Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

Which of these is part of the UK "Sepsis Six"?

  1. AWaiting for a chest X-ray before antibiotics
  2. BRestricting IV fluids
  3. CMeasuring urine output
  4. DGiving a sedative
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

Which feature suggests that a sore area is a moisture lesion rather than a pressure ulcer?

  1. AA deep wound with straight edges over the hip
  2. BA circular area of damage directly over the sacral bone
  3. CA dark area of necrotic tissue over the heel
  4. DDiffuse, irregular redness in a skin fold, not over a bone
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

Why are patients encouraged to use an incentive spirometer after abdominal surgery?

  1. ATo lower their heart rate before mobilising
  2. BTo encourage deep breaths that prevent atelectasis and chest infection
  3. CTo strengthen the abdominal muscles around the wound
  4. DTo measure their lung function so the result can go in the discharge letter
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Een patiënt met acute pancreatitis heeft hevige pijn in de bovenbuik die uitstraalt naar de rug. Welke verpleegkundige zorg is het belangrijkst?

  1. AEen grote vette maaltijd om de alvleesklier te stimuleren
  2. BAdequate pijnstilling, iv-vocht en nauwkeurige bewaking van de vochtbalans
  3. CStrikte bedrust zonder controles
  4. DAlle vocht beperken
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont een metabole acidose met HCO₃⁻ 18 mmol/L. Gebruik de formule van Winter om de verwachte PaCO₂ (het midden van het gebied) in mmHg te vinden.

HCO₃⁻ 18 mmol/L
PaCO₂ = mmHg
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Op zeeniveau toont een oefengas, genomen bij 21% zuurstof, PaO₂ 77 mmHg (10,3 kPa) en PaCO₂ 39 mmHg (5,2 kPa). Gebruik PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 om de A–a-gradiënt te vinden.

FiO₂ 21%PaO₂ 77 mmHg (10,3 kPa)PaCO₂ 39 mmHg (5,2 kPa)
A–a-gradiënt = mmHg
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
3210123RR≤89–1112–2021–24≥25SpO₂≤9192–9394–95≥96lucht / O₂O₂luchtSBP≤9091–100101–110111–219≥220HR≤4041–5051–9091–110111–130≥131ACVPUAC, V, P, UT °C≤35,035,1–36,036,1–38,038,1–39,0≥39,1

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Gebruik de NEWS2-kaart (SpO₂-schaal 1) voor deze waarnemingen: ademfrequentie 24/min, SpO₂ 96% op kamerlucht, bloeddruk 84/50 mmHg, hartslag 44/min, alert, temperatuur 36,0 °C. Wat is de totale NEWS2-score?

RR 24SpO₂ 96%luchtSBP 84HR 44AT 36,0 °C
NEWS2 =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
ondergewichtgezond gewichtovergewichtobesitas klasse Iobesitas klasse IIobesitas klasse III

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene weegt 134 kg en is 173 cm lang. Bereken de BMI en klik op de WHO-gewichtscategorie.

134 kg173 cm
  1. 1ondergewicht
  2. 2gezond gewicht
  3. 3overgewicht
  4. 4obesitas klasse I
  5. 5obesitas klasse II
  6. 6obesitas klasse III
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
55 g/L2 g/kg/dag65 mL/h56 kg18 h/dag10 g/maatlepeln = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 56 kg heeft 2 g eiwit per kg per dag nodig. De sondevoeding bevat 55 g eiwit per liter en loopt met 65 mL/h gedurende 18 uur per dag. Een eiwitpoeder levert 10 g eiwit per maatlepel. Hoeveel maatlepels n per dag zijn nodig om het tekort aan te vullen? Rond af naar boven op een hele maatlepel.

56 kg2 g/kg/dag55 g/L65 mL/h · 18 h10 g/maatlepel
n =
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 20%1800 mLaminozuren 4,25%1800 mLlipiden 20%500 mL · 2 kcal/mLN = eiwit/6,25NPC : N = ? : 1

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 1800 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 20% dextrose en 4,25% aminozuren, plus 500 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de verhouding niet-eiwitkilocalorieën tot stikstof NPC : N (het getal x in x : 1). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

1800 mLdextrose 20%aminozuren 4,25%lipiden 500 mL · 2 kcal/mL
NPC : N =
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet op deze strip in afleiding II de gevraagde waarde (QT-interval) in seconden.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QT = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. Meet het P–P-interval en bepaal de gevraagde waarde (atriale frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
atriale frequentie = bpm
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

Een stabiele volwassene heeft buikpijn en normale vitale functies. Hij heeft bloedonderzoek en een CT-scan nodig. Welk ESI-niveau past?

  1. ANiveau 1
  2. BNiveau 5
  3. CNiveau 4
  4. DNiveau 3
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

A child with sickle cell disease in a pain crisis develops chest pain, fever and an SpO₂ of 89%. What does this most likely mean?

  1. AAnxiety that will settle with reassurance
  2. BAn ordinary pain crisis that will improve with rest
  3. CAcute chest syndrome, which needs urgent escalation and oxygen
  4. DA minor chest infection that can safely wait until the morning round
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

When walking with axillary crutches, where should the patient’s weight be taken?

  1. AOn the armpits, resting on the crutch tops
  2. BOn the shoulders, with the crutches pressed upward
  3. COn the elbows, kept bent at a right angle with the crutch tops tucked under the arms
  4. DOn the hands, with the crutch tops a few finger widths below the armpits
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

A patient’s blood splashes onto a nurse’s forearm. The skin is intact. What is the correct response?

  1. AStart HIV post-exposure prophylaxis right away, before any other step is taken
  2. BScrub the area with undiluted bleach
  3. CWash the area with soap and water, then follow the reporting policy
  4. DDo nothing, because intact skin cannot be contaminated
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

The heparin infusion rate was changed according to protocol. When is the aPTT usually rechecked?

  1. AOnly after the infusion is stopped
  2. BAbout 30 minutes after the change
  3. CAbout 6 hours after the change
  4. DAbout 3 days after the change
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

Three days after starting haloperidol, a patient has a temperature of 40 °C, severe muscle rigidity and confusion. Which laboratory result would the nurse expect?

  1. AA very low serum sodium
  2. BA very low white cell count
  3. CA very high creatine kinase (CK)
  4. DA very high serum lithium

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: C · Measuring urine output

Waarom dit het antwoord is

The Sepsis Six are: give oxygen if needed, take blood cultures, give IV antibiotics, give IV fluids, check lactate and monitor urine output, ideally within the first hour.

Antwoord

C · Measuring urine output
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: D · Diffuse, irregular redness in a skin fold, not over a bone

Waarom dit het antwoord is

Moisture lesions are usually superficial, diffuse and irregular, often in the natal cleft or skin folds. Pressure ulcers are typically over bony prominences and may have necrotic tissue.

Antwoord

D · Diffuse, irregular redness in a skin fold, not over a bone
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · To encourage deep breaths that prevent atelectasis and chest infection

Waarom dit het antwoord is

Shallow breathing after surgery lets alveoli collapse, causing atelectasis and pneumonia. Deep-breathing exercises with an incentive spirometer help keep the lungs expanded.

Antwoord

B · To encourage deep breaths that prevent atelectasis and chest infection
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · Adequate pijnstilling, iv-vocht en nauwkeurige bewaking van de vochtbalans

Waarom dit het antwoord is

Acute pancreatitis kan grote vochtverliezen en orgaanfalen veroorzaken. De zorg richt zich op vochtresuscitatie, pijnstilling, bewaking van urineproductie en glucose, en waar mogelijk vroege voeding.

Antwoord

B · Adequate pijnstilling, iv-vocht en nauwkeurige bewaking van de vochtbalans
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: PaCO₂ = 35 mmHg

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Formule van Winter

PaCO₂ = 1,5·18 + 8 = 35 mmHg
worpafstand: 33–37 mmHg

Antwoord

PaCO₂ = 35 mmHg
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: A–a-gradiënt = 23,98 mmHg

Afgeleide waarden: de berekende serumosmolaliteit is 2·Na⁺ + glucose + ureum met alle waarden in mmol/L (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8 met glucose en BUN in mg/dL); normaal is ongeveer 275–295 mOsm/kg. De P/F-ratio is PaO₂ gedeeld door FiO₂ als fractie. De alveolaire zuurstofdruk is PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 mmHg op zeeniveau, en de A–a-gradiënt is PAO₂ − PaO₂.

Alveolaire zuurstof

PAO₂ = 0,21·713 − 39/0,8 = 149,7 − 48,75 = 101 mmHg

Gradiënt

A–a = 101 − 77 = 23,98 mmHg

Antwoord

A–a-gradiënt = 23,98 mmHg
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: NEWS2 = 7

NEWS2 (National Early Warning Score 2, Royal College of Physicians 2017): scoor elk van de zeven parameters met de kaart (ademfrequentie, SpO₂ op schaal 1, lucht of extra zuurstof, systolische bloeddruk, hartslag, bewustzijn op de ACVPU-schaal en temperatuur) en tel de scores op. Klinisch risico: 0–4 laag; een score van 3 voor één enkele parameter laag-matig; 5–6 matig; 7 of meer hoog. Een totaal van 5 of meer vraagt om een dringende reactie.

Score elke parameter

RR 24/min → 2
SpO₂ 96% → 0
op kamerlucht → 0
SBP 84 mmHg → 3
HR 44/min → 1
alert (A) → 0
T 36,0 °C → 1

Optellen

NEWS2 = 2 + 0 + 0 + 3 + 1 + 0 + 1 = 7

Antwoord

NEWS2 = 7
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: obesitas klasse III

Body mass index: BMI = gewicht (kg)/lengte (m)², waarbij de lengte eerst in meters wordt omgerekend. Met ponden en inches is BMI = 703 × gewicht (lb)/lengte (in)². WHO-categorieën voor volwassenen: onder 18,5 ondergewicht, 18,5–24,9 gezond gewicht, 25,0–29,9 overgewicht, 30,0–34,9 obesitas klasse I, 35,0–39,9 obesitas klasse II en 40 of meer obesitas klasse III.

BMI

BMI = 134/1,73² = 44,77

Categorie

obesitas klasse III

Antwoord

obesitas klasse III
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: n = 5

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Benodigd eiwit

2·56 = 112 g/dag

Eiwit uit de voeding

65·18 = 1170 mL = 1,17 L
1,17·55 = 64,35 g/dag

Tekort

ΔP = 112 − 64,35 = 47,65 g

Maatlepels

47,65/10 = 4,765 → n = 5

Antwoord

n = 5
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: NPC : N = 182

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 20·1800/100 = 360 g
aminozuren: 4,25·1800/100 = 76,5 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 360·3,4 = 1224 kcal
aminozuren: 76,5·4 = 306 kcal
lipiden: 500·2 = 1000 kcal

Niet-eiwitkcal en stikstof

NPC = 1224 + 1000 = 2224 kcal
N = 76,5/6,25 = 12,24 g

Verhouding

NPC : N = 2224/12,24 = 181,7 ≈ 182 : 1

Antwoord

NPC : N = 182

Verhoudingen van ongeveer 150 : 1 zijn gebruikelijk bij stabiele patiënten; lagere verhoudingen geven relatief meer eiwit.

11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QT = 0,42 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

10,5 kleine hokjes van het begin van het QRS tot het einde van de T-top

Omrekenen

QT = 10,5 × 0,04 s = 0,42 s

Antwoord

QT = 0,42 s

Een vuistregel: bij normale frequenties moet de QT minder dan de helft van het R–R-interval zijn (hier R–R = 1,04 s).

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: atriale frequentie = 75 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 20 kleine hokjes = 0,80 s → 1500 ÷ 20 = 75 ≈ 75 per minuut

Ventriculaire frequentie

R–R = 55 kleine hokjes = 2,20 s → 1500 ÷ 55 = 27,27 ≈ 27 per minuut

Antwoord

atriale frequentie = 75 bpm

Antwoord

atriale frequentie = 75 bpm

Derdegraads blok met een ventriculair ontsnappingsritme met breed complex (meestal 20–40 per minuut).

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: D · Niveau 3

Waarom dit het antwoord is

Bloedonderzoek (één middel) plus een CT-scan (een tweede middel) maken twee middelen, wat ESI-niveau 3 is wanneer de vitale functies acceptabel zijn.

Antwoord

D · Niveau 3
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: C · Acute chest syndrome, which needs urgent escalation and oxygen

Waarom dit het antwoord is

Chest pain, fever and low oxygen in sickle cell disease suggest acute chest syndrome. It can worsen quickly, so oxygen, urgent review and prescribed treatment are needed.

Antwoord

C · Acute chest syndrome, which needs urgent escalation and oxygen
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: D · On the hands, with the crutch tops a few finger widths below the armpits

Waarom dit het antwoord is

Weight is taken on the hands and arms. Leaning on the crutch tops can compress the brachial plexus and cause crutch palsy, so a gap is kept between the crutch top and the axilla.

Antwoord

D · On the hands, with the crutch tops a few finger widths below the armpits
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: C · Wash the area with soap and water, then follow the reporting policy

Waarom dit het antwoord is

Blood on intact skin carries very little risk of bloodborne infection, but it is still washed off promptly and handled according to policy. Bleach damages skin, and prophylaxis is for higher-risk exposures.

Antwoord

C · Wash the area with soap and water, then follow the reporting policy
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · About 6 hours after the change

Waarom dit het antwoord is

Most weight-based heparin protocols check the aPTT (or anti-Xa level) about 6 hours after starting or changing the rate, because it takes this long to reach a new steady state. Checking too early can lead to wrong adjustments.

Antwoord

C · About 6 hours after the change
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · A very high creatine kinase (CK)

Waarom dit het antwoord is

These signs suggest neuroleptic malignant syndrome, a medical emergency. Muscle rigidity releases CK, often to very high levels, and the white count is often raised. Myoglobin can damage the kidneys. The antipsychotic is stopped and supportive care is started.

Antwoord

C · A very high creatine kinase (CK)

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals