Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 6 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.
Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een flacon bevat ampicillin 1000 mg als poeder. Het oefenetiket zegt dat je 3,5 mL steriel water moet toevoegen; het poeder voegt 0,5 mL aan het volume toe. De voorgeschreven dosis is 600 mg. Welk volume V trek je op? Rond af op één decimaal.
Een flacon bevat 2000 mg poeder. Je voegt 4,6 mL oplosmiddel toe, en het poeder voegt 0,4 mL volume toe. Het voorschrift is 320 mg. Trek de dosis op: welk volume V geef je?
Een patiënt van 61 kg heeft een lichaamsoppervlak van 1,53 m². Het voorschrift is 100 mg/m². Bereken de dosis D in mg.
Het voorschrift is 6500 eenheden van een geneesmiddel dat geleverd wordt als 10000 eenheden/mL. Trek de dosis op in de spuit van 1 mL: welk volume V geef je?
Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 91 kg krijgt intraveneus een oplaaddosis van phenytoin sodium om een spiegel (phenytoin) van 15 mg/L te bereiken. Het verdelingsvolume is 0,7 L/kg en de zoutfactor is S = 0,92. Bepaal de oplaaddosis LD van phenytoin sodium in mg.
Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een vrouw van 48 jaar weegt 71 kg en heeft een serumcreatinine van 1,2 mg/dL (106 µmol/L). Schat de creatinineklaring met Cockcroft–Gault: CrCl (mL/min) = (140 − leeftijd) × gewicht (kg)/(72 × SCr in mg/dL), × 0,85 voor vrouwen. Het gebruikelijke regime van vancomycin is 1000 mg elke 12 uur bij een creatinineklaring van 100 mL/min. Met behoud van de dosis wordt het interval verlengd in verhouding tot de daling van de klaring. Bepaal het nieuwe doseerinterval τ. Rond af op één decimaal.
Antwoord: V = 2,4 mL
Reconstitutie: het poeder neemt ruimte in, dus het eindvolume is het oplosmiddel plus het poedervolume. Concentratie = geneesmiddel in de flacon/eindvolume, en het toe te dienen volume = dosis/concentratie. Gebruik op een etiket met meerdere sterktes de concentratie die hoort bij de hoeveelheid oplosmiddel die je echt hebt toegevoegd. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.
Antwoord: V = 0,8 mL
Van sterkte naar volume: zet de sterkte eerst om in mg per mL. Een w/v-percentage is gram per 100 mL, dus x% = 10x mg/mL. Een verhoudingssterkte 1:n is 1 g in n mL. Na reconstitutie is de concentratie de dosis van het poeder gedeeld door het eindvolume (oplosmiddel + poedervolume). Dan volume = dosis/concentratie.
Antwoord: D = 153 mg
Dosering op lichaamsoppervlak: veel cytostatica en sommige kinderdoseringen worden voorgeschreven per vierkante meter lichaamsoppervlak: dosis (mg) = dosis per m² × BSA (m²). De formule van Mosteller schat BSA = √(lengte (cm) × gewicht (kg)/3600).
Antwoord: V = 0,65 mL
Een dosis optrekken: volume = (voorgeschreven dosis/sterkte van de voorraad) × volume van de voorraad. Reken eerst naar dezelfde eenheden om, controleer dan of het volume in de spuit past en op een van de streepjes valt.
Op deze spuit van 1 mL is elke kleine streep 0,01 mL.
Antwoord: LD = 1039 mg
Klaring en volume: in steady state is de doseersnelheid gelijk aan de eliminatiesnelheid, dus de onderhoudssnelheid = CL × Css. Een oplaaddosis is LD = Vd × C/(S × F), met S de zoutfactor (fractie werkzaam geneesmiddel in het zout) en F de biologische beschikbaarheid (1 voor IV). Uit twee spiegels volgt k = ln(C₁/C₂)/Δt; bij een IV-bolus is Vd = dosis/C₀ en CL = k × Vd. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.
In de praktijk wordt de dosis afgerond op een handige hoeveelheid.
Antwoord: τ = 18,7 h
Een regime ontwerpen: bij snelle IV-doses daalt de spiegel tijdens het interval van piek naar dal, dus τ = ln(Cpiek/Cdal)/k en de dosis die de piek herstelt is Vd × (Cpiek − Cdal). De gemiddelde steady-state-spiegel is Css,gem = S·F·dosis/(CL·τ). Bij een infuus stijgt de spiegel als C = (R/CL)(1 − e−kt). Bij een geneesmiddel dat door de nieren wordt geklaard, wordt de dosis aangepast aan de creatinineklaring. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.
In de praktijk wordt het interval afgerond op een handige waarde zoals 12, 24, 36 of 48 uur.
ExamProblems · examproblems.com/courses/pharmacy-calculations