FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 2 ΩIR1​R3​ = 4 Ω+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​20 ΩB

Kaynağın verdiği ve R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 10 VR1 = 2 ΩR2 = 3 ΩR3 = 4 ΩR4 = 20 Ω
IR1 = A
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 2 ΩR3​ = 2 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​12 VR2​20 ΩAR4​6 ΩBR6​25 Ω

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 12 VR1 = 2 ΩR2 = 20 ΩR3 = 2 ΩR4 = 6 ΩR5 = 10 ΩR6 = 25 Ω
Req = Ω
3.Düğüm analiziOrta
R1​ = 10 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​30 VR2​2 ΩAR4​4 ΩBIs​1,5 A

Düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

V1 = 30 VIs = 1,5 AR1 = 10 ΩR2 = 2 ΩR3 = 6 ΩR4 = 4 Ω
VA = V
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 25 ΩR2​ = 12 ΩR4​ = 30 Ω+−V1​10 VR3​15 ΩAR5​6 ΩBIs​1,5 A−+V2​9 V

Düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

V1 = 10 VIs = 1,5 AV2 = 9 VR1 = 25 ΩR2 = 12 ΩR3 = 15 ΩR4 = 30 ΩR5 = 6 Ω
VA = V
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 4 ΩR2​ = 6 Ω+−V1​30 VR3​5 ΩIR3​A+−V2​18 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R3 üzerinden geçen IR3 akımını bulun.

V1 = 30 VV2 = 18 VR1 = 4 ΩR2 = 6 ΩR3 = 5 Ω
IR3 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 5 ΩR2​ = 3 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​36 VR4​5 ΩAR5​5 ΩB+−V2​10 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak I3 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 36 VV2 = 10 VR1 = 5 ΩR2 = 3 ΩR3 = 3 ΩR4 = 5 ΩR5 = 5 Ω
I3 = A
7.SüperpozisyonOrta
R1​ = 6 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​9 VR2​2 ΩIR2​AR4​3 ΩBIs​1 A

Süperpozisyon kullanarak R2 tarafından harcanan güç PR2 değerini bulun.

V1 = 9 VIs = 1 AR1 = 6 ΩR2 = 2 ΩR3 = 3 ΩR4 = 3 Ω
PR2 = W
8.SüperpozisyonZor
R1​ = 2 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 20 Ω+−V1​10 VR3​3 Ω+−VR3​AIs​1 AB−+V2​15 V

Süperpozisyon kullanarak gösterilen polaritede R3 üzerindeki VR3 gerilimini bulun.

V1 = 10 VIs = 1 AV2 = 15 VR1 = 2 ΩR2 = 5 ΩR3 = 3 ΩR4 = 20 Ω
VR3 = V
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 20 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​12 VR2​20 ΩAab

Norton akımı IN değerini bulun: uçlar kısa devre edilirse a’dan b’ye akan akım.

V1 = 12 VR1 = 20 ΩR2 = 20 ΩR3 = 3 Ω
IN = A
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 30 ΩR3​ = 30 Ω+−V1​36 VR2​25 ΩAIs​6 ABRL​30 ΩIL​

a–b arasına RL = 30 Ω yük bağlanmıştır. Thévenin eşdeğerini kullanarak yüke aktarılan PL gücünü bulun.

V1 = 36 VIs = 6 AR1 = 30 ΩR2 = 25 ΩR3 = 30 ΩRL = 30 Ω
PL = W
11.RC ve RL geçici rejimOrta
+−Vs​9 Vt = 0R = 10 ΩL47 mHi(t)

Anahtar t = 0’da kapanmadan önce bobinden akım geçmez. t = 5 ms anında bobinde depolanan enerji W değerini mJ cinsinden bulun.

Vs = 9 VR = 10 ΩL = 47 mHt = 5 ms
W = mJ
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​15 Vt = 0R = 6,8 kΩC100 µF+−vC​vC​(0) = 18 V

Anahtar t = 0’da kapanmadan hemen önce kondansatörde gösterilen polaritede 18 V vardır. t = 750 ms anında kondansatör gerilimi vC değerini bulun.

Vs = 15 VR = 6,8 kΩC = 100 µFvC(0) = 18 Vt = 750 ms
vC = V
13.AC empedans ve fazörlerOrta
Vf0​ = 200 HzRL = ?C = 0,1 µF

C = 0,1 µF olan seri bir RLC devresi 200 Hz’de rezonansa girmelidir. Gereken endüktans L değerini bulun.

f0 = 200 HzC = 0,1 µF
L = mH
14.AC empedans ve fazörlerZor
50 V50 HzR = 100 ΩL = 100 mHC = 4,7 µF

Seri bir RLC devresi 50 V (rms), 50 Hz bir kaynağa bağlı. Devrenin rezonans frekansı f0 değerini bulun.

V = 50 V (rms)f = 50 HzR = 100 ΩL = 100 mHC = 4,7 µF
f0 = Hz
15.AC güç ve güç faktörüOrta
120 VR + jXP = 1887 W18,5 A

Endüktif bir yük, 120 V (rms)’lik tek fazlı bir kaynaktan 18,5 A ve 1887 W çekiyor. Onu bir X reaktansına seri bağlı bir R direnci olarak modelleyin. R değerini bulun.

V = 120 VI = 18,5 AP = 1887 W
R = Ω
16.AC güç ve güç faktörüZor
240 V50 Hzyük11 kW, 0,75C100 µFI

Tek fazlı bir yük 240 V, 50 Hz’lik bir kaynaktan 0,75 geri güç faktöründe 11 kW çekiyor. Yüke paralel olarak 100 µF’lık bir kondansatör bağlanıyor. Kaynağın gördüğü yeni güç faktörü cos φ değerini bulun.

P = 11 kWpf1 = 0,75V = 240 Vf = 50 HzC = 100 µF
cos φ =
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 415 VIL​ = 25 Acos φ = 0,85geri

Dengeli üç fazlı bir yük, fazlar arası gerilimi 415 V olan bir kaynaktan 25 A hat akımı çekiyor. Güç faktörü 0,85 geri. Yükün çektiği toplam aktif güç P değerini kW cinsinden bulun.

VL = 415 VIL = 25 Acos φ = 0,85
P = kW
18.Üç fazlı güçZor
P = 150 kWφ1​S1​Q2​QC​

Dengeli üç fazlı bir yük, 415 V (fazlar arası), 60 Hz bir kaynaktan 0,65 geri güç faktöründe 150 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,95 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatörler Δ bağlıdır. Her kondansatörün kapasitansı Cph değerini µF cinsinden bulun.

P = 150 kWpf1 = 0,65pf2 = 0,95VL = 415 Vf = 60 Hz
Cph = µF
19.TransformatörlerOrta
2 ΩN1​N2​50 Ω

Çıkış direnci 50 Ω olan bir yükselteç, ideal bir transformatör üzerinden 2 Ω’luk bir hoparlörü sürüyor. En büyük güç aktarımı için hoparlör yükseltece 50 Ω olarak görünmelidir. Sarım oranı a = N₁/N₂ değerini bulun.

Rs = 50 ΩRL = 2 Ω
a =
20.TransformatörlerZor
pf 0,8550 kVA, 25% yük

Tek fazlı 50 kVA bir transformatörün demir kaybı 200 W, anma yükündeki bakır kaybı 500 W’tır. Transformatör anma kVA değerinin %25 kadarını 0,85 geri güç faktöründe besliyor. Bu yükteki toplam kayıplar Ploss değerini watt cinsinden bulun.

S = 50 kVAPcore = 200 WPcu,fl = 500 Wx = 0,25pf = 0,85
Ploss = W
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​Rf​ = 22 kΩR1​ = 2 kΩVin​

Op-amp idealdir ve ±15 V ile beslenir; çıkışı ±14 V’ta doyuma ulaşır. Evirmeyen yükselteç sinüs dalgasıyla sürülüyor. Çıkışın kırpılmadığı en büyük giriş genliği Vin,max (tepe değeri) değerini bulun.

R1 = 2 kΩRf = 22 kΩVsat = ±14 V
Vin,max = V
22.Op-amp devreleriZor
−+Vout​Rf​ = 2 kΩV1​ = 1,8 VR1​ = 1 kΩV2​ = 0,2 VR2​ = 4,7 kΩ

Toplayıcı yükselteç, ±15 V ile beslenen ideal bir op-amp kullanır. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

V1 = 1,8 VV2 = 0,2 VR1 = 1 kΩR2 = 4,7 kΩRf = 2 kΩ
Vout = V
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
+−18 V150 Ω5,1 V2200 ΩIZ​ = ?

5,1 V’luk bir Zener regülatörü 150 Ω üzerinden 18 V’tan besleniyor ve 2200 Ω’luk bir yükü besliyor. Zener akımını IZ bulun.

Vin = 18 VVZ = 5,1 VR = 150 ΩRL = 2200 Ω
IZ = mA
24.Diyotlar ve transistörlerZor
+−≤ 11 V100 Ω6,2 V

6,2 V’luk bir Zener regülatörünün 100 Ω’luk bir seri direnci var. Giriş 11 V’a kadar çıkabilir ve yük bağlantısı kesilebilir. Zener’in harcaması gereken en büyük gücü PZ,max bulun.

Vin,max = 11 VVZ = 6,2 VR = 100 Ω
PZ,max = mW
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen0−12806403201608040201

Bitleri, 8 bitlik ikiye tümleyende −66 saklayacak şekilde ayarlayın. İşaretsiz bir sayı olarak okunduğunda desenin değeri U nedir?

N = −668 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
ayarlamak için bitlere tıklayın012806403201608040201

Bitleri 0110 1111 AND 0001 1110 işleminin 8 bitlik sonucuna ayarlayın. Sonucun onluk değeri R nedir?

0110 1111AND0001 1110
R =
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
ABC000111100101324576

F = A′BC′ + ABC + A′BC + A′B′C′ fonksiyonunu en küçük çarpımlar toplamı biçimine sadeleştirin. Sadeleştirilmiş ifade kaç literal (L) içerir?

F = A′BC′ + ABC + A′BC + A′B′C′
L =
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
ABCD0001111000011110X011X3120415X71611201311501418X9X11010

F(A, B, C, D) = Σm(1, 2, 5, 6, 8, 12, 15) + d(0, 3, 7, 9, 11) fonksiyonunun en küçük SOP biçimini bulun; d fark etmez (don’t-care) durumlarını gösterir. Kaç çarpım terimi (N) vardır?

F(A, B, C, D) = Σm(1, 2, 5, 6, 8, 12, 15) + d(0, 3, 7, 9, 11)
N =
29.Laplace dönüşümleriOrta
t (s)f(t)t = 0,4f(0,4) = ?

F(s) = (2s + 8)/(s² + 10s + 25) için f(t)’yi bulun ve f(0,4) değerini hesaplayın.

F(s) = (2s + 8)/(s² + 10s + 25)t = 0,4 s
f(0.4) =
30.Laplace dönüşümleriZor
t (s)y(t)t = 1,2y(1,2) = ?

Bir sistem y″ + 3y′ + 2y = 5·u(t) denklemine uyuyor. Dinlenme durumunda başlar (y(0) = 0, y′(0) = 0) ve giriş, t ≥ 0 için u(t) = 5 basamağıdır. Çıkış y(1,2) değerini Laplace dönüşümüyle bulun.

y″ + 3y′ + 2y = 5·u(t)u(t) = 5y(0) = 0, y′(0) = 0t = 1,2 s
y(1.2) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+18s(s + 9)G(s)C(s)−

Birim negatif geri besleme çevriminde G(s) = 18/(s(s + 9)). Referans r(t) = 1·t rampasıdır. Kararlı hal hatasını ess bulun.

G(s) = 18/(s(s + 9))r(t) = 1·t
ess =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+16s + 4G₁+9s + 7G₂C(s)2H₁−0,1H₂−

G₁ = 16/(s + 4), G₂ = 9/(s + 7), G₂ çevresinde H₁ = 2 iç negatif geri besleme ve H₂ = 0,1 dış negatif geri besleme olan blok diyagramı sadeleştirin. C(s)/R(s)’nin DC kazancını T(0) bulun.

G₁ = 16/(s + 4)G₂ = 9/(s + 7)H₁ = 2H₂ = 0,1
T(0) =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)2

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 72/(s² + 9s + 36)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Sönüm oranı ζ değerini bulun.

G(s) = 72/(s² + 9s + 36)
ζ =
34.Basamak yanıtıZor
R(s)+140s(s + 10)G(s)C(s)−

Birim negatif geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 140/(s(s + 10)). ts ≈ 4/(ζωₙ) kullanarak kapalı çevrim basamak yanıtının %2 yerleşme süresini ts bulun.

G(s) = 140/(s(s + 10))
ts = s
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
vin​R = 100 ΩL = 47 mHvout​

Gösterilen RL yüksek geçiren filtre için R = 100 Ω, L = 47 mH geçerlidir. 68 Hz değerinde sinüsoidal bir giriş uygulanır. dB cinsinden |H| = |vout/vin| kazancını bulun.

R = 100 ΩL = 47 mHf = 68 Hz
|H| = dB
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−80−60−40−2002040ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−180−135−90−450ωc​ = ?

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = 5/(s(s + 1))’dır. |L(jω)| = 1 olduğu kazanç kesişim frekansını ωc bulun.

L(s) = 5/(s(s + 1))
ωc = rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+K1s(s + 3)(s + 10)C(s)−

Şemadaki çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = K/(s(s + 3)(s + 10))’dır. Kapalı çevrimin kararlı olduğu en büyük kazancı (Kmax) bulun.

L(s) = K/(s(s + 3)(s + 10))
Kmax =
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−2−4−6−8−10−12−14−16j2j4

L(s) = K(s + 13)/(s(s + 7)) için kök yer eğrisi, s = 0 ile s = −7 arasında gerçel eksenden ayrılır, bir daire çizer ve sıfırın solunda gerçel eksene yeniden katılır. Ayrılma noktasını (sb) bulun.

L(s) = K(s + 13)/(s(s + 7))
sb =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
r(t) = 0,5·t²/2+10(s + 5)s²(s + 1)C(s)−

r(t) = 0,5·t²/2 parabolik girişi, G(s) = 10(s + 5)/(s²(s + 1)) olan birim geri beslemeli bir çevrime uygulanıyor. Kalıcı durum hatasını (ess) bulun.

G(s) = 10(s + 5)/(s²(s + 1))r(t) = 0,5·t²/2
ess =
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+K4s(s + 5)C(s)−

Bir K orantılı denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 4/(s(s + 5)) sistemini sürmektedir. Kapalı çevrimin sönüm oranını ζ = 0,4 yapan kazancı (K) bulun.

G(s) = 4/(s(s + 5))ζ = 0,4
K =

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR1 = 2,143 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 2 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​20 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 4 + 20 = 24 Ω
R2 ∥ 24 = 3·24/(3+24) = 2,667 Ω
Req = R1 + 2,667 = 2 + 2,667 = 4,667 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 10/4,667 = 2,143 A

Cevap

IR1 = 2,143 A
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 7,252 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 2 ΩR3​ = 2 ΩR5​ = 10 Ω+−V1​12 VR2​20 ΩAR4​6 ΩBR6​25 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 10 + 25 = 35 Ω
R4 ∥ 35 = 5,122 Ω
R3 + 5,122 = 7,122 Ω
R2 ∥ 7,122 = 5,252 Ω
Req = R1 + 5,252 = 2 + 5,252 = 7,252 Ω

Cevap

Req = 7,252 Ω
3.Düğüm analizi

Cevap: VA = 5,143 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 10 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​30 VR2​2 ΩAR4​4 ΩBIs​1,5 A

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 30 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R2 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R3 = 0
VA/2 + (VA − 30)/10 + (VA − VB)/6 = 0
0,7667·VA − 0,1667·VB = 3

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R4 + (VB − VA)/R3 = Is
VB/4 + (VB − VA)/6 = 1,5
−0,1667·VA + 0,4167·VB = 1,5

Çözün

Δ = (0,7667)(0,4167) − (−0,1667)(−0,1667) = 0,2917
VA = Δ1/Δ = 1,5/0,2917 = 5,143 V
VB = Δ2/Δ = 1,65/0,2917 = 5,657 V

Cevap

VA = 5,143 V
4.Düğüm analizi

Cevap: VA = −0,782 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 25 ΩR2​ = 12 ΩR4​ = 30 Ω+−V1​10 VR3​15 ΩAR5​6 ΩBIs​1,5 A−+V2​9 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 10 V, V2 = −9 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/15 + (VA − 10)/25 + (VA − VB)/12 = 0
0,19·VA − 0,08333·VB = 0,4

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/6 + (VB − VA)/12 + (VB − (−9))/30 = (−1,5)
−0,08333·VA + 0,2833·VB = −1,8

Çözün

Δ = (0,19)(0,2833) − (−0,08333)(−0,08333) = 0,04689
VA = Δ1/Δ = −0,03667/0,04689 = −0,782 V
VB = Δ2/Δ = −0,3087/0,04689 = −6,583 V

Cevap

VA = −0,782 V
5.Çevre analizi

Cevap: IR3 = 3,405 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 4 ΩR2​ = 6 Ω+−V1​30 VR3​5 ΩA+−V2​18 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
4·I1 + 5(I1 − I2) = 30
9·I1 − 5·I2 = 30

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
6·I2 + 5(I2 − I1) = (−18)
−5·I1 + 11·I2 = −18

Çözün

Δ = (9)(11) − (−5)(−5) = 74
I1 = Δ1/Δ = 240/74 = 3,243 A
I2 = Δ2/Δ = −12/74 = −0,1622 A

Cevap

IR3 = I1 − I2 = 3,405 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: I3 = −0,2542 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 5 ΩR2​ = 3 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​36 VR4​5 ΩAR5​5 ΩB+−V2​10 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
5·I1 + 5(I1 − I2) = 36
10·I1 − 5·I2 = 36

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
3·I2 + 5(I2 − I1) + 5(I2 − I3) = 0
−5·I1 + 13·I2 − 5·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
3·I3 + 5(I3 − I2) = (−10)
−5·I2 + 8·I3 = −10

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 590
I1 = Δ1/Δ = 2594/590 = 4,397 A
I2 = Δ2/Δ = 940/590 = 1,593 A
I3 = Δ3/Δ = −150/590 = −0,2542 A

Cevap

I3 = −0,2542 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: PR2 = 0,72 W

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 6 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​9 VR2​2 ΩAR4​3 ΩBAÇIK

Durum 1 · yalnızca V1

Iₛ açık devre olur, bu yüzden R₃ ve R₄ A’dan toprağa tek bir seri kol oluşturur; bu kol R₂ ile paraleldir.

R3+R4 = 3+3 = 6 Ω
R2 ∥ (R3+R4) = 2·6/(2+6) = 1,5 Ω
VA = 9·1,5/(6+1,5) = 1,8 V
VB = VA·R4/(R3+R4) = 1,8·3/6 = 0,9 V
IR2′ = (VA − 0)/R2 = (1,8 − 0)/2 = 0,9 A
R1​ = 6 ΩR3​ = 3 ΩKISA DEVRER2​2 ΩAR4​3 ΩBIs​1 A

Durum 2 · yalnızca Is

V₁ kısa devre olur, bu yüzden R₁, R₂ ile paraleldir. Iₛ, B’de R₄ ile R₃ üzerinden geçen yol arasında bölünür. Iₛ’nin oku aşağı, düğümünden uzağa doğru gösterir, bu yüzden Iₛ o düğümden akım çeker: terimi eksi işaretle girer.

R1 ∥ R2 = 6·2/(6+2) = 1,5 Ω
Req = R4 ∥ (R3+R1∥R2) = 3 ∥ 4,5 = 1,8 Ω
VB = −Is·Req = −1·1,8 = −1,8 V
VA = VB·(R1∥R2)/(R3+R1∥R2) = −1,8·1,5/4,5 = −0,6 V
IR2″ = (VA − 0)/R2 = (−0,6 − 0)/2 = −0,3 A

Akım katkılarını toplayın

IR2 = IR2′ + IR2″ = 0,9 + (−0,3) = 0,6 A

Dirençteki güç

Güç akımın karesine bağlıdır, bu yüzden süperpozisyona uymaz: önce akımları toplayın, sonra karesini alın.

PR2 = IR2²·R2 = 0,6²·2 = 0,72 W

Cevap

PR2 = 0,72 W

Ayrı durumların güçlerini toplamak 1,8 W verirdi; bu yanlıştır.

8.Süperpozisyon

Cevap: VR3 = 5,954 V

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 2 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 20 Ω+−V1​10 VR3​3 ΩAAÇIKBKISA DEVRE

Durum 1 · yalnızca V1

V₂ kısa devre, Iₛ açık devre olur. A’dan bakıldığında R₃, seri R₂+R₄ çifti ile paraleldir.

R3 ∥ (R2+R4) = 3 ∥ 25 = 2,679 Ω
VA = 10·2,679/(2+2,679) = 5,725 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 5,725·20/25 = 4,58 V
VR3′ = VA − 0 = 5,725 − 0 = 5,725 V
R1​ = 2 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 20 ΩKISA DEVRER3​3 ΩAIs​1 ABKISA DEVRE

Durum 2 · yalnızca Is

İki gerilim kaynağı da kısa devre olur. Iₛ, B’de R₄ (artık toprağa) ile R₁ ∥ R₃’e seri bağlı R₂ arasında bölünür.

R1 ∥ R3 = 1,2 Ω, dolayısıyla sol yol R2+1,2 = 6,2 Ω
Req = R4 ∥ 6,2 = 4,733 Ω
VB = Is·Req = 1·4,733 = 4,733 V
VA = VB·1,2/6,2 = 0,916 V
VR3″ = VA − 0 = 0,916 − 0 = 0,916 V
R1​ = 2 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 20 ΩKISA DEVRER3​3 ΩAAÇIKB−+V2​15 V

Durum 3 · yalnızca V2

V₁ kısa devre, Iₛ açık devre olur. R₁ ∥ R₃ A’dan başlar ve R₂ ile seri olarak B’ye döner.

R1 ∥ R3 = 2·3/(2+3) = 1,2 Ω
VB = V2·(R2+R1∥R3)/(R4+R2+R1∥R3) = (−15)·6,2/26,2 = −3,55 V
VA = VB·(R1∥R3)/(R2+R1∥R3) = −3,55·1,2/6,2 = −0,687 V
VR3‴ = VA − 0 = −0,687 − 0 = −0,687 V

Katkıları toplayın

VR3 = VR3′ + VR3″ + VR3‴
VR3 = 5,725 + 0,916 + (−0,687) = 5,954 V

Negatif sonuç, gerçekte polaritenin işaretlenenin tersi olduğu anlamına gelir.

9.Thévenin ve Norton

Cevap: IN = 0,4615 A

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 3 ΩKISA DEVRER2​20 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 20·20/(20+20) = 10 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 10 + 3 = 13 Ω
R1​ = 20 ΩR3​ = 3 Ω+−V1​12 VR2​20 ΩAab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken R₃’ten akım geçmez, bu yüzden üzerinde düşüm yoktur ve V_b = V_A olur. R₁ ve R₂ bir gerilim bölücü oluşturur.

Vth = V1·R2/(R1+R2) = 12·20/(20+20) = 6 V
IN​0,4615 ARth​13 Ωab

Norton eşdeğeri

Norton kaynağı, aynı devrenin R_th ile paralel bir akım kaynağı olarak görünümüdür. Akımı, a–b’deki kısa devre akımıdır.

IN = Vth/Rth = 6/13 = 0,4615 A
10.Thévenin ve Norton

Cevap: PL = 428,1 W

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 30 ΩR3​ = 30 ΩKISA DEVRER2​25 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 30·25/(30+25) = 13,64 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 13,64 + 30 = 43,64 Ω
R1​ = 30 ΩR3​ = 30 Ω+−V1​36 VR2​25 ΩAIs​6 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 16,36 + 6·13,64 = 98,18 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 98,18 + 6·30 = 278,2 V
Rth​ = 43,64 Ω+−Vth​278,2 VRL​30 ΩIL​

Yükü Thévenin eşdeğerine bağlayın

Thévenin kaynağı ve seri R_th, a–b’de özgün devreyle tamamen aynı davranır; bu yüzden yük basit bir seri çevre görür.

IL = Vth/(Rth + RL) = 278,2/(43,64 + 30) = 3,778 A
PL = IL²·RL = 3,778²·30 = 428,1 W
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: W = 8,163 mJ

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti ve son akım

Anahtar kapandıktan uzun süre sonra bobin kısa devre gibi davranır; bu yüzden son akımı yalnızca R belirler.

τ = L/R = 47 mH / 10 Ω = 4,7 ms
i(∞) = Vs/R = 9/10 = 0,9 A

Verilen andaki akım

i(t) = 0,9·(1 − e−5/4,7) = 0,5894 A

Depolanan enerji

W = ½·L·i² = ½·47·0,5894² = 8,163 mJ

Cevap

W = 8,163 mJ
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: vC = 16 V

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Başlangıç değeri, son değer, zaman sabiti

Kondansatör gerilimi sıçrayamaz; bu yüzden depolanan değerden başlar ve kaynak gerilimine yönelir.

vC(0) = 18 V, vC(∞) = Vs = 15 V
τ = R·C = 6,8 kΩ · 100 µF = 680 ms
vC(t) = 15 + (18 − 15)·e−t/τ

Verilen andaki gerilim

vC(750) = 15 + (3)·e−750/680 = 16 V

Cevap

vC = 16 V
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: L = 6333 mH

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Rezonans koşulu

Rezonansta endüktif ve kapasitif reaktanslar birbirini götürür: ωL = 1/(ωC).

ω₀ = 2π·200 = 1257 rad/s
L = 1/(ω₀²·C) = 1/(1257²·0,1·10⁻⁶) = 6333 mH

Cevap

L = 6333 mH
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: f0 = 232,2 Hz

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Rezonans

Rezonansta endüktif ve kapasitif reaktanslar birbirini götürür: ωL = 1/(ωC). Kaynak frekansı önemli değildir.

f0 = 1/(2π√(LC)) = 1/(2π·√(0,1·4,7·10⁻⁶)) = 232,2 Hz

Cevap

f0 = 232,2 Hz
15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: R = 5,514 Ω

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Aktif güçten direnç

R = P/I² = 1887/18,5² = 5,514 Ω

Cevap

R = 5,514 Ω
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: cos φ = 0,8125

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç P değişmez; yalnızca şebekeden çekilen reaktif güç değişir.

Q1 = 11·tan(arccos 0,75) = 9,701 kvar
QC = V²·2πf·C = 240²·2π·50·100·10⁻⁶ = 1810 var = 1,81 kvar
Q2 = 9,701 − 1,81 = 7,892 kvar

Yeni görünür güç

S2 = √(11² + 7,892²) = 13,54 kVA

Yeni güç faktörü

cos φ = P/S2 = 11/13,54 = 0,8125

Cevap

cos φ = 0,8125
17.Üç fazlı güç

Cevap: P = 15,27 kW

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Görünür güç

S = √3·VL·IL = √3·415·25 = 17,97 kVA

Aktif güç

P = S·cos φ = 17,97·0,85 = 15,27 kW

Cevap

P = 15,27 kW
18.Üç fazlı güç

Cevap: Cph = 647,2 µF

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 150·tan(acos 0,65) = 150·1,169 = 175,4 kvar
Q2 = 150·tan(acos 0,95) = 150·0,3287 = 49,3 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 126,1 kvar

Faz başına kapasitans

Δ grupta her kondansatör iki hat arasına bağlıdır.

V = 415 V, ω = 2π·60 = 377 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 42022/(377·415²) = 647,2 µF

Cevap

Cph = 647,2 µF
19.Transformatörler

Cevap: a = 5

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Aktarılmış yükü eşleyin

a²·2 = 50
a = √(50/2) = √25 = 5

Cevap

a = 5
20.Transformatörler

Cevap: Ploss = 231,3 W

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Bu yükteki bakır kaybı

Pcu = x²·Pcu,fl = 0,0625·500 = 31,25 W

Toplam kayıplar

Demir kaybı her yükte aynıdır.

Ploss = 200 + 31,25 = 231,3 W

Cevap

Ploss = 231,3 W

Bu yükteki verim η = 97,87%.

21.Op-amp devreleri

Cevap: Vin,max = 1,167 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Kazanç

Av = 1 + Rf/R1 = 1 + 22/2 = 12

Kırpılmadan önceki en büyük giriş

Vin,max = Vsat/|Av| = 14/12 = 1,167 V

Cevap

Vin,max = 1,167 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = −3,685 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Giriş akımları

V₋ = 0, bu yüzden her giriş direncinin üzerinde kendi giriş geriliminin tamamı vardır.

I1 = V1/R1 = 1,8/1 = 1,8 mA
I2 = V2/R2 = 0,2/4,7 = 0,04255 mA
If = I1 + I2 = 1,843 mA

Çıkış gerilimi

Vout = −Rf·If = −2·1,843 = −3,685 V

Cevap

Vout = −3,685 V
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: IZ = 83,68 mA

Zener regülatörü: ters öngerilimli bir Zener diyot, akımı en küçük IZ,min değerinin üzerinde kaldığı sürece VZ gerilimini tutar. R seri direnci, giriş ile çıkış arasındaki farkı alır: IR = (Vin − VZ)/R. Bu akım yük, IL = VZ/RL, ile Zener arasında bölünür: IZ = IR − IL. En kötü durumlara göre tasarlayın: en büyük yükte en düşük giriş yine de IZ,min bırakmalı, yüksüz durumda en yüksek giriş ise en büyük Zener gücünü PZ = VZ·IZ verir.

Direnç akımı

IR = 12,9/150 = 86 mA

Yük akımı

IL = 5,1/2200 = 2,318 mA

Zener akımı

IZ = 86 − 2,318 = 83,68 mA

Cevap

IZ = 83,68 mA
24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: PZ,max = 297,6 mW

Zener regülatörü: ters öngerilimli bir Zener diyot, akımı en küçük IZ,min değerinin üzerinde kaldığı sürece VZ gerilimini tutar. R seri direnci, giriş ile çıkış arasındaki farkı alır: IR = (Vin − VZ)/R. Bu akım yük, IL = VZ/RL, ile Zener arasında bölünür: IZ = IR − IL. En kötü durumlara göre tasarlayın: en büyük yükte en düşük giriş yine de IZ,min bırakmalı, yüksüz durumda en yüksek giriş ise en büyük Zener gücünü PZ = VZ·IZ verir.

En kötü durum Zener akımı

IZ = 4,8/100 = 48 mA

Zener gücü

PZ = 6,2·48 = 297,6 mW

Cevap

PZ,max = 297,6 mW
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 190

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

66 = 0100 0010
tersine çevrilmiş: 1011 1101
+1 → 1011 1110

İşaretsiz okuyun

1011 1110₂ = 256 − 66 = 190

Cevap

U = 190
26.Sayı sistemleri

Cevap: R = 14

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Bit bit

AND yalnızca iki bit de 1 olduğunda 1 verir.

0110 1111
AND 0001 1110
= 0000 1110

Sonucun değeri

0000 1110₂ = 14

Cevap

R = 14
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: L = 4

Boole cebiri: ifadeleri sadeleştiren kurallar X + X′ = 1 ve X·X′ = 0, X + X = X, soğurma X + X·Y = X, birleştirme kuralı X·Y + X·Y′ = X, X + X′Y = X + Y ve uzlaşma teoremi XY + X′Z + YZ = XY + X′Z’dir. De Morgan yasaları (X·Y)′ ifadesini X′ + Y′’ye ve (X + Y)′ ifadesini X′·Y′’ye çevirir. Bir Karnaugh haritası bu kuralları grafik olarak uygular: iki komşu hücrelik her grup, XY + XY′ = X kuralının bir kullanımıdır.

İfadenin minterimleri

A′BC′ → m(2)
ABC → m(7)
A′BC → m(3)
A′B′C′ → m(0)
ABC00011110011001131204051706

Gruplayın ve okuyun

F = BC + A′C′

Literalleri sayın

L = 4

Cevap

L = 4
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 4

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

Asal implikantlar

1’lerden ve X’lerden oluşturulabilen en büyük gruplar.

CD, B′D, B′C′, A′D, A′C, AC′D′, A′B′
ABCD0001111000011110X011X3120415X71611201311501418X9X11010

En küçük kapsama

F = CD + A′D + A′C + AC′D′
N = 4

Cevap

N = 4
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: f(0.4) = 0,1624

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Paydayı çarpanlarına ayırın

s² + 10s + 25 = (s + 5)²

Kısmi kesirler

2s + 8 = 2(s + 5) + −2
F(s) = 2/(s + 5) − 2/(s + 5)²

Ters dönüşüm

f(t) = 2·e−5t − 2·t·e−5t
f(0,4) = (2 − 2·0,4)·e−5·0,4 = 0,1624

Cevap

f(0,4) = 0,1624
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: y(1.2) = 6,104

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Denklemi dönüştürün

Y(s) = 25/(s(s + 1)(s + 2))

Kısmi kesirler

A = 25/(1·2) = 12,5
B = 25/((−1)·1) = −25
C = 25/((−2)·(−1)) = 12,5

Çıkarılan

y(t) = 12,5 − 25·e−t + 12,5·e−2t
y(1,2) = 6,104

Cevap

y(1,2) = 6,104
31.Blok diyagramlar

Cevap: ess = 0,5

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Hız hata sabiti

Kᵥ = lims→0 s·G(s) = 18/9 = 2

Kararlı hal hatası

ess = A/Kᵥ = 1/2 = 0,5

Cevap

ess = 0,5
32.Blok diyagramlar

Cevap: T(0) = 1,259

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

İç çevrim

Gᵢ = G₂/(1 + G₂H₁) = 9/(s + 25)

Dış çevrim

T(s) = G₁Gᵢ/(1 + G₁GᵢH₂) = 144/((s + 4)(s + 25) + 14,4)

DC kazanç

T(0) = 144/(4·25 + 14,4) = 144/114,4 = 1,259

Cevap

T(0) = 1,259
33.Basamak yanıtı

Cevap: ζ = 0,75

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 36 → ωₙ = 6 rad/s
2ζωₙ = 9 → ζ = 9/(2·6) = 0,75

Sonuç

ζ = 0,75

Cevap

ζ = 0,75
34.Basamak yanıtı

Cevap: ts = 0,8 s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Kapalı çevrim transfer fonksiyonu

T(s) = 140/(s² + 10s + 140): ωₙ = 11,83 rad/s, ζ = 0,4226

Yerleşme süresi

ζωₙ = 10/2 = 5
ts ≈ 4/(ζωₙ) = 0,8 s

Cevap

ts = 0,8 s

Bu çevrimde K ne olursa olsun ζωₙ = a/2’dir: K’yı artırmak aşımı artırır ama yerleşme süresini kısaltmaz.

35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: |H| = −14,12 dB

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Köşe frekansı

ωc = R/L = 100/0,047 = 2128 rad/s
fc = 338,6 Hz → f/fc = 68/338,6 = 0,2008

Kazanç

|H| = 0,2008/√(1 + 0,2008²) = 0,1969
20·log₁₀(0,1969) = −14,12 dB

Cevap

|H| = −14,12 dB
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: ωc = 2,127 rad/s

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Kazanç kesişimi

ω⁴ + 1ω² − 25 = 0
ω² = (−1 + √(1 + 4·25))/2 = 4,525
ωc = 2,127 rad/s

Cevap

ωc = 2,127 rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: Kmax = 390

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Karakteristik denklem

s³ + 13s² + 30s + K = 0

Routh dizisi

s³: 1, 30
s²: 13, K
s¹: (13·30 − K)/13
s⁰: K

Koşullar

İlk sütunun her elemanı pozitif olmalıdır.

K > 0
13·30 − K > 0 → K < 390

Cevap

Kmax = 390

K = 390 değerinde kapalı çevrim ω = √30 = 5,477 rad/s ile salınır.

38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: sb = −4,168

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Gerçel eksen boyunca kazanç

K(s) = −(s² + 7s)/(s + 13)

Durağan noktalar

Bölüm kuralıyla türev alın ve payı sıfıra eşitleyin.

(2s + 7)(s + 13) − (s² + 7s) = s² + 26s + 91 = 0
s = −13 ± √78 = −4,168, −21,83

Ayrılma noktası

sb = −4,168

Cevap

sb = −4,168

İki kırılma noktası arasında eğri, merkezi sıfırda olan ve yarıçapı √78 = 8,832 olan bir dairedir.

39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: ess = 0,01

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

İvme sabiti

Ka = 10·5/1 = 50

Parabol hatası

ess = 0,5/50 = 0,01

Cevap

ess = 0,01
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: K = 9,766

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

s(s + 5) + 4K = s² + 5s + 4K

Doğal frekans

2·0,4·ωₙ = 5 → ωₙ = 6,25 rad/s

Kazanç

4K = ωₙ² = 39,06 → K = 9,766

Cevap

K = 9,766

Bu bağımsız bir alıştırma materyalidir. ExamProblems bu sınavı düzenleyen kuruluşla bağlantılı değildir ve onun tarafından onaylanmamıştır; sınav adı yalnızca içeriği tanımlamak için kullanılmaktadır. FE exam sınavı NCEES tarafından yürütülür; bu kuruluş ExamProblems ile bağlantılı değildir ve onu desteklemez.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical