Interpretacja EKG: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadania Wróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Interpretacja zapisu rytmu EKG

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV): 1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Częstość akcji serca, rytm regularny: 300 ÷ duże kratki = 1500 ÷ małe kratki = 60 ÷ RR (s)
Częstość akcji serca, rytm nieregularny: Zespoły QRS w 6 s × 10
Prawidłowy odstęp PR: 0,12–0,20 s
Prawidłowy czas trwania QRS: < 0.12 s
QTc (Bazett): QT/√RR
QTc (Fridericia): QT/∛RR
QTc (Framingham): QT + 154·(1 − RR)
Częstości zatokowe: bradykardia < 60, prawidłowa 60–100, tachykardia > 100 /min
Częstości rytmów zastępczych: węzłowy 40–60, komorowy 20–40 /min
Szybkie rytmy: SVT 150–250 /min (wąskie), VT > 100 /min (szerokie)

Metoda

Częstość: przy rytmie regularnym podziel 300 przez liczbę dużych kratek lub 1500 przez liczbę małych kratek między dwoma załamkami R; przy rytmie nieregularnym policz zespoły QRS w 6 sekundach i pomnóż przez 10.
Rytm: porównaj odstępy R–R. Równe oznaczają rytm regularny; powtarzający się wzorzec to rytm regularnie nieregularny; brak jakiegokolwiek wzorca to rytm całkowicie nieregularny.
Załamki P: czy w odprowadzeniu II przed każdym zespołem QRS jest dodatni załamek P, wszystkie takie same? Szukaj fal migotania lub fal o kształcie zębów piły, odwróconych załamków P i załamków P bez zespołu QRS.
Odstęp PR: od początku P do początku QRS, prawidłowo 0,12–0,20 s i stały. Sprawdź, czy się wydłuża, czy pozostaje stały przed wypadnięciem pobudzenia, czy zmienia się przypadkowo.
Czas trwania QRS: poniżej 0,12 s to wąski; 0,12 s lub więcej to szeroki. Następnie nazwij rytm, a dla QT użyj QTc = QT/√RR (Bazett) z czasami w sekundach.

2Zadania do ćwiczenia

1.Interpretacja zapisu rytmu EKGŚredni

Zmierz Odstęp QT na tym zapisie w odprowadzeniu II, w sekundach.

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s

QT = s

2.Interpretacja zapisu rytmu EKGTrudny

Ten zapis w odprowadzeniu II pokazuje blok AV, więc przedsionki i komory pracują z różną częstością. Zmierz odstęp P–P i znajdź częstość przedsionków w uderzeniach na minutę (metoda 1500, liczba całkowita).

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s

częstość przedsionków = bpm

3.Fizjologia człowiekaŚredni

Gdzie znajduje się naturalny rozrusznik serca?

AWęzeł przedsionkowo-komorowy
BPęczek Hisa
CWłókna Purkinjego
DWęzeł zatokowo-przedsionkowy

4.Fizjologia człowiekaTrudny

Po urazie głowy pacjent oddaje duże ilości bardzo rozcieńczonego moczu, a stężenie sodu w osoczu rośnie. Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna?

ANadmiar aldosteronu
BNadmierne uwalnianie ADH (SIADH)
CNiekontrolowana cukrzyca
DBrak uwalniania ADH (moczówka prosta ośrodkowa)

3Roztwory

1.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: QT = 0,52 s

QT i QTc: odstęp QT biegnie od początku zespołu QRS do końca załamka T. Skraca się wraz ze wzrostem częstości akcji serca, dlatego koryguje się go o częstość za pomocą odstępu R–R w sekundach: QTc według Bazetta = QT/√RR, a QTc według Fridericii = QT/∛RR. Wzór Bazetta jest używany w większości podręczników; nadmiernie koryguje przy szybkiej częstości, gdzie preferuje się wzór Fridericii. Granice różnią się w zależności od źródła: QTc powyżej około 0,45 s u mężczyzn lub 0,46 s u kobiet zwykle uznaje się za wydłużony, a powyżej 0,50 s za znacznie wydłużony.

Pomiar

13 małych kratek od początku zespołu QRS do końca załamka T

Zamień

QT = 13 × 0,04 s = 0,52 s

Odpowiedź

QT = 0,52 s

Przybliżona zasada: przy prawidłowej częstości QT powinien być krótszy niż połowa odstępu R–R (tu R–R = 1,08 s).

2.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: częstość przedsionków = 71 bpm

Bloki AV: wyznacz kolejne załamki P i sprawdź, po których następuje zespół QRS. Blok I stopnia: każdy załamek P przewiedziony, PR stały i powyżej 0,20 s. Blok II stopnia typu I (Mobitz I, Wenckebacha): odstęp PR wydłuża się z pobudzenia na pobudzenie, aż jeden załamek P nie zostanie przewiedziony, po czym cykl zaczyna się od nowa (grupowanie pobudzeń). Blok II stopnia typu II (Mobitz II): odstęp PR pobudzeń przewiedzionych pozostaje stały, a załamki P nagle nie są przewodzone; zespół QRS jest często szeroki. Blok III stopnia (całkowity): załamki P i zespoły QRS są każde regularne, ale niezależne, odstęp PR zmienia się przypadkowo, a częstość przedsionków jest większa niż częstość rytmu zastępczego (węzłowy 40–60/min z wąskim zespołem QRS, komorowy 20–40/min z szerokim zespołem QRS). Bloku 2:1 nie można na podstawie jednego zapisu określić jako typ I lub typ II.

Częstość przedsionków

P–P = 21 małych kratek = 0,84 s → 1500 ÷ 21 = 71,43 ≈ 71 na minutę

Częstość komór

R–R = 42 małych kratek = 1,68 s → 1500 ÷ 42 = 35,71 ≈ 36 na minutę

Odpowiedź

częstość przedsionków = 71 bpm

Odpowiedź

częstość przedsionków = 71 bpm

Blok AV 2:1: co drugi załamek P nie jest przewodzony, więc częstość przedsionków jest dwa razy większa niż częstość komór.

3.Fizjologia człowieka

Odpowiedź: D · Węzeł zatokowo-przedsionkowy

Dlaczego to jest odpowiedź

Węzeł zatokowy depolaryzuje się samoistnie najszybciej i narzuca rytm serca. Węzeł AV opóźnia impuls, zanim dotrze do komór.

Odpowiedź

D · Węzeł zatokowo-przedsionkowy

4.Fizjologia człowieka

Odpowiedź: D · Brak uwalniania ADH (moczówka prosta ośrodkowa)

Dlaczego to jest odpowiedź

Bez ADH kanaliki zbiorcze pozostają nieprzepuszczalne dla wody, więc powstaje rozcieńczony mocz, a pacjent traci wolną wodę, co podnosi stężenie sodu w osoczu.

Odpowiedź

D · Brak uwalniania ADH (moczówka prosta ośrodkowa)

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation