Dla czynności nerek najpierw oszacuj CrCl według Cockcrofta–Gaulta, a następnie przeskaluj dawkę lub odstęp.
Sprawdź wynik: stężenia spadają o połowę co okres półtrwania, a stan stacjonarny wymaga około pięciu okresów półtrwania.
2Zadania do ćwiczenia
1.FarmakologiaŚredni
W jaki sposób metformina głównie obniża glikemię?
AZmniejsza wytwarzanie glukozy przez wątrobę
BBlokuje wchłanianie glukozy w nerce
CPobudza wydzielanie insuliny z trzustki
DZastępuje brakującą insulinę
2.FarmakologiaTrudny
U pacjenta po pierwszej dawce amoksycyliny wystąpiła reakcja anafilaktyczna. Jak klasyfikuje się to działanie niepożądane w powszechnym systemie A/B?
ATyp A, bo zależy od dawki i jest przewidywalne na podstawie farmakologii leku
BTyp B, bo jest nieprzewidywalne i niezwiązane z normalnym działaniem leku
CTyp B, bo występuje tylko po długotrwałym stosowaniu
DTyp A, bo dawka była za duża
3.Obliczanie dawekŚredni
Dziecko o masie 32 kg ma zlecone 7,5 mg/kg leku. Roztwór wyjściowy zawiera 25 mg/mL. Pobierz dawkę: jaką objętość V podajesz?
32 kg7,5 mg/kg25 mg/mL
V = mL
4.Obliczanie dawekTrudny
Musisz przygotować 1000 mL roztworu 1% (w/v) z roztworu podstawowego 25% (w/v). Jakiej objętości roztworu podstawowego V₁ potrzebujesz?
C₁ = 25%C₂ = 1%V₂ = 1000 mL
V₁ = mL
5.Farmakokinetyka klinicznaŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 94 kg otrzymuje wlew teofiliny. Klirens wynosi 0,05 L/kg/h. Jaka szybkość wlewu R w mg/h daje stężenie w stanie stacjonarnym 10 mg/L?
94 kgCL = 0,05 L/kg/hCss = 10 mg/L
R = mg/h
6.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew leku (theophylline) biegnie z prędkością 42 mg/h bez dawki nasycającej. Klirens pacjenta wynosi 3,5 L/h, a okres półtrwania 8 h. Jakie jest stężenie C po 11 h?
R = 42 mg/hCL = 3,5 L/ht½ = 8 ht = 11 h
C = mg/L
3Roztwory
1.Farmakologia
Odpowiedź: A · Zmniejsza wytwarzanie glukozy przez wątrobę
Dlaczego to jest odpowiedź
Metformina głównie zmniejsza glukoneogenezę wątrobową i poprawia wrażliwość na insulinę. Ponieważ nie pobudza wydzielania insuliny, stosowana w monoterapii rzadko powoduje hipoglikemię.
Odpowiedź
A · Zmniejsza wytwarzanie glukozy przez wątrobę
2.Farmakologia
Odpowiedź: B · Typ B, bo jest nieprzewidywalne i niezwiązane z normalnym działaniem leku
Dlaczego to jest odpowiedź
Reakcje typu A (augmented) są przewidywalne na podstawie farmakologii leku i zależą od dawki. Reakcje typu B (bizarre), takie jak alergia o podłożu immunologicznym, nie zależą od dawki i trudno je przewidzieć.
Odpowiedź
B · Typ B, bo jest nieprzewidywalne i niezwiązane z normalnym działaniem leku
3.Obliczanie dawek
Odpowiedź: V = 9,6 mL
Pobieranie dawki: objętość = (przepisana dawka/stężenie preparatu) × objętość preparatu. Najpierw zamień na te same jednostki, potem sprawdź, czy objętość mieści się w strzykawce i wypada na jednej z jej kresek.
Dawka z masy ciała
D = 7,5·32 = 240 mg
Objętość
V = 240/25 = 9,6 mL
Na strzykawce
Na tej strzykawce 10 mL każda mała kreska to 0,2 mL.
Odpowiedź
V = 9,6 mL
4.Obliczanie dawek
Odpowiedź: V₁ = 40 mL
Solution strengths: a percentage strength is grams per 100 mL, so 1% = 1 g/100 mL = 10 mg/mL. A ratio strength 1:1000 means 1 g in 1000 mL = 1 mg/mL; 1:10 000 is 0,1 mg/mL. For a dilution the amount of drug stays the same: C₁·V₁ = C₂·V₂.
Objętość roztworu podstawowego
V₁ = 1·1000/25 = 40 mL
Odpowiedź
V₁ = 40 mL
5.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: R = 47 mg/h
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Klirens
CL = 0,05·94 = 4,7 L/h
Szybkość wlewu
R = 4,7·10 = 47 mg/h
Odpowiedź
R = 47 mg/h
6.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: C = 7,373 mg/L
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.