FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 6 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​6 VR2​5 ΩAR4​6 ΩB

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 6 VR1 = 6 ΩR2 = 5 ΩR3 = 4 ΩR4 = 6 Ω
Req = Ω
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 20 ΩR3​ = 25 ΩR5​ = 12 Ω+−V1​5 VR2​8 ΩIR2​AR4​12 ΩBR6​8 Ω

R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 5 VR1 = 20 ΩR2 = 8 ΩR3 = 25 ΩR4 = 12 ΩR5 = 12 ΩR6 = 8 Ω
IR2 = A
3.Düğüm analiziOrta
R1​20 Ω+−V1​9 VI1​R2​6 Ω+−V2​6 VR3​15 Ω+−V3​30 VA

Şekildeki gibi A düğümü ile toprak arasına üç kol bağlıdır. Düğüm analizi kullanarak 1 kolunda ok yönünde yukarı, A düğümüne doğru akan I1 akımını bulun.

V1 = 9 VR1 = 20 ΩV2 = 6 VR2 = 6 ΩV3 = 30 VR3 = 15 Ω
I1 = A
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 25 ΩR2​ = 10 ΩR4​ = 4 Ω+−V1​30 VR3​2 ΩAR5​15 ΩBIs​6 A−+V2​10 V

Düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

V1 = 30 VIs = 6 AV2 = 10 VR1 = 25 ΩR2 = 10 ΩR3 = 2 ΩR4 = 4 ΩR5 = 15 Ω
VA = V
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 4 ΩR2​ = 4 Ω+−V1​15 VR3​6 ΩIR3​A+−V2​24 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R3 üzerinden geçen IR3 akımını bulun.

V1 = 15 VV2 = 24 VR1 = 4 ΩR2 = 4 ΩR3 = 6 Ω
IR3 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 25 ΩR2​ = 25 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​9 VR4​3 ΩAR5​15 ΩB+−V2​5 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak I2 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 9 VV2 = 5 VR1 = 25 ΩR2 = 25 ΩR3 = 10 ΩR4 = 3 ΩR5 = 15 Ω
I2 = A
7.SüperpozisyonOrta
R1​ = 8 ΩIR1​R3​ = 6 Ω+−V1​6 VR2​3 ΩAR4​8 ΩBIs​1 A

Süperpozisyon kullanarak ok yönünde R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 6 VIs = 1 AR1 = 8 ΩR2 = 3 ΩR3 = 6 ΩR4 = 8 Ω
IR1 = A
8.SüperpozisyonZor
R1​ = 8 ΩR2​ = 3 ΩR4​ = 10 Ω+−V1​5 VR3​10 ΩIR3​AIs​1,5 AB+−V2​?

R3 üzerinden geçen IR3 akımını sıfır yapan gerilim kaynağı V2 değerini (kutupları şekildeki gibi) bulun.

V1 = 5 VIs = 1,5 AR1 = 8 ΩR2 = 3 ΩR3 = 10 ΩR4 = 10 Ω
V2 = V
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 6 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​24 VR2​8 ΩAab

a–b uçlarından görülen Thévenin gerilimi Vth değerini bulun.

V1 = 24 VR1 = 6 ΩR2 = 8 ΩR3 = 8 Ω
Vth = V
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 10 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​18 VR2​8 ΩAIs​6 ABab

a–b uçlarından görülen Thévenin gerilimi Vth değerini bulun.

V1 = 18 VIs = 6 AR1 = 10 ΩR2 = 8 ΩR3 = 6 Ω
Vth = V
11.RC ve RL geçici rejimOrta
+−Vs​9 Vt = 0R = 10 ΩL33 mHi(t)

Anahtar t = 0’da kapanmadan önce bobinden akım geçmez. t = 5 ms anında bobinde depolanan enerji W değerini mJ cinsinden bulun.

Vs = 9 VR = 10 ΩL = 33 mHt = 5 ms
W = mJ
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​24 Vt = 0R = 2,2 kΩC100 µF+−vC​vC​(0) = 20 V

Anahtar t = 0’da kapanmadan hemen önce kondansatörde gösterilen polaritede 20 V vardır. t = 300 ms anında kondansatör gerilimi vC değerini bulun.

Vs = 24 VR = 2,2 kΩC = 100 µFvC(0) = 20 Vt = 300 ms
vC = V
13.AC empedans ve fazörlerOrta
12 V200 HzR = 20 ΩL = 250 mHC = 100 µF

Seri bir RLC devresi 12 V (rms), 200 Hz bir kaynağa bağlı. Empedansın faz açısı φ değerini derece cinsinden bulun (akım gerilimden geride olduğunda pozitif).

V = 12 V (rms)f = 200 HzR = 20 ΩL = 250 mHC = 100 µF
φ = °
14.AC empedans ve fazörlerZor
5 Vf0​R = 20 ΩL = 10 mHC = 0,47 µF

Seri bir RLC devresi, frekansı devrenin rezonans frekansına ayarlanmış 5 V (rms)’lik bir kaynakla sürülüyor. Bobin üzerindeki rms gerilim VL değerini bulun.

V = 5 V (rms)R = 20 ΩL = 10 mHC = 0,47 µF
VL = V
15.AC güç ve güç faktörüOrta
P = 23 kWQ = ?Sφ

Tek fazlı bir motor, 400 V bir kaynaktan 0,8 geri güç faktöründe 23 kW çekiyor. Çektiği reaktif güç Q değerini bulun.

P = 23 kWpf = 0,8V = 400 V
Q = kvar
16.AC güç ve güç faktörüZor
P1​ = 54 kWQ1​S1​φ

100 kVA’lık tek fazlı bir transformatör 0,8 geri güç faktöründe 54 kW’lık bir yükü besliyor. Transformatör kVA değerine ulaşmadan önce dirençsel (birim güç faktörlü) yük olarak ne kadar ek aktif güç ΔP eklenebilir?

Smax = 100 kVAP1 = 54 kWpf1 = 0,8
ΔP = kW
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 208 VNZ = 24 + j7 Ωfaz başına

Faz başına empedansı 24 + j7 Ω olan dengeli Y bağlı bir yük, fazlar arası gerilimi 208 V olan dengeli üç fazlı bir kaynağa bağlanmıştır. Yükün çektiği toplam aktif güç P değerini kW cinsinden bulun.

VL = 208 VZ = 24 + j7 Ω faz başına
P = kW
18.Üç fazlı güçZor
P = 150 kWφ1​S1​Q2​QC​ = ?

Dengeli üç fazlı bir yük, 400 V (fazlar arası), 50 Hz bir kaynaktan 0,65 geri güç faktöründe 150 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,92 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatör grubunun sağlaması gereken toplam reaktif güç QC değerini kvar cinsinden bulun.

P = 150 kWpf1 = 0,65pf2 = 0,92VL = 400 Vf = 50 Hz
QC = kvar
19.TransformatörlerOrta
2400 V240 VIHV​ILV​ = ?15 kVA

Tek fazlı 15 kVA, 2400/240 V bir transformatör anma yükünde çalışıyor. İdeal kabul edin. Alçak gerilim sargısındaki akım ILV değerini bulun.

S = 15 kVAV1 = 2400 VV2 = 240 V
ILV = A
20.TransformatörlerZor
150 kVA

Tek fazlı 150 kVA bir transformatörün demir kaybı 600 W, anma yükündeki bakır kaybı 1500 W’tır. Verimi hangi yükte Sη,max, kVA cinsinden, en yüksektir?

S = 150 kVAPcore = 600 WPcu,fl = 1500 W
Sη,max = kVA
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​Rf​ = 2 kΩR1​ = 2 kΩVin​ = 1,8 V

Op-amp idealdir ve ±15 V ile beslenir. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

Vin = 1,8 VR1 = 2 kΩRf = 2 kΩ
Vout = V
22.Op-amp devreleriZor
Vin​V1​Vout​kademe 1: evirenR1​ = 22 kΩRf1​ = 47 kΩkademe 2: evirmeyenR2​ = 1 kΩRf2​ = 10 kΩ

İki ideal op-amp kademesi kaskat bağlanmıştır: bir eviren yükselteç (R1, Rf1) ve ardından bir evirmeyen yükselteç (toprağa R2, geri beslemede Rf2). İkisi de ±15 V ile beslenir. Giriş Vin = 0,2 V’tur. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

R1 = 22 kΩRf1 = 47 kΩR2 = 1 kΩRf2 = 10 kΩVin = 0,2 V
Vout = V
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
+−9 VR = ?3 × 2,2 V5 mA

3 yeşil LED’ler (her birinin iletim gerilimi 2,2 V), bir dirençle seri olarak 9 V’luk bir kaynağa bağlı. Akımı 5 mA yapan direnci R bulun.

Vs = 9 VVF = 2,2 Vn = 3I = 5 mA
R = Ω
24.Diyotlar ve transistörlerZor
+−≥ 15 VR = ?5,6 V≤ 20 mA

5,6 V’luk bir Zener regülatörü bir yüke en çok 20 mA sağlamak zorundadır. Giriş 15 V’a kadar düşebilir ve Zener’in regülasyon yapması için en az 2 mA gerekir. Regülasyonu sürdüren en büyük seri direnci Rmax bulun.

Vin,min = 15 VVZ = 5,6 VIL,max = 20 mAIZ,min = 2 mA
Rmax = Ω
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen0−12806403201608040201

Bitleri, 8 bitlik ikiye tümleyende −15 saklayacak şekilde ayarlayın. İşaretsiz bir sayı olarak okunduğunda desenin değeri U nedir?

N = −158 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
ayarlamak için bitlere tıklayın012806403201608040201

Bitleri 1011 1000 AND 0100 1000 işleminin 8 bitlik sonucuna ayarlayın. Sonucun onluk değeri R nedir?

1011 1000AND0100 1000
R =
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
ABCD000111100001111011111111

Bu Karnaugh haritasında tam bir tane 1’in komşu 1’i yoktur; bu yüzden en küçük SOP biçiminde tek hücrelik bir grup (dört literalli tam bir minterim) olarak kalır. Haritanın kenarları boyunca olan komşular da sayılır. O hücreye tıklayın.

F = Σm(0, 2, 7, 8, 9, 12, 13, 14)
  1. 1AB = 00, CD = 00
  2. 2AB = 00, CD = 01
  3. 3AB = 00, CD = 11
  4. 4AB = 00, CD = 10
  5. 5AB = 01, CD = 00
  6. 6AB = 01, CD = 01
  7. 7AB = 01, CD = 11
  8. 8AB = 01, CD = 10
  9. 9AB = 11, CD = 00
  10. 10AB = 11, CD = 01
  11. 11AB = 11, CD = 11
  12. 12AB = 11, CD = 10
  13. 13AB = 10, CD = 00
  14. 14AB = 10, CD = 01
  15. 15AB = 10, CD = 11
  16. 16AB = 10, CD = 10
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
ABCD00011110000111101001130204X50716112113X151141819111110

F(A, B, C, D) = Σm(0, 3, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14) + d(5, 15) fonksiyonunun en küçük SOP biçimini bulun; d fark etmez (don’t-care) durumlarını gösterir. Kaç literal (L) içerir?

F(A, B, C, D) = Σm(0, 3, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14) + d(5, 15)
L =
29.Laplace dönüşümleriOrta
ReIm−1−2−3−4−5−6−7−81

F(s) = (5s + 3)/(s² + 10s + 21). Ters dönüşümü f(t) = A·e−3t + B·e−7t biçimindedir. A katsayısını kısmi kesirlerle bulun.

F(s) = (5s + 3)/(s² + 10s + 21)
A =
30.Laplace dönüşümleriZor
ReIm−2−4−62

Bir sistem y″ + 2y′ + 10y = 3u′ + 18u diferansiyel denklemiyle tanımlanıyor; girişi u(t), çıkışı y(t). Transfer fonksiyonunu G(s) = Y(s)/U(s) (sıfır başlangıç koşulları) bulun ve darbe yanıtı g(t)’yi t = 0,5 s anında hesaplayın. g(0,5) değerini bulun.

y″ + 2y′ + 10y = 3u′ + 18ut = 0,5 s
g(0.5) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+8s + 1G(s)C(s)2H−

G(s) = 8/(s + 1) sistemi, algılayıcısının kazancı H = 2 olan bir negatif geri besleme çevriminde denetleniyor. R girişine 1 büyüklüğünde bir basamak uygulanıyor. Kararlı hal çıkışını css bulun.

G(s) = 8/(s + 1)H = 2R = 1
css =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+9s + 2G₁+2s + 3G₂C(s)2H₁−1H₂−

G₁ = 9/(s + 2), G₂ = 2/(s + 3), G₂ çevresinde H₁ = 2 iç negatif geri besleme ve H₂ = 1 dış negatif geri besleme olan blok diyagramı sadeleştirin. C(s)/R(s)’nin DC kazancını T(0) bulun.

G₁ = 9/(s + 2)G₂ = 2/(s + 3)H₁ = 2H₂ = 1
T(0) =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)1

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 10/(s² + 4s + 10)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Doğal frekansı ωn rad/s cinsinden bulun.

G(s) = 10/(s² + 4s + 10)
ωn = rad/s
34.Basamak yanıtıZor
R(s)+240s(s + 10)G(s)C(s)−

Birim negatif geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 240/(s(s + 10)). ts ≈ 4/(ζωₙ) kullanarak kapalı çevrim basamak yanıtının %2 yerleşme süresini ts bulun.

G(s) = 240/(s(s + 10))
ts = s
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
|H| (dB)0,11101001000−80−60−40−200ω (rad/s)ω = 4

G(s) = 280/((s + 14)(s + 20)) fonksiyonunun ω = 4 rad/s’deki tam |G(jω)| genliğini dB cinsinden bulun.

G(s) = 280/((s + 14)(s + 20))ω = 4 rad/s
|G(jω)| = dB
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−80−60−40−2002040ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−270−180−900ω180​ = ?

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = 96/(s(s + 4)(s + 8))’dır. ∠L(jω) = −180° olduğu faz kesişim frekansını ω180 bulun.

L(s) = 96/(s(s + 4)(s + 8))
ω180 = rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+Ks + 2(s − 2)(s + 2)C(s)−

G(s) = (s + 2)/((s − 2)(s + 2)) sisteminin s = 2 noktasında kararsız bir kutbu vardır. Bir K orantılı kazancı etrafında birim geri beslemeli bir çevrim kapatır. Kapalı çevrimi kararlı yapan en küçük kazancı (Kmin) bulun.

G(s) = (s + 2)/((s − 2)(s + 2))
Kmin =
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−2−4−6−8−10−12j2

L(s) = K(s + 10)/(s(s + 6)) için kök yer eğrisi, s = 0 ile s = −6 arasında gerçel eksenden ayrılır, bir daire çizer ve sıfırın solunda gerçel eksene yeniden katılır. Ayrılma noktasını (sb) bulun.

L(s) = K(s + 10)/(s(s + 6))
sb =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
r(t) = 10t+Ks(s + 10)C(s)−

G(s) = K/(s(s + 10)) olan birim geri beslemeli bir çevrim, r(t) = 10t rampasını 0,05 kalıcı durum hatasıyla izlemelidir. Kazancı (K) bulun.

G(s) = K/(s(s + 10))r(t) = 10tess = 0,05
K =
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+K = 84s(s + 5)C(s)−

K = 8 orantılı denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 4/(s(s + 5)) sistemini sürmektedir. Basamak yanıtının tepe zamanını tp bulun.

G(s) = 4/(s(s + 5))K = 8
tp = s

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 9,333 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 6 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​6 VR2​5 ΩAR4​6 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 4 + 6 = 10 Ω
R2 ∥ 10 = 5·10/(5+10) = 3,333 Ω
Req = R1 + 3,333 = 6 + 3,333 = 9,333 Ω

Cevap

Req = 9,333 Ω
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR2 = 0,1519 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 25 ΩR5​ = 12 Ω+−V1​5 VR2​8 ΩAR4​12 ΩBR6​8 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 12 + 8 = 20 Ω
R4 ∥ 20 = 7,5 Ω
R3 + 7,5 = 32,5 Ω
R2 ∥ 32,5 = 6,42 Ω
Req = R1 + 6,42 = 20 + 6,42 = 26,42 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 5/26,42 = 0,1893 A

R₂’den geçen akım

A düğümündeki gerilimi bulmak için R₁ üzerindeki düşümü çıkarın; bu, R₂ üzerindeki gerilimdir.

VA = V1 − IR1·R1 = 5 − 0,1893·20 = 1,215 V
IR2 = VA/R2 = 1,215/8 = 0,1519 A

Cevap

IR2 = 0,1519 A
3.Düğüm analizi

Cevap: I1 = −0,1588 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

A düğümünde KAY

Alttaki teli toprak kabul edin. Her kol A’dan dışarı (VA − Vk)/Rk akımı taşır; Vk kolun kaynağının gerilimidir (sade bir direnç için sıfır). A’dan çıkan akımların toplamı sıfırdır.

(VA − 9)/20 + (VA − 6)/6 + (VA − 30)/15 = 0

VA’yı çözün

VA = (9/20 + 6/6 + 30/15) / (1/20 + 1/6 + 1/15) = 3,45/0,2833 = 12,18 V

Kol akımı

Ok kol boyunca yukarı, A düğümüne doğru gösterir.

I1 = (9 − VA)/R1 = (9 − 12,18)/20 = −0,1588 A

Cevap

I1 = −0,1588 A

Negatif sonuç, gerçek akımın oka ters yönde aktığı anlamına gelir.

4.Düğüm analizi

Cevap: VA = 3,312 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 25 ΩR2​ = 10 ΩR4​ = 4 Ω+−V1​30 VR3​2 ΩAR5​15 ΩBIs​6 A−+V2​10 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 30 V, V2 = −10 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/2 + (VA − 30)/25 + (VA − VB)/10 = 0
0,64·VA − 0,1·VB = 1,2

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/15 + (VB − VA)/10 + (VB − (−10))/4 = 6
−0,1·VA + 0,4167·VB = 3,5

Çözün

Δ = (0,64)(0,4167) − (−0,1)(−0,1) = 0,2567
VA = Δ1/Δ = 0,85/0,2567 = 3,312 V
VB = Δ2/Δ = 2,36/0,2567 = 9,195 V

Cevap

VA = 3,312 V
5.Çevre analizi

Cevap: IR3 = 2,438 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 4 ΩR2​ = 4 Ω+−V1​15 VR3​6 ΩA+−V2​24 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
4·I1 + 6(I1 − I2) = 15
10·I1 − 6·I2 = 15

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
4·I2 + 6(I2 − I1) = (−24)
−6·I1 + 10·I2 = −24

Çözün

Δ = (10)(10) − (−6)(−6) = 64
I1 = Δ1/Δ = 6/64 = 0,09375 A
I2 = Δ2/Δ = −150/64 = −2,344 A

Cevap

IR3 = I1 − I2 = 2,438 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: I2 = −0,06045 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 25 ΩR2​ = 25 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​9 VR4​3 ΩAR5​15 ΩB+−V2​5 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
25·I1 + 3(I1 − I2) = 9
28·I1 − 3·I2 = 9

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
25·I2 + 3(I2 − I1) + 15(I2 − I3) = 0
−3·I1 + 43·I2 − 15·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
10·I3 + 15(I3 − I2) = (−5)
−15·I2 + 25·I3 = −5

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 23575
I1 = Δ1/Δ = 7425/23575 = 0,315 A
I2 = Δ2/Δ = −1425/23575 = −0,06045 A
I3 = Δ3/Δ = −5570/23575 = −0,2363 A

Cevap

I2 = −0,06045 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: IR1 = 0,4382 A

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 8 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​6 VR2​3 ΩAR4​8 ΩBAÇIK

Durum 1 · yalnızca V1

Iₛ açık devre olur, bu yüzden R₃ ve R₄ A’dan toprağa tek bir seri kol oluşturur; bu kol R₂ ile paraleldir.

R3+R4 = 6+8 = 14 Ω
R2 ∥ (R3+R4) = 3·14/(3+14) = 2,471 Ω
VA = 6·2,471/(8+2,471) = 1,416 V
VB = VA·R4/(R3+R4) = 1,416·8/14 = 0,809 V
IR1′ = (V1 − VA)/R1 = (6 − 1,416)/8 = 0,573 A
R1​ = 8 ΩR3​ = 6 ΩKISA DEVRER2​3 ΩAR4​8 ΩBIs​1 A

Durum 2 · yalnızca Is

V₁ kısa devre olur, bu yüzden R₁, R₂ ile paraleldir. Iₛ, B’de R₄ ile R₃ üzerinden geçen yol arasında bölünür.

R1 ∥ R2 = 8·3/(8+3) = 2,182 Ω
Req = R4 ∥ (R3+R1∥R2) = 8 ∥ 8,182 = 4,045 Ω
VB = Is·Req = 1·4,045 = 4,045 V
VA = VB·(R1∥R2)/(R3+R1∥R2) = 4,045·2,182/8,182 = 1,079 V
IR1″ = (V1 − VA)/R1 = (0 − 1,079)/8 = −0,1348 A

Katkıları toplayın

IR1 = IR1′ + IR1″
IR1 = 0,573 + (−0,1348) = 0,4382 A

Negatif sonuç, gerçekte akımın okun tersine aktığı anlamına gelir.

8.Süperpozisyon

Cevap: V2 = 6,875 V

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 8 ΩR2​ = 3 ΩR4​ = 10 Ω+−V1​5 VR3​10 ΩAAÇIKBKISA DEVRE

Durum 1 · tek başına V1

V₂ kısa devre, Iₛ açık devre olur. A’dan bakıldığında R₃, seri R₂+R₄ çifti ile paraleldir.

R3 ∥ (R2+R4) = 10 ∥ 13 = 5,652 Ω
VA = 5·5,652/(8+5,652) = 2,07 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 2,07·10/13 = 1,592 V
R1​ = 8 ΩR2​ = 3 ΩR4​ = 10 ΩKISA DEVRER3​10 ΩAIs​1,5 ABKISA DEVRE

Durum 2 · tek başına Is

İki gerilim kaynağı da kısa devre olur. Iₛ, B’de R₄ (artık toprağa) ile R₁ ∥ R₃’e seri bağlı R₂ arasında bölünür. Iₛ’nin oku aşağı, düğümünden uzağa doğru gösterir, bu yüzden Iₛ o düğümden akım çeker: terimi eksi işaretle girer.

R1 ∥ R3 = 4,444 Ω, dolayısıyla sol yol R2+4,444 = 7,444 Ω
Req = R4 ∥ 7,444 = 4,268 Ω
VB = −Is·Req = −1,5·4,268 = −6,401 V
VA = VB·4,444/7,444 = −3,822 V

Durum 3 · tek başına V2, volt başına

V₁ kısa devre, Iₛ açık devre olur. R₁ ∥ R₃ A’dan başlar ve R₂ ile seri olarak B’ye döner.

R1 ∥ R3 = 4,444 Ω
VA‴ = V2·4,444/(10 + 3 + 4,444) = 0,2548·V2

VA’yı sıfıra eşitleyin

VA = 0 iken R₃ üzerinde gerilim yoktur, bu yüzden akımı sıfırdır.

VA′ + VA″ + VA‴ = 2,07 + (−3,822) + 0,2548·V2 = 0
V2 = 1,752/0,2548 = 6,875 V

Cevap

V2 = 6,875 V
9.Thévenin ve Norton

Cevap: Vth = 13,71 V

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 6 ΩR3​ = 8 ΩKISA DEVRER2​8 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 6·8/(6+8) = 3,429 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 3,429 + 8 = 11,43 Ω
R1​ = 6 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​24 VR2​8 ΩAab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken R₃’ten akım geçmez, bu yüzden üzerinde düşüm yoktur ve V_b = V_A olur. R₁ ve R₂ bir gerilim bölücü oluşturur.

Vth = V1·R2/(R1+R2) = 24·8/(6+8) = 13,71 V
10.Thévenin ve Norton

Cevap: Vth = 70,67 V

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 10 ΩR3​ = 6 ΩKISA DEVRER2​8 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 10·8/(10+8) = 4,444 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 4,444 + 6 = 10,44 Ω
R1​ = 10 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​18 VR2​8 ΩAIs​6 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 8 + 6·4,444 = 34,67 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 34,67 + 6·6 = 70,67 V
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: W = 8,136 mJ

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti ve son akım

Anahtar kapandıktan uzun süre sonra bobin kısa devre gibi davranır; bu yüzden son akımı yalnızca R belirler.

τ = L/R = 33 mH / 10 Ω = 3,3 ms
i(∞) = Vs/R = 9/10 = 0,9 A

Verilen andaki akım

i(t) = 0,9·(1 − e−5/3,3) = 0,7022 A

Depolanan enerji

W = ½·L·i² = ½·33·0,7022² = 8,136 mJ

Cevap

W = 8,136 mJ
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: vC = 22,98 V

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Başlangıç değeri, son değer, zaman sabiti

Kondansatör gerilimi sıçrayamaz; bu yüzden depolanan değerden başlar ve kaynak gerilimine yönelir.

vC(0) = 20 V, vC(∞) = Vs = 24 V
τ = R·C = 2,2 kΩ · 100 µF = 220 ms
vC(t) = 24 + (20 − 24)·e−t/τ

Verilen andaki gerilim

vC(300) = 24 + (−4)·e−300/220 = 22,98 V

Cevap

vC = 22,98 V
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: φ = 86,26 °

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·200 = 1257 rad/s
XL = ωL = 1257·0,25 = 314,2 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(1257·100·10⁻⁶) = 7,958 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(20² + (306,2)²) = 306,9 Ω

Faz açısı

φ = arctan((XL − XC)/R) = arctan(306,2/20) = 86,26°

Cevap

φ = 86,26°
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: VL = 36,47 V

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Rezonans

Rezonansta reaktanslar birbirini götürür, bu yüzden empedans yalnızca R’dir.

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,01·0,47·10⁻⁶) = 14586 rad/s
I = V/R = 5/20 = 0,25 A

Bobin üzerindeki gerilim

XL = ω₀L = 14586·0,01 = 145,9 Ω
VL = I·XL = 0,25·145,9 = 36,47 V

Cevap

VL = 36,47 V

Bu, kaynak geriliminin Q = 7,293 katıdır.

15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: Q = 17,25 kvar

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Açı

φ = arccos(0,8) = 36,87°, tan φ = 0,75

Reaktif güç

Q = P·tan φ = 23·0,75 = 17,25 kvar

Cevap

Q = 17,25 kvar
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: ΔP = 37,43 kW

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Mevcut yükün reaktif gücü

Q1 = 54·tan(arccos 0,8) = 40,5 kvar

En büyük toplam aktif güç

Tam değerde S = Smax’tır ve Q dirençsel yükle değişmez.

P = √(Smax² − Q1²) = √(100² − 40,5²) = 91,43 kW

Ek aktif güç

ΔP = 91,43 − 54 = 37,43 kW

Cevap

ΔP = 37,43 kW
17.Üç fazlı güç

Cevap: P = 1,661 kW

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Faz gerilimi

Vph = 208/√3 = 120,1 V

Faz akımı

|Z| = √(24² + 7²) = 25 Ω
Iph = 120,1/25 = 4,804 A

Toplam aktif güç

Her empedansın yalnızca dirençli kısmı aktif güç harcar.

P = 3·Iph²·R = 3·4,804²·24 = 1,661 kW

Cevap

P = 1,661 kW

Kontrol: cos φ = R/|Z| = 0,96 ve √3·VL·IL·cos φ aynı gücü verir.

18.Üç fazlı güç

Cevap: QC = 111,5 kvar

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 150·tan(acos 0,65) = 150·1,169 = 175,4 kvar
Q2 = 150·tan(acos 0,92) = 150·0,426 = 63,9 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 111,5 kvar

Cevap

QC = 111,5 kvar
19.Transformatörler

Cevap: ILV = 62,5 A

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Anma akımı

İki sargı da aynı görünür gücü taşır.

ILV = S/V = 15000/240 = 62,5 A

Cevap

ILV = 62,5 A
20.Transformatörler

Cevap: Sη,max = 94,87 kVA

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Bakır kaybı demir kaybına eşittir

x²·1500 = 600 → x = √(600/1500) = 0,6325

En yüksek verimdeki yük

Sη,max = x·S = 0,6325·150 = 94,87 kVA

Cevap

Sη,max = 94,87 kVA
21.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = 3,6 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Eviren giriş girişi izler

V₋ = V₊ = 1,8 V
I = V₋/R1 = 1,8/2 = 0,9 mA

Çıkış gerilimi

R₁’deki akım Rf’den de geçer.

Vout = V₋ + I·Rf = 1,8 + 0,9·2 = 3,6 V

Cevap

Vout = 3,6 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = −4,7 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Her kademenin kazancı

A1 = −Rf1/R1 = −47/22 = −2,136
A2 = 1 + Rf2/R2 = 1 + 10/1 = 11

Kademe kademe

V1 = −2,136·0,2 = −0,4273 V
Vout = 11·(−0,4273) = −4,7 V

Cevap

Vout = −4,7 V
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: R = 480 Ω

LED ve diyot devreleri: doğru yönde öngerilimli bir LED, akım ne olursa olsun yaklaşık olarak VF iletim gerilimini düşürür (kırmızı için yaklaşık 2 V, mavi veya beyaz için 3 V). Seri bir direnç akımı belirler: seri bağlı n LED için R = (Vs − n·VF)/I. Daha kesin bir diyot modeli V = V₀ + I·rd ile çalışma noktası, diyot doğrusunun I = (Vs − V)/R yük doğrusuyla kesiştiği yerdir; yani I = (Vs − V₀)/(R + rd).

Direnç üzerindeki gerilim

VR = 9 − 3·2,2 = 2,4 V

Direnç

R = 2,4/0,005 = 480 Ω

Cevap

R = 480 Ω

Direnç 12 mW harcar.

24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: Rmax = 427,3 Ω

Zener regülatörü: ters öngerilimli bir Zener diyot, akımı en küçük IZ,min değerinin üzerinde kaldığı sürece VZ gerilimini tutar. R seri direnci, giriş ile çıkış arasındaki farkı alır: IR = (Vin − VZ)/R. Bu akım yük, IL = VZ/RL, ile Zener arasında bölünür: IZ = IR − IL. En kötü durumlara göre tasarlayın: en büyük yükte en düşük giriş yine de IZ,min bırakmalı, yüksüz durumda en yüksek giriş ise en büyük Zener gücünü PZ = VZ·IZ verir.

En kötü durum akımı

IR = 20 + 2 = 22 mA

En büyük direnç

Rmax = 9,4/0,022 = 427,3 Ω

Cevap

Rmax = 427,3 Ω
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 241

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

15 = 0000 1111
tersine çevrilmiş: 1111 0000
+1 → 1111 0001

İşaretsiz okuyun

1111 0001₂ = 256 − 15 = 241

Cevap

U = 241
26.Sayı sistemleri

Cevap: R = 8

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Bit bit

AND yalnızca iki bit de 1 olduğunda 1 verir.

1011 1000
AND 0100 1000
= 0000 1000

Sonucun değeri

0000 1000₂ = 8

Cevap

R = 8
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: AB = 01, CD = 11

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

Her 1’in komşuları

Komşu bir 1’i olan bir 1, iki ya da daha fazla hücrelik bir gruba katılabilir.

m7: m6, m5, m3, m15 → 0
ABCD000111100001111011111111

Yalıtılmış 1

m7 = A′BCD → AB = 01, CD = 11

Cevap

AB = 01, CD = 11
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: L = 10

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

Asal implikantlar

1’lerden ve X’lerden oluşturulabilen en büyük gruplar.

B′C′D′, B′CD, BC′D, BCD′, A
ABCD00011110000111101001130204X50716112113X151141819111110

En küçük kapsama

F = B′C′D′ + B′CD + BCD′ + A
L = 10

Cevap

L = 10
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: A = −3

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Paydayı çarpanlarına ayırın

s² + 10s + 21 = (s + 3)(s + 7)
F(s) = A/(s + 3) + B/(s + 7)

Kapatma kuralı

(s + 3) ile çarpın ve s = −3 koyun: B terimi yok olur.

A = (5s + 3)/(s + 7) |s = −3 = −12/4 = −3

Cevap

A = −3
(B = 8, dolayısıyla f(t) = −3·e−3t + 8·e−7t)
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: g(0.5) = 3,154

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Transfer fonksiyonu

G(s) = Y(s)/U(s) = (3s + 18)/(s² + 2s + 10)

Kısmi kesirler

s² + 2s + 10 = (s + 1)² + 3²
G(s) = 3·(s + 1)/((s + 1)² + 3²) + (15/3)·3/((s + 1)² + 3²)

Darbe yanıtı

g(t) = e−t·(3·cos 3t + 5·sin 3t)
g(0,5) = 3,154

Cevap

g(0,5) = 3,154
31.Blok diyagramlar

Cevap: css = 0,4706

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Kapalı çevrim transfer fonksiyonu

T(s) = G/(1 + G·H) = 8/(s + 1 + 16) = 8/(s + 17)

Sonuç

css = R·T(0) = 1·8/17 = 0,4706

Cevap

css = 0,4706
32.Blok diyagramlar

Cevap: T(0) = 0,5625

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

İç çevrim

Gᵢ = G₂/(1 + G₂H₁) = 2/(s + 7)

Dış çevrim

T(s) = G₁Gᵢ/(1 + G₁GᵢH₂) = 18/((s + 2)(s + 7) + 18)

DC kazanç

T(0) = 18/(2·7 + 18) = 18/32 = 0,5625

Cevap

T(0) = 0,5625
33.Basamak yanıtı

Cevap: ωn = 3,162 rad/s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 10 → ωₙ = 3,162 rad/s
2ζωₙ = 4 → ζ = 4/(2·3,162) = 0,6325

Sonuç

ωₙ = 3,162 rad/s

Cevap

ωn = 3,162 rad/s
34.Basamak yanıtı

Cevap: ts = 0,8 s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Kapalı çevrim transfer fonksiyonu

T(s) = 240/(s² + 10s + 240): ωₙ = 15,49 rad/s, ζ = 0,3227

Yerleşme süresi

ζωₙ = 10/2 = 5
ts ≈ 4/(ζωₙ) = 0,8 s

Cevap

ts = 0,8 s

Bu çevrimde K ne olursa olsun ζωₙ = a/2’dir: K’yı artırmak aşımı artırır ama yerleşme süresini kısaltmaz.

35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: |G(jω)| = −0,5111 dB

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Büyüklükleri çarpın

|G(j4)| = 280/(√(4² + 14²)·√(4² + 20²)) = 280/(14,56·20,4) = 0,9429

Sonuç

20·log₁₀(0,9429) = −0,5111 dB

Cevap

|G(jω)| = −0,5111 dB
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: ω180 = 5,657 rad/s

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Faz kesişimi

(ω/4)·(ω/8) = 1 → ω180 = √(4·8) = 5,657 rad/s

Cevap

ω180 = 5,657 rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: Kmin = 2

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Karakteristik polinom

(s − 2)(s + 2) + K(s + 2) = s² + (0 + K)s + (2K − 4)

Koşullar

s² + c₁s + c₀ için tüm kökler, ancak ve ancak c₁ > 0 ve c₀ > 0 olduğunda sol yarı düzlemdedir.

0 + K > 0 → K > 0
2K − 4 > 0 → K > 2
Kmin = 2

Cevap

Kmin = 2
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: sb = −3,675

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Gerçel eksen boyunca kazanç

K(s) = −(s² + 6s)/(s + 10)

Durağan noktalar

Bölüm kuralıyla türev alın ve payı sıfıra eşitleyin.

(2s + 6)(s + 10) − (s² + 6s) = s² + 20s + 60 = 0
s = −10 ± √40 = −3,675, −16,32

Ayrılma noktası

sb = −3,675

Cevap

sb = −3,675

İki kırılma noktası arasında eğri, merkezi sıfırda olan ve yarıçapı √40 = 6,325 olan bir dairedir.

39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: K = 2000

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

Gerekli hız sabiti

Kv = A/ess = 10/0,05 = 200

Kazanç

K = 10·Kv = 2000

Cevap

K = 2000

Büyük bir kazanç bu çevrimi çok az sönümlü yapar: ζ = 0,1118. Kompanzatörlerin kullanılma nedeni bu çelişkidir.

40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: tp = 0,6191 s

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

s(s + 5) + 8·4 = s² + 5s + 32

ωₙ ve ζ

ωₙ = √32 = 5,657 rad/s
ζ = 5/(2·5,657) = 0,4419

Tepe zamanı

ωd = 5,657·√(1 − 0,4419²) = 5,074 rad/s
tp = π/5,074 = 0,6191 s

Cevap

tp = 0,6191 s

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical