Dla czynności nerek najpierw oszacuj CrCl według Cockcrofta–Gaulta, a następnie przeskaluj dawkę lub odstęp.
Sprawdź wynik: stężenia spadają o połowę co okres półtrwania, a stan stacjonarny wymaga około pięciu okresów półtrwania.
2Zadania do ćwiczenia
1.FarmakologiaŚredni
Which assessments are most important during a magnesium sulfate infusion?
ABlood glucose, pupil size and pupil reaction to light
BTemperature and skin colour only
CDeep tendon reflexes, respiratory rate and urine output
DBowel sounds and appetite
2.FarmakologiaTrudny
A patient receiving frequent salbutamol (albuterol) nebulisers develops a fine tremor and a heart rate of 120 per minute. What is the best explanation?
ASalbutamol causes high potassium, which speeds the heart and causes muscle twitching
BAt high doses it also stimulates beta receptors in skeletal muscle and the heart
CThe patient is allergic to salbutamol and needs adrenaline
DSalbutamol blocks muscarinic receptors in the heart
3.Obliczanie dawekŚredni
Dziecko o masie 18 kg ma zlecone 5 mg/kg leku. Roztwór wyjściowy zawiera 50 mg/mL. Pobierz dawkę: jaką objętość V podajesz?
18 kg5 mg/kg50 mg/mL
V = mL
4.Obliczanie dawekTrudny
Dziecku o masie ciała 16 kg zlecono 10 mg/kg na dawkę zawiesiny doustnej, która zawiera 120 mg w 5 mL. Jaką objętość V podasz? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
16 kg10 mg/kg120 mg/5 mL
V = mL
5.Farmakokinetyka klinicznaŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (tobramycin) stężenie wynosi 8 mg/L po 1 h i 2 mg/L po 7 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz stałą szybkości eliminacji k.
C1 = 8 mg/L (1 h)C2 = 2 mg/L (7 h)
k = h⁻¹
6.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 59 kg ma stężenie (digoxin) równe 0,4 mcg/L; docelowe wynosi 0,8 mcg/L. Objętość dystrybucji wynosi 7 L/kg, a tabletki mają F = 0,7. Jaka dodatkowa dawka nasycająca LD podnosi stężenie do wartości docelowej?
59 kgVd = 7 L/kgC = 0,4 → 0,8 mcg/LF = 0,7
LD = mcg
3Roztwory
1.Farmakologia
Odpowiedź: C · Deep tendon reflexes, respiratory rate and urine output
Dlaczego to jest odpowiedź
Loss of reflexes is an early sign of magnesium toxicity, followed by respiratory depression and cardiac arrest. Low urine output allows magnesium to accumulate.
Odpowiedź
C · Deep tendon reflexes, respiratory rate and urine output
2.Farmakologia
Odpowiedź: B · At high doses it also stimulates beta receptors in skeletal muscle and the heart
Dlaczego to jest odpowiedź
Tremor comes from beta-2 stimulation of skeletal muscle. Tachycardia comes from some beta-1 (and cardiac beta-2) stimulation and a reflex response to vasodilation. High doses also shift potassium into cells and can cause hypokalaemia.
Odpowiedź
B · At high doses it also stimulates beta receptors in skeletal muscle and the heart
3.Obliczanie dawek
Odpowiedź: V = 1,8 mL
Pobieranie dawki: objętość = (przepisana dawka/stężenie preparatu) × objętość preparatu. Najpierw zamień na te same jednostki, potem sprawdź, czy objętość mieści się w strzykawce i wypada na jednej z jej kresek.
Dawka z masy ciała
D = 5·18 = 90 mg
Objętość
V = 90/50 = 1,8 mL
Na strzykawce
Na tej strzykawce 10 mL każda mała kreska to 0,2 mL.
Odpowiedź
V = 1,8 mL
4.Obliczanie dawek
Odpowiedź: V = 6,7 mL
Obliczanie dawki: ilość do podania to dawka zlecona podzielona przez moc preparatu, razy ilość, w jakiej ta moc występuje: ilość = (dawka zlecona/moc) × objętość. Zawsze ujednolicaj jednostki (najpierw zamień g na mg, mg na µg) i sprawdzaj, czy wynik ma sens.
Dawka z masy ciała
10·16 = 160 mg
Objętość
V = (160/120)·5 = 6,667 ≈ 6,7 mL
Odpowiedź
V = 6,7 mL
5.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: k = 0,231 h⁻¹
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stała szybkości eliminacji
k = ln(8/2)/6 = 1,386/6 = 0,231 h⁻¹
Odpowiedź
k = 0,231 h⁻¹
6.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: LD = 236 mcg
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 7·59 = 413 L
Potrzebny wzrost
0,8 − 0,4 = 0,4 mcg/L
Dawka nasycająca
LD = 413·0,4/(1·0,7) = 236 mcg
Odpowiedź
LD = 236 mcg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.