FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 6 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​20 ΩB

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 10 VR1 = 6 ΩR2 = 3 ΩR3 = 5 ΩR4 = 20 Ω
Req = Ω
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 12 ΩIR1​R3​ = 30 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​12 ΩAR4​6 ΩBR6​12 Ω

Kaynağın verdiği ve R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 10 VR1 = 12 ΩR2 = 12 ΩR3 = 30 ΩR4 = 6 ΩR5 = 10 ΩR6 = 12 Ω
IR1 = A
3.Düğüm analiziOrta
R1​ = 20 ΩR3​ = 2 ΩIR3​+−V1​15 VR2​5 ΩAR4​3 ΩBIs​4 A

Düğüm analizi kullanarak ok yönünde R3 üzerinden geçen IR3 akımını bulun.

V1 = 15 VIs = 4 AR1 = 20 ΩR2 = 5 ΩR3 = 2 ΩR4 = 3 Ω
IR3 = A
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 8 ΩR2​ = 12 ΩR4​ = 4 Ω+−V1​9 VR3​8 ΩAR5​30 ΩBIs​2 A−+V2​15 V

Düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

V1 = 9 VIs = 2 AV2 = 15 VR1 = 8 ΩR2 = 12 ΩR3 = 8 ΩR4 = 4 ΩR5 = 30 Ω
VA = V
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 10 ΩIR1​R2​ = 12 Ω+−V1​12 VR3​15 ΩA+−V2​9 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 12 VV2 = 9 VR1 = 10 ΩR2 = 12 ΩR3 = 15 Ω
IR1 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 6 ΩR2​ = 25 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​6 VR4​2 ΩAR5​12 ΩB+−V2​24 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak I3 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 6 VV2 = 24 VR1 = 6 ΩR2 = 25 ΩR3 = 4 ΩR4 = 2 ΩR5 = 12 Ω
I3 = A
7.SüperpozisyonOrta
doğrusal devreVs​Is​IRL​

Doğrusal dirençli bir devrede bir Vs gerilim kaynağı ve bir Is akım kaynağı vardır. Bir yük direncinden geçen I akımı iki kez ölçülür: Vs = 12 V ve Is = 6 mA iken I = 22,2 mA; Vs = 8 V ve Is = 10 mA iken I = 13 mA. Vs = 8 V ve Is = 3 mA iken yük akımı I değerini bulun.

12 V, 6 mA → 22,2 mA8 V, 10 mA → 13 mAVs = 8 V, Is = 3 mA
I = mA
8.SüperpozisyonZor
R1​ = 25 ΩR2​ = 15 ΩR4​ = 8 Ω+−V1​9 VR3​6 ΩIR3​AIs​2,5 AB+−V2​?

R3 üzerinden geçen IR3 akımını sıfır yapan gerilim kaynağı V2 değerini (kutupları şekildeki gibi) bulun.

V1 = 9 VIs = 2,5 AR1 = 25 ΩR2 = 15 ΩR3 = 6 ΩR4 = 8 Ω
V2 = V
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 3 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​9 VR2​6 ΩAab

a–b uçlarından görülen Thévenin direnci Rth değerini bulun.

V1 = 9 VR1 = 3 ΩR2 = 6 ΩR3 = 3 Ω
Rth = Ω
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 3 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​24 VR2​4 ΩAIs​6 ABRL​3 ΩIL​

a–b arasına RL = 3 Ω yük bağlanmıştır. Devrenin geri kalanını Thévenin eşdeğeriyle değiştirin ve yük akımı IL değerini bulun.

V1 = 24 VIs = 6 AR1 = 3 ΩR2 = 4 ΩR3 = 4 ΩRL = 3 Ω
IL = A
11.RC ve RL geçici rejimOrta
+−Vs​10 Vt = 0R = 50 ΩL150 mHi(t)

Anahtar t = 0’da kapanmadan önce bobinden akım geçmez. Anahtar kapandıktan ne kadar sonra akım son değerinin %99’ine ulaşır? t değerini bulun.

Vs = 10 VR = 50 ΩL = 150 mH
t = ms
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​20 Vt = 0’da açılırR1​ = 6,8 kΩR2​ = 10 kΩC68 µF+−vC​

Anahtar uzun süredir kapalıdır, bu yüzden devre kararlı hâldedir. t = 0’da anahtar açılır. t = 500 ms anında kondansatör gerilimi vC değerini bulun.

Vs = 20 VR1 = 6,8 kΩR2 = 10 kΩC = 68 µFt = 500 ms
vC = V
13.AC empedans ve fazörlerOrta
10 V200 HzR = 60 ΩL = 200 mHC = 10 µFI

Seri bir RLC devresi 10 V (rms), 200 Hz bir kaynağa bağlı. Rms akım I değerini bulun.

V = 10 V (rms)f = 200 HzR = 60 ΩL = 200 mHC = 10 µF
I = A
14.AC empedans ve fazörlerZor
5 Vf0​R = 20 ΩL = 5 mHC = 4,7 µF

Seri bir RLC devresi, frekansı devrenin rezonans frekansına ayarlanmış 5 V (rms)’lik bir kaynakla sürülüyor. Bobin üzerindeki rms gerilim VL değerini bulun.

V = 5 V (rms)R = 20 ΩL = 5 mHC = 4,7 µF
VL = V
15.AC güç ve güç faktörüOrta
P = 22 kWQ = ?Sφ

Tek fazlı bir motor, 240 V bir kaynaktan 0,75 geri güç faktöründe 22 kW çekiyor. Çektiği reaktif güç Q değerini bulun.

P = 22 kWpf = 0,75V = 240 V
Q = kvar
16.AC güç ve güç faktörüZor
240 V50 Hzyük16 kW, 0,7C330 µFI

Tek fazlı bir yük 240 V, 50 Hz’lik bir kaynaktan 0,7 geri güç faktöründe 16 kW çekiyor. Yüke paralel olarak 330 µF’lık bir kondansatör bağlanıyor. Kaynağın gördüğü yeni güç faktörü cos φ değerini bulun.

P = 16 kWpf1 = 0,7V = 240 Vf = 50 HzC = 330 µF
cos φ =
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 415 VIL​ = ?M75 kW, η = 91%cos φ = 0,82

Üç fazlı bir asenkron motor tam yükte 75 kW mekanik çıkış gücü veriyor. Bu yükte verimi %91 ve güç faktörü 0,82 geri. Kaynağın fazlar arası gerilimi 415 V. Hat akımı IL değerini bulun.

Pout = 75 kWη = 91%cos φ = 0,82VL = 415 V
IL = A
18.Üç fazlı güçZor
P = 50 kWφ1​S1​Q2​QC​ = ?

Dengeli üç fazlı bir yük, 480 V (fazlar arası), 60 Hz bir kaynaktan 0,75 geri güç faktöründe 50 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,95 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatör grubunun sağlaması gereken toplam reaktif güç QC değerini kvar cinsinden bulun.

P = 50 kWpf1 = 0,75pf2 = 0,95VL = 480 Vf = 60 Hz
QC = kvar
19.TransformatörlerOrta
16 ΩN1​N2​2304 Ω

Çıkış direnci 2304 Ω olan bir yükselteç, ideal bir transformatör üzerinden 16 Ω’luk bir hoparlörü sürüyor. En büyük güç aktarımı için hoparlör yükseltece 2304 Ω olarak görünmelidir. Sarım oranı a = N₁/N₂ değerini bulun.

Rs = 2304 ΩRL = 16 Ω
a =
20.TransformatörlerZor
pf 0,925 kVA, η = 97,5%

Tek fazlı 25 kVA bir transformatörün demir kaybı 75 W’tır. Anma yükünde ve 0,9 geri güç faktöründe verimi %97,5’dir. Tam yükteki bakır kaybı Pcu,fl değerini watt cinsinden bulun.

S = 25 kVAPcore = 75 Wpf = 0,9η = 97,5%
Pcu,fl = W
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​Rf​ = 47 kΩR1​ = 22 kΩVin​ = −1,8 V

Op-amp idealdir ve ±15 V ile beslenir. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

Vin = −1,8 VR1 = 22 kΩRf = 47 kΩ
Vout = V
22.Op-amp devreleriZor
−+Vout​Rf​ = 10 kΩV1​ = 1,8 VR1​ = 2 kΩV2​ = 1 VR2​ = 22 kΩIf​

Toplayıcı yükselteç, ±15 V ile beslenen ideal bir op-amp kullanır. Geri besleme direncinden çıkışa doğru akan If akımını bulun.

V1 = 1,8 VV2 = 1 VR1 = 2 kΩR2 = 22 kΩRf = 10 kΩ
If = mA
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
RC​ = 1,2 kΩβ = 75VCC​ = 12 VRB​ = 1000 kΩ

β = 75 olan bir NPN transistör, VCC = 12 V kaynağından RB = 1000 kΩ baz direnciyle kutuplanmıştır. Kolektör direnci RC = 1,2 kΩ ve emetör topraklıdır. VBE = 0,7 V alın ve transistörün aktif bölgede olduğunu varsayın. Kolektör–emetör gerilimi VCE değerini bulun.

VCC = 12 VRB = 1000 kΩRC = 1,2 kΩβ = 75VBE = 0,7 V
VCE = V
24.Diyotlar ve transistörlerZor
RC​ = 150 Ωβ = 100VCC​ = 5 V3,3 VRB​ = ?

β = 100 olan bir NPN transistör, VCC = 5 V ile kolektörü arasına bağlı 150 Ω değerindeki bir yük direncini anahtarlıyor. Emetör topraklıdır. Baz, 3,3 V’luk bir lojik çıkıştan RB baz direnci üzerinden sürülüyor. VBE = 0,7 V ve VCE(sat) = 0,2 V alın. Güvenilir anahtarlama için baz akımını doyum için gereken en küçük değerin 3 katı olacak şekilde tasarlayın. RB değerini kΩ cinsinden bulun.

VCC = 5 VRC = 150 Ωβ = 100Vin = 3,3 VVBE = 0,7 VVCE(sat) = 0,2 Vaşırı sürme = 3
RB = kΩ
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen0−12806403201608040201

Bitleri, 8 bitlik ikiye tümleyende −47 saklayacak şekilde ayarlayın. İşaretsiz bir sayı olarak okunduğunda desenin değeri U nedir?

N = −478 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
ayarlamak için bitlere tıklayın012806403201608040201

Bitleri 1001 0110 XOR 0100 0100 işleminin 8 bitlik sonucuna ayarlayın. Sonucun onluk değeri R nedir?

1001 0110XOR0100 0100
R =
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
MUX1I0​0I1​CI2​C′I3​ABS1​S0​F

Bir 4’ten 1’e çoklayıcının seçme girişleri S₁ = A ve S₀ = B, veri girişleri I₀ = 1, I₁ = 0, I₂ = C, I₃ = C′’e bağlanmıştır. A, B ve C girişlerinin 8 birleşiminden kaçında F = 1 olur? N değerini bulun.

I₀ = 1I₁ = 0I₂ = CI₃ = C′
N =
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
TQ0​Q0​TQ1​Q1​TQ2​Q2​TQ3​Q3​CLKMOD-11

Eşzamanlı bir mod-11 sayıcı 0, 1, …, 10 sayar ve sonra 0’a döner. 3 değerinden başlar. 15 saat darbesinden sonra hangi sayıyı, Q, (ondalık olarak) gösterir?

Q0 = 315N = 11
Q =
29.Laplace dönüşümleriOrta
t (s)f(t)t = 0,1f(0,1) = ?

F(s) = (6s + 32)/(s² + 10s + 25) için f(t)’yi bulun ve f(0,1) değerini hesaplayın.

F(s) = (6s + 32)/(s² + 10s + 25)t = 0,1 s
f(0.1) =
30.Laplace dönüşümleriZor
ReIm−2−4−6−8−10−12−14−16

Bir sistem y″ + 10y′ + 24y = u′ + 15u diferansiyel denklemiyle tanımlanıyor; girişi u(t), çıkışı y(t). Transfer fonksiyonunu G(s) = Y(s)/U(s) (sıfır başlangıç koşulları) bulun ve darbe yanıtı g(t)’yi t = 0,2 s anında hesaplayın. g(0,2) değerini bulun.

y″ + 10y′ + 24y = u′ + 15ut = 0,2 s
g(0.2) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+9K+1s + 1G(s)C(s)5H₁−−

G(s) = 1/(s + 1) sisteminin H₁ = 5 kazançlı bir iç (minör) negatif geri besleme çevrimi vardır. K = 9 denetleyici kazancı ve dış birim negatif geri besleme çevrimi sistemi kapatır. Kapalı çevrim kutbunu p bulun.

G(s) = 1/(s + 1)H₁ = 5K = 9
p =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+13denetleyici+D(s)+4s + 8sistemC(s)−

K = 13 oransal denetleyici, G(s) = 4/(s + 8) sistemini birim negatif geri besleme çevriminde sürüyor. Bir bozucu D sistem girişine girer (denetleyici çıkışına eklenir). 2 büyüklüğünde bir referans basamağı ve 2 büyüklüğünde bir bozucu basamağı birlikte uygulanıyor. Kararlı hal çıkışını css bulun.

K = 13G(s) = 4/(s + 8)D = 2R = 2
css =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)2

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 170/(s² + 4s + 85)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Doğal frekansı ωn rad/s cinsinden bulun.

G(s) = 170/(s² + 4s + 85)
ωn = rad/s
34.Basamak yanıtıZor
t (s)y(t)110 %

Sıfırı olmayan ikinci dereceden bir sistemin basamak yanıtı %10 aşım yapmalıdır. Sönüm oranını ζ bulun.

%OS = 10 %
ζ =
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
vin​L = 1 mHC = 0,47 µFR = 5 Ωvout​

Gösterilen seri RLC bant geçiren filtrede çıkış R = 5 Ω üzerinden alınır, L = 1 mH ve C = 0,47 µF ile. Kalite faktörünü Q bulun.

R = 5 ΩL = 1 mHC = 0,47 µF
Q =
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−80−60−40−2002040ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−270−180−900ω180​

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = 172/(s(s + 9)(s + 10))’dır. Kazanç payını GM dB cinsinden bulun.

L(s) = 172/(s(s + 9)(s + 10))
GM = dB
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+K1(s + 1)(s + 3)(s + 5)C(s)−

Birim geri beslemeli bir çevrimde L(s) = K/((s + 1)(s + 3)(s + 5)) ve K > 0’dır. Kapalı çevrimin kararlı olduğu en büyük kazancı (Kmax) bulun.

L(s) = K/((s + 1)(s + 3)(s + 5))
Kmax =
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−1−2−3−4−5−6−7−8−9−101j1j2

Birim geri beslemeli bir çevrimde L(s) = K/(s(s + 8)(s + 6))’dır. Kök yer eğrisinin asimptotlarının gerçel ekseni kestiği noktayı (σa) bulun.

L(s) = K/(s(s + 8)(s + 6))
σa =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
R(s)+K = 1955s + 1C(s)−

G(s) = 5/(5s + 1) prosesi, birim geri beslemeli bir çevrimde K = 19 orantılı kazancıyla denetlenmektedir. Bir basamak için kalıcı durum hatasını (ess), basamak büyüklüğünün yüzdesi olarak bulun.

G(s) = 5/(5s + 1)K = 19
ess = %
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+Kp​ + Ki​/s1s + 1C(s)−

C(s) = Kp + Ki/s PI denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 1/(s + 1) sistemini sürmektedir. Kapalı çevrim ωₙ = 5 rad/s ve ζ = 0,7 değerlerine sahip olmalıdır. Orantılı kazancı (Kp) bulun.

G(s) = 1/(s + 1)ωₙ = 5 rad/sζ = 0,7
Kp =

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 8,679 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 6 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​20 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 5 + 20 = 25 Ω
R2 ∥ 25 = 3·25/(3+25) = 2,679 Ω
Req = R1 + 2,679 = 6 + 2,679 = 8,679 Ω

Cevap

Req = 8,679 Ω
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR1 = 0,4781 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 12 ΩR3​ = 30 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​12 ΩAR4​6 ΩBR6​12 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 10 + 12 = 22 Ω
R4 ∥ 22 = 4,714 Ω
R3 + 4,714 = 34,71 Ω
R2 ∥ 34,71 = 8,917 Ω
Req = R1 + 8,917 = 12 + 8,917 = 20,92 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 10/20,92 = 0,4781 A

Cevap

IR1 = 0,4781 A
3.Düğüm analizi

Cevap: IR3 = −1 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 20 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​15 VR2​5 ΩAR4​3 ΩBIs​4 A

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 15 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R2 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R3 = 0
VA/5 + (VA − 15)/20 + (VA − VB)/2 = 0
0,75·VA − 0,5·VB = 0,75

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R4 + (VB − VA)/R3 = Is
VB/3 + (VB − VA)/2 = 4
−0,5·VA + 0,8333·VB = 4

Çözün

Δ = (0,75)(0,8333) − (−0,5)(−0,5) = 0,375
VA = Δ1/Δ = 2,625/0,375 = 7 V
VB = Δ2/Δ = 3,375/0,375 = 9 V

Cevap

IR3 = (VA − VB)/R3 = (7 − 9)/2 = −1 A
4.Düğüm analizi

Cevap: VA = 2,313 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 8 ΩR2​ = 12 ΩR4​ = 4 Ω+−V1​9 VR3​8 ΩAR5​30 ΩBIs​2 A−+V2​15 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 9 V, V2 = −15 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/8 + (VA − 9)/8 + (VA − VB)/12 = 0
0,3333·VA − 0,08333·VB = 1,125

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/30 + (VB − VA)/12 + (VB − (−15))/4 = 2
−0,08333·VA + 0,3667·VB = −1,75

Çözün

Δ = (0,3333)(0,3667) − (−0,08333)(−0,08333) = 0,1153
VA = Δ1/Δ = 0,2667/0,1153 = 2,313 V
VB = Δ2/Δ = −0,4896/0,1153 = −4,247 V

Cevap

VA = 2,313 V
5.Çevre analizi

Cevap: IR1 = 0,42 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 10 ΩR2​ = 12 Ω+−V1​12 VR3​15 ΩA+−V2​9 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
10·I1 + 15(I1 − I2) = 12
25·I1 − 15·I2 = 12

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
12·I2 + 15(I2 − I1) = (−9)
−15·I1 + 27·I2 = −9

Çözün

Δ = (25)(27) − (−15)(−15) = 450
I1 = Δ1/Δ = 189/450 = 0,42 A
I2 = Δ2/Δ = −45/450 = −0,1 A

Cevap

IR1 = I1 = 0,42 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: I3 = −1,919 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 6 ΩR2​ = 25 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​6 VR4​2 ΩAR5​12 ΩB+−V2​24 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
6·I1 + 2(I1 − I2) = 6
8·I1 − 2·I2 = 6

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
25·I2 + 2(I2 − I1) + 12(I2 − I3) = 0
−2·I1 + 39·I2 − 12·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
4·I3 + 12(I3 − I2) = (−24)
−12·I2 + 16·I3 = −24

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 3776
I1 = Δ1/Δ = 2304/3776 = 0,6102 A
I2 = Δ2/Δ = −2112/3776 = −0,5593 A
I3 = Δ3/Δ = −7248/3776 = −1,919 A

Cevap

I3 = −1,919 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: I = 15,1 mA

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

Yanıtı katkıların toplamı olarak yazın

Her katkı kendi kaynağıyla orantılıdır; sabit yalnızca dirençlere bağlıdır.

I = k₁·Vs + k₂·Is
12·k₁ + 6·k₂ = 22,2
8·k₁ + 10·k₂ = 13

Sabitleri çözün

Δ = (12)(10) − (6)(8) = 72
k₁ = Δ1/Δ = 144/72 = 2
k₂ = Δ2/Δ = −21,6/72 = −0,3
k₁ = 2 mA/V, k₂ = −0,3

Yeni akımı hesaplayın

I = 2·8 + (−0,3)·3 = 15,1 mA

Cevap

I = 15,1 mA
8.Süperpozisyon

Cevap: V2 = 11,72 V

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 25 ΩR2​ = 15 ΩR4​ = 8 Ω+−V1​9 VR3​6 ΩAAÇIKBKISA DEVRE

Durum 1 · tek başına V1

V₂ kısa devre, Iₛ açık devre olur. A’dan bakıldığında R₃, seri R₂+R₄ çifti ile paraleldir.

R3 ∥ (R2+R4) = 6 ∥ 23 = 4,759 Ω
VA = 9·4,759/(25+4,759) = 1,439 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 1,439·8/23 = 0,5006 V
R1​ = 25 ΩR2​ = 15 ΩR4​ = 8 ΩKISA DEVRER3​6 ΩAIs​2,5 ABKISA DEVRE

Durum 2 · tek başına Is

İki gerilim kaynağı da kısa devre olur. Iₛ, B’de R₄ (artık toprağa) ile R₁ ∥ R₃’e seri bağlı R₂ arasında bölünür. Iₛ’nin oku aşağı, düğümünden uzağa doğru gösterir, bu yüzden Iₛ o düğümden akım çeker: terimi eksi işaretle girer.

R1 ∥ R3 = 4,839 Ω, dolayısıyla sol yol R2+4,839 = 19,84 Ω
Req = R4 ∥ 19,84 = 5,701 Ω
VB = −Is·Req = −2,5·5,701 = −14,25 V
VA = VB·4,839/19,84 = −3,476 V

Durum 3 · tek başına V2, volt başına

V₁ kısa devre, Iₛ açık devre olur. R₁ ∥ R₃ A’dan başlar ve R₂ ile seri olarak B’ye döner.

R1 ∥ R3 = 4,839 Ω
VA‴ = V2·4,839/(8 + 15 + 4,839) = 0,1738·V2

VA’yı sıfıra eşitleyin

VA = 0 iken R₃ üzerinde gerilim yoktur, bu yüzden akımı sıfırdır.

VA′ + VA″ + VA‴ = 1,439 + (−3,476) + 0,1738·V2 = 0
V2 = 2,037/0,1738 = 11,72 V

Cevap

V2 = 11,72 V
9.Thévenin ve Norton

Cevap: Rth = 5 Ω

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 3 ΩR3​ = 3 ΩKISA DEVRER2​6 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 3·6/(3+6) = 2 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 2 + 3 = 5 Ω
10.Thévenin ve Norton

Cevap: IL = 5,508 A

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 3 ΩR3​ = 4 ΩKISA DEVRER2​4 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 3·4/(3+4) = 1,714 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 1,714 + 4 = 5,714 Ω
R1​ = 3 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​24 VR2​4 ΩAIs​6 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 13,71 + 6·1,714 = 24 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 24 + 6·4 = 48 V
Rth​ = 5,714 Ω+−Vth​48 VRL​3 ΩIL​

Yükü Thévenin eşdeğerine bağlayın

Thévenin kaynağı ve seri R_th, a–b’de özgün devreyle tamamen aynı davranır; bu yüzden yük basit bir seri çevre görür.

IL = Vth/(Rth + RL) = 48/(5,714 + 3) = 5,508 A
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: t = 13,82 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti ve son akım

Anahtar kapandıktan uzun süre sonra bobin kısa devre gibi davranır; bu yüzden son akımı yalnızca R belirler.

τ = L/R = 150 mH / 50 Ω = 3 ms
i(∞) = Vs/R = 10/50 = 0,2 A

Zaman için çözün

0,99 = 1 − e−t/τ → t = −τ·ln(1 − 0,99)
t = −3·ln(0,01) = 13,82 ms

Cevap

t = 13,82 ms
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: vC = 5,707 V

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Başlangıçtaki kondansatör gerilimi

Kararlı hâlde kondansatör açık devredir, bu yüzden R₁ ve R₂ bir gerilim bölücü oluşturur. Anahtar açıldığında kondansatör gerilimi sıçrayamaz.

vC(0) = 20·10/(6,8 + 10) = 11,9 V

Anahtar açıldıktan sonraki zaman sabiti

τ = R2·C = 10·68 = 680 ms

Boşalma

vC(t) = 11,9·e−500/680 = 5,707 V

Cevap

vC = 5,707 V
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,05497 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·200 = 1257 rad/s
XL = ωL = 1257·0,2 = 251,3 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(1257·10·10⁻⁶) = 79,58 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(60² + (171,7)²) = 181,9 Ω

Akım

Seri devrenin her elemanından aynı akım geçer.

I = V/|Z| = 10/181,9 = 0,05497 A

Cevap

I = 0,05497 A
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: VL = 8,154 V

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Rezonans

Rezonansta reaktanslar birbirini götürür, bu yüzden empedans yalnızca R’dir.

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,005·4,7·10⁻⁶) = 6523 rad/s
I = V/R = 5/20 = 0,25 A

Bobin üzerindeki gerilim

XL = ω₀L = 6523·0,005 = 32,62 Ω
VL = I·XL = 0,25·32,62 = 8,154 V

Cevap

VL = 8,154 V

Bu, kaynak geriliminin Q = 1,631 katıdır.

15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: Q = 19,4 kvar

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Açı

φ = arccos(0,75) = 41,41°, tan φ = 0,8819

Reaktif güç

Q = P·tan φ = 22·0,8819 = 19,4 kvar

Cevap

Q = 19,4 kvar
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: cos φ = 0,8396

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç P değişmez; yalnızca şebekeden çekilen reaktif güç değişir.

Q1 = 16·tan(arccos 0,7) = 16,32 kvar
QC = V²·2πf·C = 240²·2π·50·330·10⁻⁶ = 5972 var = 5,972 kvar
Q2 = 16,32 − 5,972 = 10,35 kvar

Yeni görünür güç

S2 = √(16² + 10,35²) = 19,06 kVA

Yeni güç faktörü

cos φ = P/S2 = 16/19,06 = 0,8396

Cevap

cos φ = 0,8396
17.Üç fazlı güç

Cevap: IL = 139,8 A

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Elektriksel giriş gücü

Pin = Pout/η = 75/0,91 = 82,42 kW

Hat akımı

IL = Pin/(√3·VL·cos φ) = 82418/(√3·415·0,82) = 139,8 A

Cevap

IL = 139,8 A
18.Üç fazlı güç

Cevap: QC = 27,66 kvar

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 50·tan(acos 0,75) = 50·0,8819 = 44,1 kvar
Q2 = 50·tan(acos 0,95) = 50·0,3287 = 16,43 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 27,66 kvar

Cevap

QC = 27,66 kvar
19.Transformatörler

Cevap: a = 12

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Aktarılmış yükü eşleyin

a²·16 = 2304
a = √(2304/16) = √144 = 12

Cevap

a = 12
20.Transformatörler

Cevap: Pcu,fl = 501,9 W

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Çıkış ve giriş gücü

Pout = 25·0,9 = 22,5 kW
Pin = 22500/0,975 = 23077 W

Toplam ve bakır kayıpları

Ploss = 23077 − 22500 = 576,9 W
Pcu,fl = 576,9 − 75 = 501,9 W

Cevap

Pcu,fl = 501,9 W
21.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = −5,645 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Eviren giriş girişi izler

V₋ = V₊ = −1,8 V
I = V₋/R1 = −1,8/22 = −0,08182 mA

Çıkış gerilimi

R₁’deki akım Rf’den de geçer.

Vout = V₋ + I·Rf = −1,8 + (−0,08182)·47 = −5,645 V

Cevap

Vout = −5,645 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: If = 0,9455 mA

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Giriş akımları

V₋ = 0, bu yüzden her giriş direncinin üzerinde kendi giriş geriliminin tamamı vardır.

I1 = V1/R1 = 1,8/2 = 0,9 mA
I2 = V2/R2 = 1/22 = 0,04545 mA
If = I1 + I2 = 0,9455 mA

Cevap

If = 0,9455 mA
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: VCE = 10,98 V

BJT çalışma noktası: aktif bölgede VBE = 0,7 V, IC = β·IB ve IE = (β + 1)·IB. KGY ile baz çevresinden IB’yi, sonra IC’yi, sonra kolektör–emetör çevresinden VCE’yi bulun. Bazdaki bir gerilim bölücü Thévenin eşdeğeriyle değiştirilir: VTH = VCC·R₂/(R₁ + R₂), RTH = R₁∥R₂; emetör direnci baz çevresinde (β + 1) kat büyük görünür.

Baz akımı

IB = (VCC − VBE)/RB = (12 − 0,7)/1000 kΩ = 11,3 µA

Kolektör akımı

IC = β·IB = 75·11,3 µA = 0,8475 mA

Kolektör–emetör gerilimi

VCE = 12 − 0,8475 mA·1,2 kΩ = 10,98 V

Cevap

VCE = 10,98 V
24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: RB = 2,708 kΩ

Anahtar olarak BJT: bir yükü tamamen açmak için transistör doyuma sürülür; doyumda VCE = VCE(sat) olur ve kolektör akımını yük belirler: IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC. Doyum için en az IB = IC(sat)/β gerekir. Baz akımı daha küçükse transistör aktif kalır ve IC = β·IB olur.

Doyumdaki kolektör akımı

IC(sat) = (5 − 0,2)/150 = 32 mA

En küçük baz akımı

IB(min) = IC(sat)/β = 32/100 = 320 µA

Tasarım baz akımı

IB = 3·320 µA = 960 µA

Baz direnci

RB = (3,3 − 0,7)/IB = 2,6 V/0,96 mA = 2,708 kΩ

Cevap

RB = 2,708 kΩ
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 209

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

47 = 0010 1111
tersine çevrilmiş: 1101 0000
+1 → 1101 0001

İşaretsiz okuyun

1101 0001₂ = 256 − 47 = 209

Cevap

U = 209
26.Sayı sistemleri

Cevap: R = 210

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Bit bit

XOR iki bit farklı olduğunda 1 verir.

1001 0110
XOR 0100 0100
= 1101 0010

Sonucun değeri

1101 0010₂ = 210

Cevap

R = 210
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 4

Çoklayıcı (multiplexer): 2ⁿ’den 1’e bir çoklayıcı veri girişlerinden birini çıkışa iletir; ikilik sayı olarak okunan seçme hatları hangisinin seçileceğini belirler. S₁S₀ = AB seçmeli 4’ten 1’e bir MUX için F = A′B′·I₀ + A′B·I₁ + AB′·I₂ + AB·I₃. Veri girişlerini 0, 1, C ya da C′’ye bağlamak MUX’un A, B ve C’nin herhangi bir fonksiyonunu üretmesini sağlar; bu, tek bir yongayla mantık kurmanın yaygın bir yoludur.

Çıkış ifadesi

F = A′B′ + AB′C + ABC′

F = 1 olan satırlar

ABC = 000, 001, 101, 110
N = 4

Cevap

N = 4
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: Q = 7

Flip-floplar ve sayıcılar: bir flip-flop yalnızca saatin etkin kenarında değişir. D girişini kopyalar (Q⁺ = D); T, T = 1 iken tersler; JK, 00 için tutar, 01 için sıfırlar, 10 için kurar, 11 için tersler. n bitlik bir ikilik sayıcının 2ⁿ durumu vardır ve 2ⁿ modunda sayar; mod-N sayıcı 0, 1, …, N − 1 sayıp 0’a döner ve 2ⁿ ≥ N olan en küçük n kadar flip-flop gerektirir. Bir dalgacık (ripple) sayıcının her aşaması frekansı yarıya indirir; bu yüzden mod-N sayıcının son çıkışı fclk/N ile çalışır. n flip-flopluk bir Johnson sayıcının 2n durumu, bir halka sayıcının n durumu vardır.

Tam çevrimler

Her 11 darbe sayıcıyı aynı duruma geri getirir.

15 = 1·11 + 4

Kalan darbelerden sonraki sayı

Q = (3 + 4) mod 11 = 7
Q = 0111₂

Cevap

Q = 7
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: f(0.1) = 3,76

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Paydayı çarpanlarına ayırın

s² + 10s + 25 = (s + 5)²

Kısmi kesirler

6s + 32 = 6(s + 5) + 2
F(s) = 6/(s + 5) + 2/(s + 5)²

Ters dönüşüm

f(t) = 6·e−5t + 2·t·e−5t
f(0,1) = (6 + 2·0,1)·e−5·0,1 = 3,76

Cevap

f(0,1) = 3,76
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: g(0.2) = 1,116

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Transfer fonksiyonu

G(s) = Y(s)/U(s) = (s + 15)/(s² + 10s + 24)

Kısmi kesirler

s² + 10s + 24 = (s + 4)(s + 6)
A = 5,5, B = −4,5

Darbe yanıtı

g(t) = 5,5·e−4t − 4,5·e−6t
g(0,2) = 1,116

Cevap

g(0,2) = 1,116
31.Blok diyagramlar

Cevap: p = −15

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

İç çevrim

Gᵢ = G/(1 + G·H₁) = 1/(s + 1 + 1·5) = 1/(s + 6)

Dış çevrim

T(s) = K·Gᵢ/(1 + K·Gᵢ) = 9/(s + 6 + 9) = 9/(s + 15)

Sonuç

p = −15

Cevap

p = −15
32.Blok diyagramlar

Cevap: css = 1,867

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Transfer fonksiyonları

C/D = G/(1 + K·G) = 4/(s + 8 + 52)
C/R = K·G/(1 + K·G) = 52/(s + 8 + 52)

Kararlı hâl

css = 2·52/60 + 2·4/60 = 1,867

Cevap

css = 1,867

Daha büyük K bozucunun etkisini azaltır, ama oransal denetleyiciyle asla sıfıra indirmez.

33.Basamak yanıtı

Cevap: ωn = 9,22 rad/s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 85 → ωₙ = 9,22 rad/s
2ζωₙ = 4 → ζ = 4/(2·9,22) = 0,2169

Sonuç

ωₙ = 9,22 rad/s

Cevap

ωn = 9,22 rad/s
34.Basamak yanıtı

Cevap: ζ = 0,5912

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Sönüm oranı

ζ = −ln(0,1)/√(π² + ln²(0,1)) = 2,303/√(9,87 + 5,302) = 0,5912

Cevap

ζ = 0,5912
35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: Q = 9,225

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Rezonans frekansı

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,001·4,7 × 10⁻⁷) = 46127 rad/s
f₀ = ω₀/(2π) = 7341 Hz

Kalite faktörü

BW = R/L = 5/0,001 = 5000 rad/s = 795,8 Hz
Q = ω₀/BW = 46127/5000 = 9,225

Cevap

Q = 9,225
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: GM = 19,95 dB

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Faz kesişimi

(ω/9)·(ω/10) = 1 → ω180 = √(9·10) = 9,487 rad/s

Faz kesişimindeki genlik

|L(jω180)| = K/(ω·√(ω² + 81)·√(ω² + 100)) = K/(9·10·(9 + 10)) = K/1710

Kazanç payı

GM = 20·log₁₀(1710/172) = 19,95 dB

Cevap

GM = 19,95 dB
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: Kmax = 192

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Karakteristik polinom

s³ + 9s² + 23s + 15 + K = 0

Routh dizisi

s³: 1, 23
s²: 9, 15 + K
s¹: (9·23 − 15 − K)/9
s⁰: 15 + K

Koşul

s¹ elemanı pozitif kalmalıdır.

K < 9·23 − 15 = 192

Cevap

Kmax = 192

Sınırda çevrim ω = √23 = 4,796 rad/s ile salınır.

38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: σa = −4,667

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Kutuplar ve sıfırlar

kutup: 0, −8, −6
n − m = 3 − 0 = 3

Ağırlık merkezi

σa = (−14)/3 = −4,667

Cevap

σa = −4,667

3 asimptot, ağırlık merkezinden 60°, 180°, 300° açılarıyla çıkar.

39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: ess = 1,042 %

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

Konum sabiti

Kp = 19·5 = 95

Basamak hatası

ess = 100/(1 + 95) = 1,042 %

Cevap

ess = 1,042 %
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: Kp = 6

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

1 + C(s)G(s) = 0, s(s + 1) ile çarpılmış hâlde.

s² + (1 + 1Kp)s + 1Ki

Hedef polinom

s² + 2·0,7·5s + 5² = s² + 7s + 25

Katsayıları eşleştirin

1 + 1Kp = 7 → Kp = 6

Cevap

Kp = 6

İntegral terimi çevrimi 1 tipi yapar; bu yüzden basamak kalıcı durum hatası olmadan izlenir.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical