W reakcji N2 + 3H2 → 2NH3 30 g N2 reaguje całkowicie (pozostałe substraty w nadmiarze) i otrzymuje się 28,44 g NH3. Wyznacz wydajność procentową Y.
M(N2) = 28,02 g/molM(NH3) = 17,03 g/molrzeczywista: 28,44 g
Y = %
3.Stężenie molowe i rozcieńczanieŚredni
Potrzebujesz 250 mL roztworu o stężeniu 0,1 mol/L, a masz roztwór wyjściowy o stężeniu 5 mol/L. Jakiej objętości V1 roztworu wyjściowego potrzebujesz?
c1 = 5 mol/Lc2 = 0,1 mol/LV2 = 250 mL
V1 = mL
4.Stężenie molowe i rozcieńczanieTrudny
250 mL roztworu o stężeniu 0,25 mol/L zmieszano z 50 mL roztworu tej samej substancji o stężeniu 0,1 mol/L. Wyznacz stężenie c mieszaniny (objętości są addytywne).
Metalowy klocek (żelazo) o masie 100 g (c = 0,449 J/(g·°C)) i temperaturze 120 °C wrzucono do 400 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) o temperaturze 17 °C w izolowanym naczyniu. Wyznacz temperaturę końcową Tf.
Do naczynia wprowadzono 0,25 mol/L H₂ i 0,25 mol/L I₂, które reagują: H₂ + I₂ ⇌ 2HI, przy Kc = 16. Wyznacz stężenie równowagowe [HI].
[H₂]₀ = [I₂]₀ = 0,25 mol/LKc = 16
[HI] = mol/L
10.Równowaga chemicznaTrudny
PCl₅ rozkłada się: PCl₅ ⇌ PCl₃ + Cl₂, przy Kc = 0,08 w temperaturze reakcji. Na początku w naczyniu jest tylko PCl₅ o stężeniu 0,5 mol/L. Wyznacz stężenie równowagowe [PCl5].
[PCl₅]₀ = 0,5 mol/LKc = 0,08
[PCl5] = mol/L
11.pH i buforyŚredni
Wyznacz pH pH roztworu o stężeniu 0,5 mol/L, którym jest kwas mrówkowy (Ka = 0,00018).
c = 0,5 mol/LKa = 0,00018
pH =
12.pH i buforyTrudny
Bufor o objętości 1,00 L zawiera 0,25 mol, którym jest kwas podchlorawy, oraz 0,1 mol sprzężonej zasady (Ka = 3 × 10⁻⁸). Dodaje się 0,025 mol NaOH. Wyznacz nowe pH pH.
Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.
Mole każdego substratu
n(Fe2O3) = 30/159,69 = 0,1879 mol
n(CO) = 48/28,01 = 1,714 mol
Substrat limitujący
0,1879/1 = 0,1879, 1,714/3 = 0,5712 → Fe2O3
Masa produktu
n(CO2) = 0,1879·3 = 0,5636 mol
m = 0,5636·44,01 = 24,8 g
Odpowiedź
m = 24,8 g
2.Stechiometria
Odpowiedź: Y = 77,99 %
Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.
Wydajność teoretyczna
n(N2) = 30/28,02 = 1,071 mol
m = 1,071·2/1·17,03 = 36,47 g
Wydajność procentowa
Y = 28,44/36,47·100 = 77,99%
Odpowiedź
Y = 77,99%
3.Stężenie molowe i rozcieńczanie
Odpowiedź: V1 = 5 mL
Stężenie molowe: c = n/V w mol/L, gdzie n = m/M. Rozcieńczanie dodaje rozpuszczalnik, ale nie substancję rozpuszczoną, więc liczba moli się nie zmienia: c₁·V₁ = c₂·V₂. Po zmieszaniu dwóch roztworów tej samej substancji sumują się mole, a także objętości.
Objętość roztworu wyjściowego
V1 = c2·V2/c1 = 0,1·250/5 = 5 mL
Odpowiedź
V1 = 5 mL
4.Stężenie molowe i rozcieńczanie
Odpowiedź: c = 0,225 mol/L
Stężenie molowe: c = n/V w mol/L, gdzie n = m/M. Rozcieńczanie dodaje rozpuszczalnik, ale nie substancję rozpuszczoną, więc liczba moli się nie zmienia: c₁·V₁ = c₂·V₂. Po zmieszaniu dwóch roztworów tej samej substancji sumują się mole, a także objętości.
Całkowita liczba moli
n = 0,25·250 + 0,1·50 = 67,5 mmol
Stężenie mieszaniny
c = 67,5/300 = 0,225 mol/L
Odpowiedź
c = 0,225 mol/L
5.Równanie stanu gazu doskonałego
Odpowiedź: P = 2318 kPa
Równanie stanu gazu doskonałego: PV = nRT, gdzie n = m/M.
Mole
n = m/M = 430/28,01 = 15,35 mol
T = 90 + 273,15 = 363,1 K
Ciśnienie
P = nRT/V = 15,35·8,314·363,1/0,02 = 2318 kPa
Odpowiedź
P = 2318 kPa
6.Równanie stanu gazu doskonałego
Odpowiedź: ρ = 0,5215 kg/m³
Gęstość gazu doskonałego: ρ = PM/(RT).
Przekształć prawo gazowe
PV = (m/M)RT → ρ = m/V = PM/(RT)
T = 50 + 273,15 = 323,1 K
Gęstość
ρ = 350·4,003/(8,314·323,1) = 0,5215 kg/m³
Odpowiedź
ρ = 0,5215 kg/m³
7.Kalorymetria i entalpia
Odpowiedź: Tf = 19,69 °C
Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.
Bilans cieplny
100·0,449·(120 − Tf) = 400·4,18·(Tf − 17)
Wyznacz temperaturę końcową
Tf = (44,9·120 + 1672·17)/(44,9 + 1672) = 19,69 °C
Odpowiedź
Tf = 19,69 °C
8.Kalorymetria i entalpia
Odpowiedź: q = 566,8 kJ
Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.
Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.
Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.
Wyrażenie na stałą równowagi
0,08 = x²/(0,5 − x) → x² + 0,08·x − 0,04 = 0
Rozwiąż równanie kwadratowe
x = (−0,08 + √(0,08² + 4·0,04))/2 = 0,164 mol/L
Stężenie równowagowe
[PCl₅] = 0,5 − 0,164 = 0,336 mol/L
Odpowiedź
[PCl5] = 0,336 mol/L
11.pH i bufory
Odpowiedź: pH = 2,027
pH: pH = −log₁₀[H₃O⁺] i pOH = −log₁₀[OH⁻], przy czym pH + pOH = 14 w 25 °C. Mocne kwasy i zasady dysocjują całkowicie. Słaby kwas tylko częściowo: Ka = x²/(c − x), gdzie x = [H₃O⁺]. Bufor ze słabego kwasu i sprzężonej z nim zasady spełnia równanie Hendersona–Hasselbalcha: pH = pKa + log([A⁻]/[HA]).
Równowaga
HA ⇌ H⁺ + A⁻: dysocjuje x mol/L kwasu.
Ka = x²/(0,5 − x) → x = 0,009397 mol/L
pH
pH = −log(0,009397) = 2,027
Odpowiedź
pH = 2,027
12.pH i bufory
Odpowiedź: pH = 7,268
pH: pH = −log₁₀[H₃O⁺] i pOH = −log₁₀[OH⁻], przy czym pH + pOH = 14 w 25 °C. Mocne kwasy i zasady dysocjują całkowicie. Słaby kwas tylko częściowo: Ka = x²/(c − x), gdzie x = [H₃O⁺]. Bufor ze słabego kwasu i sprzężonej z nim zasady spełnia równanie Hendersona–Hasselbalcha: pH = pKa + log([A⁻]/[HA]).
Zobojętnianie
n(HA) = 0,25 − 0,025 = 0,225 mol
n(A⁻) = 0,1 + 0,025 = 0,125 mol
Henderson–Hasselbalch
pH = 7,523 + log(0,125/0,225) = 7,268
Odpowiedź
pH = 7,268
13.Kinetyka reakcji
Odpowiedź: t = 230,3 min
Szybkość reakcji: dla reakcji pierwszego rzędu −dC/dt = kC, więc C = C₀·e−kt, a okres półtrwania ln 2/k nie zależy od stężenia. Dla reakcji drugiego rzędu 1/C = 1/C₀ + kt. Stała szybkości rośnie z temperaturą zgodnie z równaniem Arrheniusa: k = A·e−Ea/(RT).
Przereagowanie i stężenie
C/C0 = 1 − X = 0,1
Wyznacz czas
t = −ln(1 − X)/k = −ln(0,1)/0,01 = 230,3 min
Odpowiedź
t = 230,3 min
14.Kinetyka reakcji
Odpowiedź: k2 = 0,1015 min⁻¹
Szybkość reakcji: dla reakcji pierwszego rzędu −dC/dt = kC, więc C = C₀·e−kt, a okres półtrwania ln 2/k nie zależy od stężenia. Dla reakcji drugiego rzędu 1/C = 1/C₀ + kt. Stała szybkości rośnie z temperaturą zgodnie z równaniem Arrheniusa: k = A·e−Ea/(RT).