Podstawy elektrotechniki: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 16 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Rezystory szeregowo i równolegle

Rezystory połączone szeregowo
Req = R1 + R2 + …
Rezystory połączone równolegle
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
Dwa równolegle
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Prawo Ohma
V = I·R
Moc
P = V·I = I²R = V²/R

Metoda

  1. Zacznij od końca sieci najdalszego od zacisków.
  2. Rezystory szeregowe łącz, dodając je, a równoległe ze wzoru 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …
  3. Po każdym kroku narysuj obwód od nowa.
  4. Powtarzaj, aż między zaciskami zostanie jeden rezystor.

Metoda potencjałów węzłowych

Prądowe prawo Kirchhoffa
ΣIin = ΣIout
Prąd gałęzi
I = (Va − Vb)/R
Węzeł odniesienia
Vground = 0

Metoda

  1. Wybierz węzeł odniesienia (masę) i oznacz potencjały pozostałych węzłów.
  2. Napisz prądowe prawo Kirchhoffa dla każdego nieznanego węzła: prądy wypływające przez każdą gałąź są równe prądom wpływającym.
  3. Wyraź każdy prąd gałęziowy jako (Va − Vb)/R.
  4. Rozwiąż układ równań, a potem wyznacz potrzebne prądy.

Thévenin i Norton

Napięcie Thévenina
Vth = Vopen circuit
Rezystancja Thévenina
Rth: wszystkie źródła wyłączone, widziana z a–b
Prąd Nortona
IN = Vth/Rth
Prąd obciążenia
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksymalne przekazywanie mocy
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Metoda

  1. Odłącz obciążenie i oznacz dwa zaciski a i b.
  2. Wyznacz napięcie stanu jałowego między a i b: to jest Vth.
  3. Wyłącz wszystkie niezależne źródła i wyznacz rezystancję widzianą z a–b: to jest Rth.
  4. Podłącz obciążenie z powrotem do obwodu zastępczego: Vth szeregowo z Rth.
  5. Dla obwodu zastępczego Nortona przelicz: IN = Vth/Rth, z RN = Rth równolegle.

Stany nieustalone RC i RL

Stała czasowa
τ = RC | τ = L/R
Odpowiedź układu
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
Kondensator przy prądzie stałym
rozwarcie; vC nie może zmienić się skokowo
Cewka przy prądzie stałym
zwarcie; iL nie może zmienić się skokowo
Stan ustalony
t ≈ 5τ

Metoda

  1. Wyznacz wartość początkową tuż po przełączeniu: napięcie na kondensatorze i prąd cewki nie mogą zmienić się skokowo.
  2. Wyznacz wartość końcową długo po przełączeniu: kondensator zachowuje się jak rozwarcie, a cewka jak zwarcie.
  3. Wyznacz stałą czasową: τ = RC lub τ = L/R, z rezystancją widzianą przez kondensator lub cewkę.
  4. Użyj x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ.

Impedancja i wskazy AC

Impedancje
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Pulsacja
ω = 2πf
Moduł i kąt
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Prawo Ohma dla wskazów
V = I·Z

Metoda

  1. Przelicz częstotliwość: ω = 2πf.
  2. Wyznacz każdą reaktancję: XL = ωL i XC = 1/(ωC).
  3. Dodawaj impedancje jak rezystory, z Z = R + jX.
  4. Wyznacz moduł |Z| = √(R² + X²) i kąt φ = atan(X/R), a potem zastosuj prawo Ohma dla wskazów.

Moc AC i współczynnik mocy

Moc czynna
P = V·I·cos φ
Moc bierna
Q = V·I·sin φ
Moc pozorna
S = V·I = √(P² + Q²)
Współczynnik mocy
pf = cos φ = P/S
Kondensator kompensacyjny
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Moc w układach trójfazowych

Połączenie w gwiazdę (Y)
VL = √3·Vph, IL = Iph
Połączenie w trójkąt (Δ)
VL = Vph, IL = √3·Iph
Całkowita moc czynna
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Moc pozorna i bierna
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kondensatory do kompensacji
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Napięcie na każdym kondensatorze
Δ: VL Y: VL/√3
Moc pobierana przez silnik
Pin = Pout/η

Transformatory

Przekładnia zwojowa
a = N1/N2 = V1/V2
Stosunek prądów
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Prąd znamionowy
I = S/V
Impedancja sprowadzona
Z1′ = a²·ZL
Straty w miedzi przy obciążeniu częściowym
Pcu = x²·Pcu,fl
Sprawność
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
Sprawność maksymalna
x = √(Pcore/Pcu,fl)

2Zadania do ćwiczenia

1.Rezystory szeregowo i równolegleŚredni
R1​ = 12 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​18 VR2​3 ΩAR4​2 ΩB

Wyznacz rezystancję zastępczą Req widzianą przez źródło V1.

V1 = 18 VR1 = 12 ΩR2 = 3 ΩR3 = 2 ΩR4 = 2 Ω
Req = Ω
2.Rezystory szeregowo i równolegleTrudny
R1​ = 10 ΩIR1​R3​ = 20 ΩR5​ = 6 Ω+−V1​18 VR2​4 ΩAR4​10 ΩBR6​3 Ω

Wyznacz prąd IR1 dostarczany przez źródło, płynący przez R1.

V1 = 18 VR1 = 10 ΩR2 = 4 ΩR3 = 20 ΩR4 = 10 ΩR5 = 6 ΩR6 = 3 Ω
IR1 = A
3.Metoda potencjałów węzłowychŚredni
R1​ = 10 ΩIR1​R3​ = 2 Ω+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​20 ΩBIs​2 A

Użyj metody potencjałów węzłowych, aby wyznaczyć prąd IR1 płynący przez R1 w kierunku strzałki.

V1 = 10 VIs = 2 AR1 = 10 ΩR2 = 3 ΩR3 = 2 ΩR4 = 20 Ω
IR1 = A
4.Metoda potencjałów węzłowychTrudny
R1​ = 8 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​5 VR2​12 ΩAR4​5 ΩBIs​?

Źródło prądu jest regulowane, aż potencjał węzła A osiągnie VA = 4,5 V. Użyj metody potencjałów węzłowych, aby wyznaczyć prąd źródła Is (kierunek jak na rysunku).

V1 = 5 VR1 = 8 ΩR2 = 12 ΩR3 = 3 ΩR4 = 5 ΩVA = 4,5 V
Is = A
5.Thévenin i NortonŚredni
R1​ = 6 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​15 VR2​4 ΩAab

Wyznacz rezystancję Thévenina Rth widzianą z zacisków a–b.

V1 = 15 VR1 = 6 ΩR2 = 4 ΩR3 = 3 Ω
Rth = Ω
6.Thévenin i NortonTrudny
R1​ = 2 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​12 VR2​10 ΩAIs​1,5 ABRL​10 ΩIL​

Między a–b podłączono obciążenie RL = 10 Ω. Zastąp resztę obwodu jego zastępczym układem Thévenina i wyznacz prąd obciążenia IL.

V1 = 12 VIs = 1,5 AR1 = 2 ΩR2 = 10 ΩR3 = 2 ΩRL = 10 Ω
IL = A
7.Stany nieustalone RC i RLŚredni
+−Vs​20 Vt = 0R = 20 ΩL150 mHi(t)

Przed zamknięciem łącznika w t = 0 przez cewkę nie płynie prąd. Wyznacz prąd i w chwili t = 10 ms.

Vs = 20 VR = 20 ΩL = 150 mHt = 10 ms
i = A
8.Stany nieustalone RC i RLTrudny
+−Vs​12 VR1​ = 33 ΩR2​ = 15 Ωotwiera się w t = 0L100 mHi(t)

Łącznik równoległy do R2 był długo zamknięty, więc prąd cewki jest ustalony. W t = 0 łącznik się otwiera. Po jakim czasie od t = 0 prąd cewki osiągnie 0,284 A? Wyznacz t.

Vs = 12 VR1 = 33 ΩR2 = 15 ΩL = 100 mH
t = ms
9.Impedancja i wskazy ACŚredni
24 V1000 HzR = 100 ΩL = 100 mHC = 1 µF

Szeregowy obwód RLC jest podłączony do zasilania 24 V (skuteczne), 1000 Hz. Wyznacz kąt fazowy φ impedancji w stopniach (dodatni, gdy prąd opóźnia się względem napięcia).

V = 24 V (rms)f = 1000 HzR = 100 ΩL = 100 mHC = 1 µF
φ = °
10.Impedancja i wskazy ACTrudny
24 Vf0​R = 20 ΩL = 20 mHC = 1 µF

Szeregowy obwód RLC jest zasilany ze źródła 24 V (skuteczne), którego częstotliwość ustawiono na częstotliwość rezonansową obwodu. Wyznacz wartość skuteczną napięcia VL na cewce.

V = 24 V (rms)R = 20 ΩL = 20 mHC = 1 µF
VL = V
11.Moc AC i współczynnik mocyŚredni
P = 31 kWQ = ?Sφ

Silnik jednofazowy pobiera 31 kW przy współczynniku mocy 0,65 (indukcyjnym) z zasilania 240 V. Wyznacz moc bierną Q, którą pobiera.

P = 31 kWpf = 0,65V = 240 V
Q = kvar
12.Moc AC i współczynnik mocyTrudny
240 V60 Hzobciążenie27 kW, 0,75C220 µFI = ?

Odbiornik jednofazowy pobiera 27 kW przy współczynniku mocy 0,75 (indukcyjnym) z zasilania 240 V, 60 Hz. Równolegle do odbiornika podłączono kondensator 220 µF. Wyznacz nowy prąd linii I.

P = 27 kWpf1 = 0,75V = 240 Vf = 60 HzC = 220 µF
I = A
13.Moc w układach trójfazowychŚredni
ABCVL​ = 480 VIL​ = 25 Acos φ = 0,7indukcyjny

Symetryczny odbiornik trójfazowy pobiera prąd przewodowy 25 A ze źródła o napięciu przewodowym 480 V. Współczynnik mocy wynosi 0,7 (indukcyjny). Wyznacz całkowitą moc czynną P pobieraną przez odbiornik w kW.

VL = 480 VIL = 25 Acos φ = 0,7
P = kW
14.Moc w układach trójfazowychTrudny
P = 300 kWφ1​S1​Q2​QC​

Symetryczny odbiornik trójfazowy pobiera 300 kW przy współczynniku mocy 0,65 (indukcyjnym) z sieci 415 V (napięcie przewodowe), 50 Hz. Trójfazowa bateria kondensatorów połączona równolegle z odbiornikiem ma podnieść wypadkowy współczynnik mocy do 0,9 (indukcyjnego). Moc czynna się nie zmienia. Kondensatory są połączone w gwiazdę. Wyznacz pojemność Cph każdego kondensatora w µF.

P = 300 kWpf1 = 0,65pf2 = 0,9VL = 415 Vf = 50 Hz
Cph = µF
15.TransformatoryŚredni
480 V240 VIHV​ = ?ILV​25 kVA

Jednofazowy transformator 25 kVA, 480/240 V pracuje przy obciążeniu znamionowym. Potraktuj go jako idealny. Wyznacz prąd IHV w uzwojeniu górnego napięcia.

S = 25 kVAV1 = 480 VV2 = 240 V
IHV = A
16.TransformatoryTrudny
pf 0,9575 kVA, 50% obciążenie

Jednofazowy transformator 75 kVA ma straty w rdzeniu 450 W i straty w miedzi 1800 W przy obciążeniu znamionowym. Dostarcza 50% swojej znamionowej mocy kVA przy współczynniku mocy 0,95 (indukcyjnym). Wyznacz całkowite straty Ploss w watach przy tym obciążeniu.

S = 75 kVAPcore = 450 WPcu,fl = 1800 Wx = 0,5pf = 0,95
Ploss = W

3Roztwory

1.Rezystory szeregowo i równolegle

Odpowiedź: Req = 13,71 Ω

Połączenia szeregowe i równoległe: szeregowo przez każdy rezystor płynie ten sam prąd i R = R₁ + R₂ + …. Równolegle każdy rezystor ma to samo napięcie i 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Sieć drabinkową upraszcza się parami, aż zostanie jedna rezystancja zastępcza.

R1​ = 12 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​18 VR2​3 ΩAR4​2 ΩB

Łącz rezystory od najdalszego końca

Zacznij od końca najdalszego od źródła i idź w jego stronę. Rezystory z tym samym prądem są połączone szeregowo; rezystory między tymi samymi dwoma węzłami są połączone równolegle.

R3 + R4 = 2 + 2 = 4 Ω
R2 ∥ 4 = 3·4/(3+4) = 1,714 Ω
Req = R1 + 1,714 = 12 + 1,714 = 13,71 Ω

Odpowiedź

Req = 13,71 Ω
2.Rezystory szeregowo i równolegle

Odpowiedź: IR1 = 1,339 A

Połączenia szeregowe i równoległe: szeregowo przez każdy rezystor płynie ten sam prąd i R = R₁ + R₂ + …. Równolegle każdy rezystor ma to samo napięcie i 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Sieć drabinkową upraszcza się parami, aż zostanie jedna rezystancja zastępcza.

R1​ = 10 ΩR3​ = 20 ΩR5​ = 6 Ω+−V1​18 VR2​4 ΩAR4​10 ΩBR6​3 Ω

Łącz rezystory od najdalszego końca

Zacznij od końca najdalszego od źródła i idź w jego stronę. Rezystory z tym samym prądem są połączone szeregowo; rezystory między tymi samymi dwoma węzłami są połączone równolegle.

R5 + R6 = 6 + 3 = 9 Ω
R4 ∥ 9 = 4,737 Ω
R3 + 4,737 = 24,74 Ω
R2 ∥ 24,74 = 3,443 Ω
Req = R1 + 3,443 = 10 + 3,443 = 13,44 Ω

Prąd ze źródła

Źródło widzi tylko Req, więc prawo Ohma daje prąd, który dostarcza. Ten prąd płynie przez R₁.

IR1 = V1/Req = 18/13,44 = 1,339 A

Odpowiedź

IR1 = 1,339 A
3.Metoda potencjałów węzłowych

Odpowiedź: IR1 = 0,4114 A

Metoda potencjałów węzłowych: wybierz węzeł odniesienia, oznacz nieznane potencjały węzłów, zapisz prądowe prawo Kirchhoffa w każdym nieznanym węźle z prawa Ohma (I = ΔV/R) i rozwiąż równania.

R1​ = 10 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​20 ΩBIs​2 A

Ustal węzły

Masa to dolny przewód. Znane potencjały węzłów wynikają bezpośrednio ze źródeł (V1 = 10 V). Niewiadome: VA, VB.

PPK w węźle A

Prądy wypływające z A przez rezystory są równe prądowi wpływającemu do A ze źródeł.

VA/R2 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R3 = 0
VA/3 + (VA − 10)/10 + (VA − VB)/2 = 0
0,9333·VA − 0,5·VB = 1

PPK w węźle B

Prądy wypływające z B przez rezystory są równe prądowi wpływającemu do B ze źródeł.

VB/R4 + (VB − VA)/R3 = Is
VB/20 + (VB − VA)/2 = 2
−0,5·VA + 0,55·VB = 2

Rozwiąż

Δ = (0,9333)(0,55) − (−0,5)(−0,5) = 0,2633
VA = Δ1/Δ = 1,55/0,2633 = 5,886 V
VB = Δ2/Δ = 2,367/0,2633 = 8,987 V

Odpowiedź

IR1 = (V1 − VA)/R1 = (10 − 5,886)/10 = 0,4114 A
4.Metoda potencjałów węzłowych

Odpowiedź: Is = 1,4 A

Metoda potencjałów węzłowych: wybierz węzeł odniesienia, oznacz nieznane potencjały węzłów, zapisz prądowe prawo Kirchhoffa w każdym nieznanym węźle z prawa Ohma (I = ΔV/R) i rozwiąż równania.

PPK w węźle A

VA jest znane, więc to równanie daje VB.

(VA − V1)/R1 + VA/R2 + (VA − VB)/R3 = 0
(4,5 − 5)/8 + 4,5/12 = (VB − 4,5)/3
0,3125 = (VB − 4,5)/3 → VB = 5,438 V

PPK w węźle B

Prądy wypływające z B przez rezystory są równe prądowi wpychanemu do B przez źródła.

Is = (VB − VA)/R3 + VB/R4 = (5,438 − 4,5)/3 + 5,438/5 = 1,4 A

Odpowiedź

Is = 1,4 A
5.Thévenin i Norton

Odpowiedź: Rth = 5,4 Ω

Twierdzenie Thévenina: każdy liniowy dwójnik zachowuje się jak jedno źródło napięcia Vth szeregowo z rezystancją Rth. Twierdzenie Nortona przedstawia ten sam układ jako źródło prądu IN = Vth/Rth równolegle z Rth.

R1​ = 6 ΩR3​ = 3 ΩZWARCIER2​4 ΩAabRth​

Wyznacz Rth przy wyłączonych wszystkich źródłach

Zastąp źródła napięcia zwarciami, a źródła prądu rozwarciami, a potem spójrz na obwód od strony a–b.

R1 ∥ R2 = 6·4/(6+4) = 2,4 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 2,4 + 3 = 5,4 Ω
6.Thévenin i Norton

Odpowiedź: IL = 1,134 A

Twierdzenie Thévenina: każdy liniowy dwójnik zachowuje się jak jedno źródło napięcia Vth szeregowo z rezystancją Rth. Twierdzenie Nortona przedstawia ten sam układ jako źródło prądu IN = Vth/Rth równolegle z Rth.

R1​ = 2 ΩR3​ = 2 ΩZWARCIER2​10 ΩAROZWARCIEBabRth​

Wyznacz Rth przy wyłączonych wszystkich źródłach

Zastąp źródła napięcia zwarciami, a źródła prądu rozwarciami, a potem spójrz na obwód od strony a–b.

R1 ∥ R2 = 2·10/(2+10) = 1,667 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 1,667 + 2 = 3,667 Ω
R1​ = 2 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​12 VR2​10 ΩAIs​1,5 ABab+−Vth​

Wyznacz Vth, napięcie stanu jałowego

Przy rozwartych a–b jedyną drogą dla Iₛ jest R₃ do węzła A. Wyznacz V_A z superpozycji V₁ i Iₛ, a potem dodaj spadek na R₃.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 10 + 1,5·1,667 = 12,5 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 12,5 + 1,5·2 = 15,5 V
Rth​ = 3,667 Ω+−Vth​15,5 VRL​10 ΩIL​

Podłącz obciążenie do układu zastępczego Thévenina

Źródło Thévenina i R_th szeregowo zachowują się na a–b dokładnie jak pierwotny obwód, więc obciążenie widzi prostą pętlę szeregową.

IL = Vth/(Rth + RL) = 15,5/(3,667 + 10) = 1,134 A
7.Stany nieustalone RC i RL

Odpowiedź: i = 0,7364 A

Stany nieustalone pierwszego rzędu: w obwodzie z jednym kondensatorem lub jedną cewką każde napięcie i każdy prąd zmienia się wykładniczo od wartości początkowej do końcowej: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, gdzie τ = RC lub τ = L/R. Po około 5τ obwód jest w stanie ustalonym.

Stała czasowa i prąd końcowy

Długo po zamknięciu łącznika cewka zachowuje się jak zwarcie, więc prąd końcowy zależy tylko od R.

τ = L/R = 150 mH / 20 Ω = 7,5 ms
i(∞) = Vs/R = 20/20 = 1 A

Prąd w danej chwili

i(t) = i(∞)·(1 − e−t/τ) = 1·(1 − e−10/7,5) = 0,7364 A

Odpowiedź

i = 0,7364 A
8.Stany nieustalone RC i RL

Odpowiedź: t = 2,514 ms

Stany nieustalone pierwszego rzędu: w obwodzie z jednym kondensatorem lub jedną cewką każde napięcie i każdy prąd zmienia się wykładniczo od wartości początkowej do końcowej: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, gdzie τ = RC lub τ = L/R. Po około 5τ obwód jest w stanie ustalonym.

Wartość początkowa, wartość końcowa, stała czasowa

Przed t = 0 zamknięty łącznik bocznikuje R₂; potem w obwodzie są zarówno R₁, jak i R₂.

i(0) = 12/33 = 0,3636 A
i(∞) = 12/(33 + 15) = 0,25 A
τ = L/R = 100/48 = 2,083 ms
i(t) = 0,25 + (0,3636 − 0,25)·e−t/τ

Wyznacz czas

e−t/τ = (0,284 − 0,25)/(0,3636 − 0,25) = 0,2992
t = 2,083·ln(3,342) = 2,514 ms

Odpowiedź

t = 2,514 ms
9.Impedancja i wskazy AC

Odpowiedź: φ = 77,97 °

Obwody AC i wskazy: rezystory, cewki i kondensatory mają impedancje R, jωL i 1/(jωC), gdzie ω = 2πf. Szeregowo impedancje dodaje się jak rezystancje, ale jako liczby zespolone. Wartości skuteczne prądu i napięcia spełniają prawo Ohma z |Z|.

Reaktancje

ω = 2πf = 2π·1000 = 6283 rad/s
XL = ωL = 6283·0,1 = 628,3 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(6283·1·10⁻⁶) = 159,2 Ω

Impedancja

Szeregowo impedancje dodaje się jak liczby zespolone: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(100² + (469,2)²) = 479,7 Ω

Kąt fazowy

φ = arctan((XL − XC)/R) = arctan(469,2/100) = 77,97°

Odpowiedź

φ = 77,97°
10.Impedancja i wskazy AC

Odpowiedź: VL = 169,7 V

Obwody AC i wskazy: rezystory, cewki i kondensatory mają impedancje R, jωL i 1/(jωC), gdzie ω = 2πf. Szeregowo impedancje dodaje się jak rezystancje, ale jako liczby zespolone. Wartości skuteczne prądu i napięcia spełniają prawo Ohma z |Z|.

Rezonans

W rezonansie reaktancje się znoszą, więc impedancja jest równa samemu R.

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,02·1·10⁻⁶) = 7071 rad/s
I = V/R = 24/20 = 1,2 A

Napięcie na cewce

XL = ω₀L = 7071·0,02 = 141,4 Ω
VL = I·XL = 1,2·141,4 = 169,7 V

Odpowiedź

VL = 169,7 V

To Q = 7,071 razy napięcie zasilania.

11.Moc AC i współczynnik mocy

Odpowiedź: Q = 36,24 kvar

Moc w obwodach AC: moc pozorna S = V·I (VA) dzieli się na moc czynną P = S·cos φ (W), która wykonuje pracę użyteczną, i moc bierną Q = S·sin φ (var), która krąży między źródłem a odbiornikiem. Współczynnik mocy to cos φ. Kondensator równoległy dostarcza moc bierną lokalnie, więc prąd linii maleje przy tej samej mocy czynnej.

Kąt

φ = arccos(0,65) = 49,46°, tan φ = 1,169

Moc bierna

Q = P·tan φ = 31·1,169 = 36,24 kvar

Odpowiedź

Q = 36,24 kvar
12.Moc AC i współczynnik mocy

Odpowiedź: I = 137,6 A

Moc w obwodach AC: moc pozorna S = V·I (VA) dzieli się na moc czynną P = S·cos φ (W), która wykonuje pracę użyteczną, i moc bierną Q = S·sin φ (var), która krąży między źródłem a odbiornikiem. Współczynnik mocy to cos φ. Kondensator równoległy dostarcza moc bierną lokalnie, więc prąd linii maleje przy tej samej mocy czynnej.

Moc bierna przed i po

Moc czynna P się nie zmienia; zmienia się tylko moc bierna pobierana z sieci.

Q1 = 27·tan(arccos 0,75) = 23,81 kvar
QC = V²·2πf·C = 240²·2π·60·220·10⁻⁶ = 4777 var = 4,777 kvar
Q2 = 23,81 − 4,777 = 19,03 kvar

Nowa moc pozorna

S2 = √(27² + 19,03²) = 33,04 kVA

Nowy prąd linii

I = S2/V = 33035/240 = 137,6 A

Odpowiedź

I = 137,6 A
13.Moc w układach trójfazowych

Odpowiedź: P = 14,55 kW

Symetryczne układy trójfazowe: w połączeniu w gwiazdę (Y) napięcie przewodowe jest √3 razy większe od napięcia fazowego, VL = √3·Vph, a prąd przewodowy jest równy prądowi fazowemu. W połączeniu w trójkąt (Δ) napięcie przewodowe jest równe napięciu fazowemu, a prąd przewodowy jest √3 razy większy od prądu fazowego, IL = √3·Iph. Moc całkowita jest trzykrotnością mocy jednej fazy: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Moc pozorna

S = √3·VL·IL = √3·480·25 = 20,78 kVA

Moc czynna

P = S·cos φ = 20,78·0,7 = 14,55 kW

Odpowiedź

P = 14,55 kW
14.Moc w układach trójfazowych

Odpowiedź: Cph = 3797 µF

Symetryczne układy trójfazowe: w połączeniu w gwiazdę (Y) napięcie przewodowe jest √3 razy większe od napięcia fazowego, VL = √3·Vph, a prąd przewodowy jest równy prądowi fazowemu. W połączeniu w trójkąt (Δ) napięcie przewodowe jest równe napięciu fazowemu, a prąd przewodowy jest √3 razy większy od prądu fazowego, IL = √3·Iph. Moc całkowita jest trzykrotnością mocy jednej fazy: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Kompensacja mocy biernej: kondensatory dostarczają moc bierną lokalnie, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Każdy z trzech kondensatorów dostarcza QC/3 = V²·ω·C, gdzie V to napięcie na tym kondensatorze: VL w baterii połączonej w trójkąt, VL/√3 w baterii połączonej w gwiazdę.

Moc bierna przed i po

Moc czynna się nie zmienia, więc każdy współczynnik mocy wyznacza moc bierną: Q = P·tan φ.

Q1 = 300·tan(acos 0,65) = 300·1,169 = 350,7 kvar
Q2 = 300·tan(acos 0,9) = 300·0,4843 = 145,3 kvar

Moc bierna z kondensatorów

QC = Q1 − Q2 = 205,4 kvar

Pojemność na fazę

W baterii połączonej w gwiazdę każdy kondensator jest włączony między przewód fazowy a punkt gwiazdowy.

V = 415/√3 = 239,6 V, ω = 2π·50 = 314,2 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 68481/(314,2·239,6²) = 3797 µF

Odpowiedź

Cph = 3797 µF
15.Transformatory

Odpowiedź: IHV = 52,08 A

Transformator idealny: napięcia mają się do siebie jak liczby zwojów, a prądy odwrotnie: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a oraz I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a, więc moc wejściowa jest równa mocy wyjściowej, V₁·I₁ = V₂·I₂. Impedancja obciążenia Z po stronie wtórnej widziana od strony pierwotnej wynosi a²·Z.

Prąd znamionowy

Oba uzwojenia przenoszą tę samą moc pozorną.

IHV = S/V = 25000/480 = 52,08 A

Odpowiedź

IHV = 52,08 A
16.Transformatory

Odpowiedź: Ploss = 900 W

Straty w transformatorze: straty w rdzeniu (histereza i prądy wirowe) zależą od napięcia i są takie same przy każdym obciążeniu. Straty w miedzi uzwojeń zmieniają się z kwadratem prądu, więc przy ułamku x obciążenia znamionowego wynoszą x²·Pcu,fl. Sprawność η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), z Pout = x·S·pf. Sprawność jest najwyższa przy obciążeniu, przy którym straty w miedzi są równe stratom w rdzeniu.

Straty w miedzi przy tym obciążeniu

Pcu = x²·Pcu,fl = 0,25·1800 = 450 W

Straty całkowite

Straty w rdzeniu są takie same przy każdym obciążeniu.

Ploss = 450 + 450 = 900 W

Odpowiedź

Ploss = 900 W

Sprawność przy tym obciążeniu wynosi η = 97,54%.

ExamProblems · examproblems.com/courses/electrical-engineering-fundamentals