Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

In the UK SSKIN care bundle for pressure ulcer prevention, what does "K" stand for?

  1. AKeep warm
  2. BKeep dry
  3. CKeep moving
  4. DKeep clean
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

A patient receiving chemotherapy develops a temperature of 38,3 °C. Why is this treated as an emergency?

  1. AA fever shows the cancer has spread
  2. BChemotherapy always causes a fever that needs no action
  3. CThe fever means the chemotherapy has stopped working on the cancer
  4. DThey may have neutropenic sepsis, which can quickly become fatal
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

A patient is having a 12-lead ECG. Where are the chest electrodes placed?

  1. AIn a straight line down the centre of the sternum from top to bottom
  2. BOn both shoulders and both hips only
  3. CAnywhere on the chest where the skin is clear
  4. DIn standard numbered positions across the front and left of the chest
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Why might a patient with diabetes who takes a beta-blocker not notice hypoglycaemia early?

  1. ABeta-blockers make the patient sleep through the night
  2. BBeta-blockers stop the liver from responding to insulin
  3. CBeta-blockers can mask warning signs such as tremor and a fast heart rate
  4. DBeta-blockers raise blood glucose, so true hypoglycaemia cannot happen at all
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont een metabole acidose met HCO₃⁻ 14 mmol/L. Gebruik de formule van Winter om de verwachte PaCO₂ (het midden van het gebied) in mmHg te vinden.

HCO₃⁻ 14 mmol/L
PaCO₂ = mmHg
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Oefenwaarden: Na⁺ 140, Cl⁻ 112, HCO₃⁻ 14 mmol/L en albumine 34 g/L. Bepaal de voor albumine gecorrigeerde anion gap AGc = AG + 0,25·(40 − albumine).

Na⁺ 140 mmol/LCl⁻ 112 mmol/LHCO₃⁻ 14 mmol/Lalbumine 34 g/L
AGc = mmol/L
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
14881SBPDBPmmHgHR 142/min · SI = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt heeft een hartslag van 142/min en een bloeddruk van 148/81 mmHg. Bepaal de shockindex SI = HR/SBP. Rond af op twee decimalen.

HR 142/minBP 148/81 mmHg
SI =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
ondergewichtgezond gewichtovergewichtobesitas klasse Iobesitas klasse IIobesitas klasse III

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene weegt 119 kg en is 176 cm lang. Bereken de BMI en klik op de WHO-gewichtscategorie.

119 kg176 cm
  1. 1ondergewicht
  2. 2gezond gewicht
  3. 3overgewicht
  4. 4obesitas klasse I
  5. 5obesitas klasse II
  6. 6obesitas klasse III
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
1,5 kcal/mL35 kcal/kg/dag? mL/h62 kg20 h/dag

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene van 62 kg (BMI onder 30) heeft 35 kcal/kg/dag nodig. De sondevoeding levert 1,5 kcal/mL en loopt 20 uur per dag via een pomp. Op welke snelheid R stel je de pomp in, in mL/h? Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

62 kg35 kcal/kg/dag1,5 kcal/mL20 h
R = mL/h
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 25%2000 mLaminozuren 4%2000 mLlipiden 20%100 mL · 2 kcal/mLN = eiwit/6,25NPC : N = ? : 1

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 2000 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 25% dextrose en 4% aminozuren, plus 100 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de verhouding niet-eiwitkilocalorieën tot stikstof NPC : N (het getal x in x : 1). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

2000 mLdextrose 25%aminozuren 4%lipiden 100 mL · 2 kcal/mL
NPC : N =
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze afleiding-II-strip toont sinusritme met één pauze. Meet de pauze, het R–R-interval over de pauze, in seconden.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
pauze = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach). Meet het PR-interval van de laatste geleide slag vóór een niet-geleide P-top (de langste PR), in seconden.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
langste PR = s
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

Vier uur na een schildklieroperatie, op welke bevinding bij de patiënt moet de verpleegkundige als eerste reageren?

  1. AEen kleine hoeveelheid sereuze drain zichtbaar op het halsverband
  2. BEen verzoek om rechtop te gaan zitten om te drinken
  3. CPijn bij de incisie van 4/10
  4. DEen stem die steeds heser wordt, met nieuwe luidruchtige ademhaling
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

Four laboratory results come back at once. Which one should the nurse report first?

  1. AHemoglobin 6,5 g/dL (65 g/L) in a patient with a GI bleed
  2. BCreatinine 1,3 mg/dL in an older adult, unchanged from last week
  3. CGlucose 180 mg/dL after a meal in a patient with diabetes
  4. DPotassium 3,4 mEq/L in a patient on a diuretic
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

Which room lighting is safest at night for a patient at high risk of falls?

  1. AComplete darkness so the patient sleeps more deeply
  2. BA low night light that lights the path to the bathroom
  3. CBright overhead lights left on all night in the room
  4. DOnly the light from the television screen
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

Welke patiënt heeft het meest valpreventiemaatregelen nodig?

  1. AEen oudere patiënt, pas verward, met een sedativum en een onvaste gang
  2. BEen patiënt die op ontslag wacht en zelfstandig loopt
  3. CEen alerte patiënt met bedrust die aanwijzingen opvolgt
  4. DEen jongvolwassene met een gebroken vinger die stabiel en veilig zonder hulp loopt
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

In the US, when is a pregnant woman without known risk factors usually screened for gestational diabetes?

  1. AOnly after the baby is born
  2. BAt about 38–40 weeks of pregnancy
  3. CAt about 24–28 weeks of pregnancy
  4. DAt about 6–8 weeks of pregnancy
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

A man of Mediterranean descent develops dark urine, jaundice and a falling hemoglobin a few days after eating fava beans. Which condition is most likely?

  1. AG6PD deficiency with acute hemolysis
  2. BVitamin B12 deficiency anemia
  3. CSickle cell crisis with vaso-occlusion
  4. DIron-deficiency anemia from poor diet

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: C · Keep moving

Waarom dit het antwoord is

SSKIN stands for Surface, Skin inspection, Keep moving, Incontinence and moisture, and Nutrition and hydration. Regular repositioning relieves pressure on the skin.

Antwoord

C · Keep moving
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: D · They may have neutropenic sepsis, which can quickly become fatal

Waarom dit het antwoord is

Patients with a low neutrophil count may have few signs of infection apart from fever and can deteriorate fast. Urgent assessment and IV antibiotics, usually within an hour, are needed.

Antwoord

D · They may have neutropenic sepsis, which can quickly become fatal
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: D · In standard numbered positions across the front and left of the chest

Waarom dit het antwoord is

The six chest leads (V1–V6) have standard anatomical positions, from the 4th intercostal space beside the sternum to the mid-axillary line. Wrong placement can change the ECG and lead to misinterpretation.

Antwoord

D · In standard numbered positions across the front and left of the chest
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: C · Beta-blockers can mask warning signs such as tremor and a fast heart rate

Waarom dit het antwoord is

Tremor, palpitations and anxiety in hypoglycaemia are driven by the sympathetic system, which beta-blockers blunt. Sweating is often still present, and patients need to monitor glucose closely.

Antwoord

C · Beta-blockers can mask warning signs such as tremor and a fast heart rate
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: PaCO₂ = 29 mmHg

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Formule van Winter

PaCO₂ = 1,5·14 + 8 = 29 mmHg
worpafstand: 27–31 mmHg

Antwoord

PaCO₂ = 29 mmHg
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: AGc = 15,5 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Anion gap

AG = 140 − (112 + 14) = 14

Correctie voor albumine

14 + 0,25·(40 − 34) = 15,5 mmol/L

Antwoord

AGc = 15,5 mmol/L

Na correctie boven ongeveer 12: een hoge anion gap.

7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: SI = 0,96

Bloeddrukwaarden: polsdruk PP = SBP − DBP. Gemiddelde arteriële druk MAP ≈ (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3, een schatting die ervan uitgaat dat het hart bij een normale hartfrequentie ongeveer twee derde van elke slag in diastole is (minder nauwkeurig bij een snelle hartfrequentie); een MAP van minstens ongeveer 65 mmHg is een gangbaar streefdoel voor orgaanperfusie. De shockindex SI = hartfrequentie/SBP is normaal ongeveer 0,5–0,7; een waarde boven ongeveer 1 is een waarschuwingsteken voor shock.

Shockindex

SI = 142/148 = 0,9595 ≈ 0,96

Antwoord

SI = 0,96

Boven de gebruikelijke 0,5–0,7.

8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: obesitas klasse II

Body mass index: BMI = gewicht (kg)/lengte (m)², waarbij de lengte eerst in meters wordt omgerekend. Met ponden en inches is BMI = 703 × gewicht (lb)/lengte (in)². WHO-categorieën voor volwassenen: onder 18,5 ondergewicht, 18,5–24,9 gezond gewicht, 25,0–29,9 overgewicht, 30,0–34,9 obesitas klasse I, 35,0–39,9 obesitas klasse II en 40 of meer obesitas klasse III.

BMI

BMI = 119/1,76² = 38,42

Categorie

obesitas klasse II

Antwoord

obesitas klasse II
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: R = 72 mL/h

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Benodigde energie

E = 35·62 = 2170 kcal/dag

Dagvolume

V = 2170/1,5 = 1447 mL/dag

Pompsnelheid

R = 1447/20 = 72,33 ≈ 72 mL/h

Antwoord

R = 72 mL/h
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: NPC : N = 148

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 25·2000/100 = 500 g
aminozuren: 4·2000/100 = 80 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 500·3,4 = 1700 kcal
aminozuren: 80·4 = 320 kcal
lipiden: 100·2 = 200 kcal

Niet-eiwitkcal en stikstof

NPC = 1700 + 200 = 1900 kcal
N = 80/6,25 = 12,8 g

Verhouding

NPC : N = 1900/12,8 = 148,4 ≈ 148 : 1

Antwoord

NPC : N = 148

Verhoudingen van ongeveer 150 : 1 zijn gebruikelijk bij stabiele patiënten; lagere verhoudingen geven relatief meer eiwit.

11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: pauze = 1,68 s

Smalcomplextachycardie en pauzes: supraventriculaire tachycardie (SVT) is een regelmatige tachycardie van ongeveer 150–250/min met smalle QRS-complexen; de P-toppen zijn meestal niet zichtbaar omdat ze verborgen liggen in het QRS-complex of de T-top. Sinustachycardie bij een volwassene in rust ligt meestal onder ongeveer 150/min en heeft een zichtbare P-top voor elk QRS; boezemflutter met 2:1-geleiding loopt vaak op ongeveer 150/min en toont zaagtandgolven. Bij sinusstilstand houdt de sinusknoop even op met vuren: een pauze zonder P-top en zonder QRS waarvan de lengte geen geheel aantal P–P-cycli is (een pauze van precies twee of drie cycli wijst juist op sinusuitgangsblok).

Meet

42 kleine hokjes van R tot R over de pauze

Omrekenen

pauze = 42 × 0,04 s = 1,68 s

Vergelijk met P–P

1,68 ÷ 0,72 ≈ 2,3 P–P-cycli, geen geheel getal

Antwoord

pauze = 1,68 s

In de pauze verschijnt geen P-top, en de pauze is geen geheel aantal P–P-cycli: sinusstilstand. Een pauze van precies twee of drie cycli zou wijzen op sinusuitgangsblok.

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: langste PR = 0,32 s

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Zet de P-toppen uit

P–P = 0,96 s, regelmatig; op één P-top van de 3 volgt geen geleiding

PR in elke groep

PR₁ = 0,20 s, PR₂ = 0,32 s

Antwoord

langste PR = 0,32 s

De grootste stap in het PR zit tussen de eerste en tweede slag van een groep; latere stappen zijn kleiner, daarom worden de R–R-intervallen korter vóór de pauze.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: D · Een stem die steeds heser wordt, met nieuwe luidruchtige ademhaling

Waarom dit het antwoord is

Toenemende heesheid en luidruchtige ademhaling kunnen wijzen op zwelling, bloeding of zenuwletsel dat de luchtweg beïnvloedt. Dit moet direct worden beoordeeld en opgeschaald. Lichte pijn en een kleine hoeveelheid sereuze afvoer zijn te verwachten.

Antwoord

D · Een stem die steeds heser wordt, met nieuwe luidruchtige ademhaling
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: A · Hemoglobin 6,5 g/dL (65 g/L) in a patient with a GI bleed

Waarom dit het antwoord is

A hemoglobin of 6,5 g/dL (65 g/L) in a bleeding patient shows severe anemia and may need urgent transfusion. The other results are mildly abnormal or stable.

Antwoord

A · Hemoglobin 6,5 g/dL (65 g/L) in a patient with a GI bleed
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: B · A low night light that lights the path to the bathroom

Waarom dit het antwoord is

A night light lets the patient see obstacles and the way to the bathroom without disturbing sleep. Many falls happen in the dark on the way to the toilet.

Antwoord

B · A low night light that lights the path to the bathroom
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · Een oudere patiënt, pas verward, met een sedativum en een onvaste gang

Waarom dit het antwoord is

Nieuwe verwardheid, een sedativum en een onvaste gang zijn belangrijke risicofactoren voor vallen. De patiënt heeft maatregelen nodig zoals een laag bed, vaste toiletmomenten, nauwlettend toezicht en een medicatiebeoordeling.

Antwoord

A · Een oudere patiënt, pas verward, met een sedativum en een onvaste gang
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · At about 24–28 weeks of pregnancy

Waarom dit het antwoord is

Placental hormones increase insulin resistance in the second half of pregnancy, so US guidance recommends screening all women at 24–28 weeks, with earlier testing for those with risk factors. In the UK, NICE recommends an oral glucose tolerance test at 24–28 weeks only for women with risk factors.Gecontroleerd met: Glucose screening tests during pregnancy · MedlinePlus (NIH) (2026); Gestational diabetes · MedlinePlus (NIH) (2026)

Antwoord

C · At about 24–28 weeks of pregnancy
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: A · G6PD deficiency with acute hemolysis

Waarom dit het antwoord is

G6PD deficiency makes red cells vulnerable to oxidative damage. Fava beans, some drugs (such as primaquine and some sulfonamides) and infections can trigger acute hemolysis, with dark urine, jaundice and anemia. Triggers are avoided.

Antwoord

A · G6PD deficiency with acute hemolysis

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals