Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

Waar moet een opvangzak van een urinekatheter worden gehouden?

  1. AOp de buik van de patiënt
  2. BOp de vloer naast het bed
  3. CBoven het niveau van de blaas
  4. DOnder het niveau van de blaas, niet op de vloer
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

Why can a patient with a high fever be in negative fluid balance even when measured intake equals measured output?

  1. AFever has no effect on the body's water balance
  2. BFever makes the kidneys produce extra urine that cannot be measured
  3. CFever causes the body to make extra water from fat
  4. DFever increases unmeasured fluid loss through sweating and breathing
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

Binnen welk tijdvenster wordt iv-trombolyse bij een acuut ischemisch herseninfarct in het algemeen gegeven?

  1. APas na 24 uur
  2. BOp elk moment binnen een week
  3. CBinnen 48 uur na het begin van de klachten
  4. DBinnen 4,5 uur na het begin van de klachten
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

A patient suddenly develops a severe "worst ever" headache that reached full intensity within seconds, followed by vomiting and neck stiffness. What should be suspected?

  1. ASubarachnoid haemorrhage
  2. BSinusitis
  3. CMigraine with aura in a known migraine sufferer
  4. DTension headache
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 61 mmHg (8,1 kPa). Gebruik de regel dat bij acute respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 1 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 61 mmHg (8,1 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Op zeeniveau toont een oefengas, genomen bij 30% zuurstof, PaO₂ 88 mmHg (11,7 kPa) en PaCO₂ 39 mmHg (5,2 kPa). Gebruik PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 om de A–a-gradiënt te vinden.

FiO₂ 30%PaO₂ 88 mmHg (11,7 kPa)PaCO₂ 39 mmHg (5,2 kPa)
A–a-gradiënt = mmHg
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
S? / 4+M? / 4+A? / 4+Mob? / 4+N? / 4+F? / 3Σ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt wordt beoordeeld met de Bradenschaal: sensorische waarneming: volledig beperkt; vochtigheid: zelden vochtig; activiteit: loopt regelmatig; mobiliteit: volledig immobiel; voeding: uitstekend; wrijving en schuifkrachten: probleem. Bepaal het totaal van de Bradenschaal B.

6–23
B =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
3210123RR≤89–1112–2021–24≥25SpO₂≤9192–9394–95≥96lucht / O₂O₂luchtSBP≤9091–100101–110111–219≥220HR≤4041–5051–9091–110111–130≥131ACVPUAC, V, P, UT °C≤35,035,1–36,036,1–38,038,1–39,0≥39,1laaglaag-matigmiddelhoog

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Gebruik de NEWS2-kaart (SpO₂-schaal 1) voor deze waarnemingen: ademfrequentie 21/min, SpO₂ 97% met extra zuurstof, bloeddruk 90/54 mmHg, hartslag 82/min, alert, temperatuur 36,4 °C. In welke klinische risicogroep valt de patiënt? Klik erop.

RR 21SpO₂ 97%O₂SBP 90HR 82AT 36,4 °C
  1. 1laag
  2. 2laag-matig
  3. 3middel
  4. 4hoog
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
40 kg160 cmvrouwIBW (Devine)%IBW = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een vrouw is 160 cm lang en weegt 40 kg. Bepaal het werkelijke gewicht als percentage van het ideale lichaamsgewicht, %IBW, met de formule van Devine (1 in = 2,54 cm). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

160 cm40 kgvrouw
%IBW = %
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 12,5%1500 mLaminozuren 5%1500 mLlipiden 20%250 mL · 2 kcal/mLN = eiwit/6,25NPC : N = ? : 1

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 1500 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 12,5% dextrose en 5% aminozuren, plus 250 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de verhouding niet-eiwitkilocalorieën tot stikstof NPC : N (het getal x in x : 1). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

1500 mLdextrose 12,5%aminozuren 5%lipiden 250 mL · 2 kcal/mL
NPC : N =
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVjunctioneel ritmeeerstegraads AV-blokboezemfibrillerensinusbradycardie

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1junctioneel ritme
  2. 2eerstegraads AV-blok
  3. 3boezemfibrilleren
  4. 4sinusbradycardie
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVventrikelfibrillerenboezemfibrillerenasystolieventriculaire tachycardie

Herken het ritme op deze strip in afleiding II. Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1ventrikelfibrilleren
  2. 2boezemfibrilleren
  3. 3asystolie
  4. 4ventriculaire tachycardie
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A patient receiving an aminoglycoside antibiotic, such as gentamicin, reports ringing in the ears. What should the nurse do?

  1. AReassure the patient that it is a normal effect
  2. BHold the next dose and report it promptly
  3. CGive the next dose early to finish the course
  4. DAdvise the patient to use ear drops
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

A patient suddenly has severe pain in one leg. The leg is pale and cold with no pedal pulse. What does this suggest?

  1. AA muscle cramp that will pass with stretching
  2. BAcute arterial occlusion, which is an emergency
  3. CA deep vein thrombosis that can be treated next week
  4. DChronic venous insufficiency that needs elevation
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

A patient with a fever and a cough arrives in a crowded clinic waiting room. What should the nurse do?

  1. ADo nothing until the patient is seen by the provider
  2. BAsk the patient to wait outside in the car park
  3. CGive everyone else in the waiting room a mask instead
  4. DGive the patient a mask and seat them apart from others
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

A nurse asks a colleague to “just glance” at an insulin infusion before starting it. What makes a check truly independent?

  1. AThe second nurse looks at the bag label from the doorway
  2. BThe second nurse checks the order, drug, dose and pump settings separately without being told the answer
  3. CThe second nurse signs the record after the infusion has already been started by the first
  4. DThe first nurse reads the details aloud and the second agrees
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

A young adult with new diabetes has a very low C-peptide level. What does this suggest?

  1. AThe patient is injecting too much insulin and needs a lower dose
  2. BThe patient has high insulin resistance, as in type 2 diabetes
  3. CThe pancreas is making very little insulin, as in type 1 diabetes
  4. DThe kidneys are excreting all of the patient's insulin in urine
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

Four results arrive at the same time. Which patient should the nurse see first?

  1. AHemoglobin 10,4 g/dL (104 g/L) in a patient with stable chronic kidney disease
  2. BWhite cell count 12,0 × 10³/µL on the first day after surgery
  3. CGlucose 48 mg/dL (2,7 mmol/L) in a patient who had insulin an hour ago
  4. DINR 2,6 in a patient on warfarin for atrial fibrillation

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: D · Onder het niveau van de blaas, niet op de vloer

Waarom dit het antwoord is

De zak onder blaasniveau houden laat de urine door de zwaartekracht aflopen en voorkomt terugstroming. Hem van de vloer houden vermindert besmetting en infectierisico.

Antwoord

D · Onder het niveau van de blaas, niet op de vloer
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: D · Fever increases unmeasured fluid loss through sweating and breathing

Waarom dit het antwoord is

Insensible losses through the skin and lungs are not measured and rise with fever and fast breathing. A balanced chart can therefore hide a real fluid deficit.

Antwoord

D · Fever increases unmeasured fluid loss through sweating and breathing
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: D · Binnen 4,5 uur na het begin van de klachten

Waarom dit het antwoord is

Trombolyse met alteplase wordt in het algemeen binnen 4,5 uur na het begin gegeven, nadat een scan een bloeding heeft uitgesloten. Weten wanneer de patiënt voor het laatst goed werd gezien, is daarom essentieel.

Antwoord

D · Binnen 4,5 uur na het begin van de klachten
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: A · Subarachnoid haemorrhage

Waarom dit het antwoord is

A sudden thunderclap headache suggests bleeding into the subarachnoid space, often from a ruptured aneurysm. It needs an urgent CT scan and neurosurgical input.

Antwoord

A · Subarachnoid haemorrhage
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 26,1 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|61 − 40| = 21 mmHg → 2,1 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 1·2,1 = 26,1 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 26,1 mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: A–a-gradiënt = 77,15 mmHg

Afgeleide waarden: de berekende serumosmolaliteit is 2·Na⁺ + glucose + ureum met alle waarden in mmol/L (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8 met glucose en BUN in mg/dL); normaal is ongeveer 275–295 mOsm/kg. De P/F-ratio is PaO₂ gedeeld door FiO₂ als fractie. De alveolaire zuurstofdruk is PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 mmHg op zeeniveau, en de A–a-gradiënt is PAO₂ − PaO₂.

Alveolaire zuurstof

PAO₂ = 0,3·713 − 39/0,8 = 213,9 − 48,75 = 165,2 mmHg

Gradiënt

A–a = 165,2 − 88 = 77,15 mmHg

Antwoord

A–a-gradiënt = 77,15 mmHg
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: B = 15

Bradenschaal: zes subschalen voor het risico op decubitus. Sensorische waarneming, vochtigheid, activiteit, mobiliteit en voeding scoren 1 tot 4, van het slechtste niveau (1) tot geen probleem (4); wrijving en schuifkrachten scoren 1 tot 3. Het totaal loopt van 6 tot 23 en een lager totaal betekent een hoger risico. Gebruikelijke indelingen: 19–23 geen risico, 15–18 licht risico, 13–14 matig risico, 10–12 hoog risico en 9 of lager zeer hoog risico.

Score elke subschaal

sensorische waarneming: volledig beperkt → 1
vochtigheid: zelden vochtig → 4
activiteit: loopt regelmatig → 4
mobiliteit: volledig immobiel → 1
voeding: uitstekend → 4
wrijving en schuifkrachten: probleem → 1

Optellen

Totaal Braden = 1 + 4 + 4 + 1 + 4 + 1 = 15

Antwoord

B = 15
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: hoog

NEWS2 (National Early Warning Score 2, Royal College of Physicians 2017): scoor elk van de zeven parameters met de kaart (ademfrequentie, SpO₂ op schaal 1, lucht of extra zuurstof, systolische bloeddruk, hartslag, bewustzijn op de ACVPU-schaal en temperatuur) en tel de scores op. Klinisch risico: 0–4 laag; een score van 3 voor één enkele parameter laag-matig; 5–6 matig; 7 of meer hoog. Een totaal van 5 of meer vraagt om een dringende reactie.

Score elke parameter

RR 21/min → 2
SpO₂ 97% → 0
met zuurstof → 2
SBP 90 mmHg → 3
HR 82/min → 0
alert (A) → 0
T 36,4 °C → 0

Totaal en rode scores

NEWS2 = 2 + 0 + 2 + 3 + 0 + 0 + 0 = 7
Ten minste één parameter scoort 3.

Risicogroep

hoog

Antwoord

hoog

Een totaal van 5 of meer vraagt om een dringende klinische reactie.

9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: %IBW = 76 %

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Ideaal lichaamsgewicht (Devine)

160 cm/2,54 = 62,99 in
IBW = 45,5 + 2,3·(62,99 − 60) = 52,38 kg

Percentage van het ideale lichaamsgewicht

%IBW = 40/52,38·100 = 76,36 ≈ 76%

Antwoord

%IBW = 76%
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: NPC : N = 95

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 12,5·1500/100 = 187,5 g
aminozuren: 5·1500/100 = 75 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 187,5·3,4 = 637,5 kcal
aminozuren: 75·4 = 300 kcal
lipiden: 250·2 = 500 kcal

Niet-eiwitkcal en stikstof

NPC = 637,5 + 500 = 1138 kcal
N = 75/6,25 = 12 g

Verhouding

NPC : N = 1138/12 = 94,79 ≈ 95 : 1

Antwoord

NPC : N = 95

Verhoudingen van ongeveer 150 : 1 zijn gebruikelijk bij stabiele patiënten; lagere verhoudingen geven relatief meer eiwit.

11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: junctioneel ritme

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 33 kleine hokjes, 1500 ÷ 33 ≈ 45 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,32 s.
3. P-toppen: geen zichtbaar.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,10 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

junctioneel ritme

Antwoord

junctioneel ritme
12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventrikelfibrilleren

Ventriculaire ritmes: ventriculaire tachycardie is een reeks van drie of meer brede (0,12 s of meer) complexen achter elkaar met meer dan 100/min, meestal 150–250/min, regelmatig, zonder bijbehorende P-toppen. Ventrikelfibrilleren is een chaotisch, onregelmatig golfpatroon zonder herkenbare P-toppen, QRS-complexen of T-toppen en zonder telbare frequentie. Asystolie is een bijna vlakke lijn zonder ventriculaire activiteit; een vlakke lijn wordt altijd bevestigd door de patiënt, de afleidingen, de versterking en een tweede afleiding te controleren. In reanimatierichtlijnen zijn VF en polsloze VT de schokbare ritmes en asystolie niet.

Vijf stappen

1. Frequentie: geen telbare ventriculaire frequentie.
2. Ritme: chaotisch, geen herhalend patroon.
3. P-toppen: geen herkenbaar.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: geen QRS-complexen.

Interpretatie

ventrikelfibrilleren

Antwoord

ventrikelfibrilleren

In reanimatierichtlijnen zijn VF en polsloze VT de schokbare ritmes. Dit is alleen oefening in het herkennen van ritmes.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: B · Hold the next dose and report it promptly

Waarom dit het antwoord is

Aminoglycosides can cause ototoxicity, which may be permanent. Tinnitus or hearing loss is reported promptly, and drug levels and kidney function are checked.

Antwoord

B · Hold the next dose and report it promptly
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: B · Acute arterial occlusion, which is an emergency

Waarom dit het antwoord is

Sudden pain, pallor, coldness and loss of pulse suggest an embolus blocking an artery. The limb can be lost within hours, so the nurse escalates immediately.

Antwoord

B · Acute arterial occlusion, which is an emergency
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: D · Give the patient a mask and seat them apart from others

Waarom dit het antwoord is

Offering a mask to people with respiratory symptoms and separating them from others reduces the spread of droplets. Tissues, hand hygiene products and waste bins are also provided.

Antwoord

D · Give the patient a mask and seat them apart from others
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: B · The second nurse checks the order, drug, dose and pump settings separately without being told the answer

Waarom dit het antwoord is

In an independent double check, the second person works through each step on their own, then the two results are compared. Reading the answer aloud or glancing invites confirmation bias.

Antwoord

B · The second nurse checks the order, drug, dose and pump settings separately without being told the answer
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · The pancreas is making very little insulin, as in type 1 diabetes

Waarom dit het antwoord is

C-peptide is cleaved from proinsulin when insulin is made, so it reflects the body's own insulin production. A very low level suggests beta-cell loss, as in type 1 diabetes; in type 2 diabetes it is often normal or high early on.Gecontroleerd met: C-Peptide Test · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

C · The pancreas is making very little insulin, as in type 1 diabetes
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · Glucose 48 mg/dL (2,7 mmol/L) in a patient who had insulin an hour ago

Waarom dit het antwoord is

Hypoglycemia after insulin can quickly cause seizures and loss of consciousness, so it is treated first. Mild anemia in CKD is expected, an INR of 2,6 is within the target range, and a slightly raised white count is common after surgery.Gecontroleerd met: Blood Glucose Test · MedlinePlus (NIH) (2024); Prothrombin time (PT) · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

C · Glucose 48 mg/dL (2,7 mmol/L) in a patient who had insulin an hour ago

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals