Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

In the PQRST pain assessment, what does "Q" ask about?

  1. AThe quantity of analgesia the patient has already taken today
  2. BThe quality of the pain, such as sharp, dull or burning
  3. CHow quickly the pain started
  4. DWhether the pain is quieter at night
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

Een patiënt die nu wilsonbekwaam is, heeft een geldige en toepasselijke schriftelijke wilsverklaring (advance decision) waarin hij een specifieke levensverlengende behandeling weigert. Wat moeten zorgverleners doen (Engeland en Wales)?

  1. ADe behandeling geven omdat de patiënt nu niet kan beslissen
  2. BDe wilsverklaring volgen en die behandeling niet geven
  3. CHaar negeren, omdat alleen mondelinge wensen tellen
  4. DDe familie vragen de verklaring terzijde te schuiven
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

A pressure ulcer shows full-thickness tissue loss with exposed bone. Which category (stage) is this?

  1. ACategory 1
  2. BCategory 2
  3. CCategory 4
  4. DCategory 3
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Three days after bowel surgery, a patient has a distended abdomen, vomiting and absent bowel sounds, without colicky pain. What is most likely?

  1. AParalytic ileus
  2. BA urinary tract infection
  3. CNormal recovery after surgery
  4. DAcute cholecystitis
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld
pH7,357,457,59PaCO₂mmHg354526HCO₃⁻mmol/L222624ongecompenseerdgedeeltelijk gecompenseerdvolledig gecompenseerd

Een oefenbloedgas toont pH 7,59, PaCO₂ 26 mmHg (3,5 kPa) en HCO₃⁻ 24 mmol/L. De primaire stoornis is respiratoire alkalose. In hoeverre is deze gecompenseerd? Klik op je antwoord.

pH 7,59PaCO₂ 26 mmHg (3,5 kPa)HCO₃⁻ 24 mmol/L
  1. 1ongecompenseerd
  2. 2gedeeltelijk gecompenseerd
  3. 3volledig gecompenseerd
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,19PaCO₂mmHg354519HCO₃⁻mmol/L22267passende compensatieextra respiratoire acidoseextra respiratoire alkalose

Een oefengas toont een metabole acidose: pH 7,19, PaCO₂ 19 mmHg (2,5 kPa), HCO₃⁻ 7 mmol/L. Vergelijk de gemeten PaCO₂ met de formule van Winter. Klik op je interpretatie.

pH 7,19PaCO₂ 19 mmHg (2,5 kPa)HCO₃⁻ 7 mmol/L
  1. 1passende compensatie
  2. 2extra respiratoire acidose
  3. 3extra respiratoire alkalose
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
lichtmatigernstig

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt na hoofdletsel opent de ogen als er tegen wordt gesproken, is georiënteerd in persoon, plaats en tijd en vertoont als beste motorische reactie: volgt opdrachten. Bepaal de GCS en classificeer het hoofdletsel daarmee. Klik op je antwoord.

  1. 1licht
  2. 2matig
  3. 3ernstig
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
ondergewichtgezond gewichtovergewichtobesitas klasse Iobesitas klasse IIobesitas klasse III

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene weegt 122 kg en is 181 cm lang. Bereken de BMI en klik op de WHO-gewichtscategorie.

122 kg181 cm
  1. 1ondergewicht
  2. 2gezond gewicht
  3. 3overgewicht
  4. 4obesitas klasse I
  5. 5obesitas klasse II
  6. 6obesitas klasse III
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
51 kg158 cmvrouwIBW (Devine)%IBW = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een vrouw is 158 cm lang en weegt 51 kg. Bepaal het werkelijke gewicht als percentage van het ideale lichaamsgewicht, %IBW, met de formule van Devine (1 in = 2,54 cm). Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

158 cm51 kgvrouw
%IBW = %
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
18 hdextrose 25%1200 mLaminozuren 5%1200 mL60 kg18 hGIR = ? mg/kg/min

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene van 60 kg krijgt 1200 mL parenterale voeding met 25% dextrose, toegediend over 18 uur. Bepaal de glucose-infusiesnelheid GIR in mg/kg/min. Rond af op twee decimalen.

60 kg1200 mLdextrose 25%18 h
GIR = mg/kg/min
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet het QT-interval en het R–R-interval op deze regelmatige strip in afleiding II en bereken daarna de voor de frequentie gecorrigeerde waarde (QTc) met de formule van Bazett QTc = QT/√RR (beide in seconden). Geef het antwoord in seconden met drie decimalen.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QTc = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVreanimatie (niet-defibrilleerbaar ritme)gesynchroniseerde cardioversieonmiddellijke defibrillatietranscutane pacing

Een patiënt zonder voelbare pols heeft dit georganiseerde ritme op de monitor (pulseloze elektrische activiteit). Welke behandeling noemen de reanimatierichtlijnen voor volwassenen hiervoor? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1reanimatie (niet-defibrilleerbaar ritme)
  2. 2gesynchroniseerde cardioversie
  3. 3onmiddellijke defibrillatie
  4. 4transcutane pacing
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

Welke patiënt kan de verpleegkundige veilig als laatste zien?

  1. AEen patiënt met een plotselinge ernstige hoofdpijn
  2. BEen patiënt met nieuwe crepitaties en roze, schuimend sputum
  3. CEen patiënt met COPD op 1 L/min zuurstof, SpO₂ 90% (streefwaarde 88–92%), die in volledige zinnen praat
  4. DEen patiënt twee uur na een operatie met een hartfrequentie die stijgt van 88 naar 118/min
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

An infant with pyloric stenosis has repeated projectile vomiting. Which acid-base imbalance is most likely?

  1. AMetabolic acidosis
  2. BRespiratory alkalosis
  3. CMetabolic alkalosis
  4. DRespiratory acidosis
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

An adult with hepatitis A is incontinent of stool. Which precautions are used?

  1. AAirborne precautions in a negative-pressure room with the door closed
  2. BContact precautions in addition to standard precautions
  3. CA protective environment with filtered air
  4. DDroplet precautions with a surgical mask
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

A patient is on contact precautions. Which task is appropriate for the nurse to delegate to assistive personnel?

  1. ATeaching the family how to follow the precautions
  2. BDeciding when the precautions can be stopped
  3. CAssessing the wound for new signs of infection during the bath
  4. DHelping the patient bathe while wearing a gown and gloves
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

For most hospitalized adults with diabetes who are critically ill, which glucose target range is commonly recommended?

  1. AAbout 250–300 mg/dL (13,9–16,7 mmol/L)
  2. BAbout 300–350 mg/dL (16,7–19,4 mmol/L)
  3. CAbout 140–180 mg/dL (7,8–10 mmol/L)
  4. DAbout 60–80 mg/dL (3,3–4,4 mmol/L)
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

A patient on long-term amiodarone has fatigue and weight gain. TSH is 11 mIU/L and the free T4 is low. What is the most likely explanation?

  1. AA normal response to amiodarone needing no action
  2. BAmiodarone-induced hyperthyroidism
  3. CAmiodarone-induced hypothyroidism
  4. DSecondary hypothyroidism from pituitary failure

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: B · The quality of the pain, such as sharp, dull or burning

Waarom dit het antwoord is

PQRST covers Provoking or palliating factors, Quality, Region and radiation, Severity and Timing. Describing the quality helps identify the cause of the pain.

Antwoord

B · The quality of the pain, such as sharp, dull or burning
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: B · De wilsverklaring volgen en die behandeling niet geven

Waarom dit het antwoord is

Een geldige en toepasselijke wilsverklaring heeft hetzelfde effect als een weigering door een wilsbekwame patiënt. Weigeringen van levensverlengende behandeling moeten schriftelijk, ondertekend en door een getuige bevestigd zijn, en vermelden dat ze ook gelden als het leven in gevaar is.

Antwoord

B · De wilsverklaring volgen en die behandeling niet geven
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: C · Category 4

Waarom dit het antwoord is

Category 4 involves full-thickness tissue loss with exposed bone, tendon or muscle. Category 3 is full-thickness skin loss without exposed bone or tendon. US (NPIAP) terminology calls these stages rather than categories.

Antwoord

C · Category 4
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: A · Paralytic ileus

Waarom dit het antwoord is

Paralytic ileus is a temporary loss of gut movement, common after abdominal surgery. Bowel sounds are absent, unlike mechanical obstruction where they are often high-pitched. Management includes nil by mouth, NG decompression, fluids and correcting electrolytes.

Antwoord

A · Paralytic ileus
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: ongecompenseerd

Een bloedgas lezen (ROME): eerst de pH: onder 7,35 is acidemie, boven 7,45 alkalemie. Zoek dan de waarde die dit verklaart. PaCO₂ (normaal 35–45 mmHg, 4,7–6,0 kPa) is het respiratoire deel en beweegt Omgekeerd aan de pH bij een respiratoire stoornis; HCO₃⁻ (normaal 22–26 mmol/L) is het metabole deel en beweegt in dezelfde richting als de pH (Respiratoir Omgekeerd, Metabool Evenredig). De andere waarde toont de compensatie: normaal betekent ongecompenseerd; afwijkend in de richting die de pH terugtrekt terwijl de pH nog afwijkt betekent gedeeltelijk gecompenseerd; een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledig gecompenseerd. Referentiewaarden verschillen iets tussen laboratoria; dit zijn oefenwaarden.

ROME, waarde voor waarde

pH 7,59: alkalemie (boven 7,45)
PaCO₂ 26 mmHg: laag (35–45)
HCO₃⁻ 24 mmol/L: normaal (22–26)

Compensatie

ongecompenseerd

Antwoord

ongecompenseerd
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: passende compensatie

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

1,5·7 + 8 = 18,5 → 16,5–20,5 mmHg

Vergelijken

gemeten: 19 mmHg → passende compensatie

Antwoord

passende compensatie
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: licht

Glasgow Coma Scale: tel de beste reactie op drie gebieden bij elkaar op. Oogopening E: 4 spontaan, 3 op geluid of spraak, 2 op druk, 1 geen. Verbaal V: 5 georiënteerd, 4 verward, 3 ongepaste woorden, 2 onverstaanbare geluiden, 1 geen. Motorisch M: 6 volgt opdrachten, 5 lokaliseert, 4 normale flexie (trekt terug), 3 abnormale flexie, 2 extensie, 1 geen. Het totaal loopt van 3 tot 15. Na hoofdletsel wordt 13–15 meestal licht genoemd, 9–12 matig en 3–8 ernstig.

Scoor elk gebied

E: opent de ogen als er tegen wordt gesproken → 3
V: is georiënteerd in persoon, plaats en tijd → 5
M: volgt opdrachten → 6

Optellen

GCS = 3 + 5 + 6 = 14

Ernst

GCS 14 → licht

Antwoord

licht
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: obesitas klasse II

Body mass index: BMI = gewicht (kg)/lengte (m)², waarbij de lengte eerst in meters wordt omgerekend. Met ponden en inches is BMI = 703 × gewicht (lb)/lengte (in)². WHO-categorieën voor volwassenen: onder 18,5 ondergewicht, 18,5–24,9 gezond gewicht, 25,0–29,9 overgewicht, 30,0–34,9 obesitas klasse I, 35,0–39,9 obesitas klasse II en 40 of meer obesitas klasse III.

BMI

BMI = 122/1,81² = 37,24

Categorie

obesitas klasse II

Antwoord

obesitas klasse II
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: %IBW = 101 %

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Ideaal lichaamsgewicht (Devine)

158 cm/2,54 = 62,2 in
IBW = 45,5 + 2,3·(62,2 − 60) = 50,57 kg

Percentage van het ideale lichaamsgewicht

%IBW = 51/50,57·100 = 100,8 ≈ 101%

Antwoord

%IBW = 101%
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: GIR = 4,63 mg/kg/min

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Dextrose in de zak

25·1200/100 = 300 g = 300 000 mg

Minuten infuus

18·60 = 1080 min

Glucose-infusiesnelheid

GIR = 300 000/(60·1080) = 4,63 mg/kg/min

Antwoord

GIR = 4,63 mg/kg/min
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QTc = 0,459 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

QT = 10 × 0,04 = 0,40 s
RR = 19 × 0,04 = 0,76 s

Formule van Bazett

QTc = 0,40/√0,76 = 0,40/0,8718 = 0,459 s

Antwoord

QTc = 0,459 s

Tussen de gebruikelijke grenzen voor mannen (ongeveer 0,45 s) en vrouwen (ongeveer 0,46 s): grensgeval, afhankelijk van de gebruikte bron. (459 ms)

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: reanimatie (niet-defibrilleerbaar ritme)

Pulseloze elektrische activiteit (PEA): PEA is niet te zien op een strip. De monitor toont georganiseerde elektrische activiteit (een ander ritme dan VF, VT of asystolie) maar de patiënt heeft geen voelbare pols, dus het wordt herkend door de patiënt te controleren. In de reanimatierichtlijnen voor volwassenen zijn PEA en asystolie de niet-defibrilleerbare hartstilstandritmes: hoogwaardige reanimatie, zo snel mogelijk epinefrine en een zoektocht naar omkeerbare oorzaken (de Hs en Ts, zoals hypovolemie, hypoxie, spanningspneumothorax en harttamponade). VF en pulseloze VT zijn de defibrilleerbare ritmes.

Wat de strip toont

1. Frequentie: R–R = 17 kleine hokjes, 1500 ÷ 17 ≈ 88 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,68 s.
3. P-toppen: positief, één vóór elke QRS, allemaal gelijk.
4. PR-interval: 0,18 s, constant, binnen 0,12–0,20 s.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).
normaal sinusritme

Wat de patiënt toont

geen pols ondanks georganiseerde elektrische activiteit: pulseloze elektrische activiteit (PEA), een niet-defibrilleerbaar hartstilstandritme

Antwoord

reanimatie (niet-defibrilleerbaar ritme)

Antwoord

reanimatie (niet-defibrilleerbaar ritme)

PEA wordt aan het bed herkend, nooit alleen op de strip. Dit is examenoefening, geen klinisch advies.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: C · Een patiënt met COPD op 1 L/min zuurstof, SpO₂ 90% (streefwaarde 88–92%), die in volledige zinnen praat

Waarom dit het antwoord is

De COPD-patiënt zit binnen de voorgeschreven streefwaarde en voelt zich comfortabel, dus deze patiënt is stabiel. Een stijgende hartfrequentie na een operatie, tekenen van longoedeem en een plotselinge ernstige hoofdpijn vragen alle om snelle beoordeling.

Antwoord

C · Een patiënt met COPD op 1 L/min zuurstof, SpO₂ 90% (streefwaarde 88–92%), die in volledige zinnen praat
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: C · Metabolic alkalosis

Waarom dit het antwoord is

Repeated vomiting of stomach contents loses hydrochloric acid, causing metabolic alkalosis, often with low chloride and potassium. Fluids and electrolytes are corrected before surgery.

Antwoord

C · Metabolic alkalosis
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: B · Contact precautions in addition to standard precautions

Waarom dit het antwoord is

Hepatitis A spreads through fecal contamination. For a patient who is incontinent or in diapers, contact precautions are added to standard precautions to prevent spread on hands and surfaces.

Antwoord

B · Contact precautions in addition to standard precautions
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: D · Helping the patient bathe while wearing a gown and gloves

Waarom dit het antwoord is

Assistive personnel can carry out routine care for a stable patient, using the correct PPE. Assessment, teaching and clinical judgement, such as deciding when to stop precautions, cannot be delegated to them.

Antwoord

D · Helping the patient bathe while wearing a gown and gloves
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · About 140–180 mg/dL (7,8–10 mmol/L)

Waarom dit het antwoord is

For most critically ill patients, insulin is used to keep glucose around 140–180 mg/dL (7,8–10 mmol/L). Lower targets increase the risk of hypoglycemia, and persistently higher levels increase infection and other complications.

Antwoord

C · About 140–180 mg/dL (7,8–10 mmol/L)
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · Amiodarone-induced hypothyroidism

Waarom dit het antwoord is

Amiodarone is rich in iodine and can cause either hypothyroidism or hyperthyroidism. A high TSH with a low free T4 shows primary hypothyroidism, so thyroid function is monitored before and during therapy; liver tests are monitored too.Gecontroleerd met: Hypothyroidism · MedlinePlus (NIH) (2024)

Antwoord

C · Amiodarone-induced hypothyroidism

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals