FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 12 ΩIR1​R3​ = 12 Ω+−V1​6 VR2​3 ΩAR4​8 ΩB

Kaynağın verdiği ve R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 6 VR1 = 12 ΩR2 = 3 ΩR3 = 12 ΩR4 = 8 Ω
IR1 = A
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 2 ΩR3​ = 3 ΩR5​ = 3 Ω+−V1​12 VR2​2 ΩAR4​4 ΩBR6​20 Ω

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 12 VR1 = 2 ΩR2 = 2 ΩR3 = 3 ΩR4 = 4 ΩR5 = 3 ΩR6 = 20 Ω
Req = Ω
3.Düğüm analiziOrta
R1​2 Ω+−V1​18 VR2​10 Ω+−V2​6 VR3​15 Ω+−V3​10 VI3​A

Şekildeki gibi A düğümü ile toprak arasına üç kol bağlıdır. Düğüm analizi kullanarak 3 kolunda ok yönünde yukarı, A düğümüne doğru akan I3 akımını bulun.

V1 = 18 VR1 = 2 ΩV2 = 6 VR2 = 10 ΩV3 = 10 VR3 = 15 Ω
I3 = A
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 5 ΩR2​ = 8 ΩR4​ = 25 Ω+−V1​30 VR3​4 ΩAR5​15 ΩBIs​1 A−+V2​12 V

Düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

V1 = 30 VIs = 1 AV2 = 12 VR1 = 5 ΩR2 = 8 ΩR3 = 4 ΩR4 = 25 ΩR5 = 15 Ω
VA = V
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 12 ΩR2​ = 6 Ω+−V1​6 VR3​3 ΩA+−V2​12 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak I2 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 6 VV2 = 12 VR1 = 12 ΩR2 = 6 ΩR3 = 3 Ω
I2 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 10 ΩR2​ = 10 ΩIR2​R3​ = 3 Ω+−V1​36 VR4​25 ΩAR5​30 ΩB+−V2​9 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 36 VV2 = 9 VR1 = 10 ΩR2 = 10 ΩR3 = 3 ΩR4 = 25 ΩR5 = 30 Ω
IR2 = A
7.SüperpozisyonOrta
R1​ = 15 ΩR3​ = 2 ΩIR3​+−V1​12 VR2​10 ΩAR4​6 ΩBIs​?

R3 üzerinden geçen IR3 akımını sıfır yapan akım kaynağı Is değerini (yönü şekildeki gibi) bulun.

V1 = 12 VR1 = 15 ΩR2 = 10 ΩR3 = 2 ΩR4 = 6 Ω
Is = A
8.SüperpozisyonZor
R1​ = 12 ΩR2​ = 25 Ω+−VR2​R4​ = 4 Ω+−V1​18 VR3​12 ΩAIs​5 AB+−V2​10 V

Süperpozisyon kullanarak gösterilen polaritede R2 üzerindeki VR2 gerilimini bulun.

V1 = 18 VIs = 5 AV2 = 10 VR1 = 12 ΩR2 = 25 ΩR3 = 12 ΩR4 = 4 Ω
VR2 = V
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 20 ΩR3​ = 15 Ω+−V1​15 VR2​15 ΩARL​10 ΩIL​B

a–b arasına RL = 10 Ω yük bağlanmıştır. Devrenin geri kalanını Thévenin eşdeğeriyle değiştirin ve yük akımı IL değerini bulun.

V1 = 15 VR1 = 20 ΩR2 = 15 ΩR3 = 15 ΩRL = 10 Ω
IL = A
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 10 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​24 VR2​30 ΩAIs​1 ABab

a–b uçlarından görülen Thévenin gerilimi Vth değerini bulun.

V1 = 24 VIs = 1 AR1 = 10 ΩR2 = 30 ΩR3 = 2 Ω
Vth = V
11.RC ve RL geçici rejimOrta
R = 22 Ωt = 0L47 mHi(t)

Bobin 2 A’lik sabit bir akım taşıyor. t = 0’da anahtar devreyi R üzerinden kapatır ve kaynak çıkarılır, böylece bobin akımı R üzerinden azalır. Akımın 0,4 A’e düşmesi ne kadar sürer? t değerini bulun.

i(0) = 2 AR = 22 ΩL = 47 mH
t = ms
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​5 Vt = 0R = 3,3 kΩC22 µF+−vC​vC​(0) = 6 V

Anahtar t = 0’da kapanmadan hemen önce kondansatörde gösterilen polaritede 6 V vardır. vC değerinin 5,6 V’a ulaşması ne kadar sürer? t değerini bulun.

Vs = 5 VR = 3,3 kΩC = 22 µFvC(0) = 6 V
t = ms
13.AC empedans ve fazörlerOrta
100 V100 HzR = 15 ΩL = 100 mHC = 10 µFI

Seri bir RLC devresi 100 V (rms), 100 Hz bir kaynağa bağlı. Rms akım I değerini bulun.

V = 100 V (rms)f = 100 HzR = 15 ΩL = 100 mHC = 10 µF
I = A
14.AC empedans ve fazörlerZor
24 V100 HzR1​ = 25 ΩR2​ = 40 ΩC = 22 µFI

Bir R1 direnci, R2 ile bir C kondansatörünün paralel birleşimine seri bağlıdır ve 24 V (rms), 100 Hz’lik bir kaynağın uçlarına bağlanmıştır. Rms akım I değerini bulun.

V = 24 V (rms)f = 100 HzR1 = 25 ΩR2 = 40 ΩC = 22 µF
I = A
15.AC güç ve güç faktörüOrta
P = 33 kWQ = ?Sφ

Tek fazlı bir motor, 230 V bir kaynaktan 0,85 geri güç faktöründe 33 kW çekiyor. Çektiği reaktif güç Q değerini bulun.

P = 33 kWpf = 0,85V = 230 V
Q = kvar
16.AC güç ve güç faktörüZor
P1​ = 32 kWQ1​S1​φ

150 kVA’lık tek fazlı bir transformatör 0,6 geri güç faktöründe 32 kW’lık bir yükü besliyor. Transformatör kVA değerine ulaşmadan önce dirençsel (birim güç faktörlü) yük olarak ne kadar ek aktif güç ΔP eklenebilir?

Smax = 150 kVAP1 = 32 kWpf1 = 0,6
ΔP = kW
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 415 VIL​ = ?M7,5 kW, η = 88%cos φ = 0,85

Üç fazlı bir asenkron motor tam yükte 7,5 kW mekanik çıkış gücü veriyor. Bu yükte verimi %88 ve güç faktörü 0,85 geri. Kaynağın fazlar arası gerilimi 415 V. Hat akımı IL değerini bulun.

Pout = 7,5 kWη = 88%cos φ = 0,85VL = 415 V
IL = A
18.Üç fazlı güçZor
P = 80 kWφ1​S1​Q2​QC​

Dengeli üç fazlı bir yük, 480 V (fazlar arası), 60 Hz bir kaynaktan 0,8 geri güç faktöründe 80 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,98 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatörler Y bağlıdır. Her kondansatörün kapasitansı Cph değerini µF cinsinden bulun.

P = 80 kWpf1 = 0,8pf2 = 0,98VL = 480 Vf = 60 Hz
Cph = µF
19.TransformatörlerOrta
2 Ω61

Sarım oranı N₁:N₂ = 6:1 olan ideal bir transformatörün sekonder sargısının uçlarına 2 Ω’luk bir direnç bağlanmıştır. Primer sargıdan bakıldığında görülen direnç R1′ değerini bulun.

N1:N2 = 6:1RL = 2 Ω
R1′ = Ω
20.TransformatörlerZor
pf 0,9550 kVA, η = 98,5%

Tek fazlı 50 kVA bir transformatörün demir kaybı 400 W’tır. Anma yükünde ve 0,95 geri güç faktöründe verimi %98,5’dir. Tam yükteki bakır kaybı Pcu,fl değerini watt cinsinden bulun.

S = 50 kVAPcore = 400 Wpf = 0,95η = 98,5%
Pcu,fl = W
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​Rf​ = ?R1​ = 4,7 kΩVin​

Bu evirmeyen yükseltecin gerilim kazancını 25 yapan geri besleme direnci Rf değerini seçin.

R1 = 4,7 kΩAv = 25
Rf = kΩ
22.Op-amp devreleriZor
Vin​V1​Vout​kademe 1: evirenR1​ = 100 kΩRf1​ = 100 kΩkademe 2: evirmeyenR2​ = 47 kΩRf2​ = 2 kΩ

İki ideal op-amp kademesi kaskat bağlanmıştır: bir eviren yükselteç (R1, Rf1) ve ardından bir evirmeyen yükselteç (toprağa R2, geri beslemede Rf2). İkisi de ±15 V ile beslenir. Giriş Vin = −0,6 V’tur. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

R1 = 100 kΩRf1 = 100 kΩR2 = 47 kΩRf2 = 2 kΩVin = −0,6 V
Vout = V
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
RC​ = 2,7 kΩβ = 120IC​ = ?VCC​ = 9 VRB​ = 680 kΩ

β = 120 olan bir NPN transistör, VCC = 9 V kaynağından RB = 680 kΩ baz direnciyle kutuplanmıştır. Kolektör direnci RC = 2,7 kΩ ve emetör topraklıdır. VBE = 0,7 V alın ve transistörün aktif bölgede olduğunu varsayın. Kolektör akımı IC değerini mA cinsinden bulun.

VCC = 9 VRB = 680 kΩRC = 2,7 kΩβ = 120VBE = 0,7 V
IC = mA
24.Diyotlar ve transistörlerZor
RC​ = 220 Ωβ = 150VCC​ = 12 V3,3 VRB​ = ?

β = 150 olan bir NPN transistör, VCC = 12 V ile kolektörü arasına bağlı 220 Ω değerindeki bir yük direncini anahtarlıyor. Emetör topraklıdır. Baz, 3,3 V’luk bir lojik çıkıştan RB baz direnci üzerinden sürülüyor. VBE = 0,7 V ve VCE(sat) = 0,2 V alın. Güvenilir anahtarlama için baz akımını doyum için gereken en küçük değerin 5 katı olacak şekilde tasarlayın. RB değerini kΩ cinsinden bulun.

VCC = 12 VRC = 220 Ωβ = 150Vin = 3,3 VVBE = 0,7 VVCE(sat) = 0,2 Vaşırı sürme = 5
RB = kΩ
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen0−12806403201608040201

Bitleri, 8 bitlik ikiye tümleyende −46 saklayacak şekilde ayarlayın. İşaretsiz bir sayı olarak okunduğunda desenin değeri U nedir?

N = −468 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
ayarlamak için bitlere tıklayın012806403201608040201

Bitleri 1110 0101 OR 1110 0100 işleminin 8 bitlik sonucuna ayarlayın. Sonucun onluk değeri R nedir?

1110 0101OR1110 0100
R =
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
MUX1I0​1I1​0I2​C′I3​ABS1​S0​F

Bir 4’ten 1’e çoklayıcının seçme girişleri S₁ = A ve S₀ = B, veri girişleri I₀ = 1, I₁ = 1, I₂ = 0, I₃ = C′’e bağlanmıştır. A, B ve C girişlerinin 8 birleşiminden kaçında F = 1 olur? N değerini bulun.

I₀ = 1I₁ = 1I₂ = 0I₃ = C′
N =
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
CLKJK1234567

Yükselen kenarla tetiklenen bir JK flip-flop Q = 0 ile başlar ve gösterilen girişleri alır. Q’nun 1’den tekrar 0’a döndüğü ilk saat kenarına tıklayın.

Q₀ = 0JK
  1. 1saat kenarı 1
  2. 2saat kenarı 2
  3. 3saat kenarı 3
  4. 4saat kenarı 4
  5. 5saat kenarı 5
  6. 6saat kenarı 6
  7. 7saat kenarı 7
29.Laplace dönüşümleriOrta
ReIm−1−2−3−4−5−61

F(s) = (6s + 1)/(s² + 11s + 30). Ters dönüşümü f(t) = A·e−5t + B·e−6t biçimindedir. A katsayısını kısmi kesirlerle bulun.

F(s) = (6s + 1)/(s² + 11s + 30)
A =
30.Laplace dönüşümleriZor
ReIm−2−4−6−8−10

Bir sistem y″ + 6y′ + 10y = 2u′ + 20u diferansiyel denklemiyle tanımlanıyor; girişi u(t), çıkışı y(t). Transfer fonksiyonunu G(s) = Y(s)/U(s) (sıfır başlangıç koşulları) bulun ve darbe yanıtı g(t)’yi t = 0,25 s anında hesaplayın. g(0,25) değerini bulun.

y″ + 6y′ + 10y = 2u′ + 20ut = 0,25 s
g(0.25) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+1(s + 3)(s + 2)(s + 4)G(s)C(s)−

Birim negatif geri besleme çevriminde G(s) = 1(s + 3)/((s + 2)(s + 4)). Referansa 1 büyüklüğünde bir basamak uygulanıyor. Kararlı hal hatasını ess bulun.

G(s) = 1(s + 3)/((s + 2)(s + 4))R = 1
ess =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+K(s + 3)(s + 5)(s + 7)G(s)C(s)−

G(s) = K/((s + 3)(s + 5)(s + 7)) sistemi birim negatif geri besleme çevrimindedir. Kapalı çevrimin kararlı olduğu en büyük Kmax kazancını bulmak için Routh–Hurwitz kriterini kullanın.

G(s) = K/((s + 3)(s + 5)(s + 7))birim negatif geri besleme
Kmax =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)3tp​ = ?

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 15/(s² + s + 5)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Basamak yanıtının tepe zamanını tp bulun.

G(s) = 15/(s² + s + 5)
tp = s
34.Basamak yanıtıZor
k = 800 N/mc = 51 N·s/mm = 20 kgF = 10 Nx(t)

m = 20 kg kütle, k = 800 N/m yay ve c = 51 N·s/m viskoz sönümleyici ile asılıdır (m·x″ + c·x′ + k·x = F). Denge durumunda dururken aniden sabit bir F = 10 N kuvvet uygulanıyor. Sönüm oranı ζ değerini bulun.

m = 20 kgk = 800 N/mc = 51 N·s/mF = 10 N
ζ =
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
vin​R = 22 ΩL = 22 mHvout​

Gösterilen RL yüksek geçiren filtre için R = 22 Ω, L = 22 mH geçerlidir. 40 Hz değerinde sinüsoidal bir giriş uygulanır. vout’un vin’e göre φ faz kaymasını derece cinsinden bulun.

R = 22 ΩL = 22 mHf = 40 Hz
φ = °
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,111101010010010001000−60−40−200204060ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−180−135−90−450ωc​

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = 136/(s(s + 8))’dır. Faz payını PM derece cinsinden bulun.

L(s) = 136/(s(s + 8))
PM = °
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+501s(s + 1)(s + 5)C(s)+

Şemadaki çevrim pozitif geri besleme kullanır ve L(s) = 50/(s(s + 1)(s + 5))’dir. Sağ yarı düzlemde kaç kapalı çevrim kutbu (N) vardır?

L(s) = 50/(s(s + 1)(s + 5))
N =
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−1−2−3−4−5−6−71j1j2

L(s) = K/(s(s + 4)(s + 6)) için kök yer eğrisi, s = 0 ile s = −4 arasında gerçel eksenden ayrılır. Ayrılma noktasını (sb) bulun.

L(s) = K/(s(s + 4)(s + 6))
sb =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
r(t) = 5t+Ks(s + 5)C(s)−

G(s) = K/(s(s + 5)) olan birim geri beslemeli bir çevrim, r(t) = 5t rampasını 0,01 kalıcı durum hatasıyla izlemelidir. Kazancı (K) bulun.

G(s) = K/(s(s + 5))r(t) = 5tess = 0,01
K =
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+Kp​ + Ki​/s4s + 2C(s)−

C(s) = Kp + Ki/s PI denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 4/(s + 2) sistemini sürmektedir. Kapalı çevrim ωₙ = 4 rad/s ve ζ = 0,7 değerlerine sahip olmalıdır. Orantılı kazancı (Kp) bulun.

G(s) = 4/(s + 2)ωₙ = 4 rad/sζ = 0,7
Kp =

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR1 = 0,4107 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 12 ΩR3​ = 12 Ω+−V1​6 VR2​3 ΩAR4​8 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 12 + 8 = 20 Ω
R2 ∥ 20 = 3·20/(3+20) = 2,609 Ω
Req = R1 + 2,609 = 12 + 2,609 = 14,61 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 6/14,61 = 0,4107 A

Cevap

IR1 = 0,4107 A
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 3,524 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 2 ΩR3​ = 3 ΩR5​ = 3 Ω+−V1​12 VR2​2 ΩAR4​4 ΩBR6​20 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 3 + 20 = 23 Ω
R4 ∥ 23 = 3,407 Ω
R3 + 3,407 = 6,407 Ω
R2 ∥ 6,407 = 1,524 Ω
Req = R1 + 1,524 = 2 + 1,524 = 3,524 Ω

Cevap

Req = 3,524 Ω
3.Düğüm analizi

Cevap: I3 = −0,36 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

A düğümünde KAY

Alttaki teli toprak kabul edin. Her kol A’dan dışarı (VA − Vk)/Rk akımı taşır; Vk kolun kaynağının gerilimidir (sade bir direnç için sıfır). A’dan çıkan akımların toplamı sıfırdır.

(VA − 18)/2 + (VA − 6)/10 + (VA − 10)/15 = 0

VA’yı çözün

VA = (18/2 + 6/10 + 10/15) / (1/2 + 1/10 + 1/15) = 10,27/0,6667 = 15,4 V

Kol akımı

Ok kol boyunca yukarı, A düğümüne doğru gösterir.

I3 = (10 − VA)/R3 = (10 − 15,4)/15 = −0,36 A

Cevap

I3 = −0,36 A

Negatif sonuç, gerçek akımın oka ters yönde aktığı anlamına gelir.

4.Düğüm analizi

Cevap: VA = 12,37 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 5 ΩR2​ = 8 ΩR4​ = 25 Ω+−V1​30 VR3​4 ΩAR5​15 ΩBIs​1 A−+V2​12 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 30 V, V2 = −12 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/4 + (VA − 30)/5 + (VA − VB)/8 = 0
0,575·VA − 0,125·VB = 6

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/15 + (VB − VA)/8 + (VB − (−12))/25 = 1
−0,125·VA + 0,2317·VB = 0,52

Çözün

Δ = (0,575)(0,2317) − (−0,125)(−0,125) = 0,1176
VA = Δ1/Δ = 1,455/0,1176 = 12,37 V
VB = Δ2/Δ = 1,049/0,1176 = 8,921 V

Cevap

VA = 12,37 V
5.Çevre analizi

Cevap: I2 = −1,286 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 12 ΩR2​ = 6 Ω+−V1​6 VR3​3 ΩA+−V2​12 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
12·I1 + 3(I1 − I2) = 6
15·I1 − 3·I2 = 6

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
6·I2 + 3(I2 − I1) = (−12)
−3·I1 + 9·I2 = −12

Çözün

Δ = (15)(9) − (−3)(−3) = 126
I1 = Δ1/Δ = 18/126 = 0,1429 A
I2 = Δ2/Δ = −162/126 = −1,286 A

Cevap

I2 = −1,286 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: IR2 = 0,8824 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 10 ΩR2​ = 10 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​36 VR4​25 ΩAR5​30 ΩB+−V2​9 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
10·I1 + 25(I1 − I2) = 36
35·I1 − 25·I2 = 36

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
10·I2 + 25(I2 − I1) + 30(I2 − I3) = 0
−25·I1 + 65·I2 − 30·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
3·I3 + 30(I3 − I2) = (−9)
−30·I2 + 33·I3 = −9

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 22950
I1 = Δ1/Δ = 38070/22950 = 1,659 A
I2 = Δ2/Δ = 20250/22950 = 0,8824 A
I3 = Δ3/Δ = 12150/22950 = 0,5294 A

Cevap

IR2 = I2 = 0,8824 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: Is = 0,8 A

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 15 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​12 VR2​10 ΩAR4​6 ΩBAÇIK

Durum 1 · tek başına V1

Iₛ açık devre olur, bu yüzden R₃ ve R₄ A’dan toprağa tek bir seri kol oluşturur; bu kol R₂ ile paraleldir.

R3+R4 = 2+6 = 8 Ω
R2 ∥ (R3+R4) = 10·8/(10+8) = 4,444 Ω
VA = 12·4,444/(15+4,444) = 2,743 V
VB = VA·R4/(R3+R4) = 2,743·6/8 = 2,057 V
IR3′ = (VA − VB)/R3 = (2,743 − 2,057)/2 = 0,3429 A

Durum 2 · tek başına Is

V₁ kısa devre olur, bu yüzden R₁ ∥ R₂ A ile toprak arasında kalır. Iₛ, B’de R₄ ile R₃ + R₁∥R₂ yolu arasında bölünür; R₃’ten geçen kısım oka ters yönde, B’den A’ya akar.

R1 ∥ R2 = 6 Ω
IR3″ = −Is·R4/(R4 + R3 + R1∥R2) = −Is·6/14 = −0,4286·Is

Toplamı sıfıra eşitleyin

IR3′ + IR3″ = 0,3429 − 0,4286·Is = 0
Is = 0,3429/0,4286 = 0,8 A

Cevap

Is = 0,8 A
8.Süperpozisyon

Cevap: VR2 = −15 V

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 12 ΩR2​ = 25 ΩR4​ = 4 Ω+−V1​18 VR3​12 ΩAAÇIKBKISA DEVRE

Durum 1 · yalnızca V1

V₂ kısa devre, Iₛ açık devre olur. A’dan bakıldığında R₃, seri R₂+R₄ çifti ile paraleldir.

R3 ∥ (R2+R4) = 12 ∥ 29 = 8,488 Ω
VA = 18·8,488/(12+8,488) = 7,457 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 7,457·4/29 = 1,029 V
VR2′ = VA − VB = 7,457 − 1,029 = 6,429 V
R1​ = 12 ΩR2​ = 25 ΩR4​ = 4 ΩKISA DEVRER3​12 ΩAIs​5 ABKISA DEVRE

Durum 2 · yalnızca Is

İki gerilim kaynağı da kısa devre olur. Iₛ, B’de R₄ (artık toprağa) ile R₁ ∥ R₃’e seri bağlı R₂ arasında bölünür.

R1 ∥ R3 = 6 Ω, dolayısıyla sol yol R2+6 = 31 Ω
Req = R4 ∥ 31 = 3,543 Ω
VB = Is·Req = 5·3,543 = 17,71 V
VA = VB·6/31 = 3,429 V
VR2″ = VA − VB = 3,429 − 17,71 = −14,29 V
R1​ = 12 ΩR2​ = 25 ΩR4​ = 4 ΩKISA DEVRER3​12 ΩAAÇIKB+−V2​10 V

Durum 3 · yalnızca V2

V₁ kısa devre, Iₛ açık devre olur. R₁ ∥ R₃ A’dan başlar ve R₂ ile seri olarak B’ye döner.

R1 ∥ R3 = 12·12/(12+12) = 6 Ω
VB = V2·(R2+R1∥R3)/(R4+R2+R1∥R3) = 10·31/35 = 8,857 V
VA = VB·(R1∥R3)/(R2+R1∥R3) = 8,857·6/31 = 1,714 V
VR2‴ = VA − VB = 1,714 − 8,857 = −7,143 V

Katkıları toplayın

VR2 = VR2′ + VR2″ + VR2‴
VR2 = 6,429 + (−14,29) + (−7,143) = −15 V

Negatif sonuç, gerçekte polaritenin işaretlenenin tersi olduğu anlamına gelir.

9.Thévenin ve Norton

Cevap: IL = 0,1915 A

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 15 ΩKISA DEVRER2​15 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 20·15/(20+15) = 8,571 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 8,571 + 15 = 23,57 Ω
R1​ = 20 ΩR3​ = 15 Ω+−V1​15 VR2​15 ΩAab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken R₃’ten akım geçmez, bu yüzden üzerinde düşüm yoktur ve V_b = V_A olur. R₁ ve R₂ bir gerilim bölücü oluşturur.

Vth = V1·R2/(R1+R2) = 15·15/(20+15) = 6,429 V
Rth​ = 23,57 Ω+−Vth​6,429 VRL​10 ΩIL​

Yükü Thévenin eşdeğerine bağlayın

Thévenin kaynağı ve seri R_th, a–b’de özgün devreyle tamamen aynı davranır; bu yüzden yük basit bir seri çevre görür.

IL = Vth/(Rth + RL) = 6,429/(23,57 + 10) = 0,1915 A
10.Thévenin ve Norton

Cevap: Vth = 27,5 V

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 10 ΩR3​ = 2 ΩKISA DEVRER2​30 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 10·30/(10+30) = 7,5 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 7,5 + 2 = 9,5 Ω
R1​ = 10 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​24 VR2​30 ΩAIs​1 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 18 + 1·7,5 = 25,5 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 25,5 + 1·2 = 27,5 V
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: t = 3,438 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti

τ = L/R = 47 mH / 22 Ω = 2,136 ms

Zaman için çözün

0,4 = 2·e−t/τ → t = τ·ln(2/0,4)
t = 2,136·ln(5) = 3,438 ms

Cevap

t = 3,438 ms
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: t = 37,09 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Başlangıç değeri, son değer, zaman sabiti

Kondansatör gerilimi sıçrayamaz; bu yüzden depolanan değerden başlar ve kaynak gerilimine yönelir.

vC(0) = 6 V, vC(∞) = Vs = 5 V
τ = R·C = 3,3 kΩ · 22 µF = 72,6 ms
vC(t) = 5 + (6 − 5)·e−t/τ

Zaman için çözün

5,6 = 5 + (1)·e−t/τ → e−t/τ = (5,6 − 5)/(6 − 5) = 0,6
t = τ·ln((6 − 5)/(5,6 − 5)) = 72,6·ln(1,667) = 37,09 ms

Cevap

t = 37,09 ms
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 1,026 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·100 = 628,3 rad/s
XL = ωL = 628,3·0,1 = 62,83 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(628,3·10·10⁻⁶) = 159,2 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(15² + (−96,32)²) = 97,48 Ω

Akım

Seri devrenin her elemanından aynı akım geçer.

I = V/|Z| = 100/97,48 = 1,026 A

Cevap

I = 1,026 A
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,4127 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktans

XC = 1/(2π·100·22·10⁻⁶) = 72,34 Ω

Paralel birleşim

Zp’yi reel ve sanal kısımlara ayırmak için pay ve paydayı karmaşık eşlenikle çarpın.

Zp = R₂·(−jXC)/(R₂ − jXC) = (R₂·XC² − jR₂²·XC)/(R₂² + XC²)
Zp = 30,63 − j16,94 Ω

Toplam empedans

Z = 25 + 30,63 − j16,94 = 55,63 − j16,94 Ω
|Z| = √(55,63² + 16,94²) = 58,16 Ω

Akım

I = V/|Z| = 24/58,16 = 0,4127 A

Cevap

I = 0,4127 A
15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: Q = 20,45 kvar

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Açı

φ = arccos(0,85) = 31,79°, tan φ = 0,6197

Reaktif güç

Q = P·tan φ = 33·0,6197 = 20,45 kvar

Cevap

Q = 20,45 kvar
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: ΔP = 111,8 kW

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Mevcut yükün reaktif gücü

Q1 = 32·tan(arccos 0,6) = 42,67 kvar

En büyük toplam aktif güç

Tam değerde S = Smax’tır ve Q dirençsel yükle değişmez.

P = √(Smax² − Q1²) = √(150² − 42,67²) = 143,8 kW

Ek aktif güç

ΔP = 143,8 − 32 = 111,8 kW

Cevap

ΔP = 111,8 kW
17.Üç fazlı güç

Cevap: IL = 13,95 A

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Elektriksel giriş gücü

Pin = Pout/η = 7,5/0,88 = 8,523 kW

Hat akımı

IL = Pin/(√3·VL·cos φ) = 8523/(√3·415·0,85) = 13,95 A

Cevap

IL = 13,95 A
18.Üç fazlı güç

Cevap: Cph = 503,8 µF

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 80·tan(acos 0,8) = 80·0,75 = 60 kvar
Q2 = 80·tan(acos 0,98) = 80·0,2031 = 16,24 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 43,76 kvar

Faz başına kapasitans

Y grupta her kondansatör bir hat ile yıldız noktası arasına bağlıdır.

V = 480/√3 = 277,1 V, ω = 2π·60 = 377 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 14585/(377·277,1²) = 503,8 µF

Cevap

Cph = 503,8 µF
19.Transformatörler

Cevap: R1′ = 72 Ω

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Aktarılmış direnç

Gerilim a kat artar, akım a kat azalır; bu yüzden V/I oranı a² kat artar.

R1′ = a²·RL = 6²·2 = 72 Ω

Cevap

R1′ = 72 Ω
20.Transformatörler

Cevap: Pcu,fl = 323,4 W

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Çıkış ve giriş gücü

Pout = 50·0,95 = 47,5 kW
Pin = 47500/0,985 = 48223 W

Toplam ve bakır kayıpları

Ploss = 48223 − 47500 = 723,4 W
Pcu,fl = 723,4 − 400 = 323,4 W

Cevap

Pcu,fl = 323,4 W
21.Op-amp devreleri

Cevap: Rf = 112,8 kΩ

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Evirmeyen yükselteç kazancı

V₋ = V₊ = Vin ve R₁’deki akım Rf’den de geçer, bu yüzden Vout = Vin·(1 + Rf/R₁).

Av = 1 + Rf/R1
Rf = (25 − 1)·4,7 = 112,8 kΩ

Cevap

Rf = 112,8 kΩ
22.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = 0,6255 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Her kademenin kazancı

A1 = −Rf1/R1 = −100/100 = −1
A2 = 1 + Rf2/R2 = 1 + 2/47 = 1,043

Kademe kademe

V1 = −1·(−0,6) = 0,6 V
Vout = 1,043·0,6 = 0,6255 V

Cevap

Vout = 0,6255 V
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: IC = 1,465 mA

BJT çalışma noktası: aktif bölgede VBE = 0,7 V, IC = β·IB ve IE = (β + 1)·IB. KGY ile baz çevresinden IB’yi, sonra IC’yi, sonra kolektör–emetör çevresinden VCE’yi bulun. Bazdaki bir gerilim bölücü Thévenin eşdeğeriyle değiştirilir: VTH = VCC·R₂/(R₁ + R₂), RTH = R₁∥R₂; emetör direnci baz çevresinde (β + 1) kat büyük görünür.

Baz akımı

IB = (VCC − VBE)/RB = (9 − 0,7)/680 kΩ = 12,21 µA

Kolektör akımı

IC = β·IB = 120·12,21 µA = 1,465 mA

Cevap

IC = 1,465 mA

Kontrol: VCE = 5,045 V, 0,2 V’un oldukça üzerinde; dolayısıyla transistör gerçekten aktiftir.

24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: RB = 1,454 kΩ

Anahtar olarak BJT: bir yükü tamamen açmak için transistör doyuma sürülür; doyumda VCE = VCE(sat) olur ve kolektör akımını yük belirler: IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC. Doyum için en az IB = IC(sat)/β gerekir. Baz akımı daha küçükse transistör aktif kalır ve IC = β·IB olur.

Doyumdaki kolektör akımı

IC(sat) = (12 − 0,2)/220 = 53,64 mA

En küçük baz akımı

IB(min) = IC(sat)/β = 53,64/150 = 357,6 µA

Tasarım baz akımı

IB = 5·357,6 µA = 1788 µA

Baz direnci

RB = (3,3 − 0,7)/IB = 2,6 V/1,788 mA = 1,454 kΩ

Cevap

RB = 1,454 kΩ
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 210

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

46 = 0010 1110
tersine çevrilmiş: 1101 0001
+1 → 1101 0010

İşaretsiz okuyun

1101 0010₂ = 256 − 46 = 210

Cevap

U = 210
26.Sayı sistemleri

Cevap: R = 229

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Bit bit

OR en az bir bit 1 olduğunda 1 verir.

1110 0101
OR 1110 0100
= 1110 0101

Sonucun değeri

1110 0101₂ = 229

Cevap

R = 229
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 5

Çoklayıcı (multiplexer): 2ⁿ’den 1’e bir çoklayıcı veri girişlerinden birini çıkışa iletir; ikilik sayı olarak okunan seçme hatları hangisinin seçileceğini belirler. S₁S₀ = AB seçmeli 4’ten 1’e bir MUX için F = A′B′·I₀ + A′B·I₁ + AB′·I₂ + AB·I₃. Veri girişlerini 0, 1, C ya da C′’ye bağlamak MUX’un A, B ve C’nin herhangi bir fonksiyonunu üretmesini sağlar; bu, tek bir yongayla mantık kurmanın yaygın bir yoludur.

Çıkış ifadesi

F = A′B′ + A′B + ABC′

F = 1 olan satırlar

ABC = 000, 001, 010, 011, 110
N = 5

Cevap

N = 5
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: saat kenarı 7

Flip-floplar ve sayıcılar: bir flip-flop yalnızca saatin etkin kenarında değişir. D girişini kopyalar (Q⁺ = D); T, T = 1 iken tersler; JK, 00 için tutar, 01 için sıfırlar, 10 için kurar, 11 için tersler. n bitlik bir ikilik sayıcının 2ⁿ durumu vardır ve 2ⁿ modunda sayar; mod-N sayıcı 0, 1, …, N − 1 sayıp 0’a döner ve 2ⁿ ≥ N olan en küçük n kadar flip-flop gerektirir. Bir dalgacık (ripple) sayıcının her aşaması frekansı yarıya indirir; bu yüzden mod-N sayıcının son çıkışı fclk/N ile çalışır. n flip-flopluk bir Johnson sayıcının 2n durumu, bir halka sayıcının n durumu vardır.

Her kenardan sonra Q

Bir JK flip-flop: 00 tutar, 01 sıfırlar (Q = 0), 10 kurar (Q = 1), 11 tersler.

1: J = 1, K = 0 → Q = 1
2: J = 0, K = 0 → Q = 1
3: J = 0, K = 0 → Q = 1
4: J = 0, K = 0 → Q = 1
5: J = 1, K = 0 → Q = 1
6: J = 1, K = 0 → Q = 1
7: J = 0, K = 1 → Q = 0

1’den 0’a ilk değişim

saat kenarı 7

Cevap

saat kenarı 7
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: A = −29

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Paydayı çarpanlarına ayırın

s² + 11s + 30 = (s + 5)(s + 6)
F(s) = A/(s + 5) + B/(s + 6)

Kapatma kuralı

(s + 5) ile çarpın ve s = −5 koyun: B terimi yok olur.

A = (6s + 1)/(s + 6) |s = −5 = −29/1 = −29

Cevap

A = −29
(B = 35, dolayısıyla f(t) = −29·e−5t + 35·e−6t)
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: g(0.25) = 2,551

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Transfer fonksiyonu

G(s) = Y(s)/U(s) = (2s + 20)/(s² + 6s + 10)

Kısmi kesirler

s² + 6s + 10 = (s + 3)² + 1²
G(s) = 2·(s + 3)/((s + 3)² + 1²) + (14/1)·1/((s + 3)² + 1²)

Darbe yanıtı

g(t) = e−3t·(2·cos 1t + 14·sin 1t)
g(0,25) = 2,551

Cevap

g(0,25) = 2,551
31.Blok diyagramlar

Cevap: ess = 0,7273

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Konum hata sabiti

Kₚ = G(0) = 1·3/(2·4) = 0,375

Kararlı hal hatası

ess = A/(1 + Kₚ) = 1/(1 + 0,375) = 0,7273

Cevap

ess = 0,7273
32.Blok diyagramlar

Cevap: Kmax = 960

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Karakteristik denklem

s³ + 15s² + 71s + 105 + K = 0

Routh dizisi

s³ | 1 71
s² | 15 105 + K
s¹ | (15·71 − 105 − K)/15
s⁰ | 105 + K

Kararlılık sınırı

İlk sütunun tüm elemanları pozitif olmalıdır.

Kmax = 15·71 − 105 = 960

Cevap

Kmax = 960
33.Basamak yanıtı

Cevap: tp = 1,441 s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 5 → ωₙ = 2,236 rad/s
2ζωₙ = 1 → ζ = 1/(2·2,236) = 0,2236

Sonuç

ωd = 2,236·√(1 − 0,2236²) = 2,179 rad/s → tp = π/ωd = 1,441 s

Cevap

tp = 1,441 s
34.Basamak yanıtı

Cevap: ζ = 0,2016

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Doğal frekans ve sönüm oranı

ωₙ = √(k/m) = √(800/20) = 6,325 rad/s
ζ = c/(2√(km)) = 51/(2·√(800·20)) = 0,2016

Sonuç

ζ = 0,2016

Cevap

ζ = 0,2016
35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: φ = 75,89 °

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Köşe frekansı

ωc = R/L = 22/0,022 = 1000 rad/s
fc = 159,2 Hz → f/fc = 40/159,2 = 0,2513

Faz

φ = 90° − atan(0,2513) = 75,89°

Cevap

φ = 75,89°
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: PM = 37,63 °

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Kazanç kesişimi

ω⁴ + 64ω² − 18496 = 0
ω² = (−64 + √(4096 + 4·18496))/2 = 107,7
ωc = 10,38 rad/s

Faz payı

∠L(jωc) = −90° − atan(10,38/8) = −142,4°
PM = 180° + ∠L = 37,63°

Cevap

PM = 37,63°
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: N = 1

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Karakteristik polinom

s³ + 6s² + 5s − 50 = 0

Routh dizisi

s³: 1, 5
s²: 6, −50
s¹: 13,33
s⁰: −50

İlk sütundaki işaret değişimleri

1 → 6 → 13,33 → −50
N = 1

Cevap

N = 1

Pozitif geri besleme sabit katsayıyı negatif yapar: bir gerçel kutup her zaman sağ yarı düzleme geçer.

38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: sb = −1,569

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Gerçel eksen boyunca kazanç

K(s) = −s(s + 4)(s + 6) = −(s³ + 10s² + 24s)

Durağan noktalar

dK/ds = −(3s² + 20s + 24) = 0
s = (−20 ± √(400 − 288))/6 = −1,569, −5,097

Eğri üzerindeki noktayı seçin

Eğri, gerçel eksende 0 ile −4 arasındadır; diğer kök eğri üzerinde değildir.

sb = −1,569

Cevap

sb = −1,569
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: K = 2500

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

Gerekli hız sabiti

Kv = A/ess = 5/0,01 = 500

Kazanç

K = 5·Kv = 2500

Cevap

K = 2500

Büyük bir kazanç bu çevrimi çok az sönümlü yapar: ζ = 0,05. Kompanzatörlerin kullanılma nedeni bu çelişkidir.

40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: Kp = 0,9

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

1 + C(s)G(s) = 0, s(s + 2) ile çarpılmış hâlde.

s² + (2 + 4Kp)s + 4Ki

Hedef polinom

s² + 2·0,7·4s + 4² = s² + 5,6s + 16

Katsayıları eşleştirin

2 + 4Kp = 5,6 → Kp = 0,9

Cevap

Kp = 0,9

İntegral terimi çevrimi 1 tipi yapar; bu yüzden basamak kalıcı durum hatası olmadan izlenir.

Bu bağımsız bir alıştırma materyalidir. ExamProblems bu sınavı düzenleyen kuruluşla bağlantılı değildir ve onun tarafından onaylanmamıştır; sınav adı yalnızca içeriği tanımlamak için kullanılmaktadır. FE exam sınavı NCEES tarafından yürütülür; bu kuruluş ExamProblems ile bağlantılı değildir ve onu desteklemez.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical