Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

How does pursed-lip breathing help a patient with COPD?

  1. AIt keeps the airways open longer and slows the breathing
  2. BIt replaces the need for inhaled medicines
  3. CIt makes the patient breathe faster to take in more air
  4. DIt increases the amount of carbon dioxide in the blood
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

A dying patient's breathing gets deeper and faster, then shallower, followed by a pause with no breathing, in a repeating cycle. What is this pattern called?

  1. ABiot's breathing
  2. BParadoxical breathing
  3. CKussmaul breathing
  4. DCheyne–Stokes breathing
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

Een patiënt op de afdeling krijgt een piepende ademhaling en kortademigheid na de eerste dosis van een bètablokker. Welke voorgeschiedenis maakt dit het waarschijnlijkst?

  1. AAstma
  2. BMigraine
  3. CHypothyreoïdie
  4. DArtrose
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Why are early surgery and early mobilisation recommended for older patients with a hip fracture?

  1. AThey mainly reduce the cost of the operation
  2. BThey reduce complications such as pneumonia, pressure ulcers and delirium
  3. CThey allow the bone to heal fully without any need for pain relief
  4. DThey make physiotherapy and rehabilitation unnecessary after discharge
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld
pH7,357,457,53PaCO₂mmHg354530HCO₃⁻mmol/L222624ongecompenseerdgedeeltelijk gecompenseerdvolledig gecompenseerd

Een oefenbloedgas toont pH 7,53, PaCO₂ 30 mmHg (4,0 kPa) en HCO₃⁻ 24 mmol/L. De primaire stoornis is respiratoire alkalose. In hoeverre is deze gecompenseerd? Klik op je antwoord.

pH 7,53PaCO₂ 30 mmHg (4,0 kPa)HCO₃⁻ 24 mmol/L
  1. 1ongecompenseerd
  2. 2gedeeltelijk gecompenseerd
  3. 3volledig gecompenseerd
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,29PaCO₂mmHg354528HCO₃⁻mmol/L222613passende compensatieextra respiratoire acidoseextra respiratoire alkalose

Een oefengas toont een metabole acidose: pH 7,29, PaCO₂ 28 mmHg (3,7 kPa), HCO₃⁻ 13 mmol/L. Vergelijk de gemeten PaCO₂ met de formule van Winter. Klik op je interpretatie.

pH 7,29PaCO₂ 28 mmHg (3,7 kPa)HCO₃⁻ 13 mmol/L
  1. 1passende compensatie
  2. 2extra respiratoire acidose
  3. 3extra respiratoire alkalose
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
H? / 25+D? / 15+Aid? / 30+IV? / 20+G? / 20+MS? / 15Σ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt wordt beoordeeld met de Morse Fall Scale: eerdere val in de afgelopen 3 maanden: ja; secundaire diagnose: nee; loophulpmiddel: geen, bedrust of verpleegkundige helpt; IV-therapie of zoutslot: ja; looppatroon: gestoord; mentale toestand: overschat of vergeet grenzen. Bepaal het Morse-totaal MFS.

0–125
MFS =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
geen risicolicht risicomatig risicohoog risicozeer hoog risico

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt wordt beoordeeld met de Bradenschaal: sensorische waarneming: zeer beperkt; vochtigheid: zeer vochtig; activiteit: loopt regelmatig; mobiliteit: geen beperking; voeding: zeer slecht; wrijving en schuifkrachten: probleem. Gebruik de indeling 19–23 geen risico, 15–18 licht, 13–14 matig, 10–12 hoog en 9 of lager zeer hoog. Klik op het risiconiveau.

  1. 1geen risico
  2. 2licht risico
  3. 3matig risico
  4. 4hoog risico
  5. 5zeer hoog risico
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
57 kg164 cmmanIBW (Devine)%IBW = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een man is 164 cm lang en weegt 57 kg. Bepaal het werkelijke gewicht als percentage van het ideale lichaamsgewicht, %IBW, met de formule van Devine (1 in = 2,54 cm). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

164 cm57 kgman
%IBW = %
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 25%1000 mLaminozuren 6%1000 mLlipiden 20%500 mL · 2 kcal/mLdextrose 3,4 kcal/gaminozuren 4 kcal/gE = ? kcal

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 1000 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 25% dextrose en 6% aminozuren, plus 500 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de totale energie E die de patiënt krijgt in kcal per dag. Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

1000 mLdextrose 25%aminozuren 6%lipiden 500 mL · 2 kcal/mL
E = kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVventriculaire bigeminiesinusritme met PVC’ssinusaritmienormaal sinusritme

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1ventriculaire bigeminie
  2. 2sinusritme met PVC’s
  3. 3sinusaritmie
  4. 4normaal sinusritme
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach). Meet het PR-interval van de laatste geleide slag vóór een niet-geleide P-top (de langste PR), in seconden.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
langste PR = s
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A patient is receiving a blood transfusion. Which task can the nurse delegate to a nursing assistant?

  1. AAssessing the patient for signs of a transfusion reaction
  2. BMeasuring and reporting vital signs at the times set by the nurse
  3. CDeciding whether to stop the transfusion if the patient has chills
  4. DStarting the transfusion once the blood arrives
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

Weeks after a kidney transplant, a patient has a fever, less urine and tenderness over the new kidney. What should the nurse suspect?

  1. ADehydration from drinking too much
  2. BNormal healing of the transplant
  3. CA side effect of eating salty food
  4. DRejection of the transplant
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

An order reads “Give potassium chloride by IV push.” What should the nurse do?

  1. ANot give it, and contact the prescriber, because it is never given by IV push
  2. BGive it slowly by IV push over two minutes while watching the cardiac monitor
  3. CDilute it in a small syringe and push it
  4. DGive half by IV push and the rest later
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

Only one airborne infection isolation room (negative pressure) is free. Which newly admitted patient should be placed in it?

  1. AA patient with confirmed seasonal influenza and a cough
  2. BA patient with suspected active pulmonary tuberculosis
  3. CA patient with C. difficile diarrhea
  4. DA patient with an MRSA wound infection
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

Een patiënt heeft een natrium van 152 mEq/L. Welke bevindingen verwacht de verpleegkundige?

  1. ABradycardie met spitse T-toppen
  2. BSpiertrekkingen met een positief teken van Trousseau
  3. CGewichtstoename met gezwollen enkels
  4. DDorst, droge slijmvliezen en onrust
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

In the first 24 hours after a major burn, which laboratory pattern is most expected?

  1. ALow potassium and low hematocrit
  2. BHigh calcium and high albumin
  3. CHigh potassium and high hematocrit
  4. DLow sodium and low hematocrit

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: A · It keeps the airways open longer and slows the breathing

Waarom dit het antwoord is

Breathing out slowly through pursed lips creates back-pressure that keeps small airways open, helping to empty trapped air and reducing breathlessness.

Antwoord

A · It keeps the airways open longer and slows the breathing
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: D · Cheyne–Stokes breathing

Waarom dit het antwoord is

Cheyne–Stokes breathing is a cyclical rise and fall in depth with periods of apnoea. It is common near the end of life and in severe heart failure or brain injury.

Antwoord

D · Cheyne–Stokes breathing
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: A · Astma

Waarom dit het antwoord is

Niet-selectieve en zelfs cardioselectieve bètablokkers kunnen bronchospasme veroorzaken, dus ze worden bij astma meestal vermeden.

Antwoord

A · Astma
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · They reduce complications such as pneumonia, pressure ulcers and delirium

Waarom dit het antwoord is

Delayed surgery and immobility increase the risk of chest infection, VTE, pressure ulcers, delirium and loss of independence. Guidelines recommend surgery within about 24–48 hours of admission (UK guidance: the day of or day after) and mobilisation soon after.

Antwoord

B · They reduce complications such as pneumonia, pressure ulcers and delirium
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: ongecompenseerd

Een bloedgas lezen (ROME): eerst de pH: onder 7,35 is acidemie, boven 7,45 alkalemie. Zoek dan de waarde die dit verklaart. PaCO₂ (normaal 35–45 mmHg, 4,7–6,0 kPa) is het respiratoire deel en beweegt Omgekeerd aan de pH bij een respiratoire stoornis; HCO₃⁻ (normaal 22–26 mmol/L) is het metabole deel en beweegt in dezelfde richting als de pH (Respiratoir Omgekeerd, Metabool Evenredig). De andere waarde toont de compensatie: normaal betekent ongecompenseerd; afwijkend in de richting die de pH terugtrekt terwijl de pH nog afwijkt betekent gedeeltelijk gecompenseerd; een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledig gecompenseerd. Referentiewaarden verschillen iets tussen laboratoria; dit zijn oefenwaarden.

ROME, waarde voor waarde

pH 7,53: alkalemie (boven 7,45)
PaCO₂ 30 mmHg: laag (35–45)
HCO₃⁻ 24 mmol/L: normaal (22–26)

Compensatie

ongecompenseerd

Antwoord

ongecompenseerd
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: passende compensatie

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

1,5·13 + 8 = 27,5 → 25,5–29,5 mmHg

Vergelijken

gemeten: 28 mmHg → passende compensatie

Antwoord

passende compensatie
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: MFS = 80

Morse Fall Scale: zes items. Eerdere val: nee 0, ja 25. Secundaire diagnose: nee 0, ja 15. Loophulpmiddel: geen, bedrust of hulp van een verpleegkundige 0; krukken, wandelstok of rollator 15; zich vasthouden aan meubels 30. IV-therapie of zoutslot: nee 0, ja 20. Looppatroon: normaal, bedrust of rolstoel 0; zwak 10; gestoord 20. Mentale toestand: kent eigen grenzen 0; overschat of vergeet grenzen 15. Het totaal loopt van 0 tot 125. De risicogrenzen verschillen per ziekenhuis; een gebruikelijke indeling is 0–24 laag, 25–44 matig en 45 of meer hoog.

Score elk item

eerdere val in de afgelopen 3 maanden: ja → 25
secundaire diagnose: nee → 0
loophulpmiddel: geen, bedrust of verpleegkundige helpt → 0
IV-therapie of zoutslot: ja → 20
looppatroon: gestoord → 20
mentale toestand: overschat of vergeet grenzen → 15

Optellen

Totaal Morse = 25 + 0 + 0 + 20 + 20 + 15 = 80

Antwoord

MFS = 80
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: matig risico

Bradenschaal: zes subschalen voor het risico op decubitus. Sensorische waarneming, vochtigheid, activiteit, mobiliteit en voeding scoren 1 tot 4, van het slechtste niveau (1) tot geen probleem (4); wrijving en schuifkrachten scoren 1 tot 3. Het totaal loopt van 6 tot 23 en een lager totaal betekent een hoger risico. Gebruikelijke indelingen: 19–23 geen risico, 15–18 licht risico, 13–14 matig risico, 10–12 hoog risico en 9 of lager zeer hoog risico.

Score elke subschaal

sensorische waarneming: zeer beperkt → 2
vochtigheid: zeer vochtig → 2
activiteit: loopt regelmatig → 4
mobiliteit: geen beperking → 4
voeding: zeer slecht → 1
wrijving en schuifkrachten: probleem → 1

Optellen

Totaal Braden = 2 + 2 + 4 + 4 + 1 + 1 = 14

Risiconiveau

14 → matig risico

Antwoord

matig risico
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: %IBW = 94 %

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Ideaal lichaamsgewicht (Devine)

164 cm/2,54 = 64,57 in
IBW = 50 + 2,3·(64,57 − 60) = 60,5 kg

Percentage van het ideale lichaamsgewicht

%IBW = 57/60,5·100 = 94,21 ≈ 94%

Antwoord

%IBW = 94%
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: E = 2090 kcal/dag

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 25·1000/100 = 250 g
aminozuren: 6·1000/100 = 60 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 250·3,4 = 850 kcal
aminozuren: 60·4 = 240 kcal
lipiden: 500·2 = 1000 kcal

Totale energie

E = 850 + 240 + 1000 = 2090 kcal/dag

Antwoord

E = 2090 kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire bigeminie

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: 7 QRS-complexen in 6 s, × 10 = 70 per minuut.
2. Ritme: regelmatig onregelmatig, een korte en een lange R–R wisselen elkaar af (0,48 s en 1,20 s).
3. P-toppen: positief vóór elk smal QRS; geen vóór de vroege brede slagen.
4. PR-interval: 0,14 s, constant, binnen 0,12–0,20 s.
5. QRS: 0,06 s in de sinusslagen; de vroege slagen zijn breed (0,14 s) en bizar, met een T-top die de andere kant op wijst.

Interpretatie

ventriculaire bigeminie

Antwoord

ventriculaire bigeminie
12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: langste PR = 0,34 s

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Zet de P-toppen uit

P–P = 0,96 s, regelmatig; op één P-top van de 3 volgt geen geleiding

PR in elke groep

PR₁ = 0,20 s, PR₂ = 0,34 s

Antwoord

langste PR = 0,34 s

De grootste stap in het PR zit tussen de eerste en tweede slag van een groep; latere stappen zijn kleiner, daarom worden de R–R-intervallen korter vóór de pauze.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: B · Measuring and reporting vital signs at the times set by the nurse

Waarom dit het antwoord is

An assistant can measure vital signs and report them. Assessing for a reaction, starting the transfusion and deciding to stop it need the nurse’s judgement.

Antwoord

B · Measuring and reporting vital signs at the times set by the nurse
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: D · Rejection of the transplant

Waarom dit het antwoord is

Fever, falling urine output and graft tenderness are signs of possible rejection. The nurse reports promptly, because early treatment can save the kidney.

Antwoord

D · Rejection of the transplant
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · Not give it, and contact the prescriber, because it is never given by IV push

Waarom dit het antwoord is

Potassium chloride given by IV push can cause fatal cardiac arrhythmias and arrest. It is only given diluted by controlled infusion, so the nurse does not give it and contacts the prescriber.

Antwoord

A · Not give it, and contact the prescriber, because it is never given by IV push
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: B · A patient with suspected active pulmonary tuberculosis

Waarom dit het antwoord is

Tuberculosis needs airborne precautions in a negative-pressure room. Influenza needs droplet precautions and MRSA and C. difficile need contact precautions, which can be given in an ordinary single room.

Antwoord

B · A patient with suspected active pulmonary tuberculosis
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: D · Dorst, droge slijmvliezen en onrust

Waarom dit het antwoord is

Hypernatriëmie betekent meestal een watertekort, met dorst, droge mond, onrust, agitatie en, als het ernstig is, aanvallen. Het wordt langzaam gecorrigeerd om hersenoedeem te voorkomen.

Antwoord

D · Dorst, droge slijmvliezen en onrust
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · High potassium and high hematocrit

Waarom dit het antwoord is

Early after a burn, damaged cells release potassium, and plasma shifts into the tissues, which concentrates the blood and raises the hematocrit. Later, as fluid returns and the kidneys excrete potassium, hypokalemia can develop.Gecontroleerd met: High potassium level · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

C · High potassium and high hematocrit

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals