding geeft uitsluitsel.

13.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: RRR = 30,2 %

Likelihoodratio’s en risicomaten: LR+ = sensitiviteit/(1 − specificiteit), LR− = (1 − sensitiviteit)/specificiteit. In een trial zijn EER en CER de gebeurtenisfrequenties met en zonder behandeling: RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER en NNT = 1/ARR, naar boven afgerond. In een patiënt-controleonderzoek kan alleen de odds ratio OR = ad/(bc) worden gebruikt. Een incidentiedichtheid = nieuwe gevallen/persoonstijd.

Gebeurtenisfrequenties

EER = 148/530 = 0,2792
CER = 96/240 = 0,4

Relatieve risicoreductie

ARR = 0,4 − 0,2792 = 0,1208
RRR = 0,1208/0,4 = 0,3019 ≈ 30,2%

Antwoord

RRR = 30,2%
14.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: PPV = 33,9 %

Voorspellende waarden hangen af van de prevalentie: PPV = Se·p/(Se·p + (1 − Sp)(1 − p)) en NPV = Sp(1 − p)/(Sp(1 − p) + (1 − Se)p). Met likelihoodratio’s: voortestodds = p/(1 − p), natestodds = voortestodds × LR, kans = odds/(1 + odds). Voor een populatie van N is het aantal terecht positieven = N·p·Se en het aantal onterecht positieven = N·(1 − p)·(1 − Sp). NNT = 1/(CER × RRR), naar boven afgerond.

Terecht en onterecht positieven (per persoon)

Se·p = 0,78·0,05 = 0,039
(1 − Sp)·(1 − p) = 0,08·0,95 = 0,076

Positief voorspellende waarde

PPV = 0,039/(0,039 + 0,076) = 0,3391 ≈ 33,9%

Antwoord

PPV = 33,9%

Hoe lager de prevalentie, hoe lager de PPV van dezelfde test.

ExamProblems · examproblems.com/courses/medical-sciences