Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

Wat is het verschil tussen empathie en sympathie?

  1. AEr is geen verschil tussen beide
  2. BEmpathie betekent de gevoelens van de patiënt vanuit diens standpunt begrijpen
  3. CEmpathie betekent medelijden hebben met de patiënt en meegesleept worden in diens nood
  4. DSympathie betekent volledig neutraal blijven
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

A woman leaks small amounts of urine when she coughs, sneezes or laughs. Which type of incontinence is this?

  1. AStress incontinence
  2. BUrge incontinence
  3. CFunctional incontinence
  4. DOverflow incontinence
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

Een patiënt met hartfalen heeft roze, schuimend sputum en crepitaties over beide longen. Wat is er aan de hand?

  1. ABloeding in het bovenste deel van het maag-darmkanaal
  2. BAcuut longoedeem
  3. CPneumothorax
  4. DAstma-aanval
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Which sign is often a late finding in hypovolaemic shock in a young, previously fit adult?

  1. AA rise in heart rate
  2. BA fall in blood pressure
  3. CA slightly raised respiratory rate
  4. DCool peripheries
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld
pH7,357,457,42PaCO₂mmHg354530HCO₃⁻mmol/L222619ongecompenseerdgedeeltelijk gecompenseerdvolledig gecompenseerd

Een oefenbloedgas toont pH 7,42, PaCO₂ 30 mmHg (4,0 kPa) en HCO₃⁻ 19 mmol/L. De primaire stoornis is respiratoire alkalose. In hoeverre is deze gecompenseerd? Klik op je antwoord.

pH 7,42PaCO₂ 30 mmHg (4,0 kPa)HCO₃⁻ 19 mmol/L
  1. 1ongecompenseerd
  2. 2gedeeltelijk gecompenseerd
  3. 3volledig gecompenseerd
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,22PaCO₂mmHg354520HCO₃⁻mmol/L22268passende compensatieextra respiratoire acidoseextra respiratoire alkalose

Een oefengas toont een metabole acidose: pH 7,22, PaCO₂ 20 mmHg (2,7 kPa), HCO₃⁻ 8 mmol/L. Vergelijk de gemeten PaCO₂ met de formule van Winter. Klik op je interpretatie.

pH 7,22PaCO₂ 20 mmHg (2,7 kPa)HCO₃⁻ 8 mmol/L
  1. 1passende compensatie
  2. 2extra respiratoire acidose
  3. 3extra respiratoire alkalose
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
3210123RR≤89–1112–2021–24≥25SpO₂≤9192–9394–95≥96lucht / O₂O₂luchtSBP≤9091–100101–110111–219≥220HR≤4041–5051–9091–110111–130≥131ACVPUAC, V, P, UT °C≤35,035,1–36,036,1–38,038,1–39,0≥39,1

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Gebruik de NEWS2-kaart (SpO₂-schaal 1) voor deze waarnemingen: ademfrequentie 12/min, SpO₂ 94% op kamerlucht, bloeddruk 124/74 mmHg, hartslag 104/min, alert, temperatuur 35,5 °C. Wat is de totale NEWS2-score?

RR 12SpO₂ 94%luchtSBP 124HR 104AT 35,5 °C
NEWS2 =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
3210123RR≤89–1112–2021–24≥25SpO₂≤9192–9394–95≥96lucht / O₂O₂luchtSBP≤9091–100101–110111–219≥220HR≤4041–5051–9091–110111–130≥131ACVPUAC, V, P, UT °C≤35,035,1–36,036,1–38,038,1–39,0≥39,1laaglaag-matigmiddelhoog

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Gebruik de NEWS2-kaart (SpO₂-schaal 1) voor deze waarnemingen: ademfrequentie 16/min, SpO₂ 98% op kamerlucht, bloeddruk 124/74 mmHg, hartslag 64/min, alert, temperatuur 34,8 °C. In welke klinische risicogroep valt de patiënt? Klik erop.

RR 16SpO₂ 98%luchtSBP 124HR 64AT 34,8 °C
  1. 1laag
  2. 2laag-matig
  3. 3middel
  4. 4hoog
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
1,5 kcal/mL76% vrij water55 mL/helke 4 h54 kg · 30 mL/kg/dag18 h/dagV = ? mL

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 54 kg heeft een vochtdoel van 30 mL/kg/dag en krijgt alle vocht via een voedingssonde. De voeding bestaat voor 76% uit vrij water en loopt met 55 mL/h gedurende 18 uur per dag. De rest van het vocht wordt gegeven als waterspoelingen elke 4 uur. Welk volume V heeft elke spoeling? Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

54 kg30 mL/kg/dag76%55 mL/h · 18 helke 4 h
V = mL
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 20%1200 mLaminozuren 4%1200 mLlipiden 20%100 mL · 2 kcal/mLdextrose 3,4 kcal/gaminozuren 4 kcal/gNPC = ? kcal

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 1200 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 20% dextrose en 4% aminozuren, plus 100 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de niet-eiwitenergie NPC in kcal per dag. Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

1200 mLdextrose 20%aminozuren 4%lipiden 100 mL · 2 kcal/mL
NPC = kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVboezemflutter, 4:1-geleidingboezemflutter, 2:1-geleidingsinustachycardieboezemflutter, 3:1-geleiding

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1boezemflutter, 4:1-geleiding
  2. 2boezemflutter, 2:1-geleiding
  3. 3sinustachycardie
  4. 4boezemflutter, 3:1-geleiding
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVboezemfibrillereneerstegraads AV-bloktweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)tweedegraads AV-blok type II

Deze strip in afleiding II toont een geleidingsprobleem tussen de boezems en de kamers. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1boezemfibrilleren
  2. 2eerstegraads AV-blok
  3. 3tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
  4. 4tweedegraads AV-blok type II
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A patient’s chest tube becomes disconnected from the drainage system. What should the nurse do first?

  1. ARemove the tube and cover the site
  2. BPlace the end of the tube in a bottle of sterile water
  3. CWait for the provider to arrive before doing anything else
  4. DClamp the tube for the rest of the shift
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

Een patiënt krijgt intraveneus kaliumchloride via een perifere lijn en klaagt over branderigheid op de plaats, die rood oogt. Wat doet de verpleegkundige als eerste?

  1. AEen warm kompres aanbrengen en de infusie voortzetten
  2. BDe infusie stoppen en de infuusplaats beoordelen
  3. CDe infusiesnelheid verhogen om de dosis sneller af te maken
  4. DDe patiënt vertellen dat branderigheid te verwachten is en doorgaan
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

Een patiënt met actieve longtuberculose moet naar de afdeling radiologie. Hoe moet de patiënt worden vervoerd?

  1. AMet een chirurgisch mondmasker, nadat radiologie vooraf is gewaarschuwd
  2. BMet een N95-ademhalingsmasker dat niet op pasvorm is getest
  3. CMet handschoenen en een schort, zonder mondmasker
  4. DZonder mondmasker, omdat de gang goed geventileerd en kort is
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

Why can a patient with severe neutropenia have a serious infection but little redness, swelling or pus?

  1. AChemotherapy kills the bacteria before they can multiply
  2. BAntibiotics given with chemotherapy hide all signs of infection
  3. CThere are too few neutrophils to produce the usual inflammatory signs
  4. DNeutropenia makes infections stay limited to the skin
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

How should a blood sample for serum ammonia be handled?

  1. AKept warm and sent with the next routine batch
  2. BPlaced on ice and sent to the laboratory at once
  3. CShaken firmly to mix it before it is sent away
  4. DLeft at room temperature for several hours first
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

A patient has painless jaundice, itching, dark urine and pale stools. ALP is markedly raised, conjugated (direct) bilirubin is high and ALT is only mildly raised. What is the most likely cause?

  1. ABlockage of bile flow, for example by a tumor in the bile duct
  2. BIncreased breakdown of red blood cells (hemolytic anemia)
  3. CGilbert syndrome, a harmless inherited bilirubin disorder
  4. DAcute viral hepatitis with widespread liver cell damage

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: B · Empathie betekent de gevoelens van de patiënt vanuit diens standpunt begrijpen

Waarom dit het antwoord is

Empathie is het perspectief van een ander begrijpen en delen en dat begrip laten blijken. Sympathie is medelijden of verdriet voelen voor iemand, wat afstand kan scheppen.

Antwoord

B · Empathie betekent de gevoelens van de patiënt vanuit diens standpunt begrijpen
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: A · Stress incontinence

Waarom dit het antwoord is

Stress incontinence occurs when raised abdominal pressure overcomes weak pelvic floor support. Pelvic floor exercises are a first-line treatment. Urge incontinence is a sudden strong need to void.

Antwoord

A · Stress incontinence
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · Acuut longoedeem

Waarom dit het antwoord is

Acuut longoedeem veroorzaakt ernstige kortademigheid, crepitaties en schuimend sputum. Zet de patiënt rechtop, geef zuurstof en roep dringend medische hulp in; vaak worden diuretica gegeven.

Antwoord

B · Acuut longoedeem
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · A fall in blood pressure

Waarom dit het antwoord is

Young adults compensate for blood loss with tachycardia and vasoconstriction, so blood pressure may stay normal until a large volume is lost. Hypotension is therefore a late and serious sign.

Antwoord

B · A fall in blood pressure
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: volledig gecompenseerd

Een bloedgas lezen (ROME): eerst de pH: onder 7,35 is acidemie, boven 7,45 alkalemie. Zoek dan de waarde die dit verklaart. PaCO₂ (normaal 35–45 mmHg, 4,7–6,0 kPa) is het respiratoire deel en beweegt Omgekeerd aan de pH bij een respiratoire stoornis; HCO₃⁻ (normaal 22–26 mmol/L) is het metabole deel en beweegt in dezelfde richting als de pH (Respiratoir Omgekeerd, Metabool Evenredig). De andere waarde toont de compensatie: normaal betekent ongecompenseerd; afwijkend in de richting die de pH terugtrekt terwijl de pH nog afwijkt betekent gedeeltelijk gecompenseerd; een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledig gecompenseerd. Referentiewaarden verschillen iets tussen laboratoria; dit zijn oefenwaarden.

ROME, waarde voor waarde

pH 7,42: binnen 7,35–7,45
PaCO₂ 30 mmHg: laag (35–45)
HCO₃⁻ 19 mmol/L: laag (22–26)

Compensatie

volledig gecompenseerd

Antwoord

volledig gecompenseerd
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: passende compensatie

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

1,5·8 + 8 = 20 → 18–22 mmHg

Vergelijken

gemeten: 20 mmHg → passende compensatie

Antwoord

passende compensatie
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: NEWS2 = 3

NEWS2 (National Early Warning Score 2, Royal College of Physicians 2017): scoor elk van de zeven parameters met de kaart (ademfrequentie, SpO₂ op schaal 1, lucht of extra zuurstof, systolische bloeddruk, hartslag, bewustzijn op de ACVPU-schaal en temperatuur) en tel de scores op. Klinisch risico: 0–4 laag; een score van 3 voor één enkele parameter laag-matig; 5–6 matig; 7 of meer hoog. Een totaal van 5 of meer vraagt om een dringende reactie.

Score elke parameter

RR 12/min → 0
SpO₂ 94% → 1
op kamerlucht → 0
SBP 124 mmHg → 0
HR 104/min → 1
alert (A) → 0
T 35,5 °C → 1

Optellen

NEWS2 = 0 + 1 + 0 + 0 + 1 + 0 + 1 = 3

Antwoord

NEWS2 = 3
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: laag-matig

NEWS2 (National Early Warning Score 2, Royal College of Physicians 2017): scoor elk van de zeven parameters met de kaart (ademfrequentie, SpO₂ op schaal 1, lucht of extra zuurstof, systolische bloeddruk, hartslag, bewustzijn op de ACVPU-schaal en temperatuur) en tel de scores op. Klinisch risico: 0–4 laag; een score van 3 voor één enkele parameter laag-matig; 5–6 matig; 7 of meer hoog. Een totaal van 5 of meer vraagt om een dringende reactie.

Score elke parameter

RR 16/min → 0
SpO₂ 98% → 0
op kamerlucht → 0
SBP 124 mmHg → 0
HR 64/min → 0
alert (A) → 0
T 34,8 °C → 3

Totaal en rode scores

NEWS2 = 0 + 0 + 0 + 0 + 0 + 0 + 3 = 3
Ten minste één parameter scoort 3.

Risicogroep

laag-matig

Antwoord

laag-matig

Eén enkele score van 3 vraagt om een dringende beoordeling, ook als het totaal laag is.

9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: V = 145 mL

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Vochtdoel

30·54 = 1620 mL/dag

Vrij water uit de voeding

55·18 = 990 mL
990·0,76 = 752,4 mL

Nog benodigd water

1620 − 752,4 = 867,6 mL/dag

Volume per spoeling

24/4 = 6 spoelingen
V = 867,6/6 = 144,6 ≈ 145 mL

Antwoord

V = 145 mL
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: NPC = 1016 kcal/dag

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 20·1200/100 = 240 g
aminozuren: 4·1200/100 = 48 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 240·3,4 = 816 kcal
aminozuren: 48·4 = 192 kcal
lipiden: 100·2 = 200 kcal

Niet-eiwitenergie

NPC = 816 + 200 = 1016 kcal/dag

Antwoord

NPC = 1016 kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: boezemflutter, 4:1-geleiding

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 24 kleine hokjes, 1500 ÷ 24 ≈ 63 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,96 s.
3. P-toppen: geen; regelmatige zaagtandvormige fluttergolven elke 0,24 s (250 per minuut), 4 voor elke QRS.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,06 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

boezemflutter, 4:1-geleiding

Antwoord

boezemflutter, 4:1-geleiding
12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Vijf stappen

1. Frequentie: 4 QRS-complexen in 6 s, × 10 = 40 per minuut.
2. Ritme: regelmatig onregelmatig, de QRS-complexen komen in groepen gescheiden door een pauze (groepsslagen).
3. P-toppen: positief en regelmatig (P–P 1,00 s, 60 per minuut); op één P op de 4 volgt geen QRS.
4. PR-interval: wordt 0,18 → 0,30 → 0,36 s langer, daarna wordt een P-top niet geleid.
5. QRS: 0,10 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)

Antwoord

tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: B · Place the end of the tube in a bottle of sterile water

Waarom dit het antwoord is

Putting the tube end in sterile water creates a temporary water seal until a new drainage system is connected. Long clamping can cause a tension pneumothorax, and the nurse does not remove the tube.

Antwoord

B · Place the end of the tube in a bottle of sterile water
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: B · De infusie stoppen en de infuusplaats beoordelen

Waarom dit het antwoord is

Pijn en roodheid wijzen op flebitis of infiltratie. De verpleegkundige stopt de infusie, beoordeelt de plaats en informeert de zorgverlener. De infusie voortzetten, of sneller geven, vergroot de weefselschade.

Antwoord

B · De infusie stoppen en de infuusplaats beoordelen
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · Met een chirurgisch mondmasker, nadat radiologie vooraf is gewaarschuwd

Waarom dit het antwoord is

Tijdens het transport draagt de patiënt een chirurgisch mondmasker om respiratoire deeltjes tegen te houden, en de ontvangende afdeling wordt hiervan op de hoogte gesteld zodat zij personeel en andere patiënten kan beschermen. Personeel dat de patiënt verzorgt, draagt op pasvorm geteste ademhalingsmaskers.

Antwoord

A · Met een chirurgisch mondmasker, nadat radiologie vooraf is gewaarschuwd
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: C · There are too few neutrophils to produce the usual inflammatory signs

Waarom dit het antwoord is

Classic signs of infection come from the inflammatory response, which depends on white blood cells. With very few neutrophils, fever may be the only early sign, so it must be taken seriously.

Antwoord

C · There are too few neutrophils to produce the usual inflammatory signs
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: B · Placed on ice and sent to the laboratory at once

Waarom dit het antwoord is

Ammonia can rise in a standing sample as red cells and proteins break down. The sample is usually placed on ice and analyzed promptly to avoid a falsely high result.

Antwoord

B · Placed on ice and sent to the laboratory at once
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: A · Blockage of bile flow, for example by a tumor in the bile duct

Waarom dit het antwoord is

In obstruction, conjugated bilirubin backs up into the blood and is passed in the urine, making it dark, while stools are pale and ALP rises. Hemolysis and Gilbert syndrome raise unconjugated bilirubin; hepatitis raises ALT much more.Gecontroleerd met: Bilirubin in Urine · MedlinePlus (NIH) (2024)

Antwoord

A · Blockage of bile flow, for example by a tumor in the bile duct

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals