Przygotowanie do egzaminu FE Chemical: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 24 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Bilans masy

Stan ustalony
na wejściu = na wyjściu
Bilans całkowity
ṁ1 + ṁ2 = ṁ3
Bilans składnika
ṁ1x1 + ṁ2x2 = ṁ3x3
Wyparka
F·xF = P·xP, W = F − P

Bilans energii

Ciepło jawne
Q = ṁ·cp·ΔT
Ciepło utajone
Q = ṁ·hfg
Mieszanie
ΣṁcpTin = ΣṁcpTout
Woda
cp ≈ 4,18 kJ/(kg·K)

Równanie stanu gazu doskonałego

Równanie stanu gazu doskonałego
pV = nRT
Stała gazowa
R = 8,314 J/(mol·K)
Prawo gazowe dla dwóch stanów
p1V1/T1 = p2V2/T2
Mole
n = m/M
Temperatura
T[K] = T[°C] + 273,15

Stechiometria

Mole
n = m/M
Stężenie
c = n/V
Stosunek molowy
użyj współczynników uzgodnionego równania
Substrat limitujący
ten, który wyczerpie się pierwszy
Wydajność procentowa
rzeczywista / teoretyczna × 100%

Metoda

  1. Napisz i zbilansuj równanie reakcji.
  2. Zamień podaną masę na mole: n = m/M.
  3. Użyj współczynników jako stosunku molowego, aby wyznaczyć liczbę moli szukanej substancji.
  4. Przelicz z powrotem na masę: m = n·M. Przy dwóch substratach najpierw wyznacz substrat limitujący.

Równowaga chemiczna

Stała równowagi
Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b)
Tabela ICE
Początek, Zmiana (×współczynnik), Równowaga
Równanie kwadratowe
x = (−b + √(b² − 4ac))/(2a)

Metoda

  1. Zapisz Kc jako produkty przez substraty, każdy podniesiony do potęgi równej jego współczynnikowi.
  2. Ułóż tabelę ICE: stan początkowy (I), zmiana (C, w krokach x razy współczynniki), stan równowagi (E).
  3. Podstaw wyrażenia równowagowe do Kc i rozwiąż względem x.
  4. Sprawdź, czy x jest dość małe, aby zastosować przybliżenie; w przeciwnym razie rozwiąż równanie kwadratowe.

Kalorymetria i entalpia

Ciepło
q = m·c·ΔT
Woda
c = 4,18 J/(g·°C)
Kalorymetr
ciepło oddane = ciepło pobrane
Entalpia reakcji
ΔH° = ΣΔH°f(products) − ΣΔH°f(reactants)

Kinetyka reakcji

Pierwszy rząd
ln(CA/CA0) = −kt
Okres półtrwania (pierwszy rząd)
t½ = ln 2/k
Drugi rząd
1/CA = 1/CA0 + kt
Arrhenius
k = A·e−Ea/(RT)
Dwie temperatury
ln(k2/k1) = (Ea/R)(1/T1 − 1/T2)

Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Czas przestrzenny
τ = V/Q
CSTR, pierwszy rząd
τ = X/(k·(1 − X)), CA = CA0/(1 + kτ)
PFR, pierwszy rząd
τ = ln(1/(1 − X))/k, CA = CA0·e−kτ
Stopień przemiany z objętości
CSTR: X = kτ/(1 + kτ), PFR: X = 1 − e−kτ
N jednakowych CSTR połączonych szeregowo
X = 1 − 1/(1 + kτi)N

Wymienniki ciepła (LMTD)

Moc cieplna
Q = U·A·ΔTlm
Średnia logarytmiczna różnica temperatur
ΔTlm = (ΔT1 − ΔT2)/ln(ΔT1/ΔT2)
Bilans strumieni
Q = ṁcp(Tin − Tout)

Przewodzenie ciepła

Prawo Fouriera
Q̇ = kAΔT/L
Opór cieplny przewodzenia
R = L/(kA)
Opór cieplny konwekcji
R = 1/(hA)
Opory szeregowo
Q̇ = ΔTtotal/ΣR
Współczynnik U
U = 1/(ΣR·A)

Tarcie w rurach i straty wysokości

Liczba Reynoldsa
Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ
Charakter przepływu
laminarny poniżej Re ≈ 2000, turbulentny powyżej Re ≈ 4000
Prędkość średnia
V = Q/A, A = π·D²/4
Darcy–Weisbach
hf = f·(L/D)·V²/(2g)
Straty miejscowe
hm = ΣK·V²/(2g)
Typowe wartości K
wlot 0,5, wylot 1,0, kolano 90° ≈ 0,3
Spadek ciśnienia
Δp = ρ·g·hf
Dwa otwarte zbiorniki
Δz = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g)
Swobodny wypływ
H = (1 + f·L/D + ΣK)·V²/(2g)

Pompy i moc pomp

Moc hydrauliczna
Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp
Moc na wale
Pshaft = Ph/ηpump
Moc elektryczna
Pel = Pshaft/ηmotor
Wysokość podnoszenia pompy
H = Δz + Δp/(ρ·g) + hL
Straty w instalacji
hL = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g)

2Zadania do ćwiczenia

1.Bilans masyŚredni
MieszalnikStrumień 1450 kg/h · 30% cukierStrumień 2ṁ₂ = ? · 20% cukierProdukt25% cukier

Ile strumienia 2 trzeba co godzinę dodać do strumienia 1, aby mieszanina zawierała 25% składnika (cukier)? Wyznacz ṁ2.

ṁ1 = 450 kg/hx1 = 30 %x2 = 20 %x3 = 25 %
ṁ2 = kg/h
2.Bilans masyTrudny
WyparkaSurówka F1100 kg/h · 20% sólProdukt PP = ? · 40%Opary W (czysta woda)0% sól

Wyparka zatęża roztwór (sól), odparowując czystą wodę. Wyznacz strumień produktu P w kg/h.

F = 1100 kg/hxF = 20 %xP = 40 %
P = kg/h
3.Bilans energiiŚredni
strona gorącastrona zimnamieszanina glikolu · 130 °C60 °Cwoda · 25 °Ct = ? °C

Gorący czynnik (mieszanina glikolu) chłodzi wodę w przeciwprądowym wymienniku ciepła bez strat. Wyznacz temperaturę wody na wylocie tout.

ṁh = 3 kg/scp,h = 3,6 kJ/(kg·K)Th: 130 → 60 °Cṁc = 2 kg/scp,c = 4,18 kJ/(kg·K)tin = 25 °C
tout = °C
4.Bilans energiiTrudny
strona gorącastrona zimnalekki olej · 120 °C90 °Cwoda · 10 °C55 °C · ṁ = ?10% strat

Gorący czynnik (lekki olej) podgrzewa wodę w wymienniku, który traci do otoczenia 10% ciepła oddanego przez strumień gorący. Wyznacz potrzebne natężenie przepływu wody ṁc.

ṁh = 2 kg/scp,h = 2,1 kJ/(kg·K)Th: 120 → 90 °Ct: 10 → 55 °Ccp,c = 4,18 kJ/(kg·K)straty = 10 %
ṁc = kg/s
5.Równanie stanu gazu doskonałegoŚredni
10 g (N₂)P = 400 kPaT = 100 °CV = ?

Jaką objętość V zajmuje 10 g (N₂) przy 400 kPa i 100 °C? Potraktuj go jak gaz doskonały.

m = 10 gM = 28,01 g/molP = 400 kPaT = 100 °CR = 8,314 J/(mol·K)
V = L
6.Równanie stanu gazu doskonałegoTrudny
Stan 1Stan 2

Stała ilość gazu (CH₄) przechodzi od 350 kPa, 20 L, 40 °C do 800 kPa i 70 °C. Wyznacz nową objętość V2.

P1 = 350 kPaV1 = 20 LT1 = 40 °CP2 = 800 kPaT2 = 70 °C
V2 = L
7.StechiometriaŚredni
m(X)n(X)n(H2​O)m(H2​O)÷ M(X)× 2/ν× M(H2​O)

12 g H2 i 8 g O2 reagują zgodnie z 2H2 + O2 → 2H2O. Jaka masa m H2O może powstać?

M(H2) = 2,016M(O2) = 32M(H2O) = 18,02 g/mol
m = g
8.StechiometriaTrudny
m(CH4​)n(CH4​)n(CO2​)m(CO2​)÷ M(CH4​)× 1/1× M(CO2​)

W reakcji CH4 + 2O2 → CO2 + 2H2O 10 g CH4 reaguje całkowicie (pozostałe substraty w nadmiarze) i otrzymuje się 21,4 g CO2. Wyznacz wydajność procentową Y.

M(CH4) = 16,04 g/molM(CO2) = 44,01 g/molrzeczywista: 21,4 g
Y = %
9.Równowaga chemicznaŚredni
H2​I2​HII110C−x−x+2xE1 − x1 − x2x

Do naczynia wprowadzono 1 mol/L H₂ i 1 mol/L I₂, które reagują: H₂ + I₂ ⇌ 2HI, przy Kc = 54. Wyznacz stężenie równowagowe [H2].

[H₂]₀ = [I₂]₀ = 1 mol/LKc = 54
[H2] = mol/L
10.Równowaga chemicznaTrudny
PCl5​PCl3​Cl2​I0,2500C−x+x+xE0,25 − xxx

PCl₅ rozkłada się: PCl₅ ⇌ PCl₃ + Cl₂, przy Kc = 0,1 w temperaturze reakcji. Na początku w naczyniu jest tylko PCl₅ o stężeniu 0,25 mol/L. Wyznacz stężenie równowagowe [PCl5].

[PCl₅]₀ = 0,25 mol/LKc = 0,1
[PCl5] = mol/L
11.Kalorymetria i entalpiaŚredni
Tf​ = ?Miedźm = 50 gT = 90 °Cc = 0,385 J/(g·°C)Wodam = 300 gT = 22 °Cc = 4,18 J/(g·°C)

Metalowy klocek (miedź) o masie 50 g (c = 0,385 J/(g·°C)) i temperaturze 90 °C wrzucono do 300 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) o temperaturze 22 °C w izolowanym naczyniu. Wyznacz temperaturę końcową Tf.

mmetal = 50 gcmetal = 0,385 J/(g·°C)Tmetal = 90 °Cmwater = 300 gTwater = 22 °Ccwater = 4,18 J/(g·°C)
Tf = °C
12.Kalorymetria i entalpiaTrudny
H20 g CH4​CH4​ + 2O₂substratyCO₂ + 2H₂O(l)produktyq = ?

Użyj standardowych entalpii tworzenia, aby wyznaczyć ciepło q wydzielone przy całkowitym spaleniu 20 g substancji CH4 (M = 16,04 g/mol): CH4 + 2O₂ → CO₂ + 2H₂O(l). Podaj q jako liczbę dodatnią.

ΔH°f(CH4) = −74,8 kJ/molΔH°f(CO₂) = −393,5 kJ/molΔH°f(H₂O, l) = −285,8 kJ/molΔH°f(O₂) = 0
q = kJ
13.Kinetyka reakcjiŚredni
t (min)X (%)t = ?40%

Reakcja zerowego rzędu ma k = 0,04 mol/(L·min) i stężenie początkowe 1,5 mol/L. Ile czasu potrzeba, aby osiągnąć stopień przemiany 40 %? Wyznacz t.

k = 0,04 mol/(L·min)CA0 = 1,5 mol/LX = 40 %
t = min
14.Kinetyka reakcjiTrudny
1/Tln kT = 50 °Cln 0,1ln A = ?Ea​ = 100 kJ/mol

Reakcja pierwszego rzędu ma stałą szybkości 0,1 s⁻¹ w 50 °C i energię aktywacji 100 kJ/mol. Wyznacz czynnik przedwykładniczy A w równaniu Arrheniusa.

k = 0,1 s⁻¹T = 50 °CEa = 100 kJ/molR = 8,314 J/(mol·K)
A = s⁻¹
15.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)Średni
Q = 25 L/minX = 85%V = ?, k = 0,25 min⁻¹

Reakcja pierwszego rzędu w fazie ciekłej A → B z k = 0,25 min⁻¹ jest prowadzona w reaktorze rurowym z przepływem tłokowym (PFR) zasilanym z natężeniem 25 L/min. Gęstość jest stała, a reaktor pracuje w stanie ustalonym. Wyznacz objętość reaktora V w litrach dla stopnia przemiany A równego 85%.

Q = 25 L/mink = 0,25 min⁻¹X = 85%
V = L
16.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)Trudny
Q = 40 L/minX = ?V = 1000 L

Reakcja pierwszego rzędu w fazie ciekłej (k = 0,12 min⁻¹) zachodzi w reaktorze rurowym z przepływem tłokowym (PFR) o objętości 1000 L zasilanym z natężeniem 40 L/min. Gęstość jest stała, a reaktor pracuje w stanie ustalonym. Wyznacz stopień przemiany X w procentach.

V = 1000 LQ = 40 L/mink = 0,12 min⁻¹
X = %
17.Wymienniki ciepła (LMTD)Średni
długośćT180 °C45 °C10 °C35 °CΔT₁ΔT₂współprąd

Współprądowy wymiennik ciepła przekazuje 230 kW. Gorący płyn stygnie od 180 do 45 °C, a zimny nagrzewa się od 10 do 35 °C. Współczynnik przenikania ciepła wynosi 200 W/(m²·K). Wyznacz potrzebną powierzchnię wymiany ciepła A.

Q̇ = 230 kWU = 200 W/(m²·K)Th: 180 → 45 °CTc: 10 → 35 °C
A = m²
18.Wymienniki ciepła (LMTD)Trudny
długośćT110 °C10 °C?ΔT₁ΔT₂kondensująca para

Para skrapla się w stałej temperaturze 110 °C na zewnętrznej powierzchni rur skraplacza o powierzchni wymiany ciepła 2,5 m² i U = 2500 W/(m²·K). Woda chłodząca (1,5 kg/s, cp = 4,18 kJ/(kg·K)) wpływa do rur z temperaturą 10 °C. Wyznacz temperaturę wody na wylocie Tc,out.

Ts = 110 °CA = 2,5 m²U = 2500 W/(m²·K)ṁ = 1,5 kg/scp = 4,18 kJ/(kg·K)Tc,in = 10 °C
Tc,out = °C
19.Przewodzenie ciepłaŚredni
Wełna mineralna, k = 0,04150 mmCegła, k = 0,7225 mm15 °C-4 °CTi​ = ?Q̇

Ściana składa się z 150 mm (wełna mineralna) i 25 mm (cegła), a jej pole wynosi 20 m². Powierzchnie zewnętrzne mają 15 °C i -4 °C. Wyznacz temperaturę Ti na styku dwóch warstw.

L1 = 150 mm, k1 = 0,04 W/(m·K)L2 = 25 mm, k2 = 0,72 W/(m·K)A = 20 m²T1 = 15 °CT3 = -4 °C
Ti = °C
20.Przewodzenie ciepłaTrudny
Wełna mineralna, k = 0,04200 mmBeton, k = 1,450 mmpomieszczenie 21 °Cna zewnątrz 0 °CQ̇ = ?

Ściana z 200 mm (wełna mineralna) i 50 mm (beton) oddziela pomieszczenie o temperaturze 21 °C od powietrza zewnętrznego o temperaturze 0 °C. Współczynniki przejmowania ciepła wynoszą 7,7 W/(m²·K) wewnątrz i 25 W/(m²·K) na zewnątrz, a pole ściany 12 m². Wyznacz straty ciepła Q̇ przez ścianę.

L1 = 200 mm, k1 = 0,04 W/(m·K)L2 = 50 mm, k2 = 1,4 W/(m·K)A = 12 m²hi = 7,7 W/(m²·K)ho = 25 W/(m²·K)Troom = 21 °CTout = 0 °C
Q̇ = W
21.Tarcie w rurach i straty wysokościŚredni
Q = 15 L/sD = 150 mmL = 200 mf = 0,028

Woda płynie z natężeniem 15 L/s przez rurę o długości 200 m i średnicy wewnętrznej 150 mm. Przyjmij współczynnik tarcia Darcy’ego f = 0,028 i g = 9,81 m/s². Wyznacz stratę wysokości na tarcie hf.

Q = 15 L/sL = 200 mD = 150 mmf = 0,028g = 9,81 m/s²
hf = m
22.Tarcie w rurach i straty wysokościTrudny
K = 5Δz = ?L = 150 m, D = 300 mm, f = 0,024× kolano (K = 0,3)

Dwa otwarte zbiorniki są połączone rurą o długości 150 m, średnicy wewnętrznej 300 mm i współczynniku tarcia Darcy’ego f = 0,02. Straty miejscowe to: wlot o ostrej krawędzi (K = 0,5), kolana w liczbie 4 (K = 0,3 każde), zawór (K = 5) i wylot do dolnego zbiornika (K = 1,0). Przyjmij g = 9,81 m/s². Jaka różnica poziomów wody Δz między zbiornikami daje natężenie przepływu 120 L/s?

Q = 120 L/sL = 150 mD = 300 mmf = 0,02Kentrance = 0,5Kbend = 0,3 (×4)Kvalve = 5Kexit = 1,0
Δz = m
23.Pompy i moc pompŚredni
PQ = 15 L/sH = 50 m

Pompa tłoczy 15 L/s wody (ρ = 1000 kg/m³) przy wysokości podnoszenia 50 m. Sprawność pompy wynosi 72%, a napędzającego ją silnika elektrycznego 94%. Przyjmij g = 9,81 m/s². Wyznacz moc elektryczną Pel pobieraną przez silnik, w kW.

Q = 15 L/sH = 50 mηpump = 72%ηmotor = 94%g = 9,81 m/s²
Pel = kW
24.Pompy i moc pompTrudny
350 kPa (nadciśnienie)PQ = 75 L/sΔz = 6 mL = 100 m, D = 200 mm, f = 0,018, ΣK = 6

Pompa przetłacza 75 L/s wody (ρ = 1000 kg/m³) z otwartego dolnego zbiornika do górnego zbiornika, którego zwierciadło wody leży 6 m wyżej. Rura ma długość 100 m, średnicę wewnętrzną 200 mm i współczynnik tarcia Darcy’ego f = 0,018; współczynniki strat miejscowych sumują się do ΣK = 6 (łącznie z wlotem i wylotem). Przyjmij g = 9,81 m/s². Górny zbiornik jest zamknięty, a powietrze nad wodą ma nadciśnienie 350 kPa. Wyznacz wysokość podnoszenia H, którą musi zapewnić pompa.

Q = 75 L/sΔz = 6 mL = 100 mD = 200 mmf = 0,018ΣK = 6ptank = 350 kPa
H = m

3Roztwory

1.Bilans masy

Odpowiedź: ṁ2 = 450 kg/h

Bilans masy w stanie ustalonym: wlot = wylot dla całości i dla każdego składnika. Zadania z mieszaniem łączą oba.

Bilanse

Total: ṁ3 = ṁ1 + ṁ2
cukier: ṁ1x1 + ṁ2x2 = (ṁ1 + ṁ2)x3

Wyznacz ṁ2

ṁ2 = ṁ1(x1 − x3)/(x3 − x2) = 450·(30 − 25)/(25 − 20) = 450 kg/h

Odpowiedź

ṁ2 = 450 kg/h
2.Bilans masy

Odpowiedź: P = 550 kg/h

Składnik kluczowy: składnik, który przechodzi bez zmian w jednym strumieniu (tu substancja rozpuszczona), wiąże strumienie bezpośrednio. Resztę daje bilans całkowity.

Bilans substancji rozpuszczonej

F·xF = P·xP → P = 1100·20/40 = 550 kg/h

Odpowiedź

P = 550 kg/h
3.Bilans energii

Odpowiedź: tout = 115,4 °C

Bilans energii wymiennika: bez strat ṁhcp,h(Th,in − Th,out) = ṁccp,c(tout − tin).

Ciepło oddane przez strumień gorący

Q = 3·3,6·(130 − 60) = 756 kW

Ciepło przejęte przez wodę

tout = tin + Q/(ṁccp,c) = 25 + 756/(2·4,18) = 115,4 °C

Odpowiedź

tout = 115,4 °C
4.Bilans energii

Odpowiedź: ṁc = 0,6029 kg/s

Bilans energii ze stratami: ciepło oddane = ciepło przejęte + ciepło stracone.

Ciepło oddane

Qh = 2·2,1·(120 − 90) = 126 kW

Ciepło, które trafia do wody

Qc = (1 − 0,1)·126 = 113,4 kW

Natężenie przepływu wody

ṁc = Qc/(cp,c·Δt) = 113,4/(4,18·45) = 0,6029 kg/s

Odpowiedź

ṁc = 0,6029 kg/s
5.Równanie stanu gazu doskonałego

Odpowiedź: V = 2,769 L

Równanie stanu gazu doskonałego: PV = nRT, gdzie n = m/M.

Mole

n = 10/28,01 = 0,357 mol
T = 100 + 273,15 = 373,1 K

Objętość

V = nRT/P = 0,357·8,314·373,1/400 = 2,769 L

Odpowiedź

V = 2,769 L
6.Równanie stanu gazu doskonałego

Odpowiedź: V2 = 9,588 L

Równanie Clapeyrona dla stałej ilości gazu: P1V1/T1 = P2V2/T2.

Temperatury bezwzględne

T1 = 313,1 K, T2 = 343,1 K

Prawo gazowe dla dwóch stanów

V2 = V1·(P1/P2)·(T2/T1) = 20·(350/800)·(343,1/313,1) = 9,588 L

Odpowiedź

V2 = 9,588 L
7.Stechiometria

Odpowiedź: m = 9,01 g

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Mole każdego substratu

n(H2) = 12/2,016 = 5,952 mol
n(O2) = 8/32 = 0,25 mol

Substrat limitujący

5,952/2 = 2,976, 0,25/1 = 0,25 → O2

Masa produktu

n(H2O) = 0,25·2 = 0,5 mol
m = 0,5·18,02 = 9,01 g

Odpowiedź

m = 9,01 g
8.Stechiometria

Odpowiedź: Y = 78 %

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Wydajność teoretyczna

n(CH4) = 10/16,04 = 0,6234 mol
m = 0,6234·1/1·44,01 = 27,44 g

Wydajność procentowa

Y = 21,4/27,44·100 = 78%

Odpowiedź

Y = 78%
9.Równowaga chemiczna

Odpowiedź: [H2] = 0,2139 mol/L

Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.

Wyrażenie na stałą równowagi

54 = (2x)²/(1 − x)²

Wyciągnij pierwiastek

7,348 = 2x/(1 − x) → x = 1·7,348/(2 + 7,348) = 0,7861 mol/L

Stężenie równowagowe

[H₂] = 1 − x = 0,2139 mol/L

Odpowiedź

[H2] = 0,2139 mol/L
10.Równowaga chemiczna

Odpowiedź: [PCl5] = 0,1342 mol/L

Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.

Wyrażenie na stałą równowagi

0,1 = x²/(0,25 − x) → x² + 0,1·x − 0,025 = 0

Rozwiąż równanie kwadratowe

x = (−0,1 + √(0,1² + 4·0,025))/2 = 0,1158 mol/L

Stężenie równowagowe

[PCl₅] = 0,25 − 0,1158 = 0,1342 mol/L

Odpowiedź

[PCl5] = 0,1342 mol/L
11.Kalorymetria i entalpia

Odpowiedź: Tf = 23,03 °C

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Bilans cieplny

50·0,385·(90 − Tf) = 300·4,18·(Tf − 22)

Wyznacz temperaturę końcową

Tf = (19,25·90 + 1254·22)/(19,25 + 1254) = 23,03 °C

Odpowiedź

Tf = 23,03 °C
12.Kalorymetria i entalpia

Odpowiedź: q = 1110 kJ

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Entalpia reakcji

ΔH° = [1·(−393,5) + 2·(−285,8)] − [1·(−74,8) + 2·0] = −890,3 kJ

Ciepło dla podanej masy

n = 20/16,04 = 1,247 mol
q = n·|ΔH°/1| = 1,247·890,3 = 1110 kJ

Odpowiedź

q = 1110 kJ
13.Kinetyka reakcji

Odpowiedź: t = 15 min

Integrated rate laws: zero order: C = C₀ − kt (straight line, t½ = C₀/(2k)); first order: ln(C₀/C) = kt (t½ = ln 2/k); second order: 1/C − 1/C₀ = kt (t½ = 1/(kC₀)). Conversion X means C = C₀(1 − X).

Ilość przereagowana

CA0·X = 1,5·0,4 = 0,6 mol/L

Czas

t = CA0·X/k = 0,6/0,04 = 15 min

Odpowiedź

t = 15 min
14.Kinetyka reakcji

Odpowiedź: A = 1,461 × 10¹⁵ s⁻¹

Reaction rates: for a first-order reaction −dC/dt = kC, so C = C₀·e−kt and the half-life ln 2/k does not depend on concentration. For a second-order reaction 1/C = 1/C₀ + kt. The rate constant rises with temperature following Arrhenius: k = A·e−Ea/(RT).

Temperatura bezwzględna

T = 50 + 273,15 = 323,1 K

Wyznacz A z równania Arrheniusa

Ea/(RT) = 100000/(8,314·323,1) = 37,22
A = k·e37,22 = 0,1·1,461 × 10¹⁶ = 1,461 × 10¹⁵ s⁻¹

Odpowiedź

A = 1,461 × 10¹⁵ s⁻¹
15.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Odpowiedź: V = 189,7 L

Reaktory idealne, reakcja pierwszego rzędu (−rA = k·CA) w stanie ustalonym, z czasem przestrzennym τ = V/Q. CSTR jest idealnie wymieszany, więc cała objętość reaguje przy niskim stężeniu wylotowym: τ = X/(k·(1 − X)) i CA = CA0/(1 + k·τ). W PFR każdy element płynu reaguje jak mały reaktor okresowy: τ = ln(1/(1 − X))/k i CA = CA0·e−k·τ. Przy tym samym stopniu przemiany CSTR zawsze wymaga większej objętości niż PFR.

Czas przestrzenny

τ = ln(1/(1 − 0,85))/0,25 = 1,897/0,25 = 7,588 min

Objętość

V = Q·τ = 25·7,588 = 189,7 L

Odpowiedź

V = 189,7 L
16.Projektowanie reaktorów (CSTR i PFR)

Odpowiedź: X = 95,02 %

Reaktory idealne, reakcja pierwszego rzędu (−rA = k·CA) w stanie ustalonym, z czasem przestrzennym τ = V/Q. CSTR jest idealnie wymieszany, więc cała objętość reaguje przy niskim stężeniu wylotowym: τ = X/(k·(1 − X)) i CA = CA0/(1 + k·τ). W PFR każdy element płynu reaguje jak mały reaktor okresowy: τ = ln(1/(1 − X))/k i CA = CA0·e−k·τ. Przy tym samym stopniu przemiany CSTR zawsze wymaga większej objętości niż PFR.

Czas przestrzenny

τ = V/Q = 1000/40 = 25 min, kτ = 0,12·25 = 3

Stopień przemiany

X = 1 − e−kτ = 1 − e−3 = 95,02%

Odpowiedź

X = 95,02%
17.Wymienniki ciepła (LMTD)

Odpowiedź: A = 20,36 m²

Metoda LMTD: różnica temperatur między strumieniami zmienia się wzdłuż wymiennika, więc równanie wymiany używa jej średniej logarytmicznej: Q̇ = U·A·ΔTlm, gdzie ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂), a ΔT₁ i ΔT₂ to różnice na obu końcach. Przy tych samych temperaturach wlotowych i wylotowych przeciwprąd daje większe ΔTlm niż współprąd.

Różnice temperatur na końcach

We współprądzie oba wloty są na tym samym końcu, a oba wyloty na drugim.

ΔT₁ = Th,in − Tc,in = 180 − 10 = 170 K
ΔT₂ = Th,out − Tc,out = 45 − 35 = 10 K

Średnia logarytmiczna różnica temperatur

ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂) = (170 − 10)/ln(170/10) = 56,47 K

Powierzchnia

A = Q̇/(U·ΔTlm) = 230000/(200·56,47) = 20,36 m²

Odpowiedź

A = 20,36 m²
18.Wymienniki ciepła (LMTD)

Odpowiedź: Tc,out = 73,09 °C

LMTD method: the temperature difference between the streams changes along the exchanger, so the rate equation uses its logarithmic mean: Q̇ = U·A·ΔTlm, with ΔTlm = (ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂), where ΔT₁ and ΔT₂ are the differences at the two ends. Counter-flow gives a larger ΔTlm than parallel flow for the same inlet and outlet temperatures.

Połącz bilans energii z równaniem wymiany ciepła

Przy ΔT₁ = Ts − Tc,in i ΔT₂ = Ts − Tc,out różnica ΔT₁ − ΔT₂ jest równa przyrostowi temperatury wody, więc przyrost się skraca.

ṁcp(ΔT₁ − ΔT₂) = U·A·(ΔT₁ − ΔT₂)/ln(ΔT₁/ΔT₂)
ln(ΔT₁/ΔT₂) = U·A/(ṁcp) = 2500·2,5/(1,5·4180) = 0,9968

Temperatura na wylocie

ΔT₂ = ΔT₁·e−0,9968 = 100·0,3691 = 36,91 K
Tc,out = 110 − 36,91 = 73,09 °C

Odpowiedź

Tc,out = 73,09 °C

Przekazane ciepło: Q̇ = 395,6 kW.

19.Przewodzenie ciepła

Odpowiedź: Ti = −3,826 °C

Opór cieplny: ustalony przepływ ciepła przez warstwy połączone szeregowo zachowuje się jak prąd w rezystorach szeregowych: Q̇ = ΔT/ΣR, gdzie R = L/(kA) dla warstwy przewodzącej i R = 1/(hA) dla powierzchni z konwekcją. Spadek temperatury na każdej warstwie jest proporcjonalny do jej oporu.

Opory warstw

R1 = L1/(k1A) = (150/1000)/(0,04·20) = 0,1875 K/W
R2 = L2/(k2A) = (25/1000)/(0,72·20) = 0,001736 K/W

Strumień ciepła

Q̇ = (T1 − T3)/(R1 + R2) = 19/0,1892 = 100,4 W

Temperatura na styku

Na pierwszej warstwie temperatura spada o Q̇·R₁.

Ti = T1 − Q̇·R1 = 15 − 100,4·0,1875 = −3,826 °C

Odpowiedź

Ti = −3,826 °C
20.Przewodzenie ciepła

Odpowiedź: Q̇ = 48,41 W

Opór cieplny: ustalony przepływ ciepła przez warstwy połączone szeregowo zachowuje się jak prąd w rezystorach szeregowych: Q̇ = ΔT/ΣR, gdzie R = L/(kA) dla warstwy przewodzącej i R = 1/(hA) dla powierzchni z konwekcją. Spadek temperatury na każdej warstwie jest proporcjonalny do jej oporu.

Opory szeregowo

Ri = 1/(hiA) = 1/(7,7·12) = 0,01082 K/W
R1 = L1/(k1A) = (200/1000)/(0,04·12) = 0,4167 K/W
R2 = L2/(k2A) = (50/1000)/(1,4·12) = 0,002976 K/W
Ro = 1/(hoA) = 1/(25·12) = 0,003333 K/W
ΣR = 0,4338 K/W

Straty ciepła

Q̇ = (21 − (0))/0,4338 = 48,41 W

Odpowiedź

Q̇ = 48,41 W
21.Tarcie w rurach i straty wysokości

Odpowiedź: hf = 1,371 m

Przepływ w rurach: liczba Reynoldsa Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ odróżnia przepływ laminarny (Re poniżej ok. 2000) od turbulentnego (powyżej ok. 4000). Tarcie wzdłuż rury powoduje stratę wysokości Darcy’ego–Weisbacha hf = f·(L/D)·V²/(2g). Kształtki, zawory, wlot i wylot dodają straty miejscowe hm = ΣK·V²/(2g). Między dwiema otwartymi powierzchniami zbiorników równanie energii daje Δz = hf + hm, z uwzględnioną stratą na wylocie K = 1.

Prędkość średnia

A = π·0,15²/4 = 0,01767 m²
V = Q/A = 0,015/0,01767 = 0,8488 m/s

Wysokość prędkości

V²/(2g) = 0,8488²/(2·9,81) = 0,03672 m

Darcy–Weisbach

hf = f·(L/D)·V²/(2g) = 0,028·(200/0,15)·0,8488²/(2·9,81) = 1,371 m

Odpowiedź

hf = 1,371 m
22.Tarcie w rurach i straty wysokości

Odpowiedź: Δz = 2,6 m

Przepływ w rurach: liczba Reynoldsa Re = V·D/ν = ρ·V·D/μ odróżnia przepływ laminarny (Re poniżej ok. 2000) od turbulentnego (powyżej ok. 4000). Tarcie wzdłuż rury powoduje stratę wysokości Darcy’ego–Weisbacha hf = f·(L/D)·V²/(2g). Kształtki, zawory, wlot i wylot dodają straty miejscowe hm = ΣK·V²/(2g). Między dwiema otwartymi powierzchniami zbiorników równanie energii daje Δz = hf + hm, z uwzględnioną stratą na wylocie K = 1.

Prędkość

V = Q/A = 0,12/0,07069 = 1,698 m/s
V²/(2g) = 0,1469 m

Współczynniki strat

f·L/D = 0,02·150/0,3 = 10
ΣK = 0,5 + 4·0,3 + 5 + 1,0 = 7,7

Całkowita strata wysokości

hf = 10·0,1469 = 1,469 m
hm = 7,7·0,1469 = 1,131 m
Δz = hf + hm = 2,6 m

Odpowiedź

Δz = 2,6 m
23.Pompy i moc pomp

Odpowiedź: Pel = 10,87 kW

Moc pompy: moc przekazana wodzie to moc hydrauliczna Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp. Wał musi dostarczyć więcej, bo pompa ma straty: Pshaft = Ph/ηpump, a silnik pobiera Pel = Pshaft/ηmotor. Wysokość podnoszenia pompy H wynika z równania energii: geometryczna wysokość podnoszenia + wysokość ciśnienia + wszystkie straty tarcia i miejscowe.

Moc hydrauliczna

Ph = ρ·g·Q·H = 1000·9,81·0,015·50 = 7,357 kW

Moc na wale

Pshaft = 7,357/0,72 = 10,22 kW

Moc elektryczna

Pel = 10,22/0,94 = 10,87 kW

Odpowiedź

Pel = 10,87 kW
24.Pompy i moc pomp

Odpowiedź: H = 46,04 m

Moc pompy: moc przekazana wodzie to moc hydrauliczna Ph = ρ·g·Q·H = Q·Δp. Wał musi dostarczyć więcej, bo pompa ma straty: Pshaft = Ph/ηpump, a silnik pobiera Pel = Pshaft/ηmotor. Wysokość podnoszenia pompy H wynika z równania energii: geometryczna wysokość podnoszenia + wysokość ciśnienia + wszystkie straty tarcia i miejscowe.

Prędkość

V = Q/A = 0,075/0,03142 = 2,387 m/s
V²/(2g) = 0,2905 m

Straty wysokości

hL = (f·L/D + ΣK)·V²/(2g) = (9 + 6)·0,2905 = 4,357 m

Wysokość ciśnienia

p/(ρ·g) = 350000/(1000·9,81) = 35,68 m

Wysokość podnoszenia pompy

Oba zwierciadła są praktycznie w spoczynku, więc nie ma członu wysokości prędkości.

H = Δz + p/(ρ·g) + hL = 6 + 35,68 + 4,357 = 46,04 m

Odpowiedź

H = 46,04 m

To niezależne materiały do ćwiczeń. ExamProblems nie jest powiązane z organizacją przeprowadzającą ten egzamin ani przez nią rekomendowane, a nazwa egzaminu służy wyłącznie do opisu treści. Egzamin FE exam prowadzi NCEES, organizacja niezwiązana z ExamProblems, która go nie popiera.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-chemical