Przygotowanie do egzaminu FE Chemical: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 24 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Bilans masy

Stan ustalony
na wejściu = na wyjściu
Bilans całkowity
ṁ1 + ṁ2 = ṁ3
Bilans składnika
ṁ1x1 + ṁ2x2 = ṁ3x3
Wyparka
F·xF = P·xP, W = F − P

Bilans energii

Ciepło jawne
Q = ṁ·cp·ΔT
Ciepło utajone
Q = ṁ·hfg
Mieszanie
ΣṁcpTin = ΣṁcpTout
Woda
cp ≈ 4,18 kJ/(kg·K)

Równanie stanu gazu doskonałego

Równanie stanu gazu doskonałego
pV = nRT
Stała gazowa
R = 8,314 J/(mol·K)
Prawo gazowe dla dwóch stanów
p1V1/T1 = p2V2/T2
Mole
n = m/M
Temperatura
T[K] = T[°C] + 273,15

Stechiometria

Mole
n = m/M
Stężenie
c = n/V
Stosunek molowy
użyj współczynników uzgodnionego równania
Substrat limitujący
ten, który wyczerpie się pierwszy
Wydajność procentowa
rzeczywista / teoretyczna × 100%

Metoda

  1. Napisz i zbilansuj równanie reakcji.
  2. Zamień podaną masę na mole: n = m/M.
  3. Użyj współczynników jako stosunku molowego, aby wyznaczyć liczbę moli szukanej substancji.
  4. Przelicz z powrotem na masę: m = n·M. Przy dwóch substratach najpierw wyznacz substrat limitujący.

Równowaga chemiczna

Stała równowagi
Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b)
Tabela ICE
Początek, Zmiana (×współczynnik), Równowaga
Równanie kwadratowe
x = (−b + √(b² − 4ac))/(2a)

Metoda

  1. Zapisz Kc jako produkty przez substraty, każdy podniesiony do potęgi równej jego współczynnikowi.
  2. Ułóż tabelę ICE: stan początkowy (I), zmiana (C, w krokach x razy współczynniki), stan równowagi (E).
  3. Podstaw wyrażenia równowagowe do Kc i rozwiąż względem x.
  4. Sprawdź, czy x jest dość małe, aby zastosować przybliżenie; w przeciwnym razie rozwiąż równanie kwadratowe.

Kalorymetria i entalpia

Ciepło
q = m·c·ΔT
Woda
c = 4,18 J/(g·°C)
Kalorymetr
ciepło oddane = ciepło pobrane
Entalpia reakcji
ΔH° = ΣΔH°f(products) − ΣΔH°f(reactants)

Kinetyka reakcji

Pierwszy rząd
ln(CA/CA0) = −kt
Okres półtrwania (pierwszy rząd)
t½ = ln 2/k
Drugi rząd
1/CA = 1/CA0 + kt
Arrhenius
k = A·e−Ea/(RT)
Dwie temperatury
ln(k2/k1) = (Ea/R)(1/T1 − 1/T2)

Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Czas przestrzenny
τ = V/Q
CSTR, pierwszy rząd
τ = X/(k·(1 − X)), CA = CA0/(1 + kτ)
PFR, pierwszy rząd
τ = ln(1/(1 − X))/k, CA = CA0·e−kτ
Stopień przemiany z objętości
CSTR: X = kτ/(1 + kτ), PFR: X = 1 − e−kτ
N jednakowych CSTR połączonych szeregowo
X = 1 − 1/(1 + kτi)N

Wymienniki ciepła (LMTD)

Moc cieplna
Q = U·A·ΔTlm
Średnia logarytmiczna różnica temperatur
ΔTlm = (ΔT1 − ΔT2)/ln(ΔT1/ΔT2)
Bilans strumieni
Q = ṁcp(Tin − Tout)

Przewodzenie ciepła

Prawo Fouriera
Q̇ = kAΔT/L
Opór cieplny przewodzenia
R = L/(kA)
Opór cieplny konwekcji
R = 1/(hA)
Opory szeregowo
Q̇ = ΔTtotal/ΣR
Współczynnik U
U = 1/(ΣR·A)

Tarcie w rurach i straty wysokości

Liczba Reynoldsa
Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ
Charakter przepływu
laminarny poniżej Re ≈ 2000, turbulentny powyżej Re ≈ 4000
Prędkość średnia
V = Q/A, A = π·D²/4
Darcy–Weisbach
hf = f·(L/D)·V²/(2g)
Straty miejscowe
hm = ΣK·V²/(2g)
Typowe wartości K
wlot 0,5, wylot 1,0, kolano 90° ≈ 0,3
Spadek ciśnienia
Δp = ρ·g·hf
Dwa otwarte zbiorniki
Δz = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g)
Swobodny wypływ
H = (1 + f·L/D + ΣK)·V²/(2g)

Pompy i moc pomp

Moc hydrauliczna
Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp
Moc na wale
Pshaft = Ph/ηpump
Moc elektryczna
Pel = Pshaft/ηmotor
Wysokość podnoszenia pompy
H = Δz + Δp/(ρ·g) + hL
Straty w instalacji
hL = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g)

2Zadania do ćwiczenia

1.Bilans masyŚredni
MieszalnikStrumień 1400 kg/h · 30% sólStrumień 2ṁ₂ = ? · 5% sólProdukt15% sól

Ile strumienia 2 trzeba co godzinę dodać do strumienia 1, aby mieszanina zawierała 15% składnika (sól)? Wyznacz ṁ2.

ṁ1 = 400 kg/hx1 = 30 %x2 = 5 %x3 = 15 %
ṁ2 = kg/h
2.Bilans masyTrudny
WyparkaSurówka F700 kg/h · 16% NaOHProdukt P50% NaOHOpary W (czysta woda)W = ? kg/h

Wyparka zatęża roztwór (NaOH), odparowując czystą wodę. Wyznacz ilość odparowanej wody W w kg/h.

F = 700 kg/hxF = 16 %xP = 50 %
W = kg/h
3.Bilans energiiŚredni
strona gorącastrona zimnamieszanina glikolu · 150 °C110 °Cwoda · 20 °Ct = ? °C

Gorący czynnik (mieszanina glikolu) chłodzi wodę w przeciwprądowym wymienniku ciepła bez strat. Wyznacz temperaturę wody na wylocie tout.

ṁh = 3 kg/scp,h = 3,6 kJ/(kg·K)Th: 150 → 110 °Cṁc = 3 kg/scp,c = 4,18 kJ/(kg·K)tin = 20 °C
tout = °C
4.Bilans energiiTrudny
strona gorącastrona zimnalekki olej · 160 °C60 °Cwoda · 10 °C35 °C · ṁ = ?10% strat

Gorący czynnik (lekki olej) podgrzewa wodę w wymienniku, który traci do otoczenia 10% ciepła oddanego przez strumień gorący. Wyznacz potrzebne natężenie przepływu wody ṁc.

ṁh = 0,5 kg/scp,h = 2,1 kJ/(kg·K)Th: 160 → 60 °Ct: 10 → 35 °Ccp,c = 4,18 kJ/(kg·K)straty = 10 %
ṁc = kg/s
5.Równanie stanu gazu doskonałegoŚredni
40 g (He)V = 5 LT = 90 °CP = ?

Zbiornik o pojemności 5 L zawiera 40 g (He) w temperaturze 90 °C. Potraktuj go jak gaz doskonały i wyznacz ciśnienie P.

m = 40 gM = 4,003 g/molV = 5 LT = 90 °CR = 8,314 J/(mol·K)
P = kPa
6.Równanie stanu gazu doskonałegoTrudny
Ar, M = 39,95 g/molP = 750 kPaT = 190 °Cρ = ?

Wyznacz gęstość ρ gazu (Ar) przy 750 kPa i 190 °C, traktując go jak gaz doskonały.

M = 39,95 g/molP = 750 kPaT = 190 °CR = 8,314 J/(mol·K)
ρ = kg/m³
7.StechiometriaŚredni
m(X)n(X)n(NaCl)m(NaCl)÷ M(X)× 2/ν× M(NaCl)

10 g Na i 20 g Cl2 reagują zgodnie z 2Na + Cl2 → 2NaCl. Jaka masa m NaCl może powstać?

M(Na) = 22,99M(Cl2) = 70,9M(NaCl) = 58,44 g/mol
m = g
8.StechiometriaTrudny
m(CH4​)n(CH4​)n(H2​O)m(H2​O)÷ M(CH4​)× 2/1× M(H2​O)

W reakcji CH4 + 2O2 → CO2 + 2H2O 16 g CH4 reaguje całkowicie (pozostałe substraty w nadmiarze) i otrzymuje się 22,29 g H2O. Wyznacz wydajność procentową Y.

M(CH4) = 16,04 g/molM(H2O) = 18,02 g/molrzeczywista: 22,29 g
Y = %
9.Równowaga chemicznaŚredni
H2​I2​HII0,80,80C−x−x+2xE0,8 − x0,8 − x2x

Do naczynia wprowadzono 0,8 mol/L H₂ i 0,8 mol/L I₂, które reagują: H₂ + I₂ ⇌ 2HI, przy Kc = 50. Wyznacz stężenie równowagowe [HI].

[H₂]₀ = [I₂]₀ = 0,8 mol/LKc = 50
[HI] = mol/L
10.Równowaga chemicznaTrudny
PCl5​PCl3​Cl2​I0,2500C−x+x+xE0,25 − xxx

PCl₅ rozkłada się: PCl₅ ⇌ PCl₃ + Cl₂, przy Kc = 0,5 w temperaturze reakcji. Na początku w naczyniu jest tylko PCl₅ o stężeniu 0,25 mol/L. Wyznacz stężenie równowagowe [Cl2].

[PCl₅]₀ = 0,25 mol/LKc = 0,5
[Cl2] = mol/L
11.Kalorymetria i entalpiaŚredni
Tf​ = ?Aluminiumm = 100 gT = 100 °Cc = 0,897 J/(g·°C)Wodam = 300 gT = 20 °Cc = 4,18 J/(g·°C)

Metalowy klocek (aluminium) o masie 100 g (c = 0,897 J/(g·°C)) i temperaturze 100 °C wrzucono do 300 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) o temperaturze 20 °C w izolowanym naczyniu. Wyznacz temperaturę końcową Tf.

mmetal = 100 gcmetal = 0,897 J/(g·°C)Tmetal = 100 °Cmwater = 300 gTwater = 20 °Ccwater = 4,18 J/(g·°C)
Tf = °C
12.Kalorymetria i entalpiaTrudny
HCH4​ + 2O₂substratyCO₂ + 2H₂O(l)produktyΔH° = ?

Użyj standardowych entalpii tworzenia, aby wyznaczyć ΔH° reakcji CH4 + 2O₂ → CO₂ + 2H₂O(l).

ΔH°f(CH4) = −74,8 kJ/molΔH°f(CO₂) = −393,5 kJ/molΔH°f(H₂O, l) = −285,8 kJ/molΔH°f(O₂) = 0
ΔH° = kJ
13.Kinetyka reakcjiŚredni
t (min)X (%)t = ?75%

Reakcja drugiego rzędu (−rA = k·CA²) w reaktorze okresowym ma k = 0,05 L/(mol·min) i stężenie początkowe 1,5 mol/L. Ile czasu potrzeba, aby osiągnąć stopień przemiany 75 %? Wyznacz t.

k = 0,05 L/(mol·min)CA0 = 1,5 mol/LX = 75 %
t = min
14.Kinetyka reakcjiTrudny
t (min)X (%)60 minX = ?

Reakcja pierwszego rzędu ma k = 0,01 min⁻¹ w 30 °C i energię aktywacji 80 kJ/mol. Reaktor okresowy pracuje teraz w 50 °C przez 60 min. Wyznacz osiągnięty stopień przemiany X.

k1 = 0,01 min⁻¹T1 = 30 °CEa = 80 kJ/molT2 = 50 °Ct = 60 minR = 8,314 J/(mol·K)
X = %
15.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)Średni
Q = 10 L/minX = 50%V = ?, k = 0,05 min⁻¹

Reakcja pierwszego rzędu w fazie ciekłej A → B z k = 0,05 min⁻¹ jest prowadzona w reaktorze rurowym z przepływem tłokowym (PFR) zasilanym z natężeniem 10 L/min. Gęstość jest stała, a reaktor pracuje w stanie ustalonym. Wyznacz objętość reaktora V w litrach dla stopnia przemiany A równego 50%.

Q = 10 L/mink = 0,05 min⁻¹X = 50%
V = L
16.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)Trudny
V = 1500 LQ = 80 L/minX = ?

Reakcja pierwszego rzędu w fazie ciekłej (k = 0,4 min⁻¹) zachodzi w CSTR o objętości 1500 L zasilanym z natężeniem 80 L/min. Gęstość jest stała, a reaktor pracuje w stanie ustalonym. Wyznacz stopień przemiany X w procentach.

V = 1500 LQ = 80 L/mink = 0,4 min⁻¹
X = %
17.Wymienniki ciepła (LMTD)Średni
długośćT95 °C60 °C15 °C40 °CΔT₁ΔT₂współprąd

Współprądowy wymiennik ciepła przekazuje 180 kW. Jego powierzchnia wymiany ciepła wynosi 1 m². Gorący płyn stygnie od 95 do 60 °C, a zimny nagrzewa się od 15 do 40 °C. Wyznacz współczynnik przenikania ciepła U.

Q̇ = 180 kWA = 1 m²Th: 95 → 60 °CTc: 15 → 40 °C
U = W/(m²·K)
18.Wymienniki ciepła (LMTD)Trudny
długośćT150 °C??25 °CΔT₁ΔT₂przeciwprąd

W przeciwprądowym wymienniku ciepła oba strumienie mają tę samą pojemność cieplną strumienia, ṁ·cp = 2 kW/K. Gorący strumień wpływa z temperaturą 150 °C, a zimny 25 °C. Wymiennik ma A = 6 m² i U = 800 W/(m²·K). Wyznacz temperaturę gorącego strumienia na wylocie Th,out.

Ch = Cc = 2 kW/KTh,in = 150 °CTc,in = 25 °CA = 6 m²U = 800 W/(m²·K)
Th,out = °C
19.Przewodzenie ciepłaŚredni
Styropian, k = 0,035200 mmWełna mineralna, k = 0,0425 mm21 °C-14 °CTi​ = ?Q̇

Ściana składa się z 200 mm (styropian) i 25 mm (wełna mineralna), a jej pole wynosi 20 m². Powierzchnie zewnętrzne mają 21 °C i -14 °C. Wyznacz temperaturę Ti na styku dwóch warstw.

L1 = 200 mm, k1 = 0,035 W/(m·K)L2 = 25 mm, k2 = 0,04 W/(m·K)A = 20 m²T1 = 21 °CT3 = -14 °C
Ti = °C
20.Przewodzenie ciepłaTrudny
Cegła, k = 0,72250 mmPłyta gipsowo-kartonowa, k = 0,1775 mmpomieszczenie 21 °Cna zewnątrz -12 °CQ̇ = ?

Ściana z 250 mm (cegła) i 75 mm (płyta gipsowo-kartonowa) oddziela pomieszczenie o temperaturze 21 °C od powietrza zewnętrznego o temperaturze -12 °C. Współczynniki przejmowania ciepła wynoszą 10 W/(m²·K) wewnątrz i 20 W/(m²·K) na zewnątrz, a pole ściany 6 m². Wyznacz straty ciepła Q̇ przez ścianę.

L1 = 250 mm, k1 = 0,72 W/(m·K)L2 = 75 mm, k2 = 0,17 W/(m·K)A = 6 m²hi = 10 W/(m²·K)ho = 20 W/(m²·K)Troom = 21 °CTout = -12 °C
Q̇ = W
21.Tarcie w rurach i straty wysokościŚredni
Q = 20 L/sD = 100 mmL = 800 mf = 0,018

Woda płynie z natężeniem 20 L/s przez rurę o długości 800 m i średnicy wewnętrznej 100 mm. Przyjmij współczynnik tarcia Darcy’ego f = 0,018 i g = 9,81 m/s². Wyznacz stratę wysokości na tarcie hf.

Q = 20 L/sL = 800 mD = 100 mmf = 0,018g = 9,81 m/s²
hf = m
22.Tarcie w rurach i straty wysokościTrudny
K = 2Δz = 32 mL = 100 m, D = 100 mm, f = 0,0253× kolano (K = 0,3)

Dwa otwarte zbiorniki są połączone rurą o długości 100 m, średnicy wewnętrznej 100 mm i współczynniku tarcia Darcy’ego f = 0,025. Zwierciadło wody w górnym zbiorniku leży 32 m wyżej niż w dolnym. Straty miejscowe to: wlot o ostrej krawędzi (K = 0,5), kolana w liczbie 3 (K = 0,3 każde), zawór (K = 2) i wylot do dolnego zbiornika (K = 1,0). Przyjmij g = 9,81 m/s². Wyznacz natężenie przepływu Q w L/s.

Δz = 32 mL = 100 mD = 100 mmf = 0,025Kentrance = 0,5Kbend = 0,3 (×3)Kvalve = 2Kexit = 1,0
Q = L/s
23.Pompy i moc pompŚredni
PQ = 60 L/sH = 72 m

Pompa o sprawności 65% tłoczy 60 L/s wody (ρ = 1000 kg/m³) przy wysokości podnoszenia 72 m. Przyjmij g = 9,81 m/s². Wyznacz potrzebną moc na wale Pshaft, w kW.

Q = 60 L/sH = 72 mη = 65%g = 9,81 m/s²
Pshaft = kW
24.Pompy i moc pompTrudny
PQ = 100 L/sΔz = 19 mL = 300 m, D = 250 mm, f = 0,015, ΣK = 6

Pompa przetłacza 100 L/s wody (ρ = 1000 kg/m³) z otwartego dolnego zbiornika do górnego zbiornika, którego zwierciadło wody leży 19 m wyżej. Rura ma długość 300 m, średnicę wewnętrzną 250 mm i współczynnik tarcia Darcy’ego f = 0,015; współczynniki strat miejscowych sumują się do ΣK = 6 (łącznie z wlotem i wylotem). Przyjmij g = 9,81 m/s². Wyznacz wysokość podnoszenia H, którą musi zapewnić pompa.

Q = 100 L/sΔz = 19 mL = 300 mD = 250 mmf = 0,015ΣK = 6
H = m

3Roztwory

1.Bilans masy

Odpowiedź: ṁ2 = 600 kg/h

Bilans masy w stanie ustalonym: wlot = wylot dla całości i dla każdego składnika. Zadania z mieszaniem łączą oba.

Bilanse

Total: ṁ3 = ṁ1 + ṁ2
sól: ṁ1x1 + ṁ2x2 = (ṁ1 + ṁ2)x3

Wyznacz ṁ2

ṁ2 = ṁ1(x1 − x3)/(x3 − x2) = 400·(30 − 15)/(15 − 5) = 600 kg/h

Odpowiedź

ṁ2 = 600 kg/h
2.Bilans masy

Odpowiedź: W = 476 kg/h

Składnik kluczowy: składnik, który przechodzi bez zmian w jednym strumieniu (tu substancja rozpuszczona), wiąże strumienie bezpośrednio. Resztę daje bilans całkowity.

Bilans substancji rozpuszczonej

F·xF = P·xP → P = 700·16/50 = 224 kg/h

Bilans całkowity

W = F − P = 700 − 224 = 476 kg/h

Odpowiedź

W = 476 kg/h
3.Bilans energii

Odpowiedź: tout = 54,45 °C

Bilans energii wymiennika: bez strat ṁhcp,h(Th,in − Th,out) = ṁccp,c(tout − tin).

Ciepło oddane przez strumień gorący

Q = 3·3,6·(150 − 110) = 432 kW

Ciepło przejęte przez wodę

tout = tin + Q/(ṁccp,c) = 20 + 432/(3·4,18) = 54,45 °C

Odpowiedź

tout = 54,45 °C
4.Bilans energii

Odpowiedź: ṁc = 0,9043 kg/s

Bilans energii ze stratami: ciepło oddane = ciepło przejęte + ciepło stracone.

Ciepło oddane

Qh = 0,5·2,1·(160 − 60) = 105 kW

Ciepło, które trafia do wody

Qc = (1 − 0,1)·105 = 94,5 kW

Natężenie przepływu wody

ṁc = Qc/(cp,c·Δt) = 94,5/(4,18·25) = 0,9043 kg/s

Odpowiedź

ṁc = 0,9043 kg/s
5.Równanie stanu gazu doskonałego

Odpowiedź: P = 6034 kPa

Równanie stanu gazu doskonałego: PV = nRT, gdzie n = m/M.

Mole

n = m/M = 40/4,003 = 9,993 mol
T = 90 + 273,15 = 363,1 K

Ciśnienie

P = nRT/V = 9,993·8,314·363,1/0,005 = 6034 kPa

Odpowiedź

P = 6034 kPa
6.Równanie stanu gazu doskonałego

Odpowiedź: ρ = 7,781 kg/m³

Gęstość gazu doskonałego: ρ = PM/(RT).

Przekształć prawo gazowe

PV = (m/M)RT → ρ = m/V = PM/(RT)
T = 190 + 273,15 = 463,1 K

Gęstość

ρ = 750·39,95/(8,314·463,1) = 7,781 kg/m³

Odpowiedź

ρ = 7,781 kg/m³
7.Stechiometria

Odpowiedź: m = 25,42 g

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Mole każdego substratu

n(Na) = 10/22,99 = 0,435 mol
n(Cl2) = 20/70,9 = 0,2821 mol

Substrat limitujący

0,435/2 = 0,2175, 0,2821/1 = 0,2821 → Na

Masa produktu

n(NaCl) = 0,2175·2 = 0,435 mol
m = 0,435·58,44 = 25,42 g

Odpowiedź

m = 25,42 g
8.Stechiometria

Odpowiedź: Y = 62 %

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Wydajność teoretyczna

n(CH4) = 16/16,04 = 0,9975 mol
m = 0,9975·2/1·18,02 = 35,95 g

Wydajność procentowa

Y = 22,29/35,95·100 = 62%

Odpowiedź

Y = 62%
9.Równowaga chemiczna

Odpowiedź: [HI] = 1,247 mol/L

Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.

Wyrażenie na stałą równowagi

50 = (2x)²/(0,8 − x)²

Wyciągnij pierwiastek

7,071 = 2x/(0,8 − x) → x = 0,8·7,071/(2 + 7,071) = 0,6236 mol/L

Stężenie równowagowe

[HI] = 2x = 1,247 mol/L

Odpowiedź

[HI] = 1,247 mol/L
10.Równowaga chemiczna

Odpowiedź: [Cl2] = 0,183 mol/L

Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.

Wyrażenie na stałą równowagi

0,5 = x²/(0,25 − x) → x² + 0,5·x − 0,125 = 0

Rozwiąż równanie kwadratowe

x = (−0,5 + √(0,5² + 4·0,125))/2 = 0,183 mol/L

Stężenie równowagowe

[Cl₂] = x = 0,183 mol/L

Odpowiedź

[Cl2] = 0,183 mol/L
11.Kalorymetria i entalpia

Odpowiedź: Tf = 25,34 °C

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Bilans cieplny

100·0,897·(100 − Tf) = 300·4,18·(Tf − 20)

Wyznacz temperaturę końcową

Tf = (89,7·100 + 1254·20)/(89,7 + 1254) = 25,34 °C

Odpowiedź

Tf = 25,34 °C
12.Kalorymetria i entalpia

Odpowiedź: ΔH° = −890,3 kJ

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Entalpia reakcji

ΔH° = [1·(−393,5) + 2·(−285,8)] − [1·(−74,8) + 2·0] = −890,3 kJ

Odpowiedź

ΔH° = −890,3 kJ

Ujemna: reakcja wydziela ciepło (egzotermiczna).

13.Kinetyka reakcji

Odpowiedź: t = 40 min

Integrated rate laws: zero order: C = C₀ − kt (straight line, t½ = C₀/(2k)); first order: ln(C₀/C) = kt (t½ = ln 2/k); second order: 1/C − 1/C₀ = kt (t½ = 1/(kC₀)). Conversion X means C = C₀(1 − X).

Stężenie końcowe

CA = 1,5·(1 − 0,75) = 0,375 mol/L

Scałkowane równanie drugiego rzędu

t = (1/CA − 1/CA0)/k = (2,667 − 0,6667)/0,05 = 40 min

Odpowiedź

t = 40 min
14.Kinetyka reakcji

Odpowiedź: X = 98,61 %

Reaction rates: for a first-order reaction −dC/dt = kC, so C = C₀·e−kt and the half-life ln 2/k does not depend on concentration. For a second-order reaction 1/C = 1/C₀ + kt. The rate constant rises with temperature following Arrhenius: k = A·e−Ea/(RT).

Stała szybkości w nowej temperaturze

T1 = 303,1 K, T2 = 323,1 K
k2 = 0,01·e−(80000/8,314)·(1/323,1 − 1/303,1) = 0,07131 min⁻¹

Stopień przemiany

X = 1 − e−0,07131·60 = 1 − 0,01386 = 98,61 %

Odpowiedź

X = 98,61 %
15.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Odpowiedź: V = 138,6 L

Reaktory idealne, reakcja pierwszego rzędu (−rA = k·CA) w stanie ustalonym, z czasem przestrzennym τ = V/Q. CSTR jest idealnie wymieszany, więc cała objętość reaguje przy niskim stężeniu wylotowym: τ = X/(k·(1 − X)) i CA = CA0/(1 + k·τ). W PFR każdy element płynu reaguje jak mały reaktor okresowy: τ = ln(1/(1 − X))/k i CA = CA0·e−k·τ. Przy tym samym stopniu przemiany CSTR zawsze wymaga większej objętości niż PFR.

Czas przestrzenny

τ = ln(1/(1 − 0,5))/0,05 = 0,6931/0,05 = 13,86 min

Objętość

V = Q·τ = 10·13,86 = 138,6 L

Odpowiedź

V = 138,6 L
16.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Odpowiedź: X = 88,24 %

Reaktory idealne, reakcja pierwszego rzędu (−rA = k·CA) w stanie ustalonym, z czasem przestrzennym τ = V/Q. CSTR jest idealnie wymieszany, więc cała objętość reaguje przy niskim stężeniu wylotowym: τ = X/(k·(1 − X)) i CA = CA0/(1 + k·τ). W PFR każdy element płynu reaguje jak mały reaktor okresowy: τ = ln(1/(1 − X))/k i CA = CA0·e−k·τ. Przy tym samym stopniu przemiany CSTR zawsze wymaga większej objętości niż PFR.

Czas przestrzenny

τ = V/Q = 1500/80 = 18,75 min, kτ = 0,4·18,75 = 7,5

Stopień przemiany

X = kτ/(1 + kτ) = 7,5/(1 + 7,5) = 88,24%

Odpowiedź

X = 88,24%
17.Wymienniki ciepła (LMTD)

Odpowiedź: U = 4159 W/(m²·K)

LMTD method: the temperature difference between the streams changes along the exchanger, so the rate equation uses its logarithmic mean: Q̇ = U·A·ΔTlm, with ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂), where ΔT₁ and ΔT₂ are the differences at the two ends. Counter-flow gives a larger ΔTlm than parallel flow for the same inlet and outlet temperatures.

Różnice temperatur na końcach

We współprądzie oba wloty są na tym samym końcu, a oba wyloty na drugim.

ΔT₁ = Th,in − Tc,in = 95 − 15 = 80 K
ΔT₂ = Th,out − Tc,out = 60 − 40 = 20 K

Średnia logarytmiczna różnica temperatur

ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂) = (80 − 20)/ln(80/20) = 43,28 K

Współczynnik przenikania

U = Q̇/(A·ΔTlm) = 180000/(1·43,28) = 4159 W/(m²·K)

Odpowiedź

U = 4159 W/(m²·K)
18.Wymienniki ciepła (LMTD)

Odpowiedź: Th,out = 61,76 °C

LMTD method: the temperature difference between the streams changes along the exchanger, so the rate equation uses its logarithmic mean: Q̇ = U·A·ΔTlm, with ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂), where ΔT₁ and ΔT₂ are the differences at the two ends. Counter-flow gives a larger ΔTlm than parallel flow for the same inlet and outlet temperatures.

Stała różnica temperatur

Wylot zimnego strumienia leży naprzeciw wlotu gorącego: Tc,out = Tc,in + (Th,in − Th,out), więc ΔT₁ = Th,in − Tc,out = Th,out − Tc,in = ΔT₂.

ΔTlm = Th,out − Tc,in

Bilans energii równy równaniu wymiany ciepła

2·(150 − Th,out) = 4,8·(Th,out − 25)
Th,out = (2·150 + 4,8·25)/(2 + 4,8) = 61,76 °C

Odpowiedź

Th,out = 61,76 °C

Przekazane ciepło: Q̇ = 176,5 kW; zimny strumień wypływa z temperaturą 113,2 °C.

19.Przewodzenie ciepła

Odpowiedź: Ti = −10,55 °C

Opór cieplny: ustalony przepływ ciepła przez warstwy połączone szeregowo zachowuje się jak prąd w rezystorach szeregowych: Q̇ = ΔT/ΣR, gdzie R = L/(kA) dla warstwy przewodzącej i R = 1/(hA) dla powierzchni z konwekcją. Spadek temperatury na każdej warstwie jest proporcjonalny do jej oporu.

Opory warstw

R1 = L1/(k1A) = (200/1000)/(0,035·20) = 0,2857 K/W
R2 = L2/(k2A) = (25/1000)/(0,04·20) = 0,03125 K/W

Strumień ciepła

Q̇ = (T1 − T3)/(R1 + R2) = 35/0,317 = 110,4 W

Temperatura na styku

Na pierwszej warstwie temperatura spada o Q̇·R₁.

Ti = T1 − Q̇·R1 = 21 − 110,4·0,2857 = −10,55 °C

Odpowiedź

Ti = −10,55 °C
20.Przewodzenie ciepła

Odpowiedź: Q̇ = 211 W

Opór cieplny: ustalony przepływ ciepła przez warstwy połączone szeregowo zachowuje się jak prąd w rezystorach szeregowych: Q̇ = ΔT/ΣR, gdzie R = L/(kA) dla warstwy przewodzącej i R = 1/(hA) dla powierzchni z konwekcją. Spadek temperatury na każdej warstwie jest proporcjonalny do jej oporu.

Opory szeregowo

Ri = 1/(hiA) = 1/(10·6) = 0,01667 K/W
R1 = L1/(k1A) = (250/1000)/(0,72·6) = 0,05787 K/W
R2 = L2/(k2A) = (75/1000)/(0,17·6) = 0,07353 K/W
Ro = 1/(hoA) = 1/(20·6) = 0,008333 K/W
ΣR = 0,1564 K/W

Straty ciepła

Q̇ = (21 − (-12))/0,1564 = 211 W

Odpowiedź

Q̇ = 211 W
21.Tarcie w rurach i straty wysokości

Odpowiedź: hf = 47,59 m

Przepływ w rurach: liczba Reynoldsa Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ odróżnia przepływ laminarny (Re poniżej ok. 2000) od turbulentnego (powyżej ok. 4000). Tarcie wzdłuż rury powoduje stratę wysokości Darcy’ego–Weisbacha hf = f·(L/D)·V²/(2g). Kształtki, zawory, wlot i wylot dodają straty miejscowe hm = ΣK·V²/(2g). Między dwiema otwartymi powierzchniami zbiorników równanie energii daje Δz = hf + hm, z uwzględnioną stratą na wylocie K = 1.

Prędkość średnia

A = π·0,1²/4 = 0,007854 m²
V = Q/A = 0,02/0,007854 = 2,546 m/s

Wysokość prędkości

V²/(2g) = 2,546²/(2·9,81) = 0,3305 m

Darcy–Weisbach

hf = f·(L/D)·V²/(2g) = 0,018·(800/0,1)·2,546²/(2·9,81) = 47,59 m

Odpowiedź

hf = 47,59 m
22.Tarcie w rurach i straty wysokości

Odpowiedź: Q = 36,29 L/s

Przepływ w rurach: liczba Reynoldsa Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ odróżnia przepływ laminarny (Re poniżej ok. 2000) od turbulentnego (powyżej ok. 4000). Tarcie wzdłuż rury powoduje stratę wysokości Darcy’ego–Weisbacha hf = f·(L/D)·V²/(2g). Kształtki, zawory, wlot i wylot dodają straty miejscowe hm = ΣK·V²/(2g). Między dwiema otwartymi powierzchniami zbiorników równanie energii daje Δz = hf + hm, z uwzględnioną stratą na wylocie K = 1.

Współczynniki strat

f·L/D = 0,025·100/0,1 = 25
ΣK = 0,5 + 3·0,3 + 2 + 1,0 = 4,4

Równanie energii

Obie powierzchnie są otwarte do atmosfery i praktycznie w spoczynku, więc całe Δz jest tracone w rurze.

32 = (25 + 4,4)·V²/(2·9,81)
V = √(2·9,81·32/29,4) = 4,621 m/s

Natężenie przepływu

Q = V·π·D²/4 = 4,621·0,007854 = 0,03629 m³/s = 36,29 L/s

Odpowiedź

Q = 36,29 L/s
23.Pompy i moc pomp

Odpowiedź: Pshaft = 65,2 kW

Moc pompy: moc przekazana wodzie to moc hydrauliczna Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp. Wał musi dostarczyć więcej, bo pompa ma straty: Pshaft = Ph/ηpump, a silnik pobiera Pel = Pshaft/ηmotor. Wysokość podnoszenia pompy H wynika z równania energii: geometryczna wysokość podnoszenia + wysokość ciśnienia + wszystkie straty tarcia i miejscowe.

Moc hydrauliczna

Ph = ρ·g·Q·H = 1000·9,81·0,06·72 = 42,38 kW

Moc na wale

Pshaft = Ph/η = 42,38/0,65 = 65,2 kW

Odpowiedź

Pshaft = 65,2 kW
24.Pompy i moc pomp

Odpowiedź: H = 24,08 m

Moc pompy: moc przekazana wodzie to moc hydrauliczna Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp. Wał musi dostarczyć więcej, bo pompa ma straty: Pshaft = Ph/ηpump, a silnik pobiera Pel = Pshaft/ηmotor. Wysokość podnoszenia pompy H wynika z równania energii: geometryczna wysokość podnoszenia + wysokość ciśnienia + wszystkie straty tarcia i miejscowe.

Prędkość

V = Q/A = 0,1/0,04909 = 2,037 m/s
V²/(2g) = 0,2115 m

Straty wysokości

hL = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g) = (18 + 6)·0,2115 = 5,077 m

Wysokość podnoszenia pompy

Oba zwierciadła są otwarte i praktycznie w spoczynku, więc człony ciśnienia i prędkości znikają.

H = Δz + hL = 19 + 5,077 = 24,08 m

Odpowiedź

H = 24,08 m

To niezależne materiały do ćwiczeń. ExamProblems nie jest powiązane z organizacją przeprowadzającą ten egzamin ani przez nią rekomendowane, a nazwa egzaminu służy wyłącznie do opisu treści. Egzamin FE exam prowadzi NCEES, organizacja niezwiązana z ExamProblems, która go nie popiera.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-chemical