Podstawy elektrotechniki: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 16 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Rezystory szeregowo i równolegle

Rezystory połączone szeregowo
Req = R1 + R2 + …
Rezystory połączone równolegle
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
Dwa równolegle
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Prawo Ohma
V = I·R
Moc
P = V·I = I²R = V²/R

Metoda

  1. Zacznij od końca sieci najdalszego od zacisków.
  2. Rezystory szeregowe łącz, dodając je, a równoległe ze wzoru 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …
  3. Po każdym kroku narysuj obwód od nowa.
  4. Powtarzaj, aż między zaciskami zostanie jeden rezystor.

Metoda potencjałów węzłowych

Prądowe prawo Kirchhoffa
ΣIin = ΣIout
Prąd gałęzi
I = (Va − Vb)/R
Węzeł odniesienia
Vground = 0

Metoda

  1. Wybierz węzeł odniesienia (masę) i oznacz potencjały pozostałych węzłów.
  2. Napisz prądowe prawo Kirchhoffa dla każdego nieznanego węzła: prądy wypływające przez każdą gałąź są równe prądom wpływającym.
  3. Wyraź każdy prąd gałęziowy jako (Va − Vb)/R.
  4. Rozwiąż układ równań, a potem wyznacz potrzebne prądy.

Thévenin i Norton

Napięcie Thévenina
Vth = Vopen circuit
Rezystancja Thévenina
Rth: wszystkie źródła wyłączone, widziana z a–b
Prąd Nortona
IN = Vth/Rth
Prąd obciążenia
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksymalne przekazywanie mocy
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Metoda

  1. Odłącz obciążenie i oznacz dwa zaciski a i b.
  2. Wyznacz napięcie stanu jałowego między a i b: to jest Vth.
  3. Wyłącz wszystkie niezależne źródła i wyznacz rezystancję widzianą z a–b: to jest Rth.
  4. Podłącz obciążenie z powrotem do obwodu zastępczego: Vth szeregowo z Rth.
  5. Dla obwodu zastępczego Nortona przelicz: IN = Vth/Rth, z RN = Rth równolegle.

Stany nieustalone RC i RL

Stała czasowa
τ = RC | τ = L/R
Odpowiedź układu
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
Kondensator przy prądzie stałym
rozwarcie; vC nie może zmienić się skokowo
Cewka przy prądzie stałym
zwarcie; iL nie może zmienić się skokowo
Stan ustalony
t ≈ 5τ

Metoda

  1. Wyznacz wartość początkową tuż po przełączeniu: napięcie na kondensatorze i prąd cewki nie mogą zmienić się skokowo.
  2. Wyznacz wartość końcową długo po przełączeniu: kondensator zachowuje się jak rozwarcie, a cewka jak zwarcie.
  3. Wyznacz stałą czasową: τ = RC lub τ = L/R, z rezystancją widzianą przez kondensator lub cewkę.
  4. Użyj x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ.

Impedancja i wskazy AC

Impedancje
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Pulsacja
ω = 2πf
Moduł i kąt
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Prawo Ohma dla wskazów
V = I·Z

Metoda

  1. Przelicz częstotliwość: ω = 2πf.
  2. Wyznacz każdą reaktancję: XL = ωL i XC = 1/(ωC).
  3. Dodawaj impedancje jak rezystory, z Z = R + jX.
  4. Wyznacz moduł |Z| = √(R² + X²) i kąt φ = atan(X/R), a potem zastosuj prawo Ohma dla wskazów.

Moc AC i współczynnik mocy

Moc czynna
P = V·I·cos φ
Moc bierna
Q = V·I·sin φ
Moc pozorna
S = V·I = √(P² + Q²)
Współczynnik mocy
pf = cos φ = P/S
Kondensator kompensacyjny
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Moc w układach trójfazowych

Połączenie w gwiazdę (Y)
VL = √3·Vph, IL = Iph
Połączenie w trójkąt (Δ)
VL = Vph, IL = √3·Iph
Całkowita moc czynna
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Moc pozorna i bierna
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kondensatory do kompensacji
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Napięcie na każdym kondensatorze
Δ: VL Y: VL/√3
Moc pobierana przez silnik
Pin = Pout/η

Transformatory

Przekładnia zwojowa
a = N1/N2 = V1/V2
Stosunek prądów
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Prąd znamionowy
I = S/V
Impedancja sprowadzona
Z1′ = a²·ZL
Straty w miedzi przy obciążeniu częściowym
Pcu = x²·Pcu,fl
Sprawność
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
Sprawność maksymalna
x = √(Pcore/Pcu,fl)

2Zadania do ćwiczenia

1.Rezystory szeregowo i równolegleŚredni
R1​ = 10 ΩIR1​R3​ = 5 Ω+−V1​30 VR2​2 ΩAR4​4 ΩB

Wyznacz prąd IR1 dostarczany przez źródło, płynący przez R1.

V1 = 30 VR1 = 10 ΩR2 = 2 ΩR3 = 5 ΩR4 = 4 Ω
IR1 = A
2.Rezystory szeregowo i równolegleTrudny
R1​ = 30 ΩIR1​R3​ = 5 ΩR5​ = 15 Ω+−V1​24 VR2​8 ΩAR4​5 ΩBR6​2 Ω

Wyznacz prąd IR1 dostarczany przez źródło, płynący przez R1.

V1 = 24 VR1 = 30 ΩR2 = 8 ΩR3 = 5 ΩR4 = 5 ΩR5 = 15 ΩR6 = 2 Ω
IR1 = A
3.Metoda potencjałów węzłowychŚredni
R1​ = 15 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​15 VR2​2 ΩAR4​10 ΩBIs​5 A

Użyj metody potencjałów węzłowych, aby wyznaczyć potencjał węzła VA (mierzony względem masy).

V1 = 15 VIs = 5 AR1 = 15 ΩR2 = 2 ΩR3 = 4 ΩR4 = 10 Ω
VA = V
4.Metoda potencjałów węzłowychTrudny
R1​ = 30 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​9 VR2​6 ΩAR4​20 ΩB0,25·VA​

Romb to źródło prądu sterowane napięciem, które wpycha prąd 0,25·VA (w A, przy VA w V) w górę do węzła B. Użyj metody potencjałów węzłowych, aby wyznaczyć potencjał węzła VA (mierzony względem masy).

V1 = 9 VR1 = 30 ΩR2 = 6 ΩR3 = 20 ΩR4 = 20 Ωg = 0,25 A/V
VA = V
5.Thévenin i NortonŚredni
R1​ = 10 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​12 VR2​15 ΩAab

Wyznacz rezystancję Thévenina Rth widzianą z zacisków a–b.

V1 = 12 VR1 = 10 ΩR2 = 15 ΩR3 = 20 Ω
Rth = Ω
6.Thévenin i NortonTrudny
R1​ = 6 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​30 VR2​10 ΩAIs​0,5 ABab

Wyznacz napięcie Thévenina Vth widziane z zacisków a–b.

V1 = 30 VIs = 0,5 AR1 = 6 ΩR2 = 10 ΩR3 = 4 Ω
Vth = V
7.Stany nieustalone RC i RLŚredni
+−Vs​10 Vt = 0R1​ = 3,3 kΩR2​ = 10 kΩC47 µF+−vC​

Źródło Vₛ ładuje kondensator przez R₁, a R₂ jest połączony równolegle z C. Kondensator jest rozładowany, gdy łącznik zamyka się w t = 0. Wyznacz napięcie na kondensatorze vC w chwili t = 100 ms.

Vs = 10 VR1 = 3,3 kΩR2 = 10 kΩC = 47 µFt = 100 ms
vC = V
8.Stany nieustalone RC i RLTrudny
+−Vs​24 Vt = 0R = 6,8 kΩC100 µF+−vC​vC​(0) = 2 V

Tuż przed zamknięciem łącznika w t = 0 kondensator ma 2 V o zaznaczonej biegunowości. Po jakim czasie vC osiągnie 10,8 V? Wyznacz t.

Vs = 24 VR = 6,8 kΩC = 100 µFvC(0) = 2 V
t = ms
9.Impedancja i wskazy ACŚredni
24 V100 HzR = 40 ΩL = 150 mHC = 100 µFI

Szeregowy obwód RLC jest podłączony do zasilania 24 V (skuteczne), 100 Hz. Wyznacz wartość skuteczną prądu I.

V = 24 V (rms)f = 100 HzR = 40 ΩL = 150 mHC = 100 µF
I = A
10.Impedancja i wskazy ACTrudny
2 Vf0​R = 15 ΩL = 5 mHC = 0,22 µF

Szeregowy obwód RLC jest zasilany ze źródła 2 V (skuteczne), którego częstotliwość ustawiono na częstotliwość rezonansową obwodu. Wyznacz wartość skuteczną napięcia VL na cewce.

V = 2 V (rms)R = 15 ΩL = 5 mHC = 0,22 µF
VL = V
11.Moc AC i współczynnik mocyŚredni
400 V120 kW, 0,828 kW, 1I

Do jednofazowego zasilania 400 V podłączono równolegle dwa odbiorniki: odbiornik 20 kW przy współczynniku mocy 0,8 (indukcyjnym) oraz grzejnik 8 kW (współczynnik mocy równy 1). Wyznacz wypadkowy współczynnik mocy cos φ widziany przez zasilanie.

V = 400 VP1 = 20 kW, pf1 = 0,8 indukcyjnyP2 = 8 kW, pf2 = 1
cos φ =
12.Moc AC i współczynnik mocyTrudny
400 V60 Hzobciążenie3 kW, 0,7C33 µFI = ?

Odbiornik jednofazowy pobiera 3 kW przy współczynniku mocy 0,7 (indukcyjnym) z zasilania 400 V, 60 Hz. Równolegle do odbiornika podłączono kondensator 33 µF. Wyznacz nowy prąd linii I.

P = 3 kWpf1 = 0,7V = 400 Vf = 60 HzC = 33 µF
I = A
13.Moc w układach trójfazowychŚredni
ABCVL​ = 415 VNZ = 9 + j12 Ωna fazę

Symetryczny odbiornik połączony w gwiazdę o impedancji 9 + j12 Ω na fazę jest przyłączony do symetrycznej sieci trójfazowej o napięciu przewodowym 415 V. Wyznacz całkowitą moc czynną P pobieraną przez odbiornik w kW.

VL = 415 VZ = 9 + j12 Ω na fazę
P = kW
14.Moc w układach trójfazowychTrudny
P = 250 kWφ1​S1​Q2​QC​

Symetryczny odbiornik trójfazowy pobiera 250 kW przy współczynniku mocy 0,72 (indukcyjnym) z sieci 415 V (napięcie przewodowe), 50 Hz. Trójfazowa bateria kondensatorów połączona równolegle z odbiornikiem ma podnieść wypadkowy współczynnik mocy do 0,98 (indukcyjnego). Moc czynna się nie zmienia. Kondensatory są połączone w gwiazdę. Wyznacz pojemność Cph każdego kondensatora w µF.

P = 250 kWpf1 = 0,72pf2 = 0,98VL = 415 Vf = 50 Hz
Cph = µF
15.TransformatoryŚredni
11000 V400 VIHV​ = ?ILV​15 kVA

Jednofazowy transformator 15 kVA, 11000/400 V pracuje przy obciążeniu znamionowym. Potraktuj go jako idealny. Wyznacz prąd IHV w uzwojeniu górnego napięcia.

S = 15 kVAV1 = 11000 VV2 = 400 V
IHV = A
16.TransformatoryTrudny
pf 0,95500 kVA, η = 96%

Jednofazowy transformator 500 kVA ma straty w rdzeniu 2000 W. Przy obciążeniu znamionowym i współczynniku mocy 0,95 (indukcyjnym) jego sprawność wynosi 96%. Wyznacz straty w miedzi przy pełnym obciążeniu Pcu,fl w watach.

S = 500 kVAPcore = 2000 Wpf = 0,95η = 96%
Pcu,fl = W

3Roztwory

1.Rezystory szeregowo i równolegle

Odpowiedź: IR1 = 2,578 A

Połączenia szeregowe i równoległe: szeregowo przez każdy rezystor płynie ten sam prąd i R = R₁ + R₂ + …. Równolegle każdy rezystor ma to samo napięcie i 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Sieć drabinkową upraszcza się parami, aż zostanie jedna rezystancja zastępcza.

R1​ = 10 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​30 VR2​2 ΩAR4​4 ΩB

Łącz rezystory od najdalszego końca

Zacznij od końca najdalszego od źródła i idź w jego stronę. Rezystory z tym samym prądem są połączone szeregowo; rezystory między tymi samymi dwoma węzłami są połączone równolegle.

R3 + R4 = 5 + 4 = 9 Ω
R2 ∥ 9 = 2·9/(2+9) = 1,636 Ω
Req = R1 + 1,636 = 10 + 1,636 = 11,64 Ω

Prąd ze źródła

Źródło widzi tylko Req, więc prawo Ohma daje prąd, który dostarcza. Ten prąd płynie przez R₁.

IR1 = V1/Req = 30/11,64 = 2,578 A

Odpowiedź

IR1 = 2,578 A
2.Rezystory szeregowo i równolegle

Odpowiedź: IR1 = 0,7017 A

Połączenia szeregowe i równoległe: szeregowo przez każdy rezystor płynie ten sam prąd i R = R₁ + R₂ + …. Równolegle każdy rezystor ma to samo napięcie i 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Sieć drabinkową upraszcza się parami, aż zostanie jedna rezystancja zastępcza.

R1​ = 30 ΩR3​ = 5 ΩR5​ = 15 Ω+−V1​24 VR2​8 ΩAR4​5 ΩBR6​2 Ω

Łącz rezystory od najdalszego końca

Zacznij od końca najdalszego od źródła i idź w jego stronę. Rezystory z tym samym prądem są połączone szeregowo; rezystory między tymi samymi dwoma węzłami są połączone równolegle.

R5 + R6 = 15 + 2 = 17 Ω
R4 ∥ 17 = 3,864 Ω
R3 + 3,864 = 8,864 Ω
R2 ∥ 8,864 = 4,205 Ω
Req = R1 + 4,205 = 30 + 4,205 = 34,2 Ω

Prąd ze źródła

Źródło widzi tylko Req, więc prawo Ohma daje prąd, który dostarcza. Ten prąd płynie przez R₁.

IR1 = V1/Req = 24/34,2 = 0,7017 A

Odpowiedź

IR1 = 0,7017 A
3.Metoda potencjałów węzłowych

Odpowiedź: VA = −4,03 V

Metoda potencjałów węzłowych: wybierz węzeł odniesienia, oznacz nieznane potencjały węzłów, zapisz prądowe prawo Kirchhoffa w każdym nieznanym węźle z prawa Ohma (I = ΔV/R) i rozwiąż równania.

R1​ = 15 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​15 VR2​2 ΩAR4​10 ΩBIs​5 A

Ustal węzły

Masa to dolny przewód. Znane potencjały węzłów wynikają bezpośrednio ze źródeł (V1 = 15 V). Niewiadome: VA, VB.

PPK w węźle A

Prądy wypływające z A przez rezystory są równe prądowi wpływającemu do A ze źródeł.

VA/R2 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R3 = 0
VA/2 + (VA − 15)/15 + (VA − VB)/4 = 0
0,8167·VA − 0,25·VB = 1

PPK w węźle B

Prądy wypływające z B przez rezystory są równe prądowi wpływającemu do B ze źródeł.

VB/R4 + (VB − VA)/R3 = Is
VB/10 + (VB − VA)/4 = (−5)
−0,25·VA + 0,35·VB = −5

Rozwiąż

Δ = (0,8167)(0,35) − (−0,25)(−0,25) = 0,2233
VA = Δ1/Δ = −0,9/0,2233 = −4,03 V
VB = Δ2/Δ = −3,833/0,2233 = −17,16 V

Odpowiedź

VA = −4,03 V
4.Metoda potencjałów węzłowych

Odpowiedź: VA = 3 V

Metoda potencjałów węzłowych: wybierz węzeł odniesienia, oznacz nieznane potencjały węzłów, zapisz prądowe prawo Kirchhoffa w każdym nieznanym węźle z prawa Ohma (I = ΔV/R) i rozwiąż równania.

PPK w węźle A

Prądy wypływające z A przez rezystory są równe prądowi wpychanemu do A przez źródła.

(VA − V1)/R1 + VA/R2 + (VA − VB)/R3 = 0
0,25·VA − 0,05·VB = 0,3

PPK w węźle B

Źródło sterowane wpycha prąd g·VA do węzła B. Potraktuj je jak źródło niezależne, a potem przenieś wyraz z VA na lewą stronę.

(VB − VA)/R3 + VB/R4 = 0,25·VA
−0,3·VA + 0,1·VB = 0

Rozwiąż

Δ = (0,25)(0,1) − (−0,05)(−0,3) = 0,01
VA = Δ1/Δ = 0,03/0,01 = 3 V
VB = Δ2/Δ = 0,09/0,01 = 9 V

Odpowiedź

VA = 3 V
5.Thévenin i Norton

Odpowiedź: Rth = 26 Ω

Twierdzenie Thévenina: każdy liniowy dwójnik zachowuje się jak jedno źródło napięcia Vth szeregowo z rezystancją Rth. Twierdzenie Nortona przedstawia ten sam układ jako źródło prądu IN = Vth/Rth równolegle z Rth.

R1​ = 10 ΩR3​ = 20 ΩZWARCIER2​15 ΩAabRth​

Wyznacz Rth przy wyłączonych wszystkich źródłach

Zastąp źródła napięcia zwarciami, a źródła prądu rozwarciami, a potem spójrz na obwód od strony a–b.

R1 ∥ R2 = 10·15/(10+15) = 6 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 6 + 20 = 26 Ω
6.Thévenin i Norton

Odpowiedź: Vth = 22,63 V

Twierdzenie Thévenina: każdy liniowy dwójnik zachowuje się jak jedno źródło napięcia Vth szeregowo z rezystancją Rth. Twierdzenie Nortona przedstawia ten sam układ jako źródło prądu IN = Vth/Rth równolegle z Rth.

R1​ = 6 ΩR3​ = 4 ΩZWARCIER2​10 ΩAROZWARCIEBabRth​

Wyznacz Rth przy wyłączonych wszystkich źródłach

Zastąp źródła napięcia zwarciami, a źródła prądu rozwarciami, a potem spójrz na obwód od strony a–b.

R1 ∥ R2 = 6·10/(6+10) = 3,75 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 3,75 + 4 = 7,75 Ω
R1​ = 6 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​30 VR2​10 ΩAIs​0,5 ABab+−Vth​

Wyznacz Vth, napięcie stanu jałowego

Przy rozwartych a–b jedyną drogą dla Iₛ jest R₃ do węzła A. Wyznacz V_A z superpozycji V₁ i Iₛ, a potem dodaj spadek na R₃.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 18,75 + 0,5·3,75 = 20,63 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 20,63 + 0,5·4 = 22,63 V
7.Stany nieustalone RC i RL

Odpowiedź: vC = 4,329 V

Stany nieustalone pierwszego rzędu: w obwodzie z jednym kondensatorem lub jedną cewką każde napięcie i każdy prąd zmienia się wykładniczo od wartości początkowej do końcowej: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, gdzie τ = RC lub τ = L/R. Po około 5τ obwód jest w stanie ustalonym.

Obwód zastępczy Thevenina widziany przez kondensator

Zewrzyj źródło, aby wyznaczyć Rth; rozewrzyj kondensator, aby wyznaczyć napięcie, do którego się naładuje.

Rth = R1 ∥ R2 = 3,3·10/(3,3 + 10) = 2,481 kΩ
vC(∞) = 10·10/(3,3 + 10) = 7,519 V

Stała czasowa

τ = Rth·C = 2,481·47 = 116,6 ms

Krzywa ładowania

vC(t) = 7,519·(1 − e−100/116,6) = 4,329 V

Odpowiedź

vC = 4,329 V
8.Stany nieustalone RC i RL

Odpowiedź: t = 347,4 ms

Stany nieustalone pierwszego rzędu: w obwodzie z jednym kondensatorem lub jedną cewką każde napięcie i każdy prąd zmienia się wykładniczo od wartości początkowej do końcowej: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, gdzie τ = RC lub τ = L/R. Po około 5τ obwód jest w stanie ustalonym.

Wartość początkowa, wartość końcowa, stała czasowa

Napięcie na kondensatorze nie może zmienić się skokowo, więc zaczyna od zgromadzonej wartości i dąży do napięcia źródła.

vC(0) = 2 V, vC(∞) = Vs = 24 V
τ = R·C = 6,8 kΩ · 100 µF = 680 ms
vC(t) = 24 + (2 − 24)·e−t/τ

Wyznacz czas

10,8 = 24 + (−22)·e−t/τ → e−t/τ = (10,8 − 24)/(2 − 24) = 0,6
t = τ·ln((2 − 24)/(10,8 − 24)) = 680·ln(1,667) = 347,4 ms

Odpowiedź

t = 347,4 ms
9.Impedancja i wskazy AC

Odpowiedź: I = 0,2729 A

Obwody AC i wskazy: rezystory, cewki i kondensatory mają impedancje R, jωL i 1/(jωC), gdzie ω = 2πf. Szeregowo impedancje dodaje się jak rezystancje, ale jako liczby zespolone. Wartości skuteczne prądu i napięcia spełniają prawo Ohma z |Z|.

Reaktancje

ω = 2πf = 2π·100 = 628,3 rad/s
XL = ωL = 628,3·0,15 = 94,25 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(628,3·100·10⁻⁶) = 15,92 Ω

Impedancja

Szeregowo impedancje dodaje się jak liczby zespolone: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(40² + (78,33)²) = 87,95 Ω

Prąd

Przez każdy element obwodu szeregowego płynie ten sam prąd.

I = V/|Z| = 24/87,95 = 0,2729 A

Odpowiedź

I = 0,2729 A
10.Impedancja i wskazy AC

Odpowiedź: VL = 20,1 V

Obwody AC i wskazy: rezystory, cewki i kondensatory mają impedancje R, jωL i 1/(jωC), gdzie ω = 2πf. Szeregowo impedancje dodaje się jak rezystancje, ale jako liczby zespolone. Wartości skuteczne prądu i napięcia spełniają prawo Ohma z |Z|.

Rezonans

W rezonansie reaktancje się znoszą, więc impedancja jest równa samemu R.

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,005·0,22·10⁻⁶) = 30151 rad/s
I = V/R = 2/15 = 0,1333 A

Napięcie na cewce

XL = ω₀L = 30151·0,005 = 150,8 Ω
VL = I·XL = 0,1333·150,8 = 20,1 V

Odpowiedź

VL = 20,1 V

To Q = 10,05 razy napięcie zasilania.

11.Moc AC i współczynnik mocy

Odpowiedź: cos φ = 0,8815

Moc w obwodach AC: moc pozorna S = V·I (VA) dzieli się na moc czynną P = S·cos φ (W), która wykonuje pracę użyteczną, i moc bierną Q = S·sin φ (var), która krąży między źródłem a odbiornikiem. Współczynnik mocy to cos φ. Kondensator równoległy dostarcza moc bierną lokalnie, więc prąd linii maleje przy tej samej mocy czynnej.

Moc bierna każdego odbiornika

Odbiornik indukcyjny pobiera moc bierną (Q > 0); odbiornik pojemnościowy ją oddaje (Q < 0).

Q1 = 20·tan(arccos 0,8) = 15 kvar
Q2 = 0 = 0 kvar

Sumy

P = 20 + 8 = 28 kW
Q = 15 + 0 = 15 kvar
S = √(28² + 15²) = 31,76 kVA

Wypadkowy współczynnik mocy

cos φ = P/S = 28/31,76 = 0,8815 indukcyjny

Odpowiedź

cos φ = 0,8815
12.Moc AC i współczynnik mocy

Odpowiedź: I = 7,963 A

Moc w obwodach AC: moc pozorna S = V·I (VA) dzieli się na moc czynną P = S·cos φ (W), która wykonuje pracę użyteczną, i moc bierną Q = S·sin φ (var), która krąży między źródłem a odbiornikiem. Współczynnik mocy to cos φ. Kondensator równoległy dostarcza moc bierną lokalnie, więc prąd linii maleje przy tej samej mocy czynnej.

Moc bierna przed i po

Moc czynna P się nie zmienia; zmienia się tylko moc bierna pobierana z sieci.

Q1 = 3·tan(arccos 0,7) = 3,061 kvar
QC = V²·2πf·C = 400²·2π·60·33·10⁻⁶ = 1991 var = 1,991 kvar
Q2 = 3,061 − 1,991 = 1,07 kvar

Nowa moc pozorna

S2 = √(3² + 1,07²) = 3,185 kVA

Nowy prąd linii

I = S2/V = 3185/400 = 7,963 A

Odpowiedź

I = 7,963 A
13.Moc w układach trójfazowych

Odpowiedź: P = 6,889 kW

Symetryczne układy trójfazowe: w połączeniu w gwiazdę (Y) napięcie przewodowe jest √3 razy większe od napięcia fazowego, VL = √3·Vph, a prąd przewodowy jest równy prądowi fazowemu. W połączeniu w trójkąt (Δ) napięcie przewodowe jest równe napięciu fazowemu, a prąd przewodowy jest √3 razy większy od prądu fazowego, IL = √3·Iph. Moc całkowita jest trzykrotnością mocy jednej fazy: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Napięcie fazowe

Vph = 415/√3 = 239,6 V

Prąd fazowy

|Z| = √(9² + 12²) = 15 Ω
Iph = 239,6/15 = 15,97 A

Całkowita moc czynna

Moc czynną pobiera tylko rezystancyjna część każdej impedancji.

P = 3·Iph²·R = 3·15,97²·9 = 6,889 kW

Odpowiedź

P = 6,889 kW

Sprawdzenie: cos φ = R/|Z| = 0,6, a √3·VL·IL·cos φ daje tę samą moc.

14.Moc w układach trójfazowych

Odpowiedź: Cph = 3515 µF

Symetryczne układy trójfazowe: w połączeniu w gwiazdę (Y) napięcie przewodowe jest √3 razy większe od napięcia fazowego, VL = √3·Vph, a prąd przewodowy jest równy prądowi fazowemu. W połączeniu w trójkąt (Δ) napięcie przewodowe jest równe napięciu fazowemu, a prąd przewodowy jest √3 razy większy od prądu fazowego, IL = √3·Iph. Moc całkowita jest trzykrotnością mocy jednej fazy: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Kompensacja mocy biernej: kondensatory dostarczają moc bierną lokalnie, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Każdy z trzech kondensatorów dostarcza QC/3 = V²·ω·C, gdzie V to napięcie na tym kondensatorze: VL w baterii połączonej w trójkąt, VL/√3 w baterii połączonej w gwiazdę.

Moc bierna przed i po

Moc czynna się nie zmienia, więc każdy współczynnik mocy wyznacza moc bierną: Q = P·tan φ.

Q1 = 250·tan(acos 0,72) = 250·0,9639 = 241 kvar
Q2 = 250·tan(acos 0,98) = 250·0,2031 = 50,76 kvar

Moc bierna z kondensatorów

QC = Q1 − Q2 = 190,2 kvar

Pojemność na fazę

W baterii połączonej w gwiazdę każdy kondensator jest włączony między przewód fazowy a punkt gwiazdowy.

V = 415/√3 = 239,6 V, ω = 2π·50 = 314,2 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 63400/(314,2·239,6²) = 3515 µF

Odpowiedź

Cph = 3515 µF
15.Transformatory

Odpowiedź: IHV = 1,364 A

Transformator idealny: napięcia mają się do siebie jak liczby zwojów, a prądy odwrotnie: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a oraz I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a, więc moc wejściowa jest równa mocy wyjściowej, V₁·I₁ = V₂·I₂. Impedancja obciążenia Z po stronie wtórnej widziana od strony pierwotnej wynosi a²·Z.

Prąd znamionowy

Oba uzwojenia przenoszą tę samą moc pozorną.

IHV = S/V = 15000/11000 = 1,364 A

Odpowiedź

IHV = 1,364 A
16.Transformatory

Odpowiedź: Pcu,fl = 17792 W

Straty w transformatorze: straty w rdzeniu (histereza i prądy wirowe) zależą od napięcia i są takie same przy każdym obciążeniu. Straty w miedzi uzwojeń zmieniają się z kwadratem prądu, więc przy ułamku x obciążenia znamionowego wynoszą x²·Pcu,fl. Sprawność η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), z Pout = x·S·pf. Sprawność jest najwyższa przy obciążeniu, przy którym straty w miedzi są równe stratom w rdzeniu.

Moc wyjściowa i wejściowa

Pout = 500·0,95 = 475 kW
Pin = 475000/0,96 = 494792 W

Straty całkowite i straty w miedzi

Ploss = 494792 − 475000 = 19792 W
Pcu,fl = 19792 − 2000 = 17792 W

Odpowiedź

Pcu,fl = 17792 W

ExamProblems · examproblems.com/courses/electrical-engineering-fundamentals