Interpretacja EKG: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Interpretacja zapisu rytmu EKG

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Częstość akcji serca, rytm regularny
300 ÷ duże kratki = 1500 ÷ małe kratki = 60 ÷ RR (s)
Częstość akcji serca, rytm nieregularny
Zespoły QRS w 6 s × 10
Prawidłowy odstęp PR
0,12–0,20 s
Prawidłowy czas trwania QRS
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Częstości zatokowe
bradykardia < 60, prawidłowa 60–100, tachykardia > 100 /min
Częstości rytmów zastępczych
węzłowy 40–60, komorowy 20–40 /min
Szybkie rytmy
SVT 150–250 /min (wąskie), VT > 100 /min (szerokie)

Metoda

  1. Częstość: przy rytmie regularnym podziel 300 przez liczbę dużych kratek lub 1500 przez liczbę małych kratek między dwoma załamkami R; przy rytmie nieregularnym policz zespoły QRS w 6 sekundach i pomnóż przez 10.
  2. Rytm: porównaj odstępy R–R. Równe oznaczają rytm regularny; powtarzający się wzorzec to rytm regularnie nieregularny; brak jakiegokolwiek wzorca to rytm całkowicie nieregularny.
  3. Załamki P: czy w odprowadzeniu II przed każdym zespołem QRS jest dodatni załamek P, wszystkie takie same? Szukaj fal migotania lub fal o kształcie zębów piły, odwróconych załamków P i załamków P bez zespołu QRS.
  4. Odstęp PR: od początku P do początku QRS, prawidłowo 0,12–0,20 s i stały. Sprawdź, czy się wydłuża, czy pozostaje stały przed wypadnięciem pobudzenia, czy zmienia się przypadkowo.
  5. Czas trwania QRS: poniżej 0,12 s to wąski; 0,12 s lub więcej to szeroki. Następnie nazwij rytm, a dla QT użyj QTc = QT/√RR (Bazett) z czasami w sekundach.

2Zadania do ćwiczenia

1.Interpretacja zapisu rytmu EKGŚredni
II25 mm/s · 10 mm/mV

Zmierz Odstęp QT na tym zapisie w odprowadzeniu II, w sekundach.

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s
QT = s
2.Interpretacja zapisu rytmu EKGTrudny
II25 mm/s · 10 mm/mV

Ten zapis w odprowadzeniu II pokazuje blok AV, więc przedsionki i komory pracują z różną częstością. Zmierz odstęp P–P i znajdź częstość przedsionków w uderzeniach na minutę (metoda 1500, liczba całkowita).

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s
częstość przedsionków = bpm
3.Fizjologia człowiekaŚredni

Która grupa krwi układu AB0 ma w osoczu zarówno przeciwciała anty-A, jak i anty-B?

  1. AGrupa A
  2. BGrupa AB
  3. CGrupa B
  4. DGrupa 0
4.Fizjologia człowiekaTrudny

Pacjent hiperwentylujący podczas napadu paniki odczuwa mrowienie palców. Co najprawdopodobniej wykaże gazometria krwi tętniczej?

  1. AWysokie pH i niskie PaCO₂
  2. BNiskie pH i niskie wodorowęglany
  3. CWysokie pH i wysokie wodorowęglany
  4. DNiskie pH i wysokie PaCO₂

3Roztwory

1.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: QT = 0,36 s

QT i QTc: odstęp QT biegnie od początku zespołu QRS do końca załamka T. Skraca się wraz ze wzrostem częstości akcji serca, dlatego koryguje się go o częstość za pomocą odstępu R–R w sekundach: QTc według Bazetta = QT/√RR, a QTc według Fridericii = QT/∛RR. Wzór Bazetta jest używany w większości podręczników; nadmiernie koryguje przy szybkiej częstości, gdzie preferuje się wzór Fridericii. Granice różnią się w zależności od źródła: QTc powyżej około 0,45 s u mężczyzn lub 0,46 s u kobiet zwykle uznaje się za wydłużony, a powyżej 0,50 s za znacznie wydłużony.

Pomiar

9 małych kratek od początku zespołu QRS do końca załamka T

Zamień

QT = 9 × 0,04 s = 0,36 s

Odpowiedź

QT = 0,36 s

Przybliżona zasada: przy prawidłowej częstości QT powinien być krótszy niż połowa odstępu R–R (tu R–R = 0,80 s).

2.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: częstość przedsionków = 83 bpm

Bloki AV: wyznacz kolejne załamki P i sprawdź, po których następuje zespół QRS. Blok I stopnia: każdy załamek P przewiedziony, PR stały i powyżej 0,20 s. Blok II stopnia typu I (Mobitz I, Wenckebacha): odstęp PR wydłuża się z pobudzenia na pobudzenie, aż jeden załamek P nie zostanie przewiedziony, po czym cykl zaczyna się od nowa (grupowanie pobudzeń). Blok II stopnia typu II (Mobitz II): odstęp PR pobudzeń przewiedzionych pozostaje stały, a załamki P nagle nie są przewodzone; zespół QRS jest często szeroki. Blok III stopnia (całkowity): załamki P i zespoły QRS są każde regularne, ale niezależne, odstęp PR zmienia się przypadkowo, a częstość przedsionków jest większa niż częstość rytmu zastępczego (węzłowy 40–60/min z wąskim zespołem QRS, komorowy 20–40/min z szerokim zespołem QRS). Bloku 2:1 nie można na podstawie jednego zapisu określić jako typ I lub typ II.

Częstość przedsionków

P–P = 18 małych kratek = 0,72 s → 1500 ÷ 18 = 83,33 ≈ 83 na minutę

Częstość komór

R–R = 46 małych kratek = 1,84 s → 1500 ÷ 46 = 32,61 ≈ 33 na minutę

Odpowiedź

częstość przedsionków = 83 bpm

Odpowiedź

częstość przedsionków = 83 bpm

Blok AV III stopnia z szerokozespołowym rytmem zastępczym komorowym (zwykle 20–40 na minutę).

3.Fizjologia człowieka

Odpowiedź: D · Grupa 0

Dlaczego to jest odpowiedź

Osoby z grupą 0 nie mają antygenów A ani B i wytwarzają zarówno anty-A, jak i anty-B. Grupa AB ma oba antygeny i żadnego z tych przeciwciał.

Odpowiedź

D · Grupa 0
4.Fizjologia człowieka

Odpowiedź: A · Wysokie pH i niskie PaCO₂

Dlaczego to jest odpowiedź

Hiperwentylacja wydmuchuje CO₂ i powoduje ostrą zasadowicę oddechową. Zasadowica zwiększa wiązanie wapnia z albuminą, obniżając stężenie wapnia zjonizowanego i powodując mrowienie.

Odpowiedź

A · Wysokie pH i niskie PaCO₂

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation