Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

A dying patient is no longer drinking and breathes through the mouth. What mouth care is most appropriate?

  1. AClean the mouth only once a day with a hard toothbrush
  2. BAvoid mouth care so the patient is not disturbed
  3. CGive large drinks of water every hour
  4. DKeep the mouth and lips moist with frequent gentle care
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

Which patient should the nurse see first?

  1. AA postoperative patient with SpO₂ 89% on air and a respiratory rate of 28
  2. BA patient who is waiting for their discharge letter and medicines
  3. CA patient with a pain score of 3/10 whose analgesia is due in an hour
  4. DA patient who is asking for help to walk to the toilet now
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

When should discharge planning usually begin?

  1. AAfter the patient has been home for a week
  2. BOnly after the patient asks to go home
  3. COn or soon after admission
  4. DOn the morning of discharge
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

A few hours after cardiac surgery, a patient has low blood pressure, a raised jugular venous pressure and quiet, muffled heart sounds. What should be suspected?

  1. AHypovolaemia from dehydration
  2. BPneumonia
  3. CCardiac tamponade
  4. DHyperkalaemia
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 57 mmHg (7,6 kPa). Gebruik de regel dat bij acute respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 1 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 57 mmHg (7,6 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Oefenwaarden: Na⁺ 138, Cl⁻ 97, HCO₃⁻ 22 mmol/L en albumine 22 g/L. Bepaal de voor albumine gecorrigeerde anion gap AGc = AG + 0,25·(40 − albumine).

Na⁺ 138 mmol/LCl⁻ 97 mmol/LHCO₃⁻ 22 mmol/Lalbumine 22 g/L
AGc = mmol/L
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
11871SBPDBPmmHgHR 142/min · SI = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt heeft een hartslag van 142/min en een bloeddruk van 118/71 mmHg. Bepaal de shockindex SI = HR/SBP. Rond af op twee decimalen.

HR 142/minBP 118/71 mmHg
SI =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
ondergewichtgezond gewichtovergewichtobesitas klasse Iobesitas klasse IIobesitas klasse III

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene weegt 88 kg en is 181 cm lang. Bereken de BMI en klik op de WHO-gewichtscategorie.

88 kg181 cm
  1. 1ondergewicht
  2. 2gezond gewicht
  3. 3overgewicht
  4. 4obesitas klasse I
  5. 5obesitas klasse II
  6. 6obesitas klasse III
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
1,2 kcal/mL81% vrij water80 mL/helke 4 h51 kg · 35 mL/kg/dag20 h/dagV = ? mL

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 51 kg heeft een vochtdoel van 35 mL/kg/dag en krijgt alle vocht via een voedingssonde. De voeding bestaat voor 81% uit vrij water en loopt met 80 mL/h gedurende 20 uur per dag. De rest van het vocht wordt gegeven als waterspoelingen elke 4 uur. Welk volume V heeft elke spoeling? Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

51 kg35 mL/kg/dag81%80 mL/h · 20 helke 4 h
V = mL
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 20%2000 mLaminozuren 3,5%2000 mLlipiden 20%250 mL · 2 kcal/mLN = eiwit/6,25NPC : N = ? : 1

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 2000 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 20% dextrose en 3,5% aminozuren, plus 250 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de verhouding niet-eiwitkilocalorieën tot stikstof NPC : N (het getal x in x : 1). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

2000 mLdextrose 20%aminozuren 3,5%lipiden 250 mL · 2 kcal/mL
NPC : N =
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze afleiding-II-strip toont sinusritme met één pauze. Meet de pauze, het R–R-interval over de pauze, in seconden.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
pauze = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVtweedegraads AV-blok type II2:1 AV-blok (type onbepaald)eerstegraads AV-bloksinusbradycardie

Interpreteer deze afleiding-II-strip. Welke interpretatie kun je op basis van deze ene strip verdedigen? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1tweedegraads AV-blok type II
  2. 22:1 AV-blok (type onbepaald)
  3. 3eerstegraads AV-blok
  4. 4sinusbradycardie
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A nurse needs to give report on a patient to a colleague. Which information is the most important to include?

  1. AThe patient’s favorite television programs and hobbies
  2. BPersonal opinions about the patient’s family members and their visiting habits
  3. CThe patient’s current condition, recent changes and pending tasks
  4. DDetails of the nurse’s own break times that shift
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

A child is admitted with a suspected Wilms tumor (nephroblastoma). Which instruction is most important for all staff?

  1. ADo not palpate the abdomen
  2. BMeasure abdominal girth by pressing firmly
  3. CGive a warm bath with abdominal massage
  4. DEncourage the child to play contact sports
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

What is the main aim of purposeful hourly rounding?

  1. ATo wake the patient every hour to check orientation
  2. BTo check pain, toileting, position and personal items before the patient needs to ask
  3. CTo count the patient’s medications every hour and check that none are missing
  4. DTo replace the need for a call light
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

The laboratory reports that a blood sample labeled with one patient’s name has a blood group different from that patient’s previous result. What is the most likely problem and response?

  1. AA laboratory machine fault, so no action is needed
  2. BThe previous result was wrong, so it is deleted
  3. CA normal change in the patient’s blood group over the years since the last test
  4. DA wrong-patient sample, so the test is repeated and the event reported
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

Welke beoordeling is het belangrijkst voordat voorgeschreven intraveneus kaliumchloride wordt gegeven?

  1. AHuidturgor op de onderarm
  2. BUrineproductie en nierfunctie
  3. CGehoor in beide oren
  4. DPupilgrootte en lichtreactie
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

Ten minutes into a red cell transfusion, a patient develops fever, chills, low back pain and dark urine. After stopping the transfusion, what should the nurse do next?

  1. AKeep the IV open with normal saline using new tubing and call the provider
  2. BRestart the transfusion more slowly after giving an antipyretic drug
  3. CDiscard the blood bag and tubing in the clinical waste to stop exposure
  4. DFlush the remaining blood through the line with the IV fluid to finish it

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: D · Keep the mouth and lips moist with frequent gentle care

Waarom dit het antwoord is

Frequent gentle mouth care with moist swabs, water sprays and lip balm keeps the patient comfortable. Forcing fluids risks choking and aspiration.

Antwoord

D · Keep the mouth and lips moist with frequent gentle care
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: A · A postoperative patient with SpO₂ 89% on air and a respiratory rate of 28

Waarom dit het antwoord is

Low saturation with a high respiratory rate shows a breathing problem that could worsen quickly. The other needs are real but not urgent.

Antwoord

A · A postoperative patient with SpO₂ 89% on air and a respiratory rate of 28
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: C · On or soon after admission

Waarom dit het antwoord is

Discharge planning starts early so that needs such as equipment, care packages, medicines and follow-up are ready when the patient is fit to leave.

Antwoord

C · On or soon after admission
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: C · Cardiac tamponade

Waarom dit het antwoord is

Hypotension, raised JVP and muffled heart sounds (Beck's triad) suggest cardiac tamponade. Blood in the pericardial space compresses the heart and needs urgent drainage.

Antwoord

C · Cardiac tamponade
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 25,7 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|57 − 40| = 17 mmHg → 1,7 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 1·1,7 = 25,7 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 25,7 mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: AGc = 23,5 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Anion gap

AG = 138 − (97 + 22) = 19

Correctie voor albumine

19 + 0,25·(40 − 22) = 23,5 mmol/L

Antwoord

AGc = 23,5 mmol/L

Na correctie boven ongeveer 12: een hoge anion gap.

7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: SI = 1,2

Bloeddrukwaarden: polsdruk PP = SBP − DBP. Gemiddelde arteriële druk MAP ≈ (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3, een schatting die ervan uitgaat dat het hart bij een normale hartfrequentie ongeveer twee derde van elke slag in diastole is (minder nauwkeurig bij een snelle hartfrequentie); een MAP van minstens ongeveer 65 mmHg is een gangbaar streefdoel voor orgaanperfusie. De shockindex SI = hartfrequentie/SBP is normaal ongeveer 0,5–0,7; een waarde boven ongeveer 1 is een waarschuwingsteken voor shock.

Shockindex

SI = 142/118 = 1,203 ≈ 1,2

Antwoord

SI = 1,2

1 of meer: een waarschuwingsteken voor shock in deze oefencasus.

8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: overgewicht

Body mass index: BMI = gewicht (kg)/lengte (m)², waarbij de lengte eerst in meters wordt omgerekend. Met ponden en inches is BMI = 703 × gewicht (lb)/lengte (in)². WHO-categorieën voor volwassenen: onder 18,5 ondergewicht, 18,5–24,9 gezond gewicht, 25,0–29,9 overgewicht, 30,0–34,9 obesitas klasse I, 35,0–39,9 obesitas klasse II en 40 of meer obesitas klasse III.

BMI

BMI = 88/1,81² = 26,86

Categorie

overgewicht

Antwoord

overgewicht
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: V = 82 mL

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Vochtdoel

35·51 = 1785 mL/dag

Vrij water uit de voeding

80·20 = 1600 mL
1600·0,81 = 1296 mL

Nog benodigd water

1785 − 1296 = 489 mL/dag

Volume per spoeling

24/4 = 6 spoelingen
V = 489/6 = 81,5 ≈ 82 mL

Antwoord

V = 82 mL
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: NPC : N = 166

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 20·2000/100 = 400 g
aminozuren: 3,5·2000/100 = 70 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 400·3,4 = 1360 kcal
aminozuren: 70·4 = 280 kcal
lipiden: 250·2 = 500 kcal

Niet-eiwitkcal en stikstof

NPC = 1360 + 500 = 1860 kcal
N = 70/6,25 = 11,2 g

Verhouding

NPC : N = 1860/11,2 = 166,1 ≈ 166 : 1

Antwoord

NPC : N = 166

Verhoudingen van ongeveer 150 : 1 zijn gebruikelijk bij stabiele patiënten; lagere verhoudingen geven relatief meer eiwit.

11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: pauze = 1,84 s

Smalcomplextachycardie en pauzes: supraventriculaire tachycardie (SVT) is een regelmatige tachycardie van ongeveer 150–250/min met smalle QRS-complexen; de P-toppen zijn meestal niet zichtbaar omdat ze verborgen liggen in het QRS-complex of de T-top. Sinustachycardie bij een volwassene in rust ligt meestal onder ongeveer 150/min en heeft een zichtbare P-top voor elk QRS; boezemflutter met 2:1-geleiding loopt vaak op ongeveer 150/min en toont zaagtandgolven. Bij sinusstilstand houdt de sinusknoop even op met vuren: een pauze zonder P-top en zonder QRS waarvan de lengte geen geheel aantal P–P-cycli is (een pauze van precies twee of drie cycli wijst juist op sinusuitgangsblok).

Meet

46 kleine hokjes van R tot R over de pauze

Omrekenen

pauze = 46 × 0,04 s = 1,84 s

Vergelijk met P–P

1,84 ÷ 0,80 ≈ 2,3 P–P-cycli, geen geheel getal

Antwoord

pauze = 1,84 s

In de pauze verschijnt geen P-top, en de pauze is geen geheel aantal P–P-cycli: sinusstilstand. Een pauze van precies twee of drie cycli zou wijzen op sinusuitgangsblok.

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: 2:1 AV-blok (type onbepaald)

2:1 AV-blok: met twee P-toppen per QRS volgen er nooit twee geleide P-toppen op elkaar, dus je kunt niet zien of de PR zou toenemen (type I) of gelijk zou blijven (type II) vóór een niet-geleide P-top. Op basis van één strip noem je het een 2:1 AV-blok; een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding bepaalt het type. Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar geen van beide bewijst het.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 44 kleine hokjes, 1500 ÷ 44 ≈ 34 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,76 s.
3. P-toppen: positief en regelmatig (P–P 0,88 s, 68 per minuut), twee voor elke QRS.
4. PR-interval: constant op 0,18 s in de geleide slagen.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Waarom het type open blijft

Elke tweede P-top wordt niet geleid, dus er volgen nooit twee geleide slagen op elkaar en een toenemende PR kan nooit zichtbaar worden.
2:1 AV-blok (type onbepaald)

Antwoord

2:1 AV-blok (type onbepaald)

Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar alleen een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding geeft uitsluitsel.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: C · The patient’s current condition, recent changes and pending tasks

Waarom dit het antwoord is

Effective handover covers the current status, changes, risks and outstanding tasks, often using a structure such as SBAR. Opinions and unrelated details distract from what matters.

Antwoord

C · The patient’s current condition, recent changes and pending tasks
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: A · Do not palpate the abdomen

Waarom dit het antwoord is

Palpating a Wilms tumor can rupture the capsule and spread cancer cells. A sign is often put on the bed to warn staff not to palpate the abdomen.

Antwoord

A · Do not palpate the abdomen
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: B · To check pain, toileting, position and personal items before the patient needs to ask

Waarom dit het antwoord is

Regular, planned rounding that addresses pain, toileting, positioning and possessions within reach reduces falls and call-light use. The call light stays within reach as well.

Antwoord

B · To check pain, toileting, position and personal items before the patient needs to ask
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: D · A wrong-patient sample, so the test is repeated and the event reported

Waarom dit het antwoord is

A different blood group strongly suggests the sample came from another patient. A new sample is taken with careful bedside identification and labeling, and the event is reported as a serious near miss.

Antwoord

D · A wrong-patient sample, so the test is repeated and the event reported
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: B · Urineproductie en nierfunctie

Waarom dit het antwoord is

De nieren scheiden kalium uit, dus een slechte urineproductie of nierfalen kan tijdens suppletie leiden tot gevaarlijke hyperkaliëmie. Intraveneus kalium wordt altijd verdund en met een infuuspomp gegeven, nooit als intraveneuze bolus.Gecontroleerd met: High potassium level · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

B · Urineproductie en nierfunctie
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: A · Keep the IV open with normal saline using new tubing and call the provider

Waarom dit het antwoord is

These signs suggest an acute hemolytic reaction. The transfusion is stopped, the line is kept open with normal saline through new tubing, the provider and blood bank are informed, and the bag, tubing and blood and urine samples are sent for testing as per policy.Gecontroleerd met: Hemolytic transfusion reaction · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

A · Keep the IV open with normal saline using new tubing and call the provider

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals