Medische wetenschappen: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 14 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Statistiek voor evidence-based practice

Sensitiviteit en specificiteit
Se = a/(a + c), Sp = d/(b + d)
Voorspellende waarden
PPV = a/(a + b), NPV = d/(c + d)
Accuratesse
(a + d)/n
Likelihoodratio’s
LR+ = Se/(1 − Sp), LR− = (1 − Se)/Sp
PPV bij prevalentie p
Se·p / (Se·p + (1 − Sp)(1 − p))
Odds
odds = p/(1 − p); p = odds/(1 + odds); natestodds = voortestodds × LR
Risicomaten
RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER
Number needed to treat
NNT = 1/ARR, naar boven afgerond; NNH = 1/(EER − CER)
Odds ratio
OR = ad/(bc)
Incidentiedichtheid
nieuwe gevallen / persoonstijd

Methode

  1. Teken de 2 × 2-tabel en benoem a, b, c en d voordat je rekent.
  2. Lees sensitiviteit en specificiteit langs de kolommen, voorspellende waarden langs de rijen.
  3. Stel je voor een andere prevalentie 10,000 mensen voor en vul de tabel met Se, Sp en de prevalentie.
  4. Reken voor een likelihoodratio de kans om naar odds, vermenigvuldig en reken terug.
  5. Bepaal bij een trial eerst EER en CER; dan RR = EER/CER, ARR = CER − EER en NNT = 1/ARR naar boven afgerond.

2Oefenopgaven

1.Anatomie van de mensGemiddeld

Welke oppervlakkige ader aan de voorkant van de elleboog wordt het vaakst gebruikt voor venapunctie?

  1. AVena mediana cubiti
  2. BVena saphena magna
  3. CVena axillaris
  4. DVena brachialis
2.Anatomie van de mensMoeilijk

Welke knieband voorkomt dat de tibia ten opzichte van de femur naar voren schuift?

  1. AMediale collaterale band
  2. BAchterste kruisband
  3. CVoorste kruisband
  4. DKniepeesband
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Waar zit de natuurlijke pacemaker van het hart?

  1. APurkinjevezels
  2. BAV-knoop
  3. CBundel van His
  4. DSinusknoop
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Het arteriële bloedgas van een patiënt toont pH 7,30, PaCO₂ 7,8 kPa (59 mmHg) en een normaal bicarbonaat. Wat is de waarschijnlijkste stoornis?

  1. AMetabole acidose
  2. BRespiratoire alkalose
  3. CGecompenseerde metabole alkalose
  4. DAcute respiratoire acidose
5.MicrobiologieGemiddeld

MRSA is resistent tegen meticilline omdat het beschikt over:

  1. Ahelemaal geen celwand
  2. Been polysacharidekapsel dat de toegang van alle bètalactams blokkeert
  3. Ceen effluxpomp voor elk antibioticum
  4. Deen veranderd penicillinebindend eiwit (PBP2a)
6.MicrobiologieMoeilijk

Enkele mensen braken binnen een paar uur na het eten van gebakken rijst die de dag ervoor was gekookt en op kamertemperatuur was bewaard. Welk organisme is de klassieke oorzaak?

  1. ABacillus cereus
  2. BClostridium botulinum
  3. CSalmonella Typhi
  4. DListeria monocytogenes
7.FarmacologieGemiddeld

A patient with suspected sepsis has blood cultures ordered and a first antibiotic dose due. What should the nurse do?

  1. AWait for the culture results before giving any antibiotic
  2. BGive the antibiotic only if the temperature is above 40 °C (104 °F)
  3. CTake the blood cultures first, then give the antibiotic at once
  4. DGive the antibiotic first, then take blood cultures the next day
8.FarmacologieMoeilijk

A child has a tonic–clonic seizure lasting more than 5 minutes at home and has no IV access. Which drug can be given first by a trained carer or paramedic?

  1. AOral paracetamol syrup
  2. BIntramuscular morphine
  3. CBuccal or intranasal midazolam
  4. DOral phenytoin tablets crushed in water
9.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 79 mmHg (10,5 kPa). Gebruik de regel dat bij chronische respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 3,5 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 79 mmHg (10,5 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
10.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Een oefengas toont een metabole alkalose met HCO₃⁻ 42 mmol/L. Gebruik verwachte PaCO₂ = 0,7·HCO₃⁻ + 21 om de verwachte PaCO₂ te vinden.

HCO₃⁻ 42 mmol/L
PaCO₂ = mmHg
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet het QT-interval en het R–R-interval op deze regelmatige strip in afleiding II en bereken daarna de voor de frequentie gecorrigeerde waarde (QTc) met de formule van Fridericia QTc = QT/∛RR (beide in seconden). Geef het antwoord in seconden met drie decimalen.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QTc = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok met een onregelmatig ventriculair ritme. Gebruik de 6-secondenmethode om de gevraagde waarde (ventriculaire frequentie) in slagen per minuut te bepalen.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
ventriculaire frequentie = bpm
13.Statistiek voor evidence-based practiceGemiddeld
gevallencontrolesblootgesteld158244abniet blootgesteld72176cd

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt-controleonderzoek vergelijkt 230 patiënten met een ziekte (cases) en 420 mensen zonder die ziekte (controles). De tabel toont hoeveel mensen in elke groep aan een risicofactor waren blootgesteld. Bepaal de odds ratio OR voor de blootstelling. Rond af op twee decimalen.

a = 158b = 244c = 72d = 176
OR =
14.Statistiek voor evidence-based practiceMoeilijk
testziekte aanwezigziekte afwezigtotaalpositief?negatieftotaal10 000

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). 10 000 mensen worden gescreend met een test met sensitiviteit 94% en specificiteit 98%. De prevalentie van de ziekte is 2%. Hoeveel onterecht positieve uitslagen FP worden verwacht?

N = 10 000p = 2%Se = 94%Sp = 98%
FP =

3Oplossingen

1.Anatomie van de mens

Antwoord: A · Vena mediana cubiti

Waarom dit het antwoord is

De vena mediana cubiti kruist de elleboogsplooi (fossa cubiti) tussen de vena cephalica en de vena basilica. Hij is oppervlakkig, groot en tamelijk gefixeerd, dus makkelijk aan te prikken.

Antwoord

A · Vena mediana cubiti
2.Anatomie van de mens

Antwoord: C · Voorste kruisband

Waarom dit het antwoord is

De voorste kruisband beperkt het naar voren schuiven van de tibia; een positieve voorste schuiflade- of Lachmantest wijst op een VKB-ruptuur.

Antwoord

C · Voorste kruisband
3.Fysiologie van de mens

Antwoord: D · Sinusknoop

Waarom dit het antwoord is

De sinusknoop depolariseert spontaan het snelst en bepaalt het hartritme. De AV-knoop vertraagt de prikkel voordat die naar de kamers gaat.

Antwoord

D · Sinusknoop
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: D · Acute respiratoire acidose

Waarom dit het antwoord is

Een lage pH met hoge CO₂ wijst op een respiratoire acidose. Het bicarbonaat is nog niet gestegen, dus de nieren hebben niet gecompenseerd: het is acuut.

Antwoord

D · Acute respiratoire acidose
5.Microbiologie

Antwoord: D · een veranderd penicillinebindend eiwit (PBP2a)

Waarom dit het antwoord is

Het mecA-gen codeert voor PBP2a, dat een lage affiniteit voor bètalactams heeft, zodat de bacterie ondanks meticilline haar celwand kan blijven opbouwen.

Antwoord

D · een veranderd penicillinebindend eiwit (PBP2a)
6.Microbiologie

Antwoord: A · Bacillus cereus

Waarom dit het antwoord is

Sporen van Bacillus cereus overleven koken. Als gekookte rijst warm blijft staan, groeien de bacteriën en maken ze een hittestabiel emetisch toxine, dus opwarmen maakt de rijst niet veilig.

Antwoord

A · Bacillus cereus
7.Farmacologie

Antwoord: C · Take the blood cultures first, then give the antibiotic at once

Waarom dit het antwoord is

Cultures are taken before antibiotics so the organism can be identified, but antibiotics must not be delayed in sepsis. Taking cultures quickly and then giving the antibiotic meets both aims.

Antwoord

C · Take the blood cultures first, then give the antibiotic at once
8.Farmacologie

Antwoord: C · Buccal or intranasal midazolam

Waarom dit het antwoord is

Without IV access, buccal or intranasal midazolam, or rectal diazepam, is used to stop a prolonged seizure. Nothing is put into the mouth to swallow during a seizure.

Antwoord

C · Buccal or intranasal midazolam
9.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 37,65 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|79 − 40| = 39 mmHg → 3,9 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 3,5·3,9 = 37,65 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 37,65 mmol/L
10.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: PaCO₂ = 50,4 mmHg

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

0,7·42 + 21 = 50,4 mmHg

Antwoord

PaCO₂ = 50,4 mmHg

De stijging heeft een grens: PaCO₂ komt door compensatie alleen zelden boven ongeveer 55 mmHg.

11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QTc = 0,404 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

QT = 10,5 × 0,04 = 0,42 s
RR = 28 × 0,04 = 1,12 s

Formule van Fridericia

QTc = 0,42/∛1,12 = 0,42/1,038 = 0,404 s

Antwoord

QTc = 0,404 s

Binnen de gebruikelijke grenzen (ongeveer 0,45 s voor mannen, 0,46 s voor vrouwen). (404 ms)

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire frequentie = 40 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 24 kleine hokjes = 0,96 s → 1500 ÷ 24 = 62,5 ≈ 63 per minuut

Ventriculaire frequentie

4 QRS-complexen in 6 s × 10 = 40 per minuut

Antwoord

ventriculaire frequentie = 40 bpm

Antwoord

ventriculaire frequentie = 40 bpm

Tweedegraads type I (Wenckebach): 4 P-toppen op elke 3 QRS-complexen.

13.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: OR = 1,58

Likelihoodratio’s en risicomaten: LR+ = sensitiviteit/(1 − specificiteit), LR− = (1 − sensitiviteit)/specificiteit. In een trial zijn EER en CER de gebeurtenisfrequenties met en zonder behandeling: RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER en NNT = 1/ARR, naar boven afgerond. In een patiënt-controleonderzoek kan alleen de odds ratio OR = ad/(bc) worden gebruikt. Een incidentiedichtheid = nieuwe gevallen/persoonstijd.

Odds op blootstelling

gevallen: 158/72 = 2,194
controles: 244/176 = 1,386

Odds ratio

OR = (158·176)/(244·72) = 1,583 ≈ 1,58

Antwoord

OR = 1,58

OR boven 1: blootstelling komt vaker voor onder de cases.

14.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: FP = 196

Voorspellende waarden hangen af van de prevalentie: PPV = Se·p/(Se·p + (1 − Sp)(1 − p)) en NPV = Sp(1 − p)/(Sp(1 − p) + (1 − Se)p). Met likelihoodratio’s: voortestodds = p/(1 − p), natestodds = voortestodds × LR, kans = odds/(1 + odds). Voor een populatie van N is het aantal terecht positieven = N·p·Se en het aantal onterecht positieven = N·(1 − p)·(1 − Sp). NNT = 1/(CER × RRR), naar boven afgerond.

Met en zonder de ziekte

10 000·0,02 = 200
10 000 − 200 = 9800

Onterecht positieven

FP = 9800·0,02 = 196

Antwoord

FP = 196

Van de 384 positieven hebben er maar 188 de ziekte (PPV 49%).

ExamProblems · examproblems.com/courses/medical-sciences