Medische wetenschappen: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 14 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Statistiek voor evidence-based practice

Sensitiviteit en specificiteit
Se = a/(a + c), Sp = d/(b + d)
Voorspellende waarden
PPV = a/(a + b), NPV = d/(c + d)
Accuratesse
(a + d)/n
Likelihoodratio’s
LR+ = Se/(1 − Sp), LR− = (1 − Se)/Sp
PPV bij prevalentie p
Se·p / (Se·p + (1 − Sp)(1 − p))
Odds
odds = p/(1 − p); p = odds/(1 + odds); natestodds = voortestodds × LR
Risicomaten
RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER
Number needed to treat
NNT = 1/ARR, naar boven afgerond; NNH = 1/(EER − CER)
Odds ratio
OR = ad/(bc)
Incidentiedichtheid
nieuwe gevallen / persoonstijd

Methode

  1. Teken de 2 × 2-tabel en benoem a, b, c en d voordat je rekent.
  2. Lees sensitiviteit en specificiteit langs de kolommen, voorspellende waarden langs de rijen.
  3. Stel je voor een andere prevalentie 10,000 mensen voor en vul de tabel met Se, Sp en de prevalentie.
  4. Reken voor een likelihoodratio de kans om naar odds, vermenigvuldig en reken terug.
  5. Bepaal bij een trial eerst EER en CER; dan RR = EER/CER, ARR = CER − EER en NNT = 1/ARR naar boven afgerond.

2Oefenopgaven

1.Anatomie van de mensGemiddeld

Welke hersenzenuw stuurt de bewegingen van de tong aan?

  1. ANervus glossopharyngeus (IX)
  2. BNervus vagus (X)
  3. CNervus facialis (VII)
  4. DNervus hypoglossus (XII)
2.Anatomie van de mensMoeilijk

Letsel van de nervus fibularis communis bij de fibulahals geeft meestal:

  1. AZwakke heupabductie
  2. BGevoelsverlies onder de voetzool
  3. CKlapvoet
  4. DOnvermogen de knie te buigen
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Welk eiwit vormt het netwerk dat een bloedstolsel stabiliseert?

  1. ATrombine
  2. BFibrine
  3. CCollageen
  4. DAlbumine
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Welk preparaat gebruikten Hodgkin en Huxley in hun klassieke onderzoek naar de ionische basis van de actiepotentiaal?

  1. AHet ruggenmerg van de kat
  2. BGekweekte menselijke corticale neuronen
  3. CHet reuzenaxon van de pijlinktvis
  4. DHet zenuw-spierpreparaat van de nervus ischiadicus van de kikker
5.MicrobiologieGemiddeld

Welk vaccin bevat levende verzwakte (geattenueerde) virussen?

  1. AHepatitis B-vaccin
  2. BBMR (bof, mazelen, rodehond)
  3. CTetanusvaccin
  4. DGeïnactiveerd griepvaccin (injectie)
6.MicrobiologieMoeilijk

Waarom wordt Chlamydia trachomatis meestal aangetoond met nucleïnezuuramplificatietests in plaats van met een routinekweek op agar?

  1. AHet is te groot om op agarplaten te groeien
  2. BHet is een obligaat intracellulaire bacterie die niet op gewone media kan groeien
  3. CHet is een virus en heeft geen DNA
  4. DHet sterft meteen in aanwezigheid van zuurstof
7.FarmacologieGemiddeld

During an amphotericin B infusion, the patient has fever, chills and shaking. What is the most likely explanation?

  1. AA sign that the drug has been given into an artery
  2. BA common infusion reaction to amphotericin B
  3. CA sign that the fungal infection is cured
  4. DSevere hypoglycaemia caused by the drug
8.FarmacologieMoeilijk

A patient who takes clonidine stopped it suddenly two days ago. He is now agitated, has a headache and his blood pressure is very high. What is the most likely explanation?

  1. AClonidine toxicity due to slow excretion by the kidneys
  2. BAn allergic reaction to clonidine
  3. CRebound hypertension from abrupt clonidine withdrawal
  4. DNormal variation unrelated to the medication
9.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Oefenwaarden: Na⁺ 132 mmol/L, glucose 28,4 mmol/L en ureum 23,9 mmol/L. Bereken de serumosmolaliteit Osm = 2·Na⁺ + glucose + ureum op een geheel getal nauwkeurig.

Na⁺ 132 mmol/Lglucose 28,4 mmol/Lureum 23,9 mmol/L
Osm = mOsm/kg
10.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,22PaCO₂mmHg354568HCO₃⁻mmol/L222627acutechronischeacuut op chronisch

Een oefengas toont een respiratoire acidose: pH 7,22, PaCO₂ 68 mmHg (9,1 kPa), HCO₃⁻ 27 mmol/L. Gebruik de regels ‘HCO₃⁻ stijgt 1 mmol/L per 10 mmHg (acuut) of 3,5 mmol/L per 10 mmHg (chronisch)’ om het in te delen. Klik op je antwoord.

pH 7,22PaCO₂ 68 mmHg (9,1 kPa)HCO₃⁻ 27 mmol/L
  1. 1acute
  2. 2chronische
  3. 3acuut op chronisch
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet het QT-interval en het R–R-interval op deze regelmatige strip in afleiding II en bereken daarna de voor de frequentie gecorrigeerde waarde (QTc) met de formule van Bazett QTc = QT/√RR (beide in seconden). Geef het antwoord in seconden met drie decimalen.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QTc = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. De QRS-complexen zijn regelmatig: bepaal de gevraagde waarde (ventriculaire frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
ventriculaire frequentie = bpm
13.Statistiek voor evidence-based practiceGemiddeld
mensenjaar11200,522002,533502nieuwe gevallen59

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). In een cohort werden groepen mensen verschillend lang gevolgd (zie de tabel: aantal mensen en jaren follow-up per groep). Tijdens de follow-up traden 59 nieuwe gevallen op. Bepaal de incidentiedichtheid IR per 1000 persoonsjaren. Rond af op één decimaal.

120 × 0,5 jaar200 × 2,5 jaar350 × 2 jaar59 nieuwe gevallen
IR = per 1000 persoonsjaren
14.Statistiek voor evidence-based practiceMoeilijk
CER30%EER?RRR 18%

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een behandeling verlaagt het risico op een gebeurtenis met 18% in relatieve termen (RRR = 18%). In een patiëntengroep is het risico zonder behandeling (CER) 30% over vijf jaar. Bepaal het number needed to treat NNT gedurende vijf jaar om één gebeurtenis te voorkomen. Rond naar boven af op een geheel aantal patiënten.

RRR = 18%CER = 30%
NNT =

3Oplossingen

1.Anatomie van de mens

Antwoord: D · Nervus hypoglossus (XII)

Waarom dit het antwoord is

De nervus hypoglossus bezenuwt de intrinsieke en de meeste extrinsieke tongspieren. Bij een laesie wijkt de uitgestoken tong af naar de aangedane kant.

Antwoord

D · Nervus hypoglossus (XII)
2.Anatomie van de mens

Antwoord: C · Klapvoet

Waarom dit het antwoord is

De nervus fibularis communis bezenuwt de voetheffers en evertoren. Letsel bij de fibulahals geeft een klapvoet en een hanentred. De voetzool wordt bezenuwd door de nervus tibialis.

Antwoord

C · Klapvoet
3.Fysiologie van de mens

Antwoord: B · Fibrine

Waarom dit het antwoord is

Trombine zet oplosbaar fibrinogeen om in onoplosbare fibrinedraden, die de plaatjesprop binden en rode bloedcellen vangen tot een stabiel stolsel.

Antwoord

B · Fibrine
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Het reuzenaxon van de pijlinktvis

Waarom dit het antwoord is

Het reuzenaxon van de pijlinktvis is tot ongeveer 1 mm dik, zodat er voltage-clampelektroden in konden worden gebracht. Zo werd aangetoond dat natriuminstroom en kaliumuitstroom de actiepotentiaal vormen.

Antwoord

C · Het reuzenaxon van de pijlinktvis
5.Microbiologie

Antwoord: B · BMR (bof, mazelen, rodehond)

Waarom dit het antwoord is

BMR bevat verzwakte levende virussen die zich een beetje vermenigvuldigen en een sterke, langdurige immuniteit geven. Tetanus is een toxoïd en hepatitis B een subunitvaccin.

Antwoord

B · BMR (bof, mazelen, rodehond)
6.Microbiologie

Antwoord: B · Het is een obligaat intracellulaire bacterie die niet op gewone media kan groeien

Waarom dit het antwoord is

Chlamydia vermenigvuldigt zich alleen in gastheercellen, dus kan het niet op agar worden gekweekt. NAAT's zoals PCR op urine of swabs zijn gevoelig en vormen de standaard diagnostische test.

Antwoord

B · Het is een obligaat intracellulaire bacterie die niet op gewone media kan groeien
7.Farmacologie

Antwoord: B · A common infusion reaction to amphotericin B

Waarom dit het antwoord is

Amphotericin B often causes fever, rigors and nausea during infusion. Premedication and a slower rate can reduce them, and kidney function and electrolytes are monitored.

Antwoord

B · A common infusion reaction to amphotericin B
8.Farmacologie

Antwoord: C · Rebound hypertension from abrupt clonidine withdrawal

Waarom dit het antwoord is

Clonidine is a central alpha-2 agonist. Stopping it suddenly lets sympathetic activity surge, causing rebound hypertension, so it is tapered gradually.

Antwoord

C · Rebound hypertension from abrupt clonidine withdrawal
9.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: Osm = 316 mOsm/kg

Afgeleide waarden: de berekende serumosmolaliteit is 2·Na⁺ + glucose + ureum met alle waarden in mmol/L (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8 met glucose en BUN in mg/dL); normaal is ongeveer 275–295 mOsm/kg. De P/F-ratio is PaO₂ gedeeld door FiO₂ als fractie. De alveolaire zuurstofdruk is PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 mmHg op zeeniveau, en de A–a-gradiënt is PAO₂ − PaO₂.

Berekende osmolaliteit

Osm = 2·132 + 28,4 + 23,9 = 316,3 ≈ 316 mOsm/kg

Antwoord

Osm = 316 mOsm/kg
10.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: acute

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte HCO₃⁻

acute: 24 + 1·2,8 = 26,8 mmol/L
chronische: 24 + 3,5·2,8 = 33,8 mmol/L

Vergelijken

gemeten: 27 mmol/L → acute

Antwoord

acute
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QTc = 0,384 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

QT = 9 × 0,04 = 0,36 s
RR = 22 × 0,04 = 0,88 s

Formule van Bazett

QTc = 0,36/√0,88 = 0,36/0,9381 = 0,384 s

Antwoord

QTc = 0,384 s

Binnen de gebruikelijke grenzen (ongeveer 0,45 s voor mannen, 0,46 s voor vrouwen). (384 ms)

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire frequentie = 34 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 22 kleine hokjes = 0,88 s → 1500 ÷ 22 = 68,18 ≈ 68 per minuut

Ventriculaire frequentie

R–R = 44 kleine hokjes = 1,76 s → 1500 ÷ 44 = 34,09 ≈ 34 per minuut

Antwoord

ventriculaire frequentie = 34 bpm

Antwoord

ventriculaire frequentie = 34 bpm

2:1 AV-blok: elke tweede P-top wordt niet geleid, dus de atriale frequentie is tweemaal de ventriculaire frequentie.

13.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: IR = 46,8 per 1000 persoonsjaren

Likelihoodratio’s en risicomaten: LR+ = sensitiviteit/(1 − specificiteit), LR− = (1 − sensitiviteit)/specificiteit. In een trial zijn EER en CER de gebeurtenisfrequenties met en zonder behandeling: RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER en NNT = 1/ARR, naar boven afgerond. In een patiënt-controleonderzoek kan alleen de odds ratio OR = ad/(bc) worden gebruikt. Een incidentiedichtheid = nieuwe gevallen/persoonstijd.

Persoonsjaren

PY = 120·0,5 + 200·2,5 + 350·2 = 1260

Incidentiedichtheid

IR = 59/1260·1000 = 46,8 per 1000 persoonsjaren

Antwoord

IR = 46,8 per 1000 persoonsjaren
14.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: NNT = 19

Voorspellende waarden hangen af van de prevalentie: PPV = Se·p/(Se·p + (1 − Sp)(1 − p)) en NPV = Sp(1 − p)/(Sp(1 − p) + (1 − Se)p). Met likelihoodratio’s: voortestodds = p/(1 − p), natestodds = voortestodds × LR, kans = odds/(1 + odds). Voor een populatie van N is het aantal terecht positieven = N·p·Se en het aantal onterecht positieven = N·(1 − p)·(1 − Sp). NNT = 1/(CER × RRR), naar boven afgerond.

Absolute risicoreductie

ARR = 0,3·0,18 = 0,054

Number needed to treat

NNT = 1/0,054 = 18,52 → 19

Antwoord

NNT = 19

Hetzelfde relatieve effect geeft een kleinere NNT als het basisrisico hoger is.

ExamProblems · examproblems.com/courses/medical-sciences