FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 10 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​5 ΩAR4​4 ΩB

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 10 VR1 = 10 ΩR2 = 5 ΩR3 = 10 ΩR4 = 4 Ω
Req = Ω
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 6 ΩR3​ = 15 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​18 VR2​5 ΩAR4​8 ΩBR6​4 Ω

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 18 VR1 = 6 ΩR2 = 5 ΩR3 = 15 ΩR4 = 8 ΩR5 = 10 ΩR6 = 4 Ω
Req = Ω
3.Düğüm analiziOrta
R1​ = 15 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​30 VR2​3 ΩAR4​4 ΩBIs​3 A

Düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

V1 = 30 VIs = 3 AR1 = 15 ΩR2 = 3 ΩR3 = 20 ΩR4 = 4 Ω
VA = V
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 6 ΩR2​ = 2 ΩR4​ = 20 ΩIR4​+−V1​24 VR3​6 ΩAR5​5 ΩBIs​3 A+−V2​6 V

Düğüm analizi kullanarak ok yönünde R4 üzerinden geçen IR4 akımını bulun.

V1 = 24 VIs = 3 AV2 = 6 VR1 = 6 ΩR2 = 2 ΩR3 = 6 ΩR4 = 20 ΩR5 = 5 Ω
IR4 = A
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 3 ΩR2​ = 8 Ω+−V1​10 VR3​8 ΩA+−V2​15 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak I2 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 10 VV2 = 15 VR1 = 3 ΩR2 = 8 ΩR3 = 8 Ω
I2 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 3 ΩR2​ = 3 ΩR3​ = 30 Ω+−V1​24 VR4​12 ΩAR5​12 ΩB+−V2​15 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak I2 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 24 VV2 = 15 VR1 = 3 ΩR2 = 3 ΩR3 = 30 ΩR4 = 12 ΩR5 = 12 Ω
I2 = A
7.SüperpozisyonOrta
R1​ = 5 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​15 VR2​8 ΩAR4​6 Ω+−VR4​BIs​3 A

Süperpozisyon kullanarak gösterilen polaritede R4 üzerindeki VR4 gerilimini bulun.

V1 = 15 VIs = 3 AR1 = 5 ΩR2 = 8 ΩR3 = 6 ΩR4 = 6 Ω
VR4 = V
8.SüperpozisyonZor
R1​ = 4 ΩR2​ = 20 ΩIR2​R4​ = 2 Ω+−V1​30 VR3​10 ΩAIs​1,5 AB−+V2​15 V

Süperpozisyon kullanarak R2 tarafından harcanan güç PR2 değerini bulun.

V1 = 30 VIs = 1,5 AV2 = 15 VR1 = 4 ΩR2 = 20 ΩR3 = 10 ΩR4 = 2 Ω
PR2 = W
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 8 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​30 VR2​15 ΩAab

Norton akımı IN değerini bulun: uçlar kısa devre edilirse a’dan b’ye akan akım.

V1 = 30 VR1 = 8 ΩR2 = 15 ΩR3 = 4 Ω
IN = A
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 4 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​5 VR2​12 ΩAIs​2,5 ABRL​8 ΩIL​

a–b arasına RL = 8 Ω yük bağlanmıştır. Thévenin eşdeğerini kullanarak yüke aktarılan PL gücünü bulun.

V1 = 5 VIs = 2,5 AR1 = 4 ΩR2 = 12 ΩR3 = 4 ΩRL = 8 Ω
PL = W
11.RC ve RL geçici rejimOrta
+−Vs​20 Vt = 0R = 15 ΩL150 mHi(t)

Anahtar t = 0’da kapanmadan önce bobinden akım geçmez. t = 20 ms anında bobin üzerindeki vL gerilimini bulun.

Vs = 20 VR = 15 ΩL = 150 mHt = 20 ms
vL = V
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​10 VR1​ = 15 ΩR2​ = 15 Ωt = 0’da açılırL68 mHi(t)

R2 üzerindeki anahtar uzun süredir kapalıdır, bu yüzden bobin akımı sabittir. t = 0’da anahtar açılır. t = 0’dan ne kadar sonra bobin akımı 0,467 A’e ulaşır? t değerini bulun.

Vs = 10 VR1 = 15 ΩR2 = 15 ΩL = 68 mH
t = ms
13.AC empedans ve fazörlerOrta
230 V200 HzR = 15 ΩL = 20 mHI

Bir direnç ve bir bobin, 230 V (rms), 200 Hz’lik bir kaynağın uçlarına paralel bağlıdır. Empedansın faz açısı φ değerini derece cinsinden bulun (akım gerilimden geride olduğunda pozitif).

V = 230 V (rms)f = 200 HzR = 15 ΩL = 20 mH
φ = °
14.AC empedans ve fazörlerZor
120 V200 HzR = 20 ΩL = 150 mHC = 100 µFI

Seri bir RLC devresi 120 V (rms), 200 Hz bir kaynağa bağlı. Rms akım I değerini bulun.

V = 120 V (rms)f = 200 HzR = 20 ΩL = 150 mHC = 100 µF
I = A
15.AC güç ve güç faktörüOrta
120 VR + jXP = 330 W5,5 A

Endüktif bir yük, 120 V (rms)’lik tek fazlı bir kaynaktan 5,5 A ve 330 W çekiyor. Onu bir X reaktansına seri bağlı bir R direnci olarak modelleyin. X değerini bulun.

V = 120 VI = 5,5 AP = 330 W
X = Ω
16.AC güç ve güç faktörüZor
P = 40 kWQ1​S1​φ1​QC​

Tek fazlı bir yük, 240 V, 60 Hz bir kaynaktan 0,6 geri güç faktöründe 40 kW çekiyor. Paralel bağlanan bir kondansatör güç faktörünü 0,9 değerine yükseltiyor. Kondansatörün sağlaması gereken reaktif güç QC değerini bulun.

P = 40 kWpf1 = 0,6pf2 = 0,9V = 240 Vf = 60 Hz
QC = kvar
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 480 VZ = 20 + j15 Ωfaz başına

Faz başına empedansı 20 + j15 Ω olan dengeli Δ bağlı bir yük, fazlar arası gerilimi 480 V olan dengeli üç fazlı bir kaynağa bağlanmıştır. Yükün çektiği toplam aktif güç P değerini kW cinsinden bulun.

VL = 480 VZ = 20 + j15 Ω faz başına
P = kW
18.Üç fazlı güçZor
P = 300 kWφ1​S1​Q2​QC​

Dengeli üç fazlı bir yük, 690 V (fazlar arası), 60 Hz bir kaynaktan 0,78 geri güç faktöründe 300 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,9 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatörler Y bağlıdır. Her kondansatörün kapasitansı Cph değerini µF cinsinden bulun.

P = 300 kWpf1 = 0,78pf2 = 0,9VL = 690 Vf = 60 Hz
Cph = µF
19.TransformatörlerOrta
2 Ω41

Sarım oranı N₁:N₂ = 4:1 olan ideal bir transformatörün sekonder sargısının uçlarına 2 Ω’luk bir direnç bağlanmıştır. Primer sargıdan bakıldığında görülen direnç R1′ değerini bulun.

N1:N2 = 4:1RL = 2 Ω
R1′ = Ω
20.TransformatörlerZor
pf 0,9550 kVA, 25% yük

Tek fazlı 50 kVA bir transformatörün demir kaybı 300 W, anma yükündeki bakır kaybı 1200 W’tır. Transformatör anma kVA değerinin %25 kadarını 0,95 geri güç faktöründe besliyor. Bu yükteki toplam kayıplar Ploss değerini watt cinsinden bulun.

S = 50 kVAPcore = 300 WPcu,fl = 1200 Wx = 0,25pf = 0,95
Ploss = W
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​Rf​ = 47 kΩVin​R1​ = 22 kΩ

Op-amp idealdir ve ±15 V ile beslenir; çıkışı ±12 V’ta doyuma ulaşır. Eviren yükselteç sinüs dalgasıyla sürülüyor. Çıkışın kırpılmadığı en büyük giriş genliği Vin,max (tepe değeri) değerini bulun.

R1 = 22 kΩRf = 47 kΩVsat = ±12 V
Vin,max = V
22.Op-amp devreleriZor
−+Vout​Rf​ = 2 kΩV1​ = 1,2 VR1​ = 1 kΩV2​ = −1,4 VR2​ = 2 kΩ

Toplayıcı yükselteç, ±15 V ile beslenen ideal bir op-amp kullanır. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

V1 = 1,2 VV2 = −1,4 VR1 = 1 kΩR2 = 2 kΩRf = 2 kΩ
Vout = V
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
RC​ = 2,2 kΩβ = 100IC​ = ?RE​ = 2,2 kΩVCC​ = 18 VR1​ = 47 kΩR2​ = 22 kΩ

β = 100 olan bir NPN transistör, VCC = 18 V’tan gerilim bölücüyle kutuplanmıştır: VCC’den baza R₁ = 47 kΩ ve bazdan toprağa R₂ = 22 kΩ. Kolektör direnci RC = 2,2 kΩ ve emetör direnci RE = 2,2 kΩ. VBE = 0,7 V alın ve bölücünün Thévenin eşdeğerini kullanın (baz akımını ihmal etmeyin). Kolektör akımı IC değerini mA cinsinden bulun.

VCC = 18 VR1 = 47 kΩR2 = 22 kΩRC = 2,2 kΩRE = 2,2 kΩβ = 100
IC = mA
24.Diyotlar ve transistörlerZor
+−≥ 20 VR = ?5,1 V≤ 20 mA

5,1 V’luk bir Zener regülatörü bir yüke en çok 20 mA sağlamak zorundadır. Giriş 20 V’a kadar düşebilir ve Zener’in regülasyon yapması için en az 1 mA gerekir. Regülasyonu sürdüren en büyük seri direnci Rmax bulun.

Vin,min = 20 VVZ = 5,1 VIL,max = 20 mAIZ,min = 1 mA
Rmax = Ω
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen?−128?64?32?16?8?4?2?1

−92 sayısını 8 bitlik ikiye tümleyen dizisi olarak yazın. Diziyi işaretsiz ikilik sayı olarak okuyun: onluk değeri U nedir?

N = −928 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
16 bit1 px256 px256 pxM = ? KiB

Sıkıştırılmamış bir görüntü 256 × 256 piksel ve piksel başına 16 bittir. KiB cinsinden (1 KiB = 1024 bayt) ne kadar bellek M kaplar?

256 × 256 px16 bit/px1 KiB = 1024 B
M = KiB
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
ABCD000111100001111010111312140517161121130150141819011110

F(A, B, C, D) = Σm(0, 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 12, 13) fonksiyonunun en küçük çarpımlar toplamı (SOP) biçimini bulmak için Karnaugh haritasını kullanın. Kaç çarpım terimi (N) vardır?

F(A, B, C, D) = Σm(0, 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 12, 13)
N =
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
ABCD000111100001111000X1031214X517161121131150140809111010

d fark etmez (don’t-care) durumlarını gösterirken F(A, B, C, D) = Σm(2, 4, 6, 7, 11, 12, 13, 15) + d(1, 5) fonksiyonu için temel asal implikantların sayısını, N, bulun.

F(A, B, C, D) = Σm(2, 4, 6, 7, 11, 12, 13, 15) + d(1, 5)
N =
29.Laplace dönüşümleriOrta
t (s)f(t)t = 0,1f(0,1) = ?

F(s) = 15/(s(s + 5)(s + 6)) için f(t)’yi kısmi kesirlerle bulun ve f(0,1) değerini hesaplayın.

F(s) = 15/(s(s + 5)(s + 6))t = 0,1 s
f(0.1) =
30.Laplace dönüşümleriZor
t (s)y(t)t = 0,2y(0,2) = ?

Bir sistem y″ + 3y′ + 2y = 6·u(t) denklemine uyuyor; y(0) = 5 ve y′(0) = 0’dır. t = 0 anında u(t) = 2 basamak girişi uygulanır. y(0,2) değerini Laplace dönüşümüyle bulun.

y″ + 3y′ + 2y = 6·u(t)y(0) = 5y′(0) = 0u(t) = 2t = 0,2 s
y(0.2) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+14K+8s + 7G(s)C(s)2H₁−−

G(s) = 8/(s + 7) sisteminin H₁ = 2 kazançlı bir iç (minör) negatif geri besleme çevrimi vardır. K = 14 denetleyici kazancı ve dış birim negatif geri besleme çevrimi sistemi kapatır. Kapalı çevrim DC kazancını T(0) bulun.

G(s) = 8/(s + 7)H₁ = 2K = 14
T(0) =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+60s(s + 2)G(s)C(s)0,5H−

G(s) = 60/(s(s + 2)) sistemi, algılayıcı kazancı H = 0,5 olan negatif geri besleme çevrimindedir. Kapalı çevrim kutupları karmaşıktır. Bunların gerçek kısmını σ bulun.

G(s) = 60/(s(s + 2))H = 0,5
σ =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)3?

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 126/(s² + 5s + 42)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Basamak yanıtının yüzde aşımını %OS bulun.

G(s) = 126/(s² + 5s + 42)
%OS = %
34.Basamak yanıtıZor
+−10 VR = 21 ΩL = 20 mHC = 47 µFvC​

R = 21 Ω, L = 20 mH ve C = 47 µF olan bir seri RLC devresi, t = 0’da 10 V’luk bir basamağa bağlanıyor. Kondansatör yüksüzdür ve basamaktan önce akım akmıyor. Sönümsüz doğal frekansı ωn rad/s cinsinden bulun.

R = 21 ΩL = 20 mHC = 47 µFV = 10 V
ωn = rad/s
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
|H| (dB)0,10,111101010010010001000−40−20020406080ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−135−90−450ω = 1

G(s) = 49(s + 18)/(s(s + 5)) fonksiyonunun ω = 1 rad/s’deki ∠G(jω) fazını derece cinsinden bulun.

G(s) = 49(s + 18)/(s(s + 5))ω = 1 rad/s
∠G(jω) = °
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−80−60−40−2002040ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−270−180−900ω180​

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = K/(s(s + 2)(s + 7))’dır. 5 dB’lik bir kazanç payı veren K kazancını bulun.

L(s) = K/(s(s + 2)(s + 7))GM = 5 dB
K =
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+28801s(s + 8)(s + 10)C(s)−

Şemadaki çevrim negatif geri beslemelidir ve L(s) = 2880/(s(s + 8)(s + 10))’dir. Sağ yarı düzlemde kaç kapalı çevrim kutbu (N) vardır?

L(s) = 2880/(s(s + 8)(s + 10))
N =
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−1−2−3−4−5−6−71j1j2

Birim geri beslemeli bir çevrimde L(s) = K(s + 2)/(s(s + 6)(s + 3)(s + 5))’dır. Kök yer eğrisinin asimptotlarının gerçel ekseni kestiği noktayı (σa) bulun.

L(s) = K(s + 2)/(s(s + 6)(s + 3)(s + 5))
σa =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
r(t) = 1·t²/2+4(s + 1)s²(s + 1)C(s)−

r(t) = 1·t²/2 parabolik girişi, G(s) = 4(s + 1)/(s²(s + 1)) olan birim geri beslemeli bir çevrime uygulanıyor. Kalıcı durum hatasını (ess) bulun.

G(s) = 4(s + 1)/(s²(s + 1))r(t) = 1·t²/2
ess =
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+K2s(s + 6)C(s)−

Bir K orantılı denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 2/(s(s + 6)) sistemini sürmektedir. Kapalı çevrimin sönüm oranını ζ = 0,5 yapan kazancı (K) bulun.

G(s) = 2/(s(s + 6))ζ = 0,5
K =

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 13,68 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 10 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​5 ΩAR4​4 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 10 + 4 = 14 Ω
R2 ∥ 14 = 5·14/(5+14) = 3,684 Ω
Req = R1 + 3,684 = 10 + 3,684 = 13,68 Ω

Cevap

Req = 13,68 Ω
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 10 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 6 ΩR3​ = 15 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​18 VR2​5 ΩAR4​8 ΩBR6​4 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 10 + 4 = 14 Ω
R4 ∥ 14 = 5,091 Ω
R3 + 5,091 = 20,09 Ω
R2 ∥ 20,09 = 4,004 Ω
Req = R1 + 4,004 = 6 + 4,004 = 10 Ω

Cevap

Req = 10 Ω
3.Düğüm analizi

Cevap: VA = 5,66 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 15 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​30 VR2​3 ΩAR4​4 ΩBIs​3 A

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 30 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R2 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R3 = 0
VA/3 + (VA − 30)/15 + (VA − VB)/20 = 0
0,45·VA − 0,05·VB = 2

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R4 + (VB − VA)/R3 = Is
VB/4 + (VB − VA)/20 = 3
−0,05·VA + 0,3·VB = 3

Çözün

Δ = (0,45)(0,3) − (−0,05)(−0,05) = 0,1325
VA = Δ1/Δ = 0,75/0,1325 = 5,66 V
VB = Δ2/Δ = 1,45/0,1325 = 10,94 V

Cevap

VA = 5,66 V
4.Düğüm analizi

Cevap: IR4 = 0,3333 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 6 ΩR2​ = 2 ΩR4​ = 20 Ω+−V1​24 VR3​6 ΩAR5​5 ΩBIs​3 A+−V2​6 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 24 V, V2 = 6 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/6 + (VA − 24)/6 + (VA − VB)/2 = 0
0,8333·VA − 0,5·VB = 4

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/5 + (VB − VA)/2 + (VB − 6)/20 = 3
−0,5·VA + 0,75·VB = 3,3

Çözün

Δ = (0,8333)(0,75) − (−0,5)(−0,5) = 0,375
VA = Δ1/Δ = 4,65/0,375 = 12,4 V
VB = Δ2/Δ = 4,75/0,375 = 12,67 V

Cevap

IR4 = (VB − V2)/R4 = (12,67 − 6)/20 = 0,3333 A
5.Çevre analizi

Cevap: I2 = −0,7589 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 3 ΩR2​ = 8 Ω+−V1​10 VR3​8 ΩA+−V2​15 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
3·I1 + 8(I1 − I2) = 10
11·I1 − 8·I2 = 10

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
8·I2 + 8(I2 − I1) = (−15)
−8·I1 + 16·I2 = −15

Çözün

Δ = (11)(16) − (−8)(−8) = 112
I1 = Δ1/Δ = 40/112 = 0,3571 A
I2 = Δ2/Δ = −85/112 = −0,7589 A

Cevap

I2 = −0,7589 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: I2 = 1,067 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 3 ΩR2​ = 3 ΩR3​ = 30 Ω+−V1​24 VR4​12 ΩAR5​12 ΩB+−V2​15 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
3·I1 + 12(I1 − I2) = 24
15·I1 − 12·I2 = 24

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
3·I2 + 12(I2 − I1) + 12(I2 − I3) = 0
−12·I1 + 27·I2 − 12·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
30·I3 + 12(I3 − I2) = (−15)
−12·I2 + 42·I3 = −15

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 8802
I1 = Δ1/Δ = 21600/8802 = 2,454 A
I2 = Δ2/Δ = 9396/8802 = 1,067 A
I3 = Δ3/Δ = −459/8802 = −0,05215 A

Cevap

I2 = 1,067 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: VR4 = 14,51 V

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 5 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​15 VR2​8 ΩAR4​6 ΩBAÇIK

Durum 1 · yalnızca V1

Iₛ açık devre olur, bu yüzden R₃ ve R₄ A’dan toprağa tek bir seri kol oluşturur; bu kol R₂ ile paraleldir.

R3+R4 = 6+6 = 12 Ω
R2 ∥ (R3+R4) = 8·12/(8+12) = 4,8 Ω
VA = 15·4,8/(5+4,8) = 7,347 V
VB = VA·R4/(R3+R4) = 7,347·6/12 = 3,673 V
VR4′ = VB − 0 = 3,673 − 0 = 3,673 V
R1​ = 5 ΩR3​ = 6 ΩKISA DEVRER2​8 ΩAR4​6 ΩBIs​3 A

Durum 2 · yalnızca Is

V₁ kısa devre olur, bu yüzden R₁, R₂ ile paraleldir. Iₛ, B’de R₄ ile R₃ üzerinden geçen yol arasında bölünür.

R1 ∥ R2 = 5·8/(5+8) = 3,077 Ω
Req = R4 ∥ (R3+R1∥R2) = 6 ∥ 9,077 = 3,612 Ω
VB = Is·Req = 3·3,612 = 10,84 V
VA = VB·(R1∥R2)/(R3+R1∥R2) = 10,84·3,077/9,077 = 3,673 V
VR4″ = VB − 0 = 10,84 − 0 = 10,84 V

Katkıları toplayın

VR4 = VR4′ + VR4″
VR4 = 3,673 + 10,84 = 14,51 V

Negatif sonuç, gerçekte polaritenin işaretlenenin tersi olduğu anlamına gelir.

8.Süperpozisyon

Cevap: PR2 = 50,32 W

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 4 ΩR2​ = 20 ΩR4​ = 2 Ω+−V1​30 VR3​10 ΩAAÇIKBKISA DEVRE

Durum 1 · yalnızca V1

V₂ kısa devre, Iₛ açık devre olur. A’dan bakıldığında R₃, seri R₂+R₄ çifti ile paraleldir.

R3 ∥ (R2+R4) = 10 ∥ 22 = 6,875 Ω
VA = 30·6,875/(4+6,875) = 18,97 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 18,97·2/22 = 1,724 V
IR2′ = (VA − VB)/R2 = (18,97 − 1,724)/20 = 0,8621 A
R1​ = 4 ΩR2​ = 20 ΩR4​ = 2 ΩKISA DEVRER3​10 ΩAIs​1,5 ABKISA DEVRE

Durum 2 · yalnızca Is

İki gerilim kaynağı da kısa devre olur. Iₛ, B’de R₄ (artık toprağa) ile R₁ ∥ R₃’e seri bağlı R₂ arasında bölünür. Iₛ’nin oku aşağı, düğümünden uzağa doğru gösterir, bu yüzden Iₛ o düğümden akım çeker: terimi eksi işaretle girer.

R1 ∥ R3 = 2,857 Ω, dolayısıyla sol yol R2+2,857 = 22,86 Ω
Req = R4 ∥ 22,86 = 1,839 Ω
VB = −Is·Req = −1,5·1,839 = −2,759 V
VA = VB·2,857/22,86 = −0,3448 V
IR2″ = (VA − VB)/R2 = (−0,3448 − −2,759)/20 = 0,1207 A
R1​ = 4 ΩR2​ = 20 ΩR4​ = 2 ΩKISA DEVRER3​10 ΩAAÇIKB−+V2​15 V

Durum 3 · yalnızca V2

V₁ kısa devre, Iₛ açık devre olur. R₁ ∥ R₃ A’dan başlar ve R₂ ile seri olarak B’ye döner.

R1 ∥ R3 = 4·10/(4+10) = 2,857 Ω
VB = V2·(R2+R1∥R3)/(R4+R2+R1∥R3) = (−15)·22,86/24,86 = −13,79 V
VA = VB·(R1∥R3)/(R2+R1∥R3) = −13,79·2,857/22,86 = −1,724 V
IR2‴ = (VA − VB)/R2 = (−1,724 − −13,79)/20 = 0,6034 A

Akım katkılarını toplayın

IR2 = IR2′ + IR2″ + IR2‴ = 0,8621 + 0,1207 + 0,6034 = 1,586 A

Dirençteki güç

Güç akımın karesine bağlıdır, bu yüzden süperpozisyona uymaz: önce akımları toplayın, sonra karesini alın.

PR2 = IR2²·R2 = 1,586²·20 = 50,32 W

Cevap

PR2 = 50,32 W

Ayrı durumların güçlerini toplamak 22,44 W verirdi; bu yanlıştır.

9.Thévenin ve Norton

Cevap: IN = 2,123 A

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 8 ΩR3​ = 4 ΩKISA DEVRER2​15 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 8·15/(8+15) = 5,217 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 5,217 + 4 = 9,217 Ω
R1​ = 8 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​30 VR2​15 ΩAab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken R₃’ten akım geçmez, bu yüzden üzerinde düşüm yoktur ve V_b = V_A olur. R₁ ve R₂ bir gerilim bölücü oluşturur.

Vth = V1·R2/(R1+R2) = 30·15/(8+15) = 19,57 V
IN​2,123 ARth​9,217 Ωab

Norton eşdeğeri

Norton kaynağı, aynı devrenin R_th ile paralel bir akım kaynağı olarak görünümüdür. Akımı, a–b’deki kısa devre akımıdır.

IN = Vth/Rth = 19,57/9,217 = 2,123 A
10.Thévenin ve Norton

Cevap: PL = 16,06 W

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 4 ΩR3​ = 4 ΩKISA DEVRER2​12 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 4·12/(4+12) = 3 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 3 + 4 = 7 Ω
R1​ = 4 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​5 VR2​12 ΩAIs​2,5 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 3,75 + 2,5·3 = 11,25 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 11,25 + 2,5·4 = 21,25 V
Rth​ = 7 Ω+−Vth​21,25 VRL​8 ΩIL​

Yükü Thévenin eşdeğerine bağlayın

Thévenin kaynağı ve seri R_th, a–b’de özgün devreyle tamamen aynı davranır; bu yüzden yük basit bir seri çevre görür.

IL = Vth/(Rth + RL) = 21,25/(7 + 8) = 1,417 A
PL = IL²·RL = 1,417²·8 = 16,06 W
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: vL = 2,707 V

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti ve son akım

Anahtar kapandıktan uzun süre sonra bobin kısa devre gibi davranır; bu yüzden son akımı yalnızca R belirler.

τ = L/R = 150 mH / 15 Ω = 10 ms
i(∞) = Vs/R = 20/15 = 1,333 A

Bobin gerilimi

t = 0’da besleme geriliminin tamamı bobin üzerindedir; sonra sıfıra söner.

vL(t) = Vs·e−t/τ = 20·e−20/10 = 2,707 V

Cevap

vL = 2,707 V
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: t = 2,071 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Başlangıç değeri, son değer, zaman sabiti

t = 0’dan önce kapalı anahtar R₂’yi devre dışı bırakır; sonra R₁ ve R₂ ikisi de devrededir.

i(0) = 10/15 = 0,6667 A
i(∞) = 10/(15 + 15) = 0,3333 A
τ = L/R = 68/30 = 2,267 ms
i(t) = 0,3333 + (0,6667 − 0,3333)·e−t/τ

Zaman için çözün

e−t/τ = (0,467 − 0,3333)/(0,6667 − 0,3333) = 0,401
t = 2,267·ln(2,494) = 2,071 ms

Cevap

t = 2,071 ms
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: φ = 30,83 °

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktans

XL = ωL = 2π·200·0,02 = 25,13 Ω

Kol akımları

İki kol da doğrudan kaynağın uçlarına bağlıdır, bu yüzden her biri V geriliminin tamamını görür.

IR = V/R = 230/15 = 15,33 A
IX = V/XL = 230/25,13 = 9,151 A

Toplam akım

Direnç akımı V ile aynı fazdadır, reaktif akım ise 90° faz farklıdır, bu yüzden bir dik üçgenin kenarları gibi toplanırlar.

I = √(IR² + IX²) = √(15,33² + 9,151²) = 17,86 A

Faz açısı

Bobin akımı V’den geridedir, bu yüzden toplam akım geridedir ve açı pozitiftir.

φ = arctan(IX/IR) = arctan(9,151/15,33) = 30,83°

Cevap

φ = 30,83°
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,6606 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·200 = 1257 rad/s
XL = ωL = 1257·0,15 = 188,5 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(1257·100·10⁻⁶) = 7,958 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(20² + (180,5)²) = 181,6 Ω

Akım

Seri devrenin her elemanından aynı akım geçer.

I = V/|Z| = 120/181,6 = 0,6606 A

Cevap

I = 0,6606 A
15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: X = 18,9 Ω

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Aktif güçten direnç

R = P/I² = 330/5,5² = 10,91 Ω

Empedanstan reaktans

|Z| = V/I = 120/5,5 = 21,82 Ω
X = √(|Z|² − R²) = √(21,82² − 10,91²) = 18,9 Ω

Cevap

X = 18,9 Ω
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: QC = 33,96 kvar

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç P değişmez; yalnızca şebekeden çekilen reaktif güç değişir.

Q1 = P·tan φ1 = 40·tan(53,13°) = 53,33 kvar
Q2 = P·tan φ2 = 40·tan(25,84°) = 19,37 kvar
QC = Q1 − Q2 = 33,96 kvar

Cevap

QC = 33,96 kvar
17.Üç fazlı güç

Cevap: P = 22,12 kW

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Faz gerilimi

Vph = VL = 480 V

Faz akımı

|Z| = √(20² + 15²) = 25 Ω
Iph = 480/25 = 19,2 A

Toplam aktif güç

Her empedansın yalnızca dirençli kısmı aktif güç harcar.

P = 3·Iph²·R = 3·19,2²·20 = 22,12 kW

Cevap

P = 22,12 kW

Kontrol: cos φ = R/|Z| = 0,8 ve √3·VL·IL·cos φ aynı gücü verir.

18.Üç fazlı güç

Cevap: Cph = 531,5 µF

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 300·tan(acos 0,78) = 300·0,8023 = 240,7 kvar
Q2 = 300·tan(acos 0,9) = 300·0,4843 = 145,3 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 95,39 kvar

Faz başına kapasitans

Y grupta her kondansatör bir hat ile yıldız noktası arasına bağlıdır.

V = 690/√3 = 398,4 V, ω = 2π·60 = 377 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 31796/(377·398,4²) = 531,5 µF

Cevap

Cph = 531,5 µF
19.Transformatörler

Cevap: R1′ = 32 Ω

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Aktarılmış direnç

Gerilim a kat artar, akım a kat azalır; bu yüzden V/I oranı a² kat artar.

R1′ = a²·RL = 4²·2 = 32 Ω

Cevap

R1′ = 32 Ω
20.Transformatörler

Cevap: Ploss = 375 W

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Bu yükteki bakır kaybı

Pcu = x²·Pcu,fl = 0,0625·1200 = 75 W

Toplam kayıplar

Demir kaybı her yükte aynıdır.

Ploss = 300 + 75 = 375 W

Cevap

Ploss = 375 W

Bu yükteki verim η = 96,94%.

21.Op-amp devreleri

Cevap: Vin,max = 5,617 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Kazanç

|Av| = Rf/R1 = 47/22 = 2,136

Kırpılmadan önceki en büyük giriş

Vin,max = Vsat/|Av| = 12/2,136 = 5,617 V

Cevap

Vin,max = 5,617 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = −1 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Giriş akımları

V₋ = 0, bu yüzden her giriş direncinin üzerinde kendi giriş geriliminin tamamı vardır.

I1 = V1/R1 = 1,2/1 = 1,2 mA
I2 = V2/R2 = −1,4/2 = −0,7 mA
If = I1 + I2 = 0,5 mA

Çıkış gerilimi

Vout = −Rf·If = −2·0,5 = −1 V

Cevap

Vout = −1 V
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: IC = 2,125 mA

BJT çalışma noktası: aktif bölgede VBE = 0,7 V, IC = β·IB ve IE = (β + 1)·IB. KGY ile baz çevresinden IB’yi, sonra IC’yi, sonra kolektör–emetör çevresinden VCE’yi bulun. Bazdaki bir gerilim bölücü Thévenin eşdeğeriyle değiştirilir: VTH = VCC·R₂/(R₁ + R₂), RTH = R₁∥R₂; emetör direnci baz çevresinde (β + 1) kat büyük görünür.

Bölücünün Thévenin eşdeğeri

VTH = 18·22/(47 + 22) = 5,739 V
RTH = 47·22/(47 + 22) = 14,99 kΩ

Baz akımı

Baz çevresinde KGY; emetör akımı (β + 1)·IB’dir.

IB = (5,739 − 0,7)/(14,99 + 101·2,2) = 21,25 µA

Kolektör akımı

IC = 100·21,25 µA = 2,125 mA
IE = 101·21,25 µA = 2,146 mA

Cevap

IC = 2,125 mA
24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: Rmax = 709,5 Ω

Zener regülatörü: ters öngerilimli bir Zener diyot, akımı en küçük IZ,min değerinin üzerinde kaldığı sürece VZ gerilimini tutar. R seri direnci, giriş ile çıkış arasındaki farkı alır: IR = (Vin − VZ)/R. Bu akım yük, IL = VZ/RL, ile Zener arasında bölünür: IZ = IR − IL. En kötü durumlara göre tasarlayın: en büyük yükte en düşük giriş yine de IZ,min bırakmalı, yüksüz durumda en yüksek giriş ise en büyük Zener gücünü PZ = VZ·IZ verir.

En kötü durum akımı

IR = 20 + 1 = 21 mA

En büyük direnç

Rmax = 14,9/0,021 = 709,5 Ω

Cevap

Rmax = 709,5 Ω
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 164

Konumsal sayı sistemleri: her basamak, değeri çarpı tabanın bir kuvveti kadar değerlidir. İkilik sistemde basamaklar 1, 2, 4, 8, 16, …; onaltılık sistemde 1, 16, 256, … değerindedir ve A–F, 10–15'i gösterir. 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit +128 yerine −128 değerindedir; negatif sayılar böyle saklanır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

92 = 0101 1100
tersine çevrilmiş: 1010 0011
+1 → 1010 0100

İşaretsiz okuyun

1010 0100₂ = 256 − 92 = 164

Cevap

U = 164
26.Sayı sistemleri

Cevap: M = 128 KiB

Konumsal sayı sistemleri: her basamak, değeri çarpı tabanın bir kuvveti kadar değerlidir. İkilik sistemde basamaklar 1, 2, 4, 8, 16, …; onaltılık sistemde 1, 16, 256, … değerindedir ve A–F, 10–15'i gösterir. 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit +128 yerine −128 değerindedir; negatif sayılar böyle saklanır.

Bitler ve baytlar

256·256·16 = 1048576 bit = 131072 B

KiB'ye çevirin

131072/1024 = 128 KiB

Cevap

M = 128 KiB
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 5

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

ABCD000111100001111010111312140517161121130150141819011110

1’leri gruplayın

Her grup 2ᵏ hücrelik bir dikdörtgendir; kenardaki hücreler karşı kenardaki hücrelerin komşusudur.

C′D′
B′D′
B′C′
A′C
AC′

En küçük SOP biçimi

F = C′D′ + B′D′ + B′C′ + A′C + AC′
N = 5

Cevap

N = 5

Aynı büyüklükte başka bir gruplama da vardır; terim ve literal sayısı aynıdır.

28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 3

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

Asal implikantlar

1’lerden ve X’lerden oluşturulabilen en büyük gruplar.

BD, BC′, A′CD′, ACD, A′B
ABCD000111100001111000X1031214X517161121131150140809111010

Temel asal implikantlar

BC′, A′CD′, ACD
N = 3

Cevap

N = 3
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: f(0.1) = 0,05244

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Kısmi kesirler

F(s) = A/s + B/(s + 5) + C/(s + 6)
A = 15/(5·6) = 0,5
B = 15/((−5)·1) = −3
C = 15/((−6)·(−1)) = 2,5

Ters dönüşüm

f(t) = 0,5 − 3·e−5t + 2,5·e−6t

Hesaplayın

f(0,1) = 0,5 − 3·e−5·0,1 + 2,5·e−6·0,1 = 0,05244

Cevap

f(0,1) = 0,05244
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: y(0.2) = 5,033

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Denklemi dönüştürün

(s² + 3s + 2)·Y(s) = 5s + 15 + 12/s
Y(s) = (5s² + 15s + 12)/(s(s + 1)(s + 2))

Kısmi kesirler

A = 12/(1·2) = 6
B = 2/((−1)·1) = −2
C = 2/((−2)·(−1)) = 1

Sonuç

y(t) = 6 − 2·e−t + e−2t
y(0,2) = 5,033

Cevap

y(0,2) = 5,033

Kontrol: y(0) = A + B + C = 5.

31.Blok diyagramlar

Cevap: T(0) = 0,8296

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

İç çevrim

Gᵢ = G/(1 + G·H₁) = 8/(s + 7 + 8·2) = 8/(s + 23)

Dış çevrim

T(s) = K·Gᵢ/(1 + K·Gᵢ) = 112/(s + 23 + 112) = 112/(s + 135)

Sonuç

T(0) = 112/135 = 0,8296

Cevap

T(0) = 0,8296
32.Blok diyagramlar

Cevap: σ = −1

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Karakteristik denklem

s(s + 2) + 60·0,5 = 0 → s² + 2s + 30 = 0

Kökler

s = −1 ± j·√(30 − 1) = −1 ± j5,385
σ = −1

Cevap

σ = −1
33.Basamak yanıtı

Cevap: %OS = 26,89 %

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 42 → ωₙ = 6,481 rad/s
2ζωₙ = 5 → ζ = 5/(2·6,481) = 0,3858

Sonuç

%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²) = 100·e−1,314 = 26,89 %

Cevap

%OS = 26,89 %
34.Basamak yanıtı

Cevap: ωn = 1031 rad/s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Doğal frekans ve sönüm oranı

ωₙ = 1/√(LC) = 1/√(0,02·4,7 × 10⁻⁵) = 1031 rad/s
ζ = (R/2)·√(C/L) = (21/2)·√(4,7 × 10⁻⁵/0,02) = 0,509

Sonuç

ωₙ = 1031 rad/s

Cevap

ωn = 1031 rad/s
35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: ∠G(jω) = −98,13 °

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Açıları toplayın

∠G = atan(1/18) − 90° − atan(1/5) = 3,18° − 90° − 11,31°

Sonuç

∠G(j1) = −98,13°

Cevap

∠G(jω) = −98,13°
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: K = 70,86

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Faz kesişimi

(ω/2)·(ω/7) = 1 → ω180 = √(2·7) = 3,742 rad/s

Faz kesişimindeki genlik

|L(jω180)| = K/(ω·√(ω² + 4)·√(ω² + 49)) = K/(2·7·(2 + 7)) = K/126

Gerekli kazanç

126/K = 105/20 = 1,778
K = 126/1,778 = 70,86

Cevap

K = 70,86
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: N = 2

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Karakteristik polinom

s³ + 18s² + 80s + 2880 = 0

Routh dizisi

s³: 1, 80
s²: 18, 2880
s¹: −80
s⁰: 2880

İlk sütundaki işaret değişimleri

1 → 18 → −80 → 2880
N = 2

Cevap

N = 2

Kazanç K = 1440 sınırının üzerindedir; bu yüzden bir karmaşık çift sağ yarı düzleme geçmiştir.

38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: σa = −4

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Kutuplar ve sıfırlar

kutup: 0, −6, −3, −5
sıfırlar: −2
n − m = 4 − 1 = 3

Ağırlık merkezi

σa = (−14 − (−2))/3 = −4

Cevap

σa = −4

3 asimptot, ağırlık merkezinden 60°, 180°, 300° açılarıyla çıkar.

39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: ess = 0,25

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

İvme sabiti

Ka = 4·1/1 = 4

Parabol hatası

ess = 1/4 = 0,25

Cevap

ess = 0,25
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: K = 18

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

s(s + 6) + 2K = s² + 6s + 2K

Doğal frekans

2·0,5·ωₙ = 6 → ωₙ = 6 rad/s

Kazanç

2K = ωₙ² = 36 → K = 18

Cevap

K = 18

Bu bağımsız bir alıştırma materyalidir. ExamProblems bu sınavı düzenleyen kuruluşla bağlantılı değildir ve onun tarafından onaylanmamıştır; sınav adı yalnızca içeriği tanımlamak için kullanılmaktadır. FE exam sınavı NCEES tarafından yürütülür; bu kuruluş ExamProblems ile bağlantılı değildir ve onu desteklemez.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical