FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 20 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​15 VR2​2 ΩIR2​AR4​15 ΩB

R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 15 VR1 = 20 ΩR2 = 2 ΩR3 = 10 ΩR4 = 15 Ω
IR2 = A
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 20 ΩIR1​R3​ = 10 ΩR5​ = 30 Ω+−V1​15 VR2​12 ΩAR4​5 ΩBR6​3 Ω

Kaynağın verdiği ve R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 15 VR1 = 20 ΩR2 = 12 ΩR3 = 10 ΩR4 = 5 ΩR5 = 30 ΩR6 = 3 Ω
IR1 = A
3.Düğüm analiziOrta
R1​15 Ω+−V1​12 VR2​6 Ω+−V2​30 VI2​R3​10 Ω+−V3​30 VA

Şekildeki gibi A düğümü ile toprak arasına üç kol bağlıdır. Düğüm analizi kullanarak 2 kolunda ok yönünde yukarı, A düğümüne doğru akan I2 akımını bulun.

V1 = 12 VR1 = 15 ΩV2 = 30 VR2 = 6 ΩV3 = 30 VR3 = 10 Ω
I2 = A
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 25 ΩR2​ = 30 ΩR4​ = 15 Ω+−V1​9 VR3​8 ΩAR5​4 ΩBIs​2 A+−V2​15 V

Düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

V1 = 9 VIs = 2 AV2 = 15 VR1 = 25 ΩR2 = 30 ΩR3 = 8 ΩR4 = 15 ΩR5 = 4 Ω
VA = V
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 5 ΩR2​ = 2 Ω+−V1​30 VR3​5 ΩA+−V2​12 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak I1 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 30 VV2 = 12 VR1 = 5 ΩR2 = 2 ΩR3 = 5 Ω
I1 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 20 ΩIR1​R2​ = 12 ΩR3​ = 25 Ω+−V1​12 VR4​8 ΩAR5​30 ΩB+−V2​10 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 12 VV2 = 10 VR1 = 20 ΩR2 = 12 ΩR3 = 25 ΩR4 = 8 ΩR5 = 30 Ω
IR1 = A
7.SüperpozisyonOrta
R1​ = 12 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​20 ΩIR2​AR4​2 ΩBIs​1 A

Süperpozisyon kullanarak ok yönünde R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 10 VIs = 1 AR1 = 12 ΩR2 = 20 ΩR3 = 10 ΩR4 = 2 Ω
IR2 = A
8.SüperpozisyonZor
doğrusal devreV1​V2​Is​IRL​

Doğrusal dirençli bir devrede üç bağımsız kaynak vardır: V1, V2 ve Is. Bir yükten geçen I akımı üç kez ölçülür. Tüm kaynaklar normal değerlerindeyken I = −5 mA. V1 iki katına çıkarılıp diğer ikisi değişmediğinde I = −1,5 mA. Is kaynağının yönü ters çevrilip diğer ikisi değişmediğinde I = 18 mA. V2 kapatıldığında ve V1 ile Is normal değerlerindeyken yük akımı I değerini bulun.

normal: I = −5 mA2·V1: I = −1,5 mA−Is: I = 18 mA
I = mA
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 12 ΩR3​ = 12 Ω+−V1​18 VR2​12 ΩAab

a–b uçlarından görülen Thévenin gerilimi Vth değerini bulun.

V1 = 18 VR1 = 12 ΩR2 = 12 ΩR3 = 12 Ω
Vth = V
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 30 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​24 VR2​10 ΩAIs​1,5 ABab

a–b uçlarından görülen Thévenin gerilimi Vth değerini bulun.

V1 = 24 VIs = 1,5 AR1 = 30 ΩR2 = 10 ΩR3 = 10 Ω
Vth = V
11.RC ve RL geçici rejimOrta
R = 10 Ωt = 0L68 mHi(t)

Bobin 0,5 A’lik sabit bir akım taşıyor. t = 0’da anahtar devreyi R üzerinden kapatır ve kaynak çıkarılır, böylece bobin akımı R üzerinden azalır. t = 15 ms anında R üzerindeki gerilim vR değerini bulun.

i(0) = 0,5 AR = 10 ΩL = 68 mHt = 15 ms
vR = V
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​12 Vt = 0R = ?C2,2 µF+−vC​

Bir zamanlayıcı, t = 0’da 12 V’luk bir kaynaktan bir direnç üzerinden yüksüz bir kondansatörü doldurmaya başlıyor. Kondansatör gerilimi 9,6 V’a ulaştığında, başlangıçtan tam 1000 ms sonra tetiklemelidir. C = 2,2 µF ile gereken direnç R değerini bulun.

Vs = 12 VVth = 9,6 VT = 1000 msC = 2,2 µF
R = kΩ
13.AC empedans ve fazörlerOrta
50 V500 HzR = 15 ΩC = 100 µFI

Bir direnç ve bir kondansatör, 50 V (rms), 500 Hz’lik bir kaynağın uçlarına paralel bağlıdır. Empedansın büyüklüğü |Z| değerini bulun.

V = 50 V (rms)f = 500 HzR = 15 ΩC = 100 µF
|Z| = Ω
14.AC empedans ve fazörlerZor
100 V500 HzR = 20 ΩL = 50 mHC = 22 µFI

Seri bir RLC devresi 100 V (rms), 500 Hz bir kaynağa bağlı. Rms akım I değerini bulun.

V = 100 V (rms)f = 500 HzR = 20 ΩL = 50 mHC = 22 µF
I = A
15.AC güç ve güç faktörüOrta
120 VR + jXP = 1260 W14 A

Endüktif bir yük, 120 V (rms)’lik tek fazlı bir kaynaktan 14 A ve 1260 W çekiyor. Onu bir X reaktansına seri bağlı bir R direnci olarak modelleyin. X değerini bulun.

V = 120 VI = 14 AP = 1260 W
X = Ω
16.AC güç ve güç faktörüZor
24 V60 HzRs​ = 20 ΩXs​ = j20 ΩZL​ = ?

24 V (rms), 60 Hz’lik bir kaynağın iç empedansı Zs = 20 + j20 Ω’dur. Yük empedansı ZL serbestçe seçilebilir. En büyük güç için yük, bir kondansatöre seri bağlı bir dirençten oluşturuluyor. Kapasite C değerini bulun.

Vs = 24 V (rms)f = 60 HzZs = 20 + j20 Ω
C = µF
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 480 VNZ = 4 + j3 Ωfaz başına

Faz başına empedansı 4 + j3 Ω olan dengeli Y bağlı bir yük, fazlar arası gerilimi 480 V olan dengeli üç fazlı bir kaynağa bağlanmıştır. Yükün çektiği toplam aktif güç P değerini kW cinsinden bulun.

VL = 480 VZ = 4 + j3 Ω faz başına
P = kW
18.Üç fazlı güçZor
P = 100 kWφ1​S1​Q2​QC​ = ?

Dengeli üç fazlı bir yük, 415 V (fazlar arası), 50 Hz bir kaynaktan 0,7 geri güç faktöründe 100 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,95 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatör grubunun sağlaması gereken toplam reaktif güç QC değerini kvar cinsinden bulun.

P = 100 kWpf1 = 0,7pf2 = 0,95VL = 415 Vf = 50 Hz
QC = kvar
19.TransformatörlerOrta
RL​ = 12 Ω21460 VV2​I1​ = ?I2​

Sarım oranı N₁:N₂ = 2:1 olan ideal bir transformatörün primer sargısına 460 V uygulanıyor. Sekonder sargının uçlarına 12 Ω’luk bir direnç bağlanmıştır. Primer akım I1 değerini bulun.

N1:N2 = 2:1V1 = 460 VRL = 12 Ω
I1 = A
20.TransformatörlerZor
pf 0,9500 kVA, η = 99%

Tek fazlı 500 kVA bir transformatörün demir kaybı 3000 W’tır. Anma yükünde ve 0,9 geri güç faktöründe verimi %99’dir. Tam yükteki bakır kaybı Pcu,fl değerini watt cinsinden bulun.

S = 500 kVAPcore = 3000 Wpf = 0,9η = 99%
Pcu,fl = W
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​Rf​ = 100 kΩR1​ = 2 kΩVin​ = 0,5 VRa​ = 47 kΩRb​ = 4,7 kΩ

Op-amp idealdir ve ±15 V ile beslenir. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

Vin = 0,5 VRa = 47 kΩRb = 4,7 kΩR1 = 2 kΩRf = 100 kΩ
Vout = V
22.Op-amp devreleriZor
Vin​V1​Vout​kademe 1: evirenR1​ = 1 kΩRf1​ = 22 kΩkademe 2: evirmeyenR2​ = 1 kΩRf2​ = 1 kΩ

İki ideal op-amp kademesi kaskat bağlanmıştır: bir eviren yükselteç (R1, Rf1) ve ardından bir evirmeyen yükselteç (toprağa R2, geri beslemede Rf2). İkisi de ±15 V ile beslenir. Toplam gerilim kazancı Av = Vout/Vin değerini bulun.

R1 = 1 kΩRf1 = 22 kΩR2 = 1 kΩRf2 = 1 kΩ
Av =
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
+−18 V270 Ω5,6 V1500 ΩIZ​ = ?

5,6 V’luk bir Zener regülatörü 270 Ω üzerinden 18 V’tan besleniyor ve 1500 Ω’luk bir yükü besliyor. Zener akımını IZ bulun.

Vin = 18 VVZ = 5,6 VR = 270 ΩRL = 1500 Ω
IZ = mA
24.Diyotlar ve transistörlerZor
RC​ = 1 kΩβ = 80VCC​ = 5 V5 VRB​ = ?

β = 80 olan bir NPN transistör, VCC = 5 V ile kolektörü arasına bağlı 1 kΩ değerindeki bir yük direncini anahtarlıyor. Emetör topraklıdır. Baz, 5 V’luk bir lojik çıkıştan RB baz direnci üzerinden sürülüyor. VBE = 0,7 V ve VCE(sat) = 0,2 V alın. Güvenilir anahtarlama için baz akımını doyum için gereken en küçük değerin 5 katı olacak şekilde tasarlayın. RB değerini kΩ cinsinden bulun.

VCC = 5 VRC = 1 kΩβ = 80Vin = 5 VVBE = 0,7 VVCE(sat) = 0,2 Vaşırı sürme = 5
RB = kΩ
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen0−12806403201608040201

Bitleri, 8 bitlik ikiye tümleyende −57 saklayacak şekilde ayarlayın. İşaretsiz bir sayı olarak okunduğunda desenin değeri U nedir?

N = −578 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
24 bit, işaretsiz, N = ?????????????????????????

24 bite sığan en büyük işaretsiz tam sayı N nedir?

24 bit
N =
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
ABCD000111100001111000010302041507160120130150140809011110

F(A, B, C, D) = Σm(5, 6, 10) fonksiyonunun en küçük toplamlar çarpımı (POS) biçimini bulmak için Karnaugh haritasını kullanın. Kaç toplam terimi (çarpan) (N) vardır?

F(A, B, C, D) = Σm(5, 6, 10)
N =
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
ABCD0001111000011110X0X10302140517X61121131151141809011X10

F(A, B, C, D) = Σm(4, 7, 8, 12, 13, 14, 15) + d(0, 1, 6, 10) fonksiyonunun en küçük SOP biçimini bulun; d fark etmez (don’t-care) durumlarını gösterir. Kaç literal (L) içerir?

F(A, B, C, D) = Σm(4, 7, 8, 12, 13, 14, 15) + d(0, 1, 6, 10)
L =
29.Laplace dönüşümleriOrta
t (s)f(t)t = 0,2f(0,2) = ?

F(s) = 45/(s(s + 3)(s + 6)) için f(t)’yi kısmi kesirlerle bulun ve f(0,2) değerini hesaplayın.

F(s) = 45/(s(s + 3)(s + 6))t = 0,2 s
f(0.2) =
30.Laplace dönüşümleriZor
t (s)y(t)t = 0,25y(0,25) = ?

y″ + 4y′ + 3y = 0 denklemini y(0) = 10 ve y′(0) = −8 ile Laplace dönüşümü kullanarak çözün ve y(0,25) değerini bulun.

y″ + 4y′ + 3y = 0y(0) = 10y′(0) = −8t = 0,25 s
y(0.25) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+9s + 7G(s)C(s)0,1H−

G(s) = 9/(s + 7) sistemi, algılayıcısının kazancı H = 0,1 olan bir negatif geri besleme çevriminde denetleniyor. Kapalı çevrimin zaman sabitini τ bulun.

G(s) = 9/(s + 7)H = 0,1
τ = s
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+8denetleyici+D(s)+9s + 7sistemC(s)−

K = 8 oransal denetleyici, G(s) = 9/(s + 7) sistemini birim negatif geri besleme çevriminde sürüyor. Bir bozucu D sistem girişine girer (denetleyici çıkışına eklenir). R = 0 iken 10 büyüklüğünde bir bozucu basamağı uygulanıyor. Kararlı hal çıkışını css bulun.

K = 8G(s) = 9/(s + 7)D = 10R = 0
css =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)1

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 84/(s² + 14s + 84)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Doğal frekansı ωn rad/s cinsinden bulun.

G(s) = 84/(s² + 14s + 84)
ωn = rad/s
34.Basamak yanıtıZor
k = 800 N/mc = 23 N·s/mm = 4 kgF = 50 Nx(t)

m = 4 kg kütle, k = 800 N/m yay ve c = 23 N·s/m viskoz sönümleyici ile asılıdır (m·x″ + c·x′ + k·x = F). Denge durumunda dururken aniden sabit bir F = 50 N kuvvet uygulanıyor. Sönüm oranı ζ değerini bulun.

m = 4 kgk = 800 N/mc = 23 N·s/mF = 50 N
ζ =
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
vin​L = 2 mHC = 0,47 µFR = 20 Ωvout​

Gösterilen seri RLC bant geçiren filtrede çıkış R = 20 Ω üzerinden alınır, L = 2 mH ve C = 0,47 µF ile. Kalite faktörünü Q bulun.

R = 20 ΩL = 2 mHC = 0,47 µF
Q =
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−100−80−60−40−20020ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−270−180−900ω180​ = ?

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = 6/(s(s + 1)(s + 7))’dır. ∠L(jω) = −180° olduğu faz kesişim frekansını ω180 bulun.

L(s) = 6/(s(s + 1)(s + 7))
ω180 = rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+51s(s + 5)(s + 6)C(s)+

Şemadaki çevrim pozitif geri besleme kullanır ve L(s) = 5/(s(s + 5)(s + 6))’dir. Sağ yarı düzlemde kaç kapalı çevrim kutbu (N) vardır?

L(s) = 5/(s(s + 5)(s + 6))
N =
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−1−2−3−4−5−6−7−8−9−101j1j2−2,5

L(s) = K/(s(s + 4)(s + 8)) çevrimi için s = −2,5 noktasına bir kapalı çevrim kutbu yerleştiren K kazancını bulun.

L(s) = K/(s(s + 4)(s + 8))s = −2,5
K =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
r(t) = 2t+Ks(s + 1)C(s)−

G(s) = K/(s(s + 1)) olan birim geri beslemeli bir çevrim, r(t) = 2t rampasını 0,01 kalıcı durum hatasıyla izlemelidir. Kazancı (K) bulun.

G(s) = K/(s(s + 1))r(t) = 2tess = 0,01
K =
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+K = 255s(s + 4)C(s)−

K = 25 orantılı denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 5/(s(s + 4)) sistemini sürmektedir. Basamak yanıtının yüzde aşımını %OS bulun.

G(s) = 5/(s(s + 4))K = 25
%OS = %

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR2 = 0,6356 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​15 VR2​2 ΩAR4​15 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 10 + 15 = 25 Ω
R2 ∥ 25 = 2·25/(2+25) = 1,852 Ω
Req = R1 + 1,852 = 20 + 1,852 = 21,85 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 15/21,85 = 0,6864 A

R₂’den geçen akım

A düğümündeki gerilimi bulmak için R₁ üzerindeki düşümü çıkarın; bu, R₂ üzerindeki gerilimdir.

VA = V1 − IR1·R1 = 15 − 0,6864·20 = 1,271 V
IR2 = VA/R2 = 1,271/2 = 0,6356 A

Cevap

IR2 = 0,6356 A
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR1 = 0,5653 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 10 ΩR5​ = 30 Ω+−V1​15 VR2​12 ΩAR4​5 ΩBR6​3 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 30 + 3 = 33 Ω
R4 ∥ 33 = 4,342 Ω
R3 + 4,342 = 14,34 Ω
R2 ∥ 14,34 = 6,533 Ω
Req = R1 + 6,533 = 20 + 6,533 = 26,53 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 15/26,53 = 0,5653 A

Cevap

IR1 = 0,5653 A
3.Düğüm analizi

Cevap: I2 = 0,6 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

A düğümünde KAY

Alttaki teli toprak kabul edin. Her kol A’dan dışarı (VA − Vk)/Rk akımı taşır; Vk kolun kaynağının gerilimidir (sade bir direnç için sıfır). A’dan çıkan akımların toplamı sıfırdır.

(VA − 12)/15 + (VA − 30)/6 + (VA − 30)/10 = 0

VA’yı çözün

VA = (12/15 + 30/6 + 30/10) / (1/15 + 1/6 + 1/10) = 8,8/0,3333 = 26,4 V

Kol akımı

Ok kol boyunca yukarı, A düğümüne doğru gösterir.

I2 = (30 − VA)/R2 = (30 − 26,4)/6 = 0,6 A

Cevap

I2 = 0,6 A

Negatif sonuç, gerçek akımın oka ters yönde aktığı anlamına gelir.

4.Düğüm analizi

Cevap: VA = 3,309 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 25 ΩR2​ = 30 ΩR4​ = 15 Ω+−V1​9 VR3​8 ΩAR5​4 ΩBIs​2 A+−V2​15 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 9 V, V2 = 15 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/8 + (VA − 9)/25 + (VA − VB)/30 = 0
0,1983·VA − 0,03333·VB = 0,36

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/4 + (VB − VA)/30 + (VB − 15)/15 = 2
−0,03333·VA + 0,35·VB = 3

Çözün

Δ = (0,1983)(0,35) − (−0,03333)(−0,03333) = 0,06831
VA = Δ1/Δ = 0,226/0,06831 = 3,309 V
VB = Δ2/Δ = 0,607/0,06831 = 8,887 V

Cevap

VA = 3,309 V
5.Çevre analizi

Cevap: I1 = 3,333 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 5 ΩR2​ = 2 Ω+−V1​30 VR3​5 ΩA+−V2​12 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
5·I1 + 5(I1 − I2) = 30
10·I1 − 5·I2 = 30

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
2·I2 + 5(I2 − I1) = (−12)
−5·I1 + 7·I2 = −12

Çözün

Δ = (10)(7) − (−5)(−5) = 45
I1 = Δ1/Δ = 150/45 = 3,333 A
I2 = Δ2/Δ = 30/45 = 0,6667 A

Cevap

I1 = 3,333 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: IR1 = 0,4101 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 20 ΩR2​ = 12 ΩR3​ = 25 Ω+−V1​12 VR4​8 ΩAR5​30 ΩB+−V2​10 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
20·I1 + 8(I1 − I2) = 12
28·I1 − 8·I2 = 12

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
12·I2 + 8(I2 − I1) + 30(I2 − I3) = 0
−8·I1 + 50·I2 − 30·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
25·I3 + 30(I3 − I2) = (−10)
−30·I2 + 55·I3 = −10

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 48280
I1 = Δ1/Δ = 19800/48280 = 0,4101 A
I2 = Δ2/Δ = −3120/48280 = −0,06462 A
I3 = Δ3/Δ = −10480/48280 = −0,2171 A

Cevap

IR1 = I1 = 0,4101 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: IR2 = −0,2308 A

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 12 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​20 ΩAR4​2 ΩBAÇIK

Durum 1 · yalnızca V1

Iₛ açık devre olur, bu yüzden R₃ ve R₄ A’dan toprağa tek bir seri kol oluşturur; bu kol R₂ ile paraleldir.

R3+R4 = 10+2 = 12 Ω
R2 ∥ (R3+R4) = 20·12/(20+12) = 7,5 Ω
VA = 10·7,5/(12+7,5) = 3,846 V
VB = VA·R4/(R3+R4) = 3,846·2/12 = 0,641 V
IR2′ = (0 − VA)/R2 = (0 − 3,846)/20 = −0,1923 A
R1​ = 12 ΩR3​ = 10 ΩKISA DEVRER2​20 ΩAR4​2 ΩBIs​1 A

Durum 2 · yalnızca Is

V₁ kısa devre olur, bu yüzden R₁, R₂ ile paraleldir. Iₛ, B’de R₄ ile R₃ üzerinden geçen yol arasında bölünür.

R1 ∥ R2 = 12·20/(12+20) = 7,5 Ω
Req = R4 ∥ (R3+R1∥R2) = 2 ∥ 17,5 = 1,795 Ω
VB = Is·Req = 1·1,795 = 1,795 V
VA = VB·(R1∥R2)/(R3+R1∥R2) = 1,795·7,5/17,5 = 0,7692 V
IR2″ = (0 − VA)/R2 = (0 − 0,7692)/20 = −0,03846 A

Katkıları toplayın

IR2 = IR2′ + IR2″
IR2 = (−0,1923) + (−0,03846) = −0,2308 A

Negatif sonuç, gerçekte akımın okun tersine aktığı anlamına gelir.

8.Süperpozisyon

Cevap: I = −8 mA

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

Ölçümleri katkılarla yazın

Her katkı kendi kaynağıyla orantılıdır.

I₁ + I₂ + I₃ = −5
2·I₁ + I₂ + I₃ = −1,5
I₁ + I₂ − I₃ = 18

Katkıları çözün

I₁ = −1,5 − (−5) = 3,5 mA
I₃ = (−5 − 18)/2 = −11,5 mA
I₂ = −5 − 3,5 − (−11,5) = 3 mA

V₂’yi kapatın

I = I₁ + I₃ = 3,5 + (−11,5) = −8 mA

Cevap

I = −8 mA
9.Thévenin ve Norton

Cevap: Vth = 9 V

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 12 ΩR3​ = 12 ΩKISA DEVRER2​12 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 12·12/(12+12) = 6 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 6 + 12 = 18 Ω
R1​ = 12 ΩR3​ = 12 Ω+−V1​18 VR2​12 ΩAab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken R₃’ten akım geçmez, bu yüzden üzerinde düşüm yoktur ve V_b = V_A olur. R₁ ve R₂ bir gerilim bölücü oluşturur.

Vth = V1·R2/(R1+R2) = 18·12/(12+12) = 9 V
10.Thévenin ve Norton

Cevap: Vth = 32,25 V

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 30 ΩR3​ = 10 ΩKISA DEVRER2​10 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 30·10/(30+10) = 7,5 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 7,5 + 10 = 17,5 Ω
R1​ = 30 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​24 VR2​10 ΩAIs​1,5 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 6 + 1,5·7,5 = 17,25 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 17,25 + 1,5·10 = 32,25 V
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: vR = 0,5508 V

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti

τ = L/R = 68 mH / 10 Ω = 6,8 ms

Akımın azalması

i(t) = 0,5·e−15/6,8 = 0,05508 A
vR = R·i = 10·0,05508 = 0,5508 V

Cevap

vR = 0,5508 V
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: R = 282,4 kΩ

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Gerekli zaman sabiti

9,6 = 12·(1 − e−1000/τ) → τ = 1000/ln(12/(12 − 9,6))
τ = 1000/1,609 = 621,3 ms

Direnç

kΩ çarpı µF milisaniye verir.

R = τ/C = 621,3/2,2 = 282,4 kΩ

Cevap

R = 282,4 kΩ
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: |Z| = 3,114 Ω

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktans

XC = 1/(ωC) = 1/(2π·500·100·10⁻⁶) = 3,183 Ω

Kol akımları

İki kol da doğrudan kaynağın uçlarına bağlıdır, bu yüzden her biri V geriliminin tamamını görür.

IR = V/R = 50/15 = 3,333 A
IX = V/XC = 50/3,183 = 15,71 A

Toplam akım

Direnç akımı V ile aynı fazdadır, reaktif akım ise 90° faz farklıdır, bu yüzden bir dik üçgenin kenarları gibi toplanırlar.

I = √(IR² + IX²) = √(3,333² + 15,71²) = 16,06 A

Empedans

|Z| = V/I = 50/16,06 = 3,114 Ω

Cevap

|Z| = 3,114 Ω
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,6944 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·500 = 3142 rad/s
XL = ωL = 3142·0,05 = 157,1 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(3142·22·10⁻⁶) = 14,47 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(20² + (142,6)²) = 144 Ω

Akım

Seri devrenin her elemanından aynı akım geçer.

I = V/|Z| = 100/144 = 0,6944 A

Cevap

I = 0,6944 A
15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: X = 5,669 Ω

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Aktif güçten direnç

R = P/I² = 1260/14² = 6,429 Ω

Empedanstan reaktans

|Z| = V/I = 120/14 = 8,571 Ω
X = √(|Z|² − R²) = √(8,571² − 6,429²) = 5,669 Ω

Cevap

X = 5,669 Ω
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: C = 132,6 µF

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Eşlenik uyum

Yük reaktansı kaynak reaktansını götürür ve yük direnci kaynak direncine eşittir.

ZL = Zs* = 20 − j20 Ω

Kapasitans

XC = 20 Ω → C = 1/(2π·60·20) = 132,6 µF

Cevap

C = 132,6 µF
17.Üç fazlı güç

Cevap: P = 36,86 kW

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Faz gerilimi

Vph = 480/√3 = 277,1 V

Faz akımı

|Z| = √(4² + 3²) = 5 Ω
Iph = 277,1/5 = 55,43 A

Toplam aktif güç

Her empedansın yalnızca dirençli kısmı aktif güç harcar.

P = 3·Iph²·R = 3·55,43²·4 = 36,86 kW

Cevap

P = 36,86 kW

Kontrol: cos φ = R/|Z| = 0,8 ve √3·VL·IL·cos φ aynı gücü verir.

18.Üç fazlı güç

Cevap: QC = 69,15 kvar

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 100·tan(acos 0,7) = 100·1,02 = 102 kvar
Q2 = 100·tan(acos 0,95) = 100·0,3287 = 32,87 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 69,15 kvar

Cevap

QC = 69,15 kvar
19.Transformatörler

Cevap: I1 = 9,583 A

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Sekonder gerilim ve akım

V2 = 460/2 = 230 V
I2 = 230/12 = 19,17 A

Primer akım

İdeal bir transformatörün kaybı yoktur: V₁·I₁ = V₂·I₂.

I1 = I2/2 = 9,583 A

Cevap

I1 = 9,583 A

Kontrol: primerden görülen yük a²·RL = 48 Ω’dur ve 460/48 aynı akımı verir.

20.Transformatörler

Cevap: Pcu,fl = 1545 W

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Çıkış ve giriş gücü

Pout = 500·0,9 = 450 kW
Pin = 450000/0,99 = 454545 W

Toplam ve bakır kayıpları

Ploss = 454545 − 450000 = 4545 W
Pcu,fl = 4545 − 3000 = 1545 W

Cevap

Pcu,fl = 1545 W
21.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = 2,318 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

+ girişindeki gerilim

V₊ = Vin·Rb/(Ra + Rb) = 0,5·4,7/(47 + 4,7) = 0,04545 V

Evirmeyen kazanç

V₋ = V₊ ve R₁’den geçen akım Rf’den de geçer.

Vout = V₊·(1 + Rf/R1) = 0,04545·(1 + 100/2) = 2,318 V

Cevap

Vout = 2,318 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: Av = −44

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Her kademenin kazancı

A1 = −Rf1/R1 = −22/1 = −22
A2 = 1 + Rf2/R2 = 1 + 1/1 = 2

Toplam kazanç

Av = A1·A2 = −22·2 = −44

Cevap

Av = −44
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: IZ = 42,19 mA

Zener regülatörü: ters öngerilimli bir Zener diyot, akımı en küçük IZ,min değerinin üzerinde kaldığı sürece VZ gerilimini tutar. R seri direnci, giriş ile çıkış arasındaki farkı alır: IR = (Vin − VZ)/R. Bu akım yük, IL = VZ/RL, ile Zener arasında bölünür: IZ = IR − IL. En kötü durumlara göre tasarlayın: en büyük yükte en düşük giriş yine de IZ,min bırakmalı, yüksüz durumda en yüksek giriş ise en büyük Zener gücünü PZ = VZ·IZ verir.

Direnç akımı

IR = 12,4/270 = 45,93 mA

Yük akımı

IL = 5,6/1500 = 3,733 mA

Zener akımı

IZ = 45,93 − 3,733 = 42,19 mA

Cevap

IZ = 42,19 mA
24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: RB = 14,33 kΩ

Anahtar olarak BJT: bir yükü tamamen açmak için transistör doyuma sürülür; doyumda VCE = VCE(sat) olur ve kolektör akımını yük belirler: IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC. Doyum için en az IB = IC(sat)/β gerekir. Baz akımı daha küçükse transistör aktif kalır ve IC = β·IB olur.

Doyumdaki kolektör akımı

IC(sat) = (5 − 0,2)/1000 = 4,8 mA

En küçük baz akımı

IB(min) = IC(sat)/β = 4,8/80 = 60 µA

Tasarım baz akımı

IB = 5·60 µA = 300 µA

Baz direnci

RB = (5 − 0,7)/IB = 4,3 V/0,3 mA = 14,33 kΩ

Cevap

RB = 14,33 kΩ
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 199

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

57 = 0011 1001
tersine çevrilmiş: 1100 0110
+1 → 1100 0111

İşaretsiz okuyun

1100 0111₂ = 256 − 57 = 199

Cevap

U = 199
26.Sayı sistemleri

Cevap: N = 1,678 × 10⁷

Konumsal sayı sistemleri: her basamak, değeri çarpı tabanın bir kuvveti kadar değerlidir. İkilik sistemde basamaklar 1, 2, 4, 8, 16, …; onaltılık sistemde 1, 16, 256, … değerindedir ve A–F, 10–15'i gösterir. 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit +128 yerine −128 değerindedir; negatif sayılar böyle saklanır.

En büyük değer

224 − 1 = 16777215

Cevap

N = 16777215
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 5

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

ABCD000111100001111000010302041507160120130150140809011110

0’ları gruplayın

Her grup 2ᵏ hücrelik bir dikdörtgendir; kenardaki hücreler karşı kenardaki hücrelerin komşusudur.

(C + D)
(C′ + D′)
(B + D′)
(A + B)
(A′ + B′)

En küçük POS biçimi

F = (C + D)(C′ + D′)(B + D′)(A + B)(A′ + B′)
N = 5

Cevap

N = 5

Aynı büyüklükte başka bir gruplama da vardır; terim ve literal sayısı aynıdır.

28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: L = 6

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

Asal implikantlar

1’lerden ve X’lerden oluşturulabilen en büyük gruplar.

C′D′, BD′, BC, AD′, AB
ABCD0001111000011110X0X10302140517X61121131151141809011X10

En küçük kapsama

F = C′D′ + BC + AB
L = 6

Cevap

L = 6
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: f(0.2) = 0,5089

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Kısmi kesirler

F(s) = A/s + B/(s + 3) + C/(s + 6)
A = 45/(3·6) = 2,5
B = 45/((−3)·3) = −5
C = 45/((−6)·(−3)) = 2,5

Ters dönüşüm

f(t) = 2,5 − 5·e−3t + 2,5·e−6t

Hesaplayın

f(0,2) = 2,5 − 5·e−3·0,2 + 2,5·e−6·0,2 = 0,5089

Cevap

f(0,2) = 0,5089
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: y(0.25) = 8,094

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Denklemi dönüştürün

s²Y − 10s − (−8) + 4(sY − 10) + 3Y = 0
Y(s) = (10s + 32)/((s + 1)(s + 3))

Kısmi kesirler

A = 22/2 = 11
B = 2/(−2) = −1

Sonuç

y(t) = 11·e−t − e−3t
y(0,25) = 8,094

Cevap

y(0,25) = 8,094

Kontrol: y(0) = A + B = 10.

31.Blok diyagramlar

Cevap: τ = 0,1266 s

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Kapalı çevrim transfer fonksiyonu

T(s) = G/(1 + G·H) = 9/(s + 7 + 0,9) = 9/(s + 7,9)

Sonuç

τ = 1/7,9 = 0,1266 s

Cevap

τ = 0,1266 s
32.Blok diyagramlar

Cevap: css = 1,139

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Transfer fonksiyonları

C/D = G/(1 + K·G) = 9/(s + 7 + 72)

Kararlı hâl

css = 10·9/79 = 1,139

Cevap

css = 1,139

Daha büyük K bozucunun etkisini azaltır, ama oransal denetleyiciyle asla sıfıra indirmez.

33.Basamak yanıtı

Cevap: ωn = 9,165 rad/s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 84 → ωₙ = 9,165 rad/s
2ζωₙ = 14 → ζ = 14/(2·9,165) = 0,7638

Sonuç

ωₙ = 9,165 rad/s

Cevap

ωn = 9,165 rad/s
34.Basamak yanıtı

Cevap: ζ = 0,2033

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Doğal frekans ve sönüm oranı

ωₙ = √(k/m) = √(800/4) = 14,14 rad/s
ζ = c/(2√(km)) = 23/(2·√(800·4)) = 0,2033

Sonuç

ζ = 0,2033

Cevap

ζ = 0,2033
35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: Q = 3,262

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Rezonans frekansı

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,002·4,7 × 10⁻⁷) = 32616 rad/s
f₀ = ω₀/(2π) = 5191 Hz

Kalite faktörü

BW = R/L = 20/0,002 = 10000 rad/s = 1592 Hz
Q = ω₀/BW = 32616/10000 = 3,262

Cevap

Q = 3,262
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: ω180 = 2,646 rad/s

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Faz kesişimi

(ω/1)·(ω/7) = 1 → ω180 = √(1·7) = 2,646 rad/s

Cevap

ω180 = 2,646 rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: N = 1

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Karakteristik polinom

s³ + 11s² + 30s − 5 = 0

Routh dizisi

s³: 1, 30
s²: 11, −5
s¹: 30,45
s⁰: −5

İlk sütundaki işaret değişimleri

1 → 11 → 30,45 → −5
N = 1

Cevap

N = 1

Pozitif geri besleme sabit katsayıyı negatif yapar: bir gerçel kutup her zaman sağ yarı düzleme geçer.

38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: K = 20,63

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Büyüklük koşulu

K = |s|·|s + 4|·|s + 8|

Noktada hesaplayın

K = 2,5·1,5·5,5 = 20,63

Cevap

K = 20,63

Kontrol: s = −2,5 noktasında s(s + 4)(s + 8) + K sıfırdır.

39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: K = 200

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

Gerekli hız sabiti

Kv = A/ess = 2/0,01 = 200

Kazanç

K = 1·Kv = 200

Cevap

K = 200

Büyük bir kazanç bu çevrimi çok az sönümlü yapar: ζ = 0,03536. Kompanzatörlerin kullanılma nedeni bu çelişkidir.

40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: %OS = 56,48 %

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

s(s + 4) + 25·5 = s² + 4s + 125

ωₙ ve ζ

ωₙ = √125 = 11,18 rad/s
ζ = 4/(2·11,18) = 0,1789

Aşım

%OS = 100·e−0,1789π/√(1 − 0,1789²) = 56,48 %

Cevap

%OS = 56,48 %

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical