Podstawy pielęgniarstwa i praktyka kliniczna: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 18 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Zakresy prawidłowe
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Zaburzenie oddechowe: PaCO₂ odwrotnie do pH; metaboliczne: HCO₃⁻ zgodnie z pH
Wzór Wintersa
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Zasadowica metaboliczna
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Luka anionowa
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Luka anionowa skorygowana o albuminy
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Wskaźnik delta
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
Wskaźnik P/F
PaO₂/FiO₂
Równanie gazu pęcherzykowego
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Osmolalność surowicy
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Metoda

  1. Odczytaj pH: poniżej 7,35 to kwasica, powyżej 7,45 zasadowica.
  2. Znajdź wartość, która to tłumaczy: PaCO₂ zmieniające się odwrotnie do pH oznacza zaburzenie oddechowe, HCO₃⁻ zmieniające się zgodnie z pH – metaboliczne.
  3. Spójrz na drugą wartość: prawidłowa oznacza brak wyrównania, nieprawidłowa w kierunku wyrównującym oznacza wyrównanie częściowe, a prawidłowe pH przy obu wartościach nieprawidłowych oznacza wyrównanie całkowite.
  4. Przy kwasicy metabolicznej porównaj PaCO₂ ze wzorem Wintersa, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, i oblicz lukę anionową Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Wysoką lukę anionową sprawdź wskaźnikiem delta, a przy niskiej albuminie – luką skorygowaną.

Skale oceny klinicznej

Skala śpiączki Glasgow (GCS)
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 objawów × 0–2 = 0–10; 7–10 uspokajający, 4–6 umiarkowanie nieprawidłowy, 0–3 niski
Skala Braden
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 ryzyko
Skala ryzyka upadku Morse’a
upadki 25, diagnoza 15, pomoc 15/30, wkłucie dożylne 20, chód 10/20, stan psychiczny 15
Ryzyko według NEWS2
0–4 niskie; pojedyncze 3 niskie–średnie; 5–6 średnie; ≥ 7 wysokie
Średnie ciśnienie tętnicze (MAP)
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Ciśnienie tętna i wskaźnik wstrząsu
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Wskaźnik masy ciała
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Metoda

  1. Znajdź arkusz punktacji używany w pytaniu i jego zakres (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Oceń każdą pozycję osobno, dopasowując opis do jej poziomu.
  3. Dodaj punkty z pozycji i sprawdź, czy suma mieści się w zakresie.
  4. Zastosuj punkty odcięcia: w NEWS2 szukaj także każdego pojedynczego parametru dającego 3 punkty.
  5. Dla wartości pochodnych użyj MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP i BMI = kg/m².

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Objętość dobowa
mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe
mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe
mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda
mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine)
mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała
BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe
glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot
g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Metoda

  1. Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
  2. Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
  3. Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
  4. Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
  5. Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Interpretacja zapisu rytmu EKG

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Częstość akcji serca, rytm regularny
300 ÷ duże kratki = 1500 ÷ małe kratki = 60 ÷ RR (s)
Częstość akcji serca, rytm nieregularny
Zespoły QRS w 6 s × 10
Prawidłowy odstęp PR
0,12–0,20 s
Prawidłowy czas trwania QRS
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Częstości zatokowe
bradykardia < 60, prawidłowa 60–100, tachykardia > 100 /min
Częstości rytmów zastępczych
węzłowy 40–60, komorowy 20–40 /min
Szybkie rytmy
SVT 150–250 /min (wąskie), VT > 100 /min (szerokie)

Metoda

  1. Częstość: przy rytmie regularnym podziel 300 przez liczbę dużych kratek lub 1500 przez liczbę małych kratek między dwoma załamkami R; przy rytmie nieregularnym policz zespoły QRS w 6 sekundach i pomnóż przez 10.
  2. Rytm: porównaj odstępy R–R. Równe oznaczają rytm regularny; powtarzający się wzorzec to rytm regularnie nieregularny; brak jakiegokolwiek wzorca to rytm całkowicie nieregularny.
  3. Załamki P: czy w odprowadzeniu II przed każdym zespołem QRS jest dodatni załamek P, wszystkie takie same? Szukaj fal migotania lub fal o kształcie zębów piły, odwróconych załamków P i załamków P bez zespołu QRS.
  4. Odstęp PR: od początku P do początku QRS, prawidłowo 0,12–0,20 s i stały. Sprawdź, czy się wydłuża, czy pozostaje stały przed wypadnięciem pobudzenia, czy zmienia się przypadkowo.
  5. Czas trwania QRS: poniżej 0,12 s to wąski; 0,12 s lub więcej to szeroki. Następnie nazwij rytm, a dla QT użyj QTc = QT/√RR (Bazett) z czasami w sekundach.

Ustalanie priorytetów i delegowanie

Metoda

  1. Zapytaj, co najszybciej zaszkodzi pacjentowi, jeśli nic się nie zrobi.
  2. Zastosuj ABC (C-A-B w zatrzymaniu krążenia), a następnie hierarchię Maslowa: potrzeby fizjologiczne przed bezpieczeństwem, bezpieczeństwo przed potrzebami psychologicznymi.
  3. Porównaj opcje: ostre przed przewlekłym, niestabilne przed stabilnym, nieoczekiwane przed oczekiwanym, ogólnoustrojowe przed miejscowym, i porównaj każdy objaw ze stanem wyjściowym pacjenta.
  4. Oceń, zanim zadziałasz, chyba że to stan nagły; wtedy wybierz krok, od którego zależą pozostałe.
  5. Przy delegowaniu sprawdź pięć zasad: zadanie, okoliczności, osoba, polecenia i nadzór. Ocena, edukacja i ewaluacja pozostają przy pielęgniarce (RN).

Kontrola zakażeń i bezpieczeństwo pacjenta

Metoda

  1. Zacznij od standardowych środków ostrożności u każdego pacjenta: higiena rąk, środki ochrony indywidualnej odpowiednie do spodziewanej ekspozycji, bezpieczne postępowanie z ostrymi narzędziami.
  2. Dodaj środki ostrożności zależnie od drogi szerzenia: kontaktowe (fartuch, rękawiczki), kropelkowe (maseczka chirurgiczna), powietrzne (N95, pokój z ujemnym ciśnieniem).
  3. Utrzymuj sterylne przedmioty sterylnymi: jeśli masz wątpliwości, nie są sterylne; wymień, nigdy nie wycieraj.
  4. Zapobiegaj szkodom w otoczeniu: środki zapobiegania upadkom, przymus bezpośredni tylko w ostateczności, RACE i PASS w pożarze.
  5. Sprawdź zasady podawania leków, dwa identyfikatory i dodatkowe zabezpieczenia dla leków wysokiego ryzyka; zgłaszaj błędy i zdarzenia niemal błędne (near miss).

Wartości laboratoryjne i elektrolity

Metoda

  1. Porównaj wartość z zakresem referencyjnym laboratorium, a następnie ze stanem wyjściowym i trendem pacjenta.
  2. Sprawdź próbkę: hemoliza, opóźnienie lub krew pobrana w pobliżu wlewu dożylnego mogą dać fałszywe wyniki.
  3. Powiąż wartość z typowymi objawami oraz z lekami i stanami, które ją powodują.
  4. Szukaj interakcji: niski potas lub magnez zwiększa toksyczność digoksyny; odwodnienie zwiększa stężenie litu.
  5. Działaj dla pacjenta: oceń, wstrzymaj lek, jeśli stężenie jest niebezpieczne, powtórz na głos wartości krytyczne i poinformuj osobę zlecającą.

2Zadania do ćwiczenia

1.Podstawy pielęgniarstwaŚredni

Which patient is at greatest risk of injury from a heat pack?

  1. AA patient with period pain
  2. BA young adult with a stiff neck after sleeping in an awkward position
  3. CA patient with a sore lower back after gardening
  4. DA patient with reduced sensation from diabetic neuropathy
2.Podstawy pielęgniarstwaTrudny

Pacjent uratowany z pożaru domu ma w pulsoksymetrii 99%, ale jest senny i boli go głowa. Dlaczego odczyt może być fałszywie uspokajający?

  1. ATlenek węgla związany z hemoglobiną pulsoksymetr odczytuje jako tlen
  2. BTętno pacjenta jest za szybkie, by urządzenie mogło dokonać dokładnego odczytu
  3. CDym sprawia, że pulsoksymetr zaniża odczyt
  4. DOparzenia sprawiają, że skóra lepiej przewodzi światło
3.Pielęgniarstwo kliniczneŚredni

Pacjent z cukrzycą typu 1 ma glikemię 25 mmol/L, głęboki szybki oddech i ciała ketonowe w moczu. Jakie jest prawdopodobne rozpoznanie?

  1. APrawidłowe wahania glikemii
  2. BCukrzycowa kwasica ketonowa
  3. CZespół hiperglikemiczno-hipermolalny bez ketonów
  4. DHipoglikemia
4.Pielęgniarstwo kliniczneTrudny

Pacjent po operacji ma tętno 115/min, temperaturę 38,6 °C, częstość oddechów 26/min i ciśnienie 85/50 mmHg mimo bolusu płynów. Na co to najpewniej wskazuje?

  1. AWyłącznie łagodne odwodnienie
  2. BLęk przed wypisem
  3. CPrawidłową reakcję zapalną w pierwszych dobach po operacji
  4. DWstrząs septyczny wymagający pilnej oceny przez zespół intensywnej terapii
5.Interpretacja gazometrii krwi tętniczejŚredni
pH7,357,457,24PaCO₂mmHg354517HCO₃⁻mmol/L22267niewyrównaneczęściowo wyrównanecałkowicie wyrównane

Gazometria krwi tętniczej do ćwiczeń pokazuje pH 7,24, PaCO₂ 17 mmHg (2,3 kPa) oraz HCO₃⁻ 7 mmol/L. Zaburzeniem pierwotnym jest kwasica metaboliczna. W jakim stopniu jest wyrównane? Kliknij odpowiedź.

pH 7,24PaCO₂ 17 mmHg (2,3 kPa)HCO₃⁻ 7 mmol/L
  1. 1niewyrównane
  2. 2częściowo wyrównane
  3. 3całkowicie wyrównane
6.Interpretacja gazometrii krwi tętniczejTrudny

Gazometria do ćwiczeń pokazuje zasadowicę metaboliczną z HCO₃⁻ 31 mmol/L. Użyj oczekiwanego PaCO₂ = 0,7·HCO₃⁻ + 21, aby znaleźć oczekiwane PaCO₂.

HCO₃⁻ 31 mmol/L
PaCO₂ = mmHg
7.Skale oceny klinicznejŚredni
3210123RR≤89–1112–2021–24≥25SpO₂≤9192–9394–95≥96powietrze / O₂O₂powietrzeSBP≤9091–100101–110111–219≥220HR≤4041–5051–9091–110111–130≥131ACVPUAC, V, P, UT °C≤35,035,1–36,036,1–38,038,1–39,0≥39,1

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Użyj tabeli NEWS2 (SpO₂ w skali 1) dla tych obserwacji: częstość oddechów 14/min, SpO₂ 92% z dodatkowym tlenem, ciśnienie tętnicze 142/86 mmHg, tętno 114/min, przytomny, temperatura 35,0 °C. Jaka jest łączna suma punktów NEWS2?

RR 14SpO₂ 92%O₂SBP 142HR 114AT 35,0 °C
NEWS2 =
8.Skale oceny klinicznejTrudny
94?SBPDBPmmHgMAP = 70

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Zespół dąży do średniego ciśnienia tętniczego wynoszącego co najmniej 70 mmHg. Ciśnienie skurczowe pacjenta wynosi 94 mmHg. Używając MAP = (SBP + 2·DBP)/3, jakie jest najniższe ciśnienie rozkurczowe DBP, które nadal daje MAP równe 70 mmHg?

MAP 70 mmHgSBP 94 mmHg
DBP = mmHg
9.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoŚredni
180 cmkobietaIBW = ? kg

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Użyj wzoru Devine’a, aby znaleźć należną masę ciała IBW dla osoby (płeć: kobieta) o wzroście 180 cm (1 in = 2,54 cm). Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.

180 cmkobieta1 in = 2,54 cm
IBW = kg
10.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoTrudny
24 hglukoza 20%2000 mLaminokwasy 3,5%2000 mLtłuszcze 20%500 mL · 2 kcal/mLglukoza 3,4 kcal/gaminokwasy 4 kcal/gE = ? kcal

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W ciągu 24 godzin pacjent otrzymuje 2000 mL żywienia pozajelitowego o stężeniach końcowych 20% glukozy i 3,5% aminokwasów oraz 500 mL 20% emulsji tłuszczowej (2 kcal/mL). Oblicz całkowitą energię E, którą pacjent otrzymuje, w kcal na dobę. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

2000 mLglukoza 20%aminokwasy 3,5%tłuszcze 500 mL · 2 kcal/mL
E = kcal/dobę
11.Interpretacja zapisu rytmu EKGŚredni
II25 mm/s · 10 mm/mV

Zmierz odstęp QT i odstęp R–R na tym regularnym zapisie w odprowadzeniu II, a następnie oblicz QTc (skorygowany o częstość) według wzoru Bazetta QTc = QT/√RR (oba w sekundach). Podaj odpowiedź w sekundach z trzema miejscami po przecinku.

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s
QTc = s
12.Interpretacja zapisu rytmu EKGTrudny
II25 mm/s · 10 mm/mVblok AV III stopnia (całkowity)rytm węzłowyblok przedsionkowo-komorowy (AV) I stopniablok AV II stopnia typu I (Wenckebacha)

Ten zapis w odprowadzeniu II pokazuje zaburzenie przewodzenia między przedsionkami a komorami. Jaki to rytm? Kliknij odpowiedź.

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s
  1. 1blok AV III stopnia (całkowity)
  2. 2rytm węzłowy
  3. 3blok przedsionkowo-komorowy (AV) I stopnia
  4. 4blok AV II stopnia typu I (Wenckebacha)
13.Ustalanie priorytetów i delegowanieŚredni

A patient on a continuous IV heparin infusion has new black, tarry stools and an aPTT well above the target range. What should the nurse do first?

  1. ACheck the pump rate and leave the infusion running
  2. BGive a dose of vitamin K by mouth
  3. COffer an iron-rich meal to replace the lost blood
  4. DStop the heparin infusion and inform the provider
14.Ustalanie priorytetów i delegowanieTrudny

An older patient has bruises of different ages and seems frightened when a relative visits. What is the nurse’s priority?

  1. AEnsure the patient’s safety, document the findings and report as required
  2. BAsk the relative directly in front of the patient whether they hit her
  3. CIgnore it, because older people bruise easily
  4. DTell the patient she must leave home and go to live somewhere else
15.Kontrola zakażeń i bezpieczeństwo pacjentaŚredni

Przyjęto dwóch pacjentów zakażonych tym samym drobnoustrojem i nie ma wolnej sali jednoosobowej. Jaka opcja jest akceptowana?

  1. AUmieszczenie ich na korytarzu
  2. BUmieszczenie każdego z nich z pacjentem o osłabionej odporności
  3. CUmieszczenie ich razem w jednej sali (kohortowanie), zgodnie z zaleceniami zespołu kontroli zakażeń
  4. DZaprzestanie stosowania środków ostrożności przeciwko transmisji przez kontakt
16.Kontrola zakażeń i bezpieczeństwo pacjentaTrudny

Pielęgniarka bierze fiolkę heparyny zawierającą 10 000 jednostek/mL; na oddziale zwykle są fiolki po 1000 jednostek/mL. Dlaczego potrzebna jest szczególna ostrożność?

  1. AStężona fiolka jest bezpieczniejsza, ponieważ pobiera się mniejszą objętość
  2. BOmyłkowe użycie bardziej stężonej fiolki dałoby dziesięciokrotne przedawkowanie
  3. CStężenie heparyny nie ma wpływu na bezpieczeństwo
  4. DObie mocne fiolki można swobodnie zamieniać
17.Wartości laboratoryjne i elektrolityŚredni

In the third trimester of pregnancy, a woman's alkaline phosphatase (ALP) is about twice the usual adult range, and the other liver tests are normal. What is the best interpretation?

  1. AA sign of acute viral hepatitis
  2. BA normal rise from placental ALP
  3. CA sign of blocked bile ducts
  4. DA sign of new bone cancer
18.Wartości laboratoryjne i elektrolityTrudny

Two weeks after a sore throat, a child develops dark (cola-colored) urine, puffy eyes and high blood pressure. Urinalysis shows red cell casts and protein. Which condition is most likely?

  1. ALower urinary tract infection (cystitis)
  2. BPrerenal acute kidney injury
  3. CKidney stone in the ureter
  4. DPost-streptococcal glomerulonephritis

3Roztwory

1.Podstawy pielęgniarstwa

Odpowiedź: D · A patient with reduced sensation from diabetic neuropathy

Dlaczego to jest odpowiedź

Patients who cannot feel heat properly, such as those with neuropathy, spinal injury or reduced consciousness, can be burned without noticing. Their skin needs extra checks or heat should be avoided.

Odpowiedź

D · A patient with reduced sensation from diabetic neuropathy
2.Podstawy pielęgniarstwa

Odpowiedź: A · Tlenek węgla związany z hemoglobiną pulsoksymetr odczytuje jako tlen

Dlaczego to jest odpowiedź

Karboksyhemoglobina pochłania światło podobnie jak oksyhemoglobina, więc standardowe pulsoksymetry zawyżają saturację. Potrzebna jest gazometria krwi tętniczej z kooksymetrią, a pacjent otrzymuje tlen w dużym przepływie.

Odpowiedź

A · Tlenek węgla związany z hemoglobiną pulsoksymetr odczytuje jako tlen
3.Pielęgniarstwo kliniczne

Odpowiedź: B · Cukrzycowa kwasica ketonowa

Dlaczego to jest odpowiedź

Wysoka glikemia, ciała ketonowe i kwasica z oddechem Kussmaula wskazują na kwasicę ketonową. Leczy się ją płynami, insuliną i ścisłym monitorowaniem potasu.

Odpowiedź

B · Cukrzycowa kwasica ketonowa
4.Pielęgniarstwo kliniczne

Odpowiedź: D · Wstrząs septyczny wymagający pilnej oceny przez zespół intensywnej terapii

Dlaczego to jest odpowiedź

Objawy zakażenia z hipotensją niereagującą na płyny sugerują wstrząs septyczny. Prawdopodobnie potrzebne będą leki wazopresyjne i udział zespołu intensywnej terapii, obok antybiotyków i opanowania źródła zakażenia.

Odpowiedź

D · Wstrząs septyczny wymagający pilnej oceny przez zespół intensywnej terapii
5.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Odpowiedź: częściowo wyrównane

Czytanie gazometrii (ROME): najpierw pH: poniżej 7,35 to kwasica krwi, powyżej 7,45 zasadowica krwi. Potem znajdź wartość, która to tłumaczy. PaCO₂ (norma 35–45 mmHg, 4,7–6,0 kPa) to część oddechowa i w zaburzeniu oddechowym zmienia się odwrotnie do pH; HCO₃⁻ (norma 22–26 mmol/L) to część metaboliczna i zmienia się w tym samym kierunku co pH (ROME: Respiratory Opposite, Metabolic Equal). Druga wartość pokazuje wyrównanie: prawidłowa oznacza brak wyrównania; nieprawidłowa w kierunku, który przywraca pH, gdy pH jest nadal nieprawidłowe, oznacza wyrównanie częściowe; prawidłowe pH przy obu wartościach nieprawidłowych oznacza wyrównanie całkowite. Zakresy różnią się nieco między laboratoriami; to wartości do ćwiczeń.

ROME, wartość po wartości

pH 7,24: kwasica krwi (poniżej 7,35)
PaCO₂ 17 mmHg: niski (35–45)
HCO₃⁻ 7 mmol/L: niski (22–26)

Wyrównanie

częściowo wyrównane

Odpowiedź

częściowo wyrównane
6.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Odpowiedź: PaCO₂ = 42,7 mmHg

Oczekiwana kompensacja: w kwasicy metabolicznej wzór Wintera przewiduje PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; zmierzona wartość powyżej tego zakresu wskazuje na dodatkową kwasicę oddechową, a poniżej na dodatkową zasadowicę oddechową. Luka anionowa AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), prawidłowo około 8–12 mmol/L, odróżnia kwasicę metaboliczną z podwyższoną luką od kwasicy z prawidłową luką; niskie stężenie albumin maskuje podwyższoną lukę (dodaj 2,5 na każdy g/dL, o który albuminy są poniżej 4,0). Współczynnik delta (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) w przedziale od około 0,8 do 2 odpowiada czystej kwasicy z podwyższoną luką (niektóre podręczniki przyjmują 1 zamiast 0,8), wartość niższa dodatkowej kwasicy z prawidłową luką, a wartość powyżej 2 dodatkowej zasadowicy metabolicznej.

Oczekiwane PaCO₂

0,7·31 + 21 = 42,7 mmHg

Odpowiedź

PaCO₂ = 42,7 mmHg

Wzrost ma granicę: samo wyrównanie rzadko podnosi PaCO₂ powyżej około 55 mmHg.

7.Skale oceny klinicznej

Odpowiedź: NEWS2 = 9

NEWS2 (National Early Warning Score 2, Royal College of Physicians 2017): oceń każdy z siedmiu parametrów według tabeli (częstość oddechów, SpO₂ w skali 1, oddychanie powietrzem lub dodatkowym tlenem, ciśnienie skurczowe, tętno, stan świadomości w skali ACVPU i temperatura) i dodaj punkty. Ryzyko kliniczne: 0–4 niskie; wynik 3 w którymkolwiek pojedynczym parametrze niskie–średnie; 5–6 średnie; 7 lub więcej wysokie. Suma 5 lub więcej wymaga pilnej reakcji.

Oceń każdy parametr

RR 14/min → 0
SpO₂ 92% → 2
na tlenie → 2
SBP 142 mmHg → 0
HR 114/min → 2
przytomny (A) → 0
T 35,0 °C → 3

Dodaj

NEWS2 = 0 + 2 + 2 + 0 + 2 + 0 + 3 = 9

Odpowiedź

NEWS2 = 9
8.Skale oceny klinicznej

Odpowiedź: DBP = 58 mmHg

Wartości ciśnienia tętniczego: ciśnienie tętna PP = SBP − DBP. Średnie ciśnienie tętnicze MAP ≈ (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3 to szacunek oparty na tym, że przy prawidłowej częstości akcji serca serce spędza około dwóch trzecich każdego cyklu w rozkurczu (mniej dokładny przy szybkiej akcji serca); MAP co najmniej około 65 mmHg to częsty cel dla perfuzji narządów. Wskaźnik wstrząsu SI = częstość akcji serca/SBP wynosi prawidłowo około 0,5–0,7; wartość powyżej około 1 jest sygnałem ostrzegawczym wstrząsu.

Przekształć wzór

DBP = (3·MAP − SBP)/2

Podstaw

DBP = (3·70 − 94)/2 = 116/2 = 58 mmHg

Odpowiedź

DBP = 58 mmHg
9.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: IBW = 70,5 kg

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Wzrost w calach

180 cm/2,54 = 70,87 in

Idealna masa ciała (Devine)

IBW = 45,5 + 2,3·(70,87 − 60) = 70,49 ≈ 70,5 kg

Odpowiedź

IBW = 70,5 kg
10.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: E = 2640 kcal/dobę

Żywienie pozajelitowe: glukoza dostarcza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, a emulsja tłuszczowa podaną liczbę kcal/mL (2 kcal/mL dla 20%, 1,1 kcal/mL dla 10%). Gramy = % × mL/100. Kcal pozabiałkowe (NPC) = kcal z glukozy + tłuszczu; azot = białko/6,25. Szybkość infuzji glukozy (GIR) w mg/kg/min = mg glukozy/(kg × minuty). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Gramy glukozy i aminokwasów

glukoza: 20·2000/100 = 400 g
aminokwasy: 3,5·2000/100 = 70 g

Kilokalorie z poszczególnych składników

glukoza: 400·3,4 = 1360 kcal
aminokwasy: 70·4 = 280 kcal
tłuszcze: 500·2 = 1000 kcal

Energia całkowita

E = 1360 + 280 + 1000 = 2640 kcal/dobę

Odpowiedź

E = 2640 kcal/dobę
11.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: QTc = 0,509 s

QT i QTc: odstęp QT biegnie od początku zespołu QRS do końca załamka T. Skraca się wraz ze wzrostem częstości akcji serca, dlatego koryguje się go o częstość za pomocą odstępu R–R w sekundach: QTc według Bazetta = QT/√RR, a QTc według Fridericii = QT/∛RR. Wzór Bazetta jest używany w większości podręczników; nadmiernie koryguje przy szybkiej częstości, gdzie preferuje się wzór Fridericii. Granice różnią się w zależności od źródła: QTc powyżej około 0,45 s u mężczyzn lub 0,46 s u kobiet zwykle uznaje się za wydłużony, a powyżej 0,50 s za znacznie wydłużony.

Pomiar

QT = 10,5 × 0,04 = 0,42 s
RR = 17 × 0,04 = 0,68 s

Wzór Bazetta

QTc = 0,42/√0,68 = 0,42/0,8246 = 0,509 s

Odpowiedź

QTc = 0,509 s

Powyżej 0,50 s: znacznie wydłużony. (509 ms)

12.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: blok AV III stopnia (całkowity)

Bloki AV: wyznacz kolejne załamki P i sprawdź, po których następuje zespół QRS. Blok I stopnia: każdy załamek P przewiedziony, PR stały i powyżej 0,20 s. Blok II stopnia typu I (Mobitz I, Wenckebacha): odstęp PR wydłuża się z pobudzenia na pobudzenie, aż jeden załamek P nie zostanie przewiedziony, po czym cykl zaczyna się od nowa (grupowanie pobudzeń). Blok II stopnia typu II (Mobitz II): odstęp PR pobudzeń przewiedzionych pozostaje stały, a załamki P nagle nie są przewodzone; zespół QRS jest często szeroki. Blok III stopnia (całkowity): załamki P i zespoły QRS są każde regularne, ale niezależne, odstęp PR zmienia się przypadkowo, a częstość przedsionków jest większa niż częstość rytmu zastępczego (węzłowy 40–60/min z wąskim zespołem QRS, komorowy 20–40/min z szerokim zespołem QRS). Bloku 2:1 nie można na podstawie jednego zapisu określić jako typ I lub typ II.

Pięć kroków

1. Częstość: R–R = 51 małych kratek, 1500 ÷ 51 ≈ 29 na minutę.
2. Rytm: R–R regularny (2,04 s) i P–P regularny (0,64 s), ale oba są od siebie niezależne.
3. Załamki P: dodatnie i regularne z częstością 94 na minutę, ale niezwiązane z zespołami QRS; niektóre są ukryte w zespole QRS lub w załamku T.
4. Odstęp PR: zmienia się z pobudzenia na pobudzenie; nie ma stałej zależności.
5. QRS: 0,14 s, szeroki (0,12 s lub więcej).

Interpretacja

blok AV III stopnia (całkowity)

Odpowiedź

blok AV III stopnia (całkowity)

Bloki typu II i III stopnia mogą nagle się pogłębić, dlatego podręczniki uznają je za poważniejsze niż typ I.

13.Ustalanie priorytetów i delegowanie

Odpowiedź: D · Stop the heparin infusion and inform the provider

Dlaczego to jest odpowiedź

Black, tarry stools suggest upper GI bleeding, and a high aPTT shows too much anticoagulation. The nurse stops the heparin, checks vital signs and informs the provider, who may prescribe protamine sulfate. Vitamin K reverses warfarin, not heparin.

Odpowiedź

D · Stop the heparin infusion and inform the provider
14.Ustalanie priorytetów i delegowanie

Odpowiedź: A · Ensure the patient’s safety, document the findings and report as required

Dlaczego to jest odpowiedź

Unexplained bruises of different ages and fear of a carer can suggest abuse. The nurse makes sure the patient is safe, documents objectively and reports according to law and policy.

Odpowiedź

A · Ensure the patient’s safety, document the findings and report as required
15.Kontrola zakażeń i bezpieczeństwo pacjenta

Odpowiedź: C · Umieszczenie ich razem w jednej sali (kohortowanie), zgodnie z zaleceniami zespołu kontroli zakażeń

Dlaczego to jest odpowiedź

Gdy brakuje sal jednoosobowych, pacjenci z tym samym drobnoustrojem (i bez innych zakażeń) mogą dzielić salę (kohortowanie), przy utrzymaniu środków ostrożności. Doradza w tym zespół kontroli zakażeń.

Odpowiedź

C · Umieszczenie ich razem w jednej sali (kohortowanie), zgodnie z zaleceniami zespołu kontroli zakażeń
16.Kontrola zakażeń i bezpieczeństwo pacjenta

Odpowiedź: B · Omyłkowe użycie bardziej stężonej fiolki dałoby dziesięciokrotne przedawkowanie

Dlaczego to jest odpowiedź

Pomyłki między mocami heparyny doprowadziły do zgonów. Pielęgniarka za każdym razem sprawdza stężenie na etykiecie i stosuje niezależne podwójne sprawdzenie, a wiele szpitali ogranicza, jakie moce są dostępne w zapasie.

Odpowiedź

B · Omyłkowe użycie bardziej stężonej fiolki dałoby dziesięciokrotne przedawkowanie
17.Wartości laboratoryjne i elektrolity

Odpowiedź: B · A normal rise from placental ALP

Dlaczego to jest odpowiedź

The placenta produces ALP, so serum ALP normally rises in late pregnancy. With normal bilirubin, ALT and AST, this is expected. Symptoms such as severe itching or raised bile acids would need further review.Sprawdzono w: Alkaline Phosphatase · MedlinePlus (NIH) (2024)

Odpowiedź

B · A normal rise from placental ALP
18.Wartości laboratoryjne i elektrolity

Odpowiedź: D · Post-streptococcal glomerulonephritis

Dlaczego to jest odpowiedź

Red cell casts show bleeding from the glomeruli, which is typical of glomerulonephritis. After a streptococcal infection, immune complexes inflame the glomeruli, causing hematuria, proteinuria, edema and hypertension. Cystitis and stones do not cause red cell casts.Sprawdzono w: Strep A Test · MedlinePlus (NIH) (2024)

Odpowiedź

D · Post-streptococcal glomerulonephritis

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals