Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

Which nursing record entry is the best example of objective documentation?

  1. A"Seemed to enjoy the meal."
  2. B"Ate half of lunch; drank 200 mL of water."
  3. C"Had a good appetite today and enjoyed lunch."
  4. D"Ate well, as usual."
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

Which statement about the use of physical restraint is correct?

  1. AIt is the best way to stop older patients from falling
  2. BIt is a last resort, uses the least restrictive option and needs regular checks
  3. CIt never needs to be documented if it is used only overnight
  4. DIt can be used whenever a patient is confused, without further assessment
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

Een bewusteloze patiënt met diabetes heeft een bloedglucose van 2,1 mmol/L en geen iv-toegang. Wat kan worden gegeven?

  1. AVruchtensap via de mond
  2. BIntramusculair glucagon
  3. CDruivensuikertabletten via de mond
  4. DSubcutaan insuline
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

A patient admitted after a fall takes many regular medicines. Which safety step on admission helps prevent medication errors?

  1. AStopping all regular medicines until the day the patient is discharged
  2. BPrescribing only the medicines that the patient can remember taking
  3. CMedicines reconciliation against reliable sources, such as primary care records
  4. DDoubling the doses to make up for any missed while at home
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 76 mmHg (10,1 kPa). Gebruik de regel dat bij acute respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 1 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 76 mmHg (10,1 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,26PaCO₂mmHg354523HCO₃⁻mmol/L222610passende compensatieextra respiratoire acidoseextra respiratoire alkalose

Een oefengas toont een metabole acidose: pH 7,26, PaCO₂ 23 mmHg (3,1 kPa), HCO₃⁻ 10 mmol/L. Vergelijk de gemeten PaCO₂ met de formule van Winter. Klik op je interpretatie.

pH 7,26PaCO₂ 23 mmHg (3,1 kPa)HCO₃⁻ 10 mmol/L
  1. 1passende compensatie
  2. 2extra respiratoire acidose
  3. 3extra respiratoire alkalose
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
E2 / 4+V2 / 5+M? / 6GCS 7?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenkaart registreert GCS 7, met E2 en V2. Welke motorische score M is genoteerd en welke reactie beschrijft die? Geef het getal.

GCS 7E2V2
M =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
ondergewichtgezond gewichtovergewichtobesitas klasse Iobesitas klasse IIobesitas klasse III

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene weegt 66 kg en is 181 cm lang. Bereken de BMI en klik op de WHO-gewichtscategorie.

66 kg181 cm
  1. 1ondergewicht
  2. 2gezond gewicht
  3. 3overgewicht
  4. 4obesitas klasse I
  5. 5obesitas klasse II
  6. 6obesitas klasse III
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
95 kg175 cmmanIBW (Devine)%IBW = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een man is 175 cm lang en weegt 95 kg. Bepaal het werkelijke gewicht als percentage van het ideale lichaamsgewicht, %IBW, met de formule van Devine (1 in = 2,54 cm). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

175 cm95 kgman
%IBW = %
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 25%1000 mLaminozuren 6%1000 mLlipiden 10%250 mL · 1,1 kcal/mLdextrose 3,4 kcal/gaminozuren 4 kcal/gE = ? kcal

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 1000 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 25% dextrose en 6% aminozuren, plus 250 mL 10% lipide-emulsie (1,1 kcal/mL). Bepaal de totale energie E die de patiënt krijgt in kcal per dag. Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

1000 mLdextrose 25%aminozuren 6%lipiden 250 mL · 1,1 kcal/mL
E = kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVventriculaire tachycardiesinustachycardiesupraventriculaire tachycardie (SVT)boezemflutter, 2:1-geleiding

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1ventriculaire tachycardie
  2. 2sinustachycardie
  3. 3supraventriculaire tachycardie (SVT)
  4. 4boezemflutter, 2:1-geleiding
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. Meet het P–P-interval en bepaal de gevraagde waarde (atriale frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
atriale frequentie = bpm
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A nursing assistant offers to suction a patient’s new tracheostomy. Which response from the RN is best?

  1. A“Thank you, please suction him as needed and tell me how it went.”
  2. B“Suctioning a new tracheostomy is my task; I will do it myself.”
  3. C“Leave the suctioning until the next shift arrives.”
  4. D“Ask the patient’s family to do the suctioning today.”
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

A charge nurse notices that a nurse smells of alcohol and is slurring words at the start of the shift. What is the priority?

  1. ALet the nurse work, but only with stable patients
  2. BAsk the nurse to drink coffee and then start work
  3. CRemove the nurse from patient care and report it according to policy
  4. DWait until the end of the shift and then discuss the concern with the nurse privately
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

A patient is on a ventilator. Which bed position helps to prevent ventilator-associated pneumonia?

  1. ATrendelenburg position
  2. BHead of the bed raised about 10 degrees
  3. CLying completely flat
  4. DHead of the bed raised 30 to 45 degrees
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

A nurse teaches a patient with active pulmonary tuberculosis who is going home on treatment. Which statement shows a need for further teaching?

  1. A“I can stop taking the pills once I feel better.”
  2. B“I will need to take my medicines for several months.”
  3. C“I will come back for sputum tests as planned.”
  4. D“I will cover my mouth with a tissue when I cough.”
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

Welke beoordeling is het belangrijkst voordat voorgeschreven intraveneus kaliumchloride wordt gegeven?

  1. APupilgrootte en lichtreactie
  2. BUrineproductie en nierfunctie
  3. CGehoor in beide oren
  4. DHuidturgor op de onderarm
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

A patient in DKA is receiving IV fluids and insulin. The glucose has fallen to about 220 mg/dL (12,2 mmol/L), but the anion gap is still high. What change would the nurse expect?

  1. AGive an IV bolus of sodium bicarbonate at once
  2. BAdd dextrose to the IV fluids and continue the insulin
  3. CStop the IV fluids and start oral fluids only
  4. DStop the insulin infusion because the glucose is near normal

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: B · "Ate half of lunch; drank 200 mL of water."

Waarom dit het antwoord is

Objective entries describe what was observed or measured. Vague or judgemental phrases such as "good" or "as usual" cannot be checked or compared.

Antwoord

B · "Ate half of lunch; drank 200 mL of water."
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: B · It is a last resort, uses the least restrictive option and needs regular checks

Waarom dit het antwoord is

Restraint carries risks such as injury, distress and pressure damage. It is used only when alternatives have failed, in the least restrictive form, for the shortest time, with monitoring and documentation.

Antwoord

B · It is a last resort, uses the least restrictive option and needs regular checks
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · Intramusculair glucagon

Waarom dit het antwoord is

Bij hypoglykemie met bewusteloosheid geeft orale behandeling kans op aspiratie. Im-glucagon maakt leverglycogeen vrij; iv-glucose wordt gebruikt als er toegang is.

Antwoord

B · Intramusculair glucagon
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: C · Medicines reconciliation against reliable sources, such as primary care records

Waarom dit het antwoord is

Medicines reconciliation compares several sources to produce an accurate medication list. It finds omissions, duplications and errors, and is especially important in older people with polypharmacy.

Antwoord

C · Medicines reconciliation against reliable sources, such as primary care records
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 27,6 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|76 − 40| = 36 mmHg → 3,6 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 1·3,6 = 27,6 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 27,6 mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: passende compensatie

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

1,5·10 + 8 = 23 → 21–25 mmHg

Vergelijken

gemeten: 23 mmHg → passende compensatie

Antwoord

passende compensatie
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: M = 3

Glasgow Coma Scale: tel de beste reactie op drie gebieden bij elkaar op. Oogopening E: 4 spontaan, 3 op geluid of spraak, 2 op druk, 1 geen. Verbaal V: 5 georiënteerd, 4 verward, 3 ongepaste woorden, 2 onverstaanbare geluiden, 1 geen. Motorisch M: 6 volgt opdrachten, 5 lokaliseert, 4 normale flexie (trekt terug), 3 abnormale flexie, 2 extensie, 1 geen. Het totaal loopt van 3 tot 15. Na hoofdletsel wordt 13–15 meestal licht genoemd, 9–12 matig en 3–8 ernstig.

Motorische score

M = 7 − 2 − 2 = 3
M3: abnormale flexie van de armen (decorticatiehouding)

Antwoord

M = 3
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: gezond gewicht

Body mass index: BMI = gewicht (kg)/lengte (m)², waarbij de lengte eerst in meters wordt omgerekend. Met ponden en inches is BMI = 703 × gewicht (lb)/lengte (in)². WHO-categorieën voor volwassenen: onder 18,5 ondergewicht, 18,5–24,9 gezond gewicht, 25,0–29,9 overgewicht, 30,0–34,9 obesitas klasse I, 35,0–39,9 obesitas klasse II en 40 of meer obesitas klasse III.

BMI

BMI = 66/1,81² = 20,15

Categorie

gezond gewicht

Antwoord

gezond gewicht
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: %IBW = 135 %

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Ideaal lichaamsgewicht (Devine)

175 cm/2,54 = 68,9 in
IBW = 50 + 2,3·(68,9 − 60) = 70,46 kg

Percentage van het ideale lichaamsgewicht

%IBW = 95/70,46·100 = 134,8 ≈ 135%

Antwoord

%IBW = 135%
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: E = 1365 kcal/dag

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 25·1000/100 = 250 g
aminozuren: 6·1000/100 = 60 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 250·3,4 = 850 kcal
aminozuren: 60·4 = 240 kcal
lipiden: 250·1,1 = 275 kcal

Totale energie

E = 850 + 240 + 275 = 1365 kcal/dag

Antwoord

E = 1365 kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: supraventriculaire tachycardie (SVT)

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC. Smalcomplextachycardie en pauzes: supraventriculaire tachycardie (SVT) is een regelmatige tachycardie van ongeveer 150–250/min met smalle QRS-complexen; de P-toppen zijn meestal niet zichtbaar omdat ze verborgen liggen in het QRS-complex of de T-top. Sinustachycardie bij een volwassene in rust ligt meestal onder ongeveer 150/min en heeft een zichtbare P-top voor elk QRS; boezemflutter met 2:1-geleiding loopt vaak op ongeveer 150/min en toont zaagtandgolven. Bij sinusstilstand houdt de sinusknoop even op met vuren: een pauze zonder P-top en zonder QRS waarvan de lengte geen geheel aantal P–P-cycli is (een pauze van precies twee of drie cycli wijst juist op sinusuitgangsblok).

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 8 kleine hokjes, 1500 ÷ 8 ≈ 188 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,32 s.
3. P-toppen: niet zichtbaar; bij deze frequentie liggen ze verborgen in de QRS-complexen of de T-toppen.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,06 s, smal (onder 0,12 s), dus het ritme ontstaat boven de ventrikels.

Interpretatie

supraventriculaire tachycardie (SVT)

Antwoord

supraventriculaire tachycardie (SVT)
12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: atriale frequentie = 83 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 18 kleine hokjes = 0,72 s → 1500 ÷ 18 = 83,33 ≈ 83 per minuut

Ventriculaire frequentie

R–R = 36 kleine hokjes = 1,44 s → 1500 ÷ 36 = 41,67 ≈ 42 per minuut

Antwoord

atriale frequentie = 83 bpm

Antwoord

atriale frequentie = 83 bpm

2:1 AV-blok: elke tweede P-top wordt niet geleid, dus de atriale frequentie is tweemaal de ventriculaire frequentie.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: B · “Suctioning a new tracheostomy is my task; I will do it myself.”

Waarom dit het antwoord is

Care of a new tracheostomy, including suctioning, involves airway risk and assessment, so the RN keeps it. Leaving it to the family or the next shift is unsafe.

Antwoord

B · “Suctioning a new tracheostomy is my task; I will do it myself.”
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: C · Remove the nurse from patient care and report it according to policy

Waarom dit het antwoord is

A nurse who appears impaired must not care for patients. The charge nurse removes them from duty and follows policy for reporting; support, such as an assistance program, can follow.

Antwoord

C · Remove the nurse from patient care and report it according to policy
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: D · Head of the bed raised 30 to 45 degrees

Waarom dit het antwoord is

Raising the head of the bed to 30–45 degrees reduces aspiration of oral and gastric secretions into the lungs. It is part of the usual ventilator care bundle, unless contraindicated.

Antwoord

D · Head of the bed raised 30 to 45 degrees
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · “I can stop taking the pills once I feel better.”

Waarom dit het antwoord is

TB treatment lasts several months, and stopping when symptoms improve can lead to relapse and drug-resistant TB. Covering coughs and attending follow-up for sputum tests are correct.

Antwoord

A · “I can stop taking the pills once I feel better.”
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: B · Urineproductie en nierfunctie

Waarom dit het antwoord is

De nieren scheiden kalium uit, dus een slechte urineproductie of nierfalen kan tijdens suppletie leiden tot gevaarlijke hyperkaliëmie. Intraveneus kalium wordt altijd verdund en met een infuuspomp gegeven, nooit als intraveneuze bolus.Gecontroleerd met: High potassium level · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

B · Urineproductie en nierfunctie
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: B · Add dextrose to the IV fluids and continue the insulin

Waarom dit het antwoord is

The glucose usually falls before the ketoacidosis resolves. Dextrose is added so insulin can continue, clearing ketones without causing hypoglycemia, until the anion gap closes. Stopping insulin too early lets ketoacidosis return.

Antwoord

B · Add dextrose to the IV fluids and continue the insulin

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals