Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

What is medicines reconciliation on admission?

  1. AOrdering new stock from the pharmacy
  2. BGetting an accurate list of the medicines taken before admission
  3. CChanging all the patient's medicines to hospital brands
  4. DCounting the tablets in the ward drug trolley at the start of each shift
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

An older patient who lives alone is ready to go home after a hip fracture but worries about washing and cooking. Which referral is most appropriate?

  1. AOccupational therapy for a home assessment
  2. BDietitian for a weight-loss plan
  3. CPodiatry for nail care
  4. DSpeech and language therapy for a swallowing assessment
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

A patient is started on spironolactone while already taking an ACE inhibitor. Which blood result should be watched most closely?

  1. APotassium, because both drugs can raise it
  2. BSodium, because both drugs raise it sharply
  3. CCalcium, because both drugs lower it
  4. DGlucose, because both drugs cause hyperglycaemia
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Waarom mag geconcentreerd kaliumchloride nooit als snelle intraveneuze injectie worden gegeven?

  1. AHet kan dodelijke hartritmestoornissen veroorzaken
  2. BHet kristalliseert in de ader en verstopt de canule
  3. CHet veroorzaakt direct nierfalen
  4. DHet werkt niet als het snel wordt gegeven
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 29 mmHg (3,9 kPa). Gebruik de regel dat bij chronische respiratoire alkalose daalt HCO₃⁻ met 5 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ onder 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 29 mmHg (3,9 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,09PaCO₂mmHg354541HCO₃⁻mmol/L222612passende compensatieextra respiratoire acidoseextra respiratoire alkalose

Een oefengas toont een metabole acidose: pH 7,09, PaCO₂ 41 mmHg (5,5 kPa), HCO₃⁻ 12 mmol/L. Vergelijk de gemeten PaCO₂ met de formule van Winter. Klik op je interpretatie.

pH 7,09PaCO₂ 41 mmHg (5,5 kPa)HCO₃⁻ 12 mmol/L
  1. 1passende compensatie
  2. 2extra respiratoire acidose
  3. 3extra respiratoire alkalose
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
S? / 4+M? / 4+A? / 4+Mob? / 4+N? / 4+F? / 3Σ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt wordt beoordeeld met de Bradenschaal: sensorische waarneming: licht beperkt; vochtigheid: zeer vochtig; activiteit: loopt regelmatig; mobiliteit: volledig immobiel; voeding: voldoende; wrijving en schuifkrachten: mogelijk probleem. Bepaal het totaal van de Bradenschaal B.

6–23
B =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
3210123RR≤89–1112–2021–24≥25SpO₂≤9192–9394–95≥96lucht / O₂O₂luchtSBP≤9091–100101–110111–219≥220HR≤4041–5051–9091–110111–130≥131ACVPUAC, V, P, UT °C≤35,035,1–36,036,1–38,038,1–39,0≥39,1laaglaag-matigmiddelhoog

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Gebruik de NEWS2-kaart (SpO₂-schaal 1) voor deze waarnemingen: ademfrequentie 26/min, SpO₂ 97% met extra zuurstof, bloeddruk 124/74 mmHg, hartslag 88/min, alert, temperatuur 37,0 °C. In welke klinische risicogroep valt de patiënt? Klik erop.

RR 26SpO₂ 97%O₂SBP 124HR 88AT 37,0 °C
  1. 1laag
  2. 2laag-matig
  3. 3middel
  4. 4hoog
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
1,2 kcal/mL30 kcal/kg/dag? mL/h55 kg24 h/dag

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene van 55 kg (BMI onder 30) heeft 30 kcal/kg/dag nodig. De sondevoeding levert 1,2 kcal/mL en loopt 24 uur per dag via een pomp. Op welke snelheid R stel je de pomp in, in mL/h? Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

55 kg30 kcal/kg/dag1,2 kcal/mL24 h
R = mL/h
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 15%2400 mLaminozuren 5%2400 mLlipiden 20%500 mL · 2 kcal/mLdextrose 3,4 kcal/gaminozuren 4 kcal/gE = ? kcal

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 2400 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 15% dextrose en 5% aminozuren, plus 500 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de totale energie E die de patiënt krijgt in kcal per dag. Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

2400 mLdextrose 15%aminozuren 5%lipiden 500 mL · 2 kcal/mL
E = kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVboezemflutter, 3:1-geleidingboezemflutter, 2:1-geleidingboezemfibrillerennormaal sinusritme

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1boezemflutter, 3:1-geleiding
  2. 2boezemflutter, 2:1-geleiding
  3. 3boezemfibrilleren
  4. 4normaal sinusritme
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVjunctioneel ritmederdegraads (compleet) AV-bloktweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)tweedegraads AV-blok type II

Deze strip in afleiding II toont een geleidingsprobleem tussen de boezems en de kamers. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1junctioneel ritme
  2. 2derdegraads (compleet) AV-blok
  3. 3tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
  4. 4tweedegraads AV-blok type II
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A patient reports pain of 8/10. Before giving the prescribed as-needed analgesic, what does the nurse do first?

  1. AAssess the location, character and onset of the pain and the vital signs
  2. BGive the strongest analgesic on the chart straight away
  3. CAsk the nursing assistant to reposition the patient
  4. DTell the patient to wait until the next scheduled dose is due in two hours
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

A patient’s serum potassium is 6,1 mEq/L. Which of the patient’s medications should the nurse question first?

  1. ASpironolactone
  2. BHydrochlorothiazide
  3. CFurosemide
  4. DOmeprazole
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

When is it appropriate to use the override function on an automated dispensing cabinet to take a drug before pharmacist review?

  1. AOnly in an urgent situation where delay would harm the patient, per policy
  2. BWhenever the pharmacist is slow to review new orders and the patient is waiting
  3. CAt the start of each shift to save time later
  4. DWhenever the nurse is sure of the dose
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

Minutes after the first IV dose of an antibiotic starts, the patient develops wheezing, hives and low blood pressure. What should the nurse do first?

  1. ARecord the new allergy in the chart
  2. BGive an oral antihistamine
  3. CSlow the infusion rate
  4. DStop the infusion
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

A breathless patient in the emergency department has a BNP below 100 pg/mL. What does this suggest?

  1. AHeart failure is an unlikely cause of the breathlessness
  2. BThe patient has had a myocardial infarction in the past day
  3. CThe kidneys are failing and the patient needs dialysis
  4. DSevere heart failure is certainly the cause of the problem
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

At the start of a shift, the nurse reviews four new results. Which patient needs attention first?

  1. AHemoglobin 11,0 g/dL (110 g/L) in a patient with rheumatoid arthritis
  2. BSodium 119 mEq/L in a patient with new confusion and vomiting
  3. CGlucose 180 mg/dL (10 mmol/L) after a meal in a patient with diabetes
  4. DPotassium 5,2 mEq/L in a patient with stable chronic kidney disease

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: B · Getting an accurate list of the medicines taken before admission

Waarom dit het antwoord is

Medicines reconciliation compares the patient's own medicines with what is prescribed in hospital, using several sources, so that changes are intended and errors are avoided.

Antwoord

B · Getting an accurate list of the medicines taken before admission
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: A · Occupational therapy for a home assessment

Waarom dit het antwoord is

Occupational therapists assess how people manage daily activities and the home, and can arrange equipment such as perching stools and raised toilet seats.

Antwoord

A · Occupational therapy for a home assessment
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: A · Potassium, because both drugs can raise it

Waarom dit het antwoord is

Spironolactone and ACE inhibitors both reduce potassium excretion, so the combination can cause dangerous hyperkalaemia. Potassium and renal function should be checked regularly.

Antwoord

A · Potassium, because both drugs can raise it
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: A · Het kan dodelijke hartritmestoornissen veroorzaken

Waarom dit het antwoord is

Een bolus geconcentreerd kalium kan het hart stilleggen. Kalium wordt altijd verdund en met een gecontroleerde snelheid gegeven, meestal via een infuuspomp.

Antwoord

A · Het kan dodelijke hartritmestoornissen veroorzaken
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 18,5 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|29 − 40| = 11 mmHg → 1,1 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 − 5·1,1 = 18,5 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 18,5 mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: extra respiratoire acidose

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

1,5·12 + 8 = 26 → 24–28 mmHg

Vergelijken

gemeten: 41 mmHg → extra respiratoire acidose

Antwoord

extra respiratoire acidose
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: B = 15

Bradenschaal: zes subschalen voor het risico op decubitus. Sensorische waarneming, vochtigheid, activiteit, mobiliteit en voeding scoren 1 tot 4, van het slechtste niveau (1) tot geen probleem (4); wrijving en schuifkrachten scoren 1 tot 3. Het totaal loopt van 6 tot 23 en een lager totaal betekent een hoger risico. Gebruikelijke indelingen: 19–23 geen risico, 15–18 licht risico, 13–14 matig risico, 10–12 hoog risico en 9 of lager zeer hoog risico.

Score elke subschaal

sensorische waarneming: licht beperkt → 3
vochtigheid: zeer vochtig → 2
activiteit: loopt regelmatig → 4
mobiliteit: volledig immobiel → 1
voeding: voldoende → 3
wrijving en schuifkrachten: mogelijk probleem → 2

Optellen

Totaal Braden = 3 + 2 + 4 + 1 + 3 + 2 = 15

Antwoord

B = 15
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: middel

NEWS2 (National Early Warning Score 2, Royal College of Physicians 2017): scoor elk van de zeven parameters met de kaart (ademfrequentie, SpO₂ op schaal 1, lucht of extra zuurstof, systolische bloeddruk, hartslag, bewustzijn op de ACVPU-schaal en temperatuur) en tel de scores op. Klinisch risico: 0–4 laag; een score van 3 voor één enkele parameter laag-matig; 5–6 matig; 7 of meer hoog. Een totaal van 5 of meer vraagt om een dringende reactie.

Score elke parameter

RR 26/min → 3
SpO₂ 97% → 0
met zuurstof → 2
SBP 124 mmHg → 0
HR 88/min → 0
alert (A) → 0
T 37,0 °C → 0

Totaal en rode scores

NEWS2 = 3 + 0 + 2 + 0 + 0 + 0 + 0 = 5
Ten minste één parameter scoort 3.

Risicogroep

middel

Antwoord

middel

Een totaal van 5 of meer vraagt om een dringende klinische reactie.

9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: R = 57 mL/h

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Benodigde energie

E = 30·55 = 1650 kcal/dag

Dagvolume

V = 1650/1,2 = 1375 mL/dag

Pompsnelheid

R = 1375/24 = 57,29 ≈ 57 mL/h

Antwoord

R = 57 mL/h
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: E = 2704 kcal/dag

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 15·2400/100 = 360 g
aminozuren: 5·2400/100 = 120 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 360·3,4 = 1224 kcal
aminozuren: 120·4 = 480 kcal
lipiden: 500·2 = 1000 kcal

Totale energie

E = 1224 + 480 + 1000 = 2704 kcal/dag

Antwoord

E = 2704 kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: boezemflutter, 3:1-geleiding

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 15 kleine hokjes, 1500 ÷ 15 ≈ 100 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,60 s.
3. P-toppen: geen; regelmatige zaagtandvormige fluttergolven elke 0,20 s (300 per minuut), 3 voor elke QRS.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

boezemflutter, 3:1-geleiding

Antwoord

boezemflutter, 3:1-geleiding
12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: derdegraads (compleet) AV-blok

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 34 kleine hokjes, 1500 ÷ 34 ≈ 44 per minuut.
2. Ritme: R–R regelmatig (1,36 s) en P–P regelmatig (0,60 s), maar de twee zijn onafhankelijk.
3. P-toppen: positief en regelmatig met 100 per minuut, maar niet gekoppeld aan de QRS-complexen; sommige verdwijnen in een QRS of een T-top.
4. PR-interval: wisselt van slag tot slag; er is geen vaste relatie.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

derdegraads (compleet) AV-blok

Antwoord

derdegraads (compleet) AV-blok

Type II- en derdegraadsblokken kunnen plotseling verergeren, daarom rangschikken leerboeken ze als ernstiger dan type I.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: A · Assess the location, character and onset of the pain and the vital signs

Waarom dit het antwoord is

Assessment comes first, because severe pain may be a sign of a new complication such as bleeding or a heart attack. The assessment also guides which analgesic is appropriate.

Antwoord

A · Assess the location, character and onset of the pain and the vital signs
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: A · Spironolactone

Waarom dit het antwoord is

Spironolactone is a potassium-sparing diuretic and can raise potassium further. Furosemide and thiazides tend to lower potassium, and omeprazole does not usually affect it.

Antwoord

A · Spironolactone
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · Only in an urgent situation where delay would harm the patient, per policy

Waarom dit het antwoord is

Pharmacist review checks for allergies, interactions and dosing errors. Overrides are limited to true emergencies and drugs on an approved list, because bypassing review has led to serious errors.

Antwoord

A · Only in an urgent situation where delay would harm the patient, per policy
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: D · Stop the infusion

Waarom dit het antwoord is

These are signs of anaphylaxis. The nurse stops the infusion at once, calls for help and supports the airway, and intramuscular epinephrine (adrenaline) is the first-line treatment. Documentation comes later.

Antwoord

D · Stop the infusion
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: A · Heart failure is an unlikely cause of the breathlessness

Waarom dit het antwoord is

BNP is released from stretched ventricles, so a low value makes heart failure an unlikely cause of acute breathlessness. A high value supports heart failure, but BNP also rises with age, kidney disease and pulmonary embolism.Gecontroleerd met: Natriuretic Peptide Tests (BNP, NT-proBNP) · MedlinePlus (NIH) (2023)

Antwoord

A · Heart failure is an unlikely cause of the breathlessness
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: B · Sodium 119 mEq/L in a patient with new confusion and vomiting

Waarom dit het antwoord is

Severe hyponatremia with confusion and vomiting suggests cerebral edema and can progress to seizures and coma. The other results are mildly abnormal and expected for those conditions, so they are less urgent.Gecontroleerd met: Low blood sodium - Medical Encyclopedia · MedlinePlus (NIH) (2025); Sodium Blood Test · MedlinePlus (NIH) (2024)

Antwoord

B · Sodium 119 mEq/L in a patient with new confusion and vomiting

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals