Przygotowanie do egzaminu FE Chemical: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 24 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Bilans masy

Stan ustalony
na wejściu = na wyjściu
Bilans całkowity
ṁ1 + ṁ2 = ṁ3
Bilans składnika
ṁ1x1 + ṁ2x2 = ṁ3x3
Wyparka
F·xF = P·xP, W = F − P

Bilans energii

Ciepło jawne
Q = ṁ·cp·ΔT
Ciepło utajone
Q = ṁ·hfg
Mieszanie
ΣṁcpTin = ΣṁcpTout
Woda
cp ≈ 4,18 kJ/(kg·K)

Równanie stanu gazu doskonałego

Równanie stanu gazu doskonałego
pV = nRT
Stała gazowa
R = 8,314 J/(mol·K)
Prawo gazowe dla dwóch stanów
p1V1/T1 = p2V2/T2
Mole
n = m/M
Temperatura
T[K] = T[°C] + 273,15

Stechiometria

Mole
n = m/M
Stężenie
c = n/V
Stosunek molowy
użyj współczynników uzgodnionego równania
Substrat limitujący
ten, który wyczerpie się pierwszy
Wydajność procentowa
rzeczywista / teoretyczna × 100%

Metoda

  1. Napisz i zbilansuj równanie reakcji.
  2. Zamień podaną masę na mole: n = m/M.
  3. Użyj współczynników jako stosunku molowego, aby wyznaczyć liczbę moli szukanej substancji.
  4. Przelicz z powrotem na masę: m = n·M. Przy dwóch substratach najpierw wyznacz substrat limitujący.

Równowaga chemiczna

Stała równowagi
Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b)
Tabela ICE
Początek, Zmiana (×współczynnik), Równowaga
Równanie kwadratowe
x = (−b + √(b² − 4ac))/(2a)

Metoda

  1. Zapisz Kc jako produkty przez substraty, każdy podniesiony do potęgi równej jego współczynnikowi.
  2. Ułóż tabelę ICE: stan początkowy (I), zmiana (C, w krokach x razy współczynniki), stan równowagi (E).
  3. Podstaw wyrażenia równowagowe do Kc i rozwiąż względem x.
  4. Sprawdź, czy x jest dość małe, aby zastosować przybliżenie; w przeciwnym razie rozwiąż równanie kwadratowe.

Kalorymetria i entalpia

Ciepło
q = m·c·ΔT
Woda
c = 4,18 J/(g·°C)
Kalorymetr
ciepło oddane = ciepło pobrane
Entalpia reakcji
ΔH° = ΣΔH°f(products) − ΣΔH°f(reactants)

Kinetyka reakcji

Pierwszy rząd
ln(CA/CA0) = −kt
Okres półtrwania (pierwszy rząd)
t½ = ln 2/k
Drugi rząd
1/CA = 1/CA0 + kt
Arrhenius
k = A·e−Ea/(RT)
Dwie temperatury
ln(k2/k1) = (Ea/R)(1/T1 − 1/T2)

Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Czas przestrzenny
τ = V/Q
CSTR, pierwszy rząd
τ = X/(k·(1 − X)), CA = CA0/(1 + kτ)
PFR, pierwszy rząd
τ = ln(1/(1 − X))/k, CA = CA0·e−kτ
Stopień przemiany z objętości
CSTR: X = kτ/(1 + kτ), PFR: X = 1 − e−kτ
N jednakowych CSTR połączonych szeregowo
X = 1 − 1/(1 + kτi)N

Wymienniki ciepła (LMTD)

Moc cieplna
Q = U·A·ΔTlm
Średnia logarytmiczna różnica temperatur
ΔTlm = (ΔT1 − ΔT2)/ln(ΔT1/ΔT2)
Bilans strumieni
Q = ṁcp(Tin − Tout)

Przewodzenie ciepła

Prawo Fouriera
Q̇ = kAΔT/L
Opór cieplny przewodzenia
R = L/(kA)
Opór cieplny konwekcji
R = 1/(hA)
Opory szeregowo
Q̇ = ΔTtotal/ΣR
Współczynnik U
U = 1/(ΣR·A)

Tarcie w rurach i straty wysokości

Liczba Reynoldsa
Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ
Charakter przepływu
laminarny poniżej Re ≈ 2000, turbulentny powyżej Re ≈ 4000
Prędkość średnia
V = Q/A, A = π·D²/4
Darcy–Weisbach
hf = f·(L/D)·V²/(2g)
Straty miejscowe
hm = ΣK·V²/(2g)
Typowe wartości K
wlot 0,5, wylot 1,0, kolano 90° ≈ 0,3
Spadek ciśnienia
Δp = ρ·g·hf
Dwa otwarte zbiorniki
Δz = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g)
Swobodny wypływ
H = (1 + f·L/D + ΣK)·V²/(2g)

Pompy i moc pomp

Moc hydrauliczna
Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp
Moc na wale
Pshaft = Ph/ηpump
Moc elektryczna
Pel = Pshaft/ηmotor
Wysokość podnoszenia pompy
H = Δz + Δp/(ρ·g) + hL
Straty w instalacji
hL = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g)

2Zadania do ćwiczenia

1.Bilans masyŚredni
MieszalnikStrumień 11000 kg/h · 45% cukierStrumień 2ṁ₂ = ? · 5% cukierProdukt20% cukier

Ile strumienia 2 trzeba co godzinę dodać do strumienia 1, aby mieszanina zawierała 20% składnika (cukier)? Wyznacz ṁ2.

ṁ1 = 1000 kg/hx1 = 45 %x2 = 5 %x3 = 20 %
ṁ2 = kg/h
2.Bilans masyTrudny
WyparkaSurówka F2500 kg/h · 10% sólProdukt PP = ? · 55%Opary W (czysta woda)0% sól

Wyparka zatęża roztwór (sól), odparowując czystą wodę. Wyznacz strumień produktu P w kg/h.

F = 2500 kg/hxF = 10 %xP = 55 %
P = kg/h
3.Bilans energiiŚredni
strona gorącastrona zimnalekki olej · 140 °C90 °Cwoda · 10 °Ct = ? °C

Gorący czynnik (lekki olej) chłodzi wodę w przeciwprądowym wymienniku ciepła bez strat. Wyznacz temperaturę wody na wylocie tout.

ṁh = 1 kg/scp,h = 2,1 kJ/(kg·K)Th: 140 → 90 °Cṁc = 1,5 kg/scp,c = 4,18 kJ/(kg·K)tin = 10 °C
tout = °C
4.Bilans energiiTrudny
strona gorącastrona zimnaetanol · 160 °C60 °Cwoda · 20 °C50 °C · ṁ = ?10% strat

Gorący czynnik (etanol) podgrzewa wodę w wymienniku, który traci do otoczenia 10% ciepła oddanego przez strumień gorący. Wyznacz potrzebne natężenie przepływu wody ṁc.

ṁh = 1 kg/scp,h = 2,44 kJ/(kg·K)Th: 160 → 60 °Ct: 20 → 50 °Ccp,c = 4,18 kJ/(kg·K)straty = 10 %
ṁc = kg/s
5.Równanie stanu gazu doskonałegoŚredni
420 g (He)P = 450 kPaT = 60 °CV = ?

Jaką objętość V zajmuje 420 g (He) przy 450 kPa i 60 °C? Potraktuj go jak gaz doskonały.

m = 420 gM = 4,003 g/molP = 450 kPaT = 60 °CR = 8,314 J/(mol·K)
V = L
6.Równanie stanu gazu doskonałegoTrudny
O₂, M = 32 g/molP = 700 kPaT = 160 °Cρ = ?

Wyznacz gęstość ρ gazu (O₂) przy 700 kPa i 160 °C, traktując go jak gaz doskonały.

M = 32 g/molP = 700 kPaT = 160 °CR = 8,314 J/(mol·K)
ρ = kg/m³
7.StechiometriaŚredni
m(X)n(X)n(H2​O)m(H2​O)÷ M(X)× 4/ν× M(H2​O)

8 g C3H8 i 64 g O2 reagują zgodnie z C3H8 + 5O2 → 3CO2 + 4H2O. Jaka masa m H2O może powstać?

M(C3H8) = 44,1M(O2) = 32M(H2O) = 18,02 g/mol
m = g
8.StechiometriaTrudny
m(C3​H8​)n(C3​H8​)n(H2​O)m(H2​O)÷ M(C3​H8​)× 4/1× M(H2​O)

W reakcji C3H8 + 5O2 → 3CO2 + 4H2O 10 g C3H8 reaguje całkowicie (pozostałe substraty w nadmiarze) i otrzymuje się 12,75 g H2O. Wyznacz wydajność procentową Y.

M(C3H8) = 44,1 g/molM(H2O) = 18,02 g/molrzeczywista: 12,75 g
Y = %
9.Równowaga chemicznaŚredni
H2​I2​HII0,50,50C−x−x+2xE0,5 − x0,5 − x2x

Do naczynia wprowadzono 0,5 mol/L H₂ i 0,5 mol/L I₂, które reagują: H₂ + I₂ ⇌ 2HI, przy Kc = 64. Wyznacz stężenie równowagowe [HI].

[H₂]₀ = [I₂]₀ = 0,5 mol/LKc = 64
[HI] = mol/L
10.Równowaga chemicznaTrudny
PCl5​PCl3​Cl2​I0,500C−x+x+xE0,5 − xxx

PCl₅ rozkłada się: PCl₅ ⇌ PCl₃ + Cl₂, przy Kc = 0,1 w temperaturze reakcji. Na początku w naczyniu jest tylko PCl₅ o stężeniu 0,5 mol/L. Wyznacz stężenie równowagowe [Cl2].

[PCl₅]₀ = 0,5 mol/LKc = 0,1
[Cl2] = mol/L
11.Kalorymetria i entalpiaŚredni
Tf​ = ?Ołówm = 250 gT = 170 °Cc = 0,129 J/(g·°C)Wodam = 200 gT = 23 °Cc = 4,18 J/(g·°C)

Metalowy klocek (ołów) o masie 250 g (c = 0,129 J/(g·°C)) i temperaturze 170 °C wrzucono do 200 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) o temperaturze 23 °C w izolowanym naczyniu. Wyznacz temperaturę końcową Tf.

mmetal = 250 gcmetal = 0,129 J/(g·°C)Tmetal = 170 °Cmwater = 200 gTwater = 23 °Ccwater = 4,18 J/(g·°C)
Tf = °C
12.Kalorymetria i entalpiaTrudny
H25 g CH3​OH2CH3​OH + 3O₂substraty2CO₂ + 4H₂O(l)produktyq = ?

Użyj standardowych entalpii tworzenia, aby wyznaczyć ciepło q wydzielone przy całkowitym spaleniu 25 g substancji CH3OH (M = 32,04 g/mol): 2CH3OH + 3O₂ → 2CO₂ + 4H₂O(l). Podaj q jako liczbę dodatnią.

ΔH°f(CH3OH) = −238,7 kJ/molΔH°f(CO₂) = −393,5 kJ/molΔH°f(H₂O, l) = −285,8 kJ/molΔH°f(O₂) = 0
q = kJ
13.Kinetyka reakcjiŚredni
t (min)X (%)t = ?50%

Reakcja zerowego rzędu ma k = 0,02 mol/(L·min) i stężenie początkowe 2 mol/L. Ile czasu potrzeba, aby osiągnąć stopień przemiany 50 %? Wyznacz t.

k = 0,02 mol/(L·min)CA0 = 2 mol/LX = 50 %
t = min
14.Kinetyka reakcjiTrudny
1/Tln kT = 100 °Cln 0,05ln A = ?Ea​ = 50 kJ/mol

Reakcja pierwszego rzędu ma stałą szybkości 0,05 s⁻¹ w 100 °C i energię aktywacji 50 kJ/mol. Wyznacz czynnik przedwykładniczy A w równaniu Arrheniusa.

k = 0,05 s⁻¹T = 100 °CEa = 50 kJ/molR = 8,314 J/(mol·K)
A = s⁻¹
15.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)Średni
Q = 50 L/minCA0​ = 1 mol/LCA​ = ?V = 250 L, k = 0,2 min⁻¹

Reakcja pierwszego rzędu w fazie ciekłej A → B (k = 0,2 min⁻¹) zachodzi w reaktorze rurowym z przepływem tłokowym (PFR) o objętości 250 L. Zasilanie wpływa z natężeniem 50 L/min przy CA0 = 1 mol/L. Gęstość jest stała, a reaktor pracuje w stanie ustalonym. Wyznacz stężenie wylotowe CA.

V = 250 LQ = 50 L/mink = 0,2 min⁻¹CA0 = 1 mol/L
CA = mol/L
16.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)Trudny
V = 150 LV = 150 LQ = 10 L/minX = ?

Reakcja pierwszego rzędu w fazie ciekłej (k = 0,08 min⁻¹) zachodzi w dwóch jednakowych CSTR połączonych szeregowo, każdy o objętości 150 L. Natężenie zasilania wynosi 10 L/min, gęstość jest stała, a reaktory pracują w stanie ustalonym. Wyznacz całkowity stopień przemiany X w procentach.

V = 150 L (×2)Q = 10 L/mink = 0,08 min⁻¹
X = %
17.Wymienniki ciepła (LMTD)Średni
długośćT110 °C20 °C60 °CΔT₁ΔT₂kondensująca para

W skraplaczu para skrapla się na zewnętrznej powierzchni rur w stałej temperaturze 110 °C. Woda chłodząca (3 kg/s, cp = 4,18 kJ/(kg·K)) płynie przez rury i nagrzewa się od 20 do 60 °C. Współczynnik przenikania ciepła wynosi 2500 W/(m²·K). Wyznacz potrzebną powierzchnię wymiany ciepła A.

Ts = 110 °Cṁ = 3 kg/scp = 4,18 kJ/(kg·K)Tc: 20 → 60 °CU = 2500 W/(m²·K)
A = m²
18.Wymienniki ciepła (LMTD)Trudny
długośćT145 °C85 °C?15 °CΔT₁ΔT₂przeciwprąd

W przeciwprądowym wymienniku ciepła typu rura w rurze gorący olej (1 kg/s, cp = 2,3 kJ/(kg·K)) płynie w rurze wewnętrznej i stygnie od 145 do 85 °C. Woda (0,3 kg/s, cp = 4,18 kJ/(kg·K)) w przestrzeni pierścieniowej wpływa z temperaturą 15 °C. Rura wewnętrzna ma średnicę 25 mm, a U = 150 W/(m²·K) odnosi się do tej średnicy. Wyznacz potrzebną długość rury L.

ṁh = 1 kg/scp,h = 2,3 kJ/(kg·K)Th: 145 → 85 °Cṁc = 0,3 kg/sTc,in = 15 °CD = 25 mmU = 150 W/(m²·K)
L = m
19.Przewodzenie ciepłaŚredni
Styropian, k = 0,035250 mmDrewno, k = 0,17150 mm17 °C-11 °CQ̇ = ?

Ściana składa się z 250 mm (styropian) i 150 mm (drewno), a jej pole wynosi 15 m². Powierzchnie zewnętrzne mają 17 °C i -11 °C. Wyznacz strumień ciepła Q̇ przez ścianę.

L1 = 250 mm, k1 = 0,035 W/(m·K)L2 = 150 mm, k2 = 0,17 W/(m·K)A = 15 m²T1 = 17 °CT3 = -11 °C
Q̇ = W
20.Przewodzenie ciepłaTrudny
Płyta gipsowo-kartonowa, k = 0,17250 mmStyropian, k = 0,035100 mmpomieszczenie 22 °Cna zewnątrz -14 °CQ̇ = ?

Ściana z 250 mm (płyta gipsowo-kartonowa) i 100 mm (styropian) oddziela pomieszczenie o temperaturze 22 °C od powietrza zewnętrznego o temperaturze -14 °C. Współczynniki przejmowania ciepła wynoszą 8 W/(m²·K) wewnątrz i 20 W/(m²·K) na zewnątrz, a pole ściany 20 m². Wyznacz straty ciepła Q̇ przez ścianę.

L1 = 250 mm, k1 = 0,17 W/(m·K)L2 = 100 mm, k2 = 0,035 W/(m·K)A = 20 m²hi = 8 W/(m²·K)ho = 20 W/(m²·K)Troom = 22 °CTout = -14 °C
Q̇ = W
21.Tarcie w rurach i straty wysokościŚredni
Q = 8 L/sD = 100 mmL = 100 mf = 0,03

Woda płynie z natężeniem 8 L/s przez rurę o długości 100 m i średnicy wewnętrznej 100 mm. Przyjmij współczynnik tarcia Darcy’ego f = 0,03 i g = 9,81 m/s². Wyznacz stratę wysokości na tarcie hf.

Q = 8 L/sL = 100 mD = 100 mmf = 0,03g = 9,81 m/s²
hf = m
22.Tarcie w rurach i straty wysokościTrudny
K = 0,2swobodny wypływH = ?L = 100 m, D = 250 mm, f = 0,0154× kolano (K = 0,3)

Rura o długości 100 m i średnicy wewnętrznej 250 mm (współczynnik tarcia Darcy’ego f = 0,015) wychodzi z otwartego zbiornika i wypływa swobodnym strumieniem do atmosfery. Straty miejscowe to: wlot o ostrej krawędzi (K = 0,5), kolana w liczbie 4 (K = 0,3 każde) i zawór (K = 0,2). Przyjmij g = 9,81 m/s². O ile H zwierciadło wody w zbiorniku musi leżeć wyżej niż wylot rury, aby natężenie przepływu wynosiło 50 L/s?

Q = 50 L/sL = 100 mD = 250 mmf = 0,015Kentrance = 0,5Kbend = 0,3 (×4)Kvalve = 0,2
H = m
23.Pompy i moc pompŚredni
PQ = 25 L/sH = 34 m

Pompa o sprawności 80% tłoczy 25 L/s wody (ρ = 1000 kg/m³) przy wysokości podnoszenia 34 m. Przyjmij g = 9,81 m/s². Wyznacz potrzebną moc na wale Pshaft, w kW.

Q = 25 L/sH = 34 mη = 80%g = 9,81 m/s²
Pshaft = kW
24.Pompy i moc pompTrudny
150 kPa (nadciśnienie)PQ = 40 L/sΔz = 5 mL = 600 m, D = 150 mm, f = 0,015, ΣK = 5

Pompa przetłacza 40 L/s wody (ρ = 1000 kg/m³) z otwartego dolnego zbiornika do górnego zbiornika, którego zwierciadło wody leży 5 m wyżej. Rura ma długość 600 m, średnicę wewnętrzną 150 mm i współczynnik tarcia Darcy’ego f = 0,015; współczynniki strat miejscowych sumują się do ΣK = 5 (łącznie z wlotem i wylotem). Przyjmij g = 9,81 m/s². Górny zbiornik jest zamknięty, a powietrze nad wodą ma nadciśnienie 150 kPa. Wyznacz wysokość podnoszenia H, którą musi zapewnić pompa.

Q = 40 L/sΔz = 5 mL = 600 mD = 150 mmf = 0,015ΣK = 5ptank = 150 kPa
H = m

3Roztwory

1.Bilans masy

Odpowiedź: ṁ2 = 1667 kg/h

Bilans masy w stanie ustalonym: wlot = wylot dla całości i dla każdego składnika. Zadania z mieszaniem łączą oba.

Bilanse

Total: ṁ3 = ṁ1 + ṁ2
cukier: ṁ1x1 + ṁ2x2 = (ṁ1 + ṁ2)x3

Wyznacz ṁ2

ṁ2 = ṁ1(x1 − x3)/(x3 − x2) = 1000·(45 − 20)/(20 − 5) = 1667 kg/h

Odpowiedź

ṁ2 = 1667 kg/h
2.Bilans masy

Odpowiedź: P = 454,5 kg/h

Składnik kluczowy: składnik, który przechodzi bez zmian w jednym strumieniu (tu substancja rozpuszczona), wiąże strumienie bezpośrednio. Resztę daje bilans całkowity.

Bilans substancji rozpuszczonej

F·xF = P·xP → P = 2500·10/55 = 454,5 kg/h

Odpowiedź

P = 454,5 kg/h
3.Bilans energii

Odpowiedź: tout = 26,75 °C

Bilans energii wymiennika: bez strat ṁhcp,h(Th,in − Th,out) = ṁccp,c(tout − tin).

Ciepło oddane przez strumień gorący

Q = 1·2,1·(140 − 90) = 105 kW

Ciepło przejęte przez wodę

tout = tin + Q/(ṁccp,c) = 10 + 105/(1,5·4,18) = 26,75 °C

Odpowiedź

tout = 26,75 °C
4.Bilans energii

Odpowiedź: ṁc = 1,751 kg/s

Bilans energii ze stratami: ciepło oddane = ciepło przejęte + ciepło stracone.

Ciepło oddane

Qh = 1·2,44·(160 − 60) = 244 kW

Ciepło, które trafia do wody

Qc = (1 − 0,1)·244 = 219,6 kW

Natężenie przepływu wody

ṁc = Qc/(cp,c·Δt) = 219,6/(4,18·30) = 1,751 kg/s

Odpowiedź

ṁc = 1,751 kg/s
5.Równanie stanu gazu doskonałego

Odpowiedź: V = 645,8 L

Równanie stanu gazu doskonałego: PV = nRT, gdzie n = m/M.

Mole

n = 420/4,003 = 104,9 mol
T = 60 + 273,15 = 333,1 K

Objętość

V = nRT/P = 104,9·8,314·333,1/450 = 645,8 L

Odpowiedź

V = 645,8 L
6.Równanie stanu gazu doskonałego

Odpowiedź: ρ = 6,22 kg/m³

Gęstość gazu doskonałego: ρ = PM/(RT).

Przekształć prawo gazowe

PV = (m/M)RT → ρ = m/V = PM/(RT)
T = 160 + 273,15 = 433,1 K

Gęstość

ρ = 700·32/(8,314·433,1) = 6,22 kg/m³

Odpowiedź

ρ = 6,22 kg/m³
7.Stechiometria

Odpowiedź: m = 13,08 g

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Mole każdego substratu

n(C3H8) = 8/44,1 = 0,1814 mol
n(O2) = 64/32 = 2 mol

Substrat limitujący

0,1814/1 = 0,1814, 2/5 = 0,4 → C3H8

Masa produktu

n(H2O) = 0,1814·4 = 0,7256 mol
m = 0,7256·18,02 = 13,08 g

Odpowiedź

m = 13,08 g
8.Stechiometria

Odpowiedź: Y = 78,01 %

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Wydajność teoretyczna

n(C3H8) = 10/44,1 = 0,2268 mol
m = 0,2268·4/1·18,02 = 16,34 g

Wydajność procentowa

Y = 12,75/16,34·100 = 78,01%

Odpowiedź

Y = 78,01%
9.Równowaga chemiczna

Odpowiedź: [HI] = 0,8 mol/L

Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.

Wyrażenie na stałą równowagi

64 = (2x)²/(0,5 − x)²

Wyciągnij pierwiastek

8 = 2x/(0,5 − x) → x = 0,5·8/(2 + 8) = 0,4 mol/L

Stężenie równowagowe

[HI] = 2x = 0,8 mol/L

Odpowiedź

[HI] = 0,8 mol/L
10.Równowaga chemiczna

Odpowiedź: [Cl2] = 0,1791 mol/L

Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.

Wyrażenie na stałą równowagi

0,1 = x²/(0,5 − x) → x² + 0,1·x − 0,05 = 0

Rozwiąż równanie kwadratowe

x = (−0,1 + √(0,1² + 4·0,05))/2 = 0,1791 mol/L

Stężenie równowagowe

[Cl₂] = x = 0,1791 mol/L

Odpowiedź

[Cl2] = 0,1791 mol/L
11.Kalorymetria i entalpia

Odpowiedź: Tf = 28,46 °C

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Bilans cieplny

250·0,129·(170 − Tf) = 200·4,18·(Tf − 23)

Wyznacz temperaturę końcową

Tf = (32,25·170 + 836·23)/(32,25 + 836) = 28,46 °C

Odpowiedź

Tf = 28,46 °C
12.Kalorymetria i entalpia

Odpowiedź: q = 566,8 kJ

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Entalpia reakcji

ΔH° = [2·(−393,5) + 4·(−285,8)] − [2·(−238,7) + 3·0] = −1453 kJ

Ciepło dla podanej masy

n = 25/32,04 = 0,7803 mol
q = n·|ΔH°/2| = 0,7803·726,4 = 566,8 kJ

Odpowiedź

q = 566,8 kJ
13.Kinetyka reakcji

Odpowiedź: t = 50 min

Integrated rate laws: zero order: C = C₀ − kt (straight line, t½ = C₀/(2k)); first order: ln(C₀/C) = kt (t½ = ln 2/k); second order: 1/C − 1/C₀ = kt (t½ = 1/(kC₀)). Conversion X means C = C₀(1 − X).

Ilość przereagowana

CA0·X = 2·0,5 = 1 mol/L

Czas

t = CA0·X/k = 1/0,02 = 50 min

Odpowiedź

t = 50 min
14.Kinetyka reakcji

Odpowiedź: A = 499310 s⁻¹

Reaction rates: for a first-order reaction −dC/dt = kC, so C = C₀·e−kt and the half-life ln 2/k does not depend on concentration. For a second-order reaction 1/C = 1/C₀ + kt. The rate constant rises with temperature following Arrhenius: k = A·e−Ea/(RT).

Temperatura bezwzględna

T = 100 + 273,15 = 373,1 K

Wyznacz A z równania Arrheniusa

Ea/(RT) = 50000/(8,314·373,1) = 16,12
A = k·e16,12 = 0,05·9,986 × 10⁶ = 499310 s⁻¹

Odpowiedź

A = 499310 s⁻¹
15.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Odpowiedź: CA = 0,3679 mol/L

Reaktory idealne, reakcja pierwszego rzędu (−rA = k·CA) w stanie ustalonym, z czasem przestrzennym τ = V/Q. CSTR jest idealnie wymieszany, więc cała objętość reaguje przy niskim stężeniu wylotowym: τ = X/(k·(1 − X)) i CA = CA0/(1 + k·τ). W PFR każdy element płynu reaguje jak mały reaktor okresowy: τ = ln(1/(1 − X))/k i CA = CA0·e−k·τ. Przy tym samym stopniu przemiany CSTR zawsze wymaga większej objętości niż PFR.

Czas przestrzenny

τ = V/Q = 250/50 = 5 min

Stężenie wylotowe

CA = 1·e−0,2·5 = 0,3679 mol/L

Odpowiedź

CA = 0,3679 mol/L

Stopień przemiany: X = 63,21%.

16.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Odpowiedź: X = 79,34 %

Reaktory idealne, reakcja pierwszego rzędu (−rA = k·CA) w stanie ustalonym, z czasem przestrzennym τ = V/Q. CSTR jest idealnie wymieszany, więc cała objętość reaguje przy niskim stężeniu wylotowym: τ = X/(k·(1 − X)) i CA = CA0/(1 + k·τ). W PFR każdy element płynu reaguje jak mały reaktor okresowy: τ = ln(1/(1 − X))/k i CA = CA0·e−k·τ. Przy tym samym stopniu przemiany CSTR zawsze wymaga większej objętości niż PFR.

Czas przestrzenny

τ = V/Q = 150/10 = 15 min, kτ = 0,08·15 = 1,2

Stopień przemiany

C1/CA0 = 1/(1 + kτ) = 1/(1 + 1,2) = 0,4545
C2/CA0 = 1/(1 + kτ)² = 0,2066
X = 1 − 0,2066 = 79,34%

Odpowiedź

X = 79,34%
17.Wymienniki ciepła (LMTD)

Odpowiedź: A = 2,948 m²

LMTD method: the temperature difference between the streams changes along the exchanger, so the rate equation uses its logarithmic mean: Q̇ = U·A·ΔTlm, with ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂), where ΔT₁ and ΔT₂ are the differences at the two ends. Counter-flow gives a larger ΔTlm than parallel flow for the same inlet and outlet temperatures.

Moc cieplna po stronie wody

Q̇ = 3·4,18·(60 − 20) = 501,6 kW

Różnice temperatur na końcach

ΔT₁ = 110 − 20 = 90 K
ΔT₂ = 110 − 60 = 50 K

Średnia logarytmiczna różnica temperatur

ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂) = (90 − 50)/ln(90/50) = 68,05 K

Powierzchnia

A = Q̇/(U·ΔTlm) = 501600/(2500·68,05) = 2,948 m²

Odpowiedź

A = 2,948 m²
18.Wymienniki ciepła (LMTD)

Odpowiedź: L = 293,8 m

LMTD method: the temperature difference between the streams changes along the exchanger, so the rate equation uses its logarithmic mean: Q̇ = U·A·ΔTlm, with ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂), where ΔT₁ and ΔT₂ are the differences at the two ends. Counter-flow gives a larger ΔTlm than parallel flow for the same inlet and outlet temperatures.

Moc cieplna i temperatura wody na wylocie

Q̇ = 1·2,3·(145 − 85) = 138 kW
Tc,out = 15 + 138/(0,3·4,18) = 125 °C

Różnice temperatur na końcach

W przeciwprądzie gorący wlot jest naprzeciw zimnego wylotu, a gorący wylot naprzeciw zimnego wlotu.

ΔT₁ = Th,in − Tc,out = 145 − 125 = 19,95 K
ΔT₂ = Th,out − Tc,in = 85 − 15 = 70 K

Średnia logarytmiczna różnica temperatur

ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂) = (19,95 − 70)/ln(19,95/70) = 39,87 K

Powierzchnia i długość

A = 138000/(150·39,87) = 23,07 m²
L = A/(πD) = 23,07/(π·0,025) = 293,8 m

Odpowiedź

L = 293,8 m
19.Przewodzenie ciepła

Odpowiedź: Q̇ = 52,34 W

Opór cieplny: ustalony przepływ ciepła przez warstwy połączone szeregowo zachowuje się jak prąd w rezystorach szeregowych: Q̇ = ΔT/ΣR, gdzie R = L/(kA) dla warstwy przewodzącej i R = 1/(hA) dla powierzchni z konwekcją. Spadek temperatury na każdej warstwie jest proporcjonalny do jej oporu.

Opory warstw

R1 = L1/(k1A) = (250/1000)/(0,035·15) = 0,4762 K/W
R2 = L2/(k2A) = (150/1000)/(0,17·15) = 0,05882 K/W

Strumień ciepła

Q̇ = (T1 − T3)/(R1 + R2) = 28/0,535 = 52,34 W

Odpowiedź

Q̇ = 52,34 W
20.Przewodzenie ciepła

Odpowiedź: Q̇ = 159,9 W

Opór cieplny: ustalony przepływ ciepła przez warstwy połączone szeregowo zachowuje się jak prąd w rezystorach szeregowych: Q̇ = ΔT/ΣR, gdzie R = L/(kA) dla warstwy przewodzącej i R = 1/(hA) dla powierzchni z konwekcją. Spadek temperatury na każdej warstwie jest proporcjonalny do jej oporu.

Opory szeregowo

Ri = 1/(hiA) = 1/(8·20) = 0,00625 K/W
R1 = L1/(k1A) = (250/1000)/(0,17·20) = 0,07353 K/W
R2 = L2/(k2A) = (100/1000)/(0,035·20) = 0,1429 K/W
Ro = 1/(hoA) = 1/(20·20) = 0,0025 K/W
ΣR = 0,2251 K/W

Straty ciepła

Q̇ = (22 − (-14))/0,2251 = 159,9 W

Odpowiedź

Q̇ = 159,9 W
21.Tarcie w rurach i straty wysokości

Odpowiedź: hf = 1,586 m

Przepływ w rurach: liczba Reynoldsa Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ odróżnia przepływ laminarny (Re poniżej ok. 2000) od turbulentnego (powyżej ok. 4000). Tarcie wzdłuż rury powoduje stratę wysokości Darcy’ego–Weisbacha hf = f·(L/D)·V²/(2g). Kształtki, zawory, wlot i wylot dodają straty miejscowe hm = ΣK·V²/(2g). Między dwiema otwartymi powierzchniami zbiorników równanie energii daje Δz = hf + hm, z uwzględnioną stratą na wylocie K = 1.

Prędkość średnia

A = π·0,1²/4 = 0,007854 m²
V = Q/A = 0,008/0,007854 = 1,019 m/s

Wysokość prędkości

V²/(2g) = 1,019²/(2·9,81) = 0,05288 m

Darcy–Weisbach

hf = f·(L/D)·V²/(2g) = 0,03·(100/0,1)·1,019²/(2·9,81) = 1,586 m

Odpowiedź

hf = 1,586 m
22.Tarcie w rurach i straty wysokości

Odpowiedź: H = 0,4706 m

Przepływ w rurach: liczba Reynoldsa Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ odróżnia przepływ laminarny (Re poniżej ok. 2000) od turbulentnego (powyżej ok. 4000). Tarcie wzdłuż rury powoduje stratę wysokości Darcy’ego–Weisbacha hf = f·(L/D)·V²/(2g). Kształtki, zawory, wlot i wylot dodają straty miejscowe hm = ΣK·V²/(2g). Między dwiema otwartymi powierzchniami zbiorników równanie energii daje Δz = hf + hm, z uwzględnioną stratą na wylocie K = 1.

Prędkość

V = Q/A = 0,05/0,04909 = 1,019 m/s
V²/(2g) = 0,05288 m

Współczynniki strat

f·L/D = 0,015·100/0,25 = 6
ΣK = 0,5 + 4·0,3 + 0,2 = 1,9

Równanie energii

Strumień na wylocie nadal niesie swoją wysokość prędkości; to nie strata, ale trzeba ją dostarczyć.

H = (1 + 6 + 1,9)·0,05288 = 0,4706 m

Odpowiedź

H = 0,4706 m
23.Pompy i moc pomp

Odpowiedź: Pshaft = 10,42 kW

Moc pompy: moc przekazana wodzie to moc hydrauliczna Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp. Wał musi dostarczyć więcej, bo pompa ma straty: Pshaft = Ph/ηpump, a silnik pobiera Pel = Pshaft/ηmotor. Wysokość podnoszenia pompy H wynika z równania energii: geometryczna wysokość podnoszenia + wysokość ciśnienia + wszystkie straty tarcia i miejscowe.

Moc hydrauliczna

Ph = ρ·g·Q·H = 1000·9,81·0,025·34 = 8,338 kW

Moc na wale

Pshaft = Ph/η = 8,338/0,8 = 10,42 kW

Odpowiedź

Pshaft = 10,42 kW
24.Pompy i moc pomp

Odpowiedź: H = 37,26 m

Moc pompy: moc przekazana wodzie to moc hydrauliczna Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp. Wał musi dostarczyć więcej, bo pompa ma straty: Pshaft = Ph/ηpump, a silnik pobiera Pel = Pshaft/ηmotor. Wysokość podnoszenia pompy H wynika z równania energii: geometryczna wysokość podnoszenia + wysokość ciśnienia + wszystkie straty tarcia i miejscowe.

Prędkość

V = Q/A = 0,04/0,01767 = 2,264 m/s
V²/(2g) = 0,2611 m

Straty wysokości

hL = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g) = (60 + 5)·0,2611 = 16,97 m

Wysokość ciśnienia

p/(ρ·g) = 150000/(1000·9,81) = 15,29 m

Wysokość podnoszenia pompy

Oba zwierciadła są praktycznie w spoczynku, więc nie ma członu wysokości prędkości.

H = Δz + p/(ρ·g) + hL = 5 + 15,29 + 16,97 = 37,26 m

Odpowiedź

H = 37,26 m

To niezależne materiały do ćwiczeń. ExamProblems nie jest powiązane z organizacją przeprowadzającą ten egzamin ani przez nią rekomendowane, a nazwa egzaminu służy wyłącznie do opisu treści. Egzamin FE exam prowadzi NCEES, organizacja niezwiązana z ExamProblems, która go nie popiera.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-chemical