FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 2 ΩIR1​R3​ = 8 Ω+−V1​30 VR2​12 ΩAR4​6 ΩB

Kaynağın verdiği ve R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 30 VR1 = 2 ΩR2 = 12 ΩR3 = 8 ΩR4 = 6 Ω
IR1 = A
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 20 ΩR3​ = 3 ΩR5​ = 15 Ω+−V1​10 VR2​4 ΩAR4​3 ΩBR6​25 Ω

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 10 VR1 = 20 ΩR2 = 4 ΩR3 = 3 ΩR4 = 3 ΩR5 = 15 ΩR6 = 25 Ω
Req = Ω
3.Düğüm analiziOrta
−+Vs​ = 8 VIs​2,5 AAR1​10 ΩR2​6 ΩB

A ile B arasındaki Vₛ gerilim kaynağının + ucu B’dedir, bu yüzden VB − VA = Vₛ yapar. Süper düğümlü düğüm analizi kullanarak VA düğüm gerilimini (topraktan ölçülen) bulun.

Is = 2,5 AVs = 8 VR1 = 10 ΩR2 = 6 Ω
VA = V
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 25 ΩR2​ = 5 ΩIR2​R4​ = 10 Ω+−V1​12 VR3​3 ΩAR5​20 ΩBIs​1 A−+V2​5 V

Düğüm analizi kullanarak ok yönünde R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 12 VIs = 1 AV2 = 5 VR1 = 25 ΩR2 = 5 ΩR3 = 3 ΩR4 = 10 ΩR5 = 20 Ω
IR2 = A
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 3 ΩR2​ = 20 Ω+−V1​15 VR3​6 ΩA+−V2​24 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak I1 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 15 VV2 = 24 VR1 = 3 ΩR2 = 20 ΩR3 = 6 Ω
I1 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 8 ΩR2​ = 12 ΩR3​ = 30 ΩIR3​+−V1​5 VR4​12 ΩAR5​4 ΩB+−V2​15 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R3 üzerinden geçen IR3 akımını bulun.

V1 = 5 VV2 = 15 VR1 = 8 ΩR2 = 12 ΩR3 = 30 ΩR4 = 12 ΩR5 = 4 Ω
IR3 = A
7.SüperpozisyonOrta
R1​ = 12 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​30 VR2​20 ΩIR2​AR4​10 ΩBIs​1,5 A

Süperpozisyon kullanarak ok yönünde R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 30 VIs = 1,5 AR1 = 12 ΩR2 = 20 ΩR3 = 5 ΩR4 = 10 Ω
IR2 = A
8.SüperpozisyonZor
R1​ = 20 ΩR2​ = 6 ΩR4​ = 12 Ω+−V1​12 VR3​10 ΩIR3​AIs​1,5 AB+−V2​?

R3 üzerinden geçen IR3 akımını sıfır yapan gerilim kaynağı V2 değerini (kutupları şekildeki gibi) bulun.

V1 = 12 VIs = 1,5 AR1 = 20 ΩR2 = 6 ΩR3 = 10 ΩR4 = 12 Ω
V2 = V
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 8 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​24 VR2​15 ΩAab

a–b uçlarından görülen Thévenin direnci Rth değerini bulun.

V1 = 24 VR1 = 8 ΩR2 = 15 ΩR3 = 5 Ω
Rth = Ω
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 15 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​15 VR2​12 ΩAIs​6 ABab

a–b uçlarından görülen Thévenin gerilimi Vth değerini bulun.

V1 = 15 VIs = 6 AR1 = 15 ΩR2 = 12 ΩR3 = 8 Ω
Vth = V
11.RC ve RL geçici rejimOrta
+−Vs​6 Vt = 0R = 20 ΩL100 mHi(t)

Anahtar t = 0’da kapanmadan önce bobinden akım geçmez. t = 10 ms anında i akımını bulun.

Vs = 6 VR = 20 ΩL = 100 mHt = 10 ms
i = A
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​9 Vt = 0R = 10 kΩC33 µF+−vC​vC​(0) = 10 V

Anahtar t = 0’da kapanmadan hemen önce kondansatörde gösterilen polaritede 10 V vardır. vC değerinin 9,6 V’a ulaşması ne kadar sürer? t değerini bulun.

Vs = 9 VR = 10 kΩC = 33 µFvC(0) = 10 V
t = ms
13.AC empedans ve fazörlerOrta
120 V200 HzR = 100 ΩL = 200 mHC = 4,7 µFI

Seri bir RLC devresi 120 V (rms), 200 Hz bir kaynağa bağlı. Rms akım I değerini bulun.

V = 120 V (rms)f = 200 HzR = 100 ΩL = 200 mHC = 4,7 µF
I = A
14.AC empedans ve fazörlerZor
5 Vf0​R = 15 ΩL = 50 mHC = 1 µF

Seri bir RLC devresi, frekansı devrenin rezonans frekansına ayarlanmış 5 V (rms)’lik bir kaynakla sürülüyor. Bobin üzerindeki rms gerilim VL değerini bulun.

V = 5 V (rms)R = 15 ΩL = 50 mHC = 1 µF
VL = V
15.AC güç ve güç faktörüOrta
P = 28 kWQ = ?Sφ

Tek fazlı bir motor, 230 V bir kaynaktan 0,9 geri güç faktöründe 28 kW çekiyor. Çektiği reaktif güç Q değerini bulun.

P = 28 kWpf = 0,9V = 230 V
Q = kvar
16.AC güç ve güç faktörüZor
P = 20 kWQ1​S1​φ1​QC​

Tek fazlı bir yük, 240 V, 50 Hz bir kaynaktan 0,6 geri güç faktöründe 20 kW çekiyor. Paralel bağlanan bir kondansatör güç faktörünü 0,92 değerine yükseltiyor. Gereken kapasitans C değerini bulun.

P = 20 kWpf1 = 0,6pf2 = 0,92V = 240 Vf = 50 Hz
C = µF
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 415 VIL​ = 75 Acos φ = 0,88geri

Dengeli üç fazlı bir yük, fazlar arası gerilimi 415 V olan bir kaynaktan 75 A hat akımı çekiyor. Güç faktörü 0,88 geri. Yükün çektiği toplam aktif güç P değerini kW cinsinden bulun.

VL = 415 VIL = 75 Acos φ = 0,88
P = kW
18.Üç fazlı güçZor
P = 250 kWφ1​S1​Q2​QC​

Dengeli üç fazlı bir yük, 690 V (fazlar arası), 50 Hz bir kaynaktan 0,65 geri güç faktöründe 250 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,92 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatörler Y bağlıdır. Her kondansatörün kapasitansı Cph değerini µF cinsinden bulun.

P = 250 kWpf1 = 0,65pf2 = 0,92VL = 690 Vf = 50 Hz
Cph = µF
19.TransformatörlerOrta
RL​ = 6 Ω21240 VV2​I1​ = ?I2​

Sarım oranı N₁:N₂ = 2:1 olan ideal bir transformatörün primer sargısına 240 V uygulanıyor. Sekonder sargının uçlarına 6 Ω’luk bir direnç bağlanmıştır. Primer akım I1 değerini bulun.

N1:N2 = 2:1V1 = 240 VRL = 6 Ω
I1 = A
20.TransformatörlerZor
250 kVA

Tek fazlı 250 kVA bir transformatörün demir kaybı 2000 W, anma yükündeki bakır kaybı 5000 W’tır. Verimi hangi yükte Sη,max, kVA cinsinden, en yüksektir?

S = 250 kVAPcore = 2000 WPcu,fl = 5000 W
Sη,max = kVA
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​R2​ = 1 kΩV1​ = −3 VR1​ = 4,7 kΩV2​ = 2,2 VR3​ = 4,7 kΩR4​ = 1 kΩ

Fark yükselteci, ±15 V ile beslenen ideal bir op-amp kullanır; R3 = R1 ve R4 = R2. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

V1 = −3 VV2 = 2,2 VR1 = R3 = 4,7 kΩR2 = R4 = 1 kΩ
Vout = V
22.Op-amp devreleriZor
−+Vout​Rf​ = 1 kΩV1​ = 1,5 VR1​ = 4,7 kΩV2​ = 0,9 VR2​ = 22 kΩIf​

Toplayıcı yükselteç, ±15 V ile beslenen ideal bir op-amp kullanır. Geri besleme direncinden çıkışa doğru akan If akımını bulun.

V1 = 1,5 VV2 = 0,9 VR1 = 4,7 kΩR2 = 22 kΩRf = 1 kΩ
If = mA
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
RC​ = 3,3 kΩβ = 150IC​ = ?RE​ = 2,2 kΩVCC​ = 15 VR1​ = 56 kΩR2​ = 15 kΩ

β = 150 olan bir NPN transistör, VCC = 15 V’tan gerilim bölücüyle kutuplanmıştır: VCC’den baza R₁ = 56 kΩ ve bazdan toprağa R₂ = 15 kΩ. Kolektör direnci RC = 3,3 kΩ ve emetör direnci RE = 2,2 kΩ. VBE = 0,7 V alın ve bölücünün Thévenin eşdeğerini kullanın (baz akımını ihmal etmeyin). Kolektör akımı IC değerini mA cinsinden bulun.

VCC = 15 VR1 = 56 kΩR2 = 15 kΩRC = 3,3 kΩRE = 2,2 kΩβ = 150
IC = mA
24.Diyotlar ve transistörlerZor
+−≤ 18 V680 Ω3,3 V

3,3 V’luk bir Zener regülatörünün 680 Ω’luk bir seri direnci var. Giriş 18 V’a kadar çıkabilir ve yük bağlantısı kesilebilir. Zener’in harcaması gereken en büyük gücü PZ,max bulun.

Vin,max = 18 VVZ = 3,3 VR = 680 Ω
PZ,max = mW
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen0−12806403201608040201

Bitleri, 8 bitlik ikiye tümleyende −86 saklayacak şekilde ayarlayın. İşaretsiz bir sayı olarak okunduğunda desenin değeri U nedir?

N = −868 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
20 bitlik ikiye tümleyen, N = ??işaret???????????????????

20 bitlik ikiye tümleyende saklanabilen en küçük (en negatif) tam sayı N nedir?

20 bit
N =
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
ABC00011110010001130214151716

F(A, B, C) = Σm(3, 4, 5, 6, 7) fonksiyonunun en küçük toplamlar çarpımı (POS) biçimini bulmak için Karnaugh haritasını kullanın. Kaç toplam terimi (çarpan) (N) vardır?

F(A, B, C) = Σm(3, 4, 5, 6, 7)
N =
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
ABCD000111100001111010010312X4050716112013X151140809111X10

F(A, B, C, D) = Σm(0, 2, 6, 11, 12, 14) + d(4, 10, 15) fonksiyonunun en küçük SOP biçimini bulun; d fark etmez (don’t-care) durumlarını gösterir. Kaç çarpım terimi (N) vardır?

F(A, B, C, D) = Σm(0, 2, 6, 11, 12, 14) + d(4, 10, 15)
N =
29.Laplace dönüşümleriOrta
t (s)f(t)t = 0,6f(0,6) = ?

F(s) = 10/(s(s + 2)(s + 5)) için f(t)’yi kısmi kesirlerle bulun ve f(0,6) değerini hesaplayın.

F(s) = 10/(s(s + 2)(s + 5))t = 0,6 s
f(0.6) =
30.Laplace dönüşümleriZor
t (s)y(t)t = 0,1y(0,1) = ?

Bir sistem y″ + 7y′ + 12y = 48·u(t) denklemine uyuyor; y(0) = 3 ve y′(0) = 0’dır. t = 0 anında u(t) = 4 basamak girişi uygulanır. y(0,1) değerini Laplace dönüşümüyle bulun.

y″ + 7y′ + 12y = 48·u(t)y(0) = 3y′(0) = 0u(t) = 4t = 0,1 s
y(0.1) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+K(s + 1)(s + 10)G(s)C(s)−

G(s) = K/((s + 1)(s + 10)) sistemi birim negatif geri besleme çevrimindedir. Kapalı çevrimin kritik sönümlü olduğu (iki eşit gerçek kutup) K kazancını bulun.

G(s) = K/((s + 1)(s + 10))birim negatif geri besleme
K =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+26denetleyici+D(s)+4s + 10sistemC(s)−

K = 26 oransal denetleyici, G(s) = 4/(s + 10) sistemini birim negatif geri besleme çevriminde sürüyor. Bir bozucu D sistem girişine girer (denetleyici çıkışına eklenir). 10 büyüklüğünde bir referans basamağı ve 2 büyüklüğünde bir bozucu basamağı birlikte uygulanıyor. Kararlı hal çıkışını css bulun.

K = 26G(s) = 4/(s + 10)D = 2R = 10
css =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)1

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 5/(s² + s + 5)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Doğal frekansı ωn rad/s cinsinden bulun.

G(s) = 5/(s² + s + 5)
ωn = rad/s
34.Basamak yanıtıZor
t (s)y(t)1tp​ = 0,2 s4,3 %

Sıfırı olmayan ikinci dereceden bir sistemin basamak yanıtı %4,3 aşım gösteriyor ve ilk tepe t = 0,2 s anında oluşuyor. Doğal frekansı ωn bulun.

%OS = 4,3 %tp = 0,2 s
ωn = rad/s
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
|H| (dB)0,11101001000−60−40−20020ω (rad/s)ω = 2

G(s) = 1216/((s + 8)(s + 19)) fonksiyonunun ω = 2 rad/s’deki tam |G(jω)| genliğini dB cinsinden bulun.

G(s) = 1216/((s + 8)(s + 19))ω = 2 rad/s
|G(jω)| = dB
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−80−60−40−2002040ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−180−135−90−450ωc​

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = 2/(s(s + 1))’dır. Faz payını PM derece cinsinden bulun.

L(s) = 2/(s(s + 1))
PM = °
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+K1s(s + 3)(s + 5)C(s)−

Şemadaki çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = K/(s(s + 3)(s + 5))’dır. Kazanç, kapalı çevrim kararlılığın sınırına gelene kadar artırılıyor. Sürekli salınımın frekansını (ω) bulun.

L(s) = K/(s(s + 3)(s + 5))
ω = rad/s
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−1−2−3−4−5−6−7−8−9−101j1j2−0,5

L(s) = K/(s(s + 3)(s + 8)) çevrimi için s = −0,5 noktasına bir kapalı çevrim kutbu yerleştiren K kazancını bulun.

L(s) = K/(s(s + 3)(s + 8))s = −0,5
K =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
R(s)+K = 50,51s + 1C(s)−

G(s) = 0,5/(1s + 1) prosesi, birim geri beslemeli bir çevrimde K = 5 orantılı kazancıyla denetlenmektedir. Bir basamak için kalıcı durum hatasını (ess), basamak büyüklüğünün yüzdesi olarak bulun.

G(s) = 0,5/(1s + 1)K = 5
ess = %
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+K = 4010s(s + 10)C(s)−

K = 40 orantılı denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 10/(s(s + 10)) sistemini sürmektedir. Basamak yanıtının tepe zamanını tp bulun.

G(s) = 10/(s(s + 10))K = 40
tp = s

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR1 = 3,545 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 2 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​30 VR2​12 ΩAR4​6 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 8 + 6 = 14 Ω
R2 ∥ 14 = 12·14/(12+14) = 6,462 Ω
Req = R1 + 6,462 = 2 + 6,462 = 8,462 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 30/8,462 = 3,545 A

Cevap

IR1 = 3,545 A
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 22,37 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 3 ΩR5​ = 15 Ω+−V1​10 VR2​4 ΩAR4​3 ΩBR6​25 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 15 + 25 = 40 Ω
R4 ∥ 40 = 2,791 Ω
R3 + 2,791 = 5,791 Ω
R2 ∥ 5,791 = 2,366 Ω
Req = R1 + 2,366 = 20 + 2,366 = 22,37 Ω

Cevap

Req = 22,37 Ω
3.Düğüm analizi

Cevap: VA = 4,375 V

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

Süper düğüm oluşturun

A ile B arasındaki gerilim kaynağı bilinmeyen bir akım taşır, bu yüzden A veya B için ayrı ayrı KAY yazılamaz. A, B ve kaynağı tek bir süper düğüm içine alın: ona giren akım çıkan akıma eşittir.

VB = VA + Vs = VA + 8
VA/R1 + VB/R2 = Is

Çözün

VA/10 + (VA + 8)/6 = 2,5
VA = (2,5 − 8/6)/(1/10 + 1/6) = 4,375 V
VB = 4,375 + 8 = 12,38 V

Cevap

VA = 4,375 V
4.Düğüm analizi

Cevap: IR2 = −0,1427 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 25 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 10 Ω+−V1​12 VR3​3 ΩAR5​20 ΩBIs​1 A−+V2​5 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 12 V, V2 = −5 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/3 + (VA − 12)/25 + (VA − VB)/5 = 0
0,5733·VA − 0,2·VB = 0,48

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/20 + (VB − VA)/5 + (VB − (−5))/10 = 1
−0,2·VA + 0,35·VB = 0,5

Çözün

Δ = (0,5733)(0,35) − (−0,2)(−0,2) = 0,1607
VA = Δ1/Δ = 0,268/0,1607 = 1,668 V
VB = Δ2/Δ = 0,3827/0,1607 = 2,382 V

Cevap

IR2 = (VA − VB)/R2 = (1,668 − 2,382)/5 = −0,1427 A
5.Çevre analizi

Cevap: I1 = 1,242 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 3 ΩR2​ = 20 Ω+−V1​15 VR3​6 ΩA+−V2​24 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
3·I1 + 6(I1 − I2) = 15
9·I1 − 6·I2 = 15

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
20·I2 + 6(I2 − I1) = (−24)
−6·I1 + 26·I2 = −24

Çözün

Δ = (9)(26) − (−6)(−6) = 198
I1 = Δ1/Δ = 246/198 = 1,242 A
I2 = Δ2/Δ = −126/198 = −0,6364 A

Cevap

I1 = 1,242 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: IR3 = −0,434 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 8 ΩR2​ = 12 ΩR3​ = 30 Ω+−V1​5 VR4​12 ΩAR5​4 ΩB+−V2​15 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
8·I1 + 12(I1 − I2) = 5
20·I1 − 12·I2 = 5

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
12·I2 + 12(I2 − I1) + 4(I2 − I3) = 0
−12·I1 + 28·I2 − 4·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
30·I3 + 4(I3 − I2) = (−15)
−4·I2 + 34·I3 = −15

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 13824
I1 = Δ1/Δ = 3960/13824 = 0,2865 A
I2 = Δ2/Δ = 840/13824 = 0,06076 A
I3 = Δ3/Δ = −6000/13824 = −0,434 A

Cevap

IR3 = I3 = −0,434 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: IR2 = 0,875 A

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 12 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​30 VR2​20 ΩAR4​10 ΩBAÇIK

Durum 1 · yalnızca V1

Iₛ açık devre olur, bu yüzden R₃ ve R₄ A’dan toprağa tek bir seri kol oluşturur; bu kol R₂ ile paraleldir.

R3+R4 = 5+10 = 15 Ω
R2 ∥ (R3+R4) = 20·15/(20+15) = 8,571 Ω
VA = 30·8,571/(12+8,571) = 12,5 V
VB = VA·R4/(R3+R4) = 12,5·10/15 = 8,333 V
IR2′ = (VA − 0)/R2 = (12,5 − 0)/20 = 0,625 A
R1​ = 12 ΩR3​ = 5 ΩKISA DEVRER2​20 ΩAR4​10 ΩBIs​1,5 A

Durum 2 · yalnızca Is

V₁ kısa devre olur, bu yüzden R₁, R₂ ile paraleldir. Iₛ, B’de R₄ ile R₃ üzerinden geçen yol arasında bölünür.

R1 ∥ R2 = 12·20/(12+20) = 7,5 Ω
Req = R4 ∥ (R3+R1∥R2) = 10 ∥ 12,5 = 5,556 Ω
VB = Is·Req = 1,5·5,556 = 8,333 V
VA = VB·(R1∥R2)/(R3+R1∥R2) = 8,333·7,5/12,5 = 5 V
IR2″ = (VA − 0)/R2 = (5 − 0)/20 = 0,25 A

Katkıları toplayın

IR2 = IR2′ + IR2″
IR2 = 0,625 + 0,25 = 0,875 A

Negatif sonuç, gerçekte akımın okun tersine aktığı anlamına gelir.

8.Süperpozisyon

Cevap: V2 = 7,2 V

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 20 ΩR2​ = 6 ΩR4​ = 12 Ω+−V1​12 VR3​10 ΩAAÇIKBKISA DEVRE

Durum 1 · tek başına V1

V₂ kısa devre, Iₛ açık devre olur. A’dan bakıldığında R₃, seri R₂+R₄ çifti ile paraleldir.

R3 ∥ (R2+R4) = 10 ∥ 18 = 6,429 Ω
VA = 12·6,429/(20+6,429) = 2,919 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 2,919·12/18 = 1,946 V
R1​ = 20 ΩR2​ = 6 ΩR4​ = 12 ΩKISA DEVRER3​10 ΩAIs​1,5 ABKISA DEVRE

Durum 2 · tek başına Is

İki gerilim kaynağı da kısa devre olur. Iₛ, B’de R₄ (artık toprağa) ile R₁ ∥ R₃’e seri bağlı R₂ arasında bölünür. Iₛ’nin oku aşağı, düğümünden uzağa doğru gösterir, bu yüzden Iₛ o düğümden akım çeker: terimi eksi işaretle girer.

R1 ∥ R3 = 6,667 Ω, dolayısıyla sol yol R2+6,667 = 12,67 Ω
Req = R4 ∥ 12,67 = 6,162 Ω
VB = −Is·Req = −1,5·6,162 = −9,243 V
VA = VB·6,667/12,67 = −4,865 V

Durum 3 · tek başına V2, volt başına

V₁ kısa devre, Iₛ açık devre olur. R₁ ∥ R₃ A’dan başlar ve R₂ ile seri olarak B’ye döner.

R1 ∥ R3 = 6,667 Ω
VA‴ = V2·6,667/(12 + 6 + 6,667) = 0,2703·V2

VA’yı sıfıra eşitleyin

VA = 0 iken R₃ üzerinde gerilim yoktur, bu yüzden akımı sıfırdır.

VA′ + VA″ + VA‴ = 2,919 + (−4,865) + 0,2703·V2 = 0
V2 = 1,946/0,2703 = 7,2 V

Cevap

V2 = 7,2 V
9.Thévenin ve Norton

Cevap: Rth = 10,22 Ω

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 8 ΩR3​ = 5 ΩKISA DEVRER2​15 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 8·15/(8+15) = 5,217 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 5,217 + 5 = 10,22 Ω
10.Thévenin ve Norton

Cevap: Vth = 94,67 V

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 15 ΩR3​ = 8 ΩKISA DEVRER2​12 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 15·12/(15+12) = 6,667 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 6,667 + 8 = 14,67 Ω
R1​ = 15 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​15 VR2​12 ΩAIs​6 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 6,667 + 6·6,667 = 46,67 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 46,67 + 6·8 = 94,67 V
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: i = 0,2594 A

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti ve son akım

Anahtar kapandıktan uzun süre sonra bobin kısa devre gibi davranır; bu yüzden son akımı yalnızca R belirler.

τ = L/R = 100 mH / 20 Ω = 5 ms
i(∞) = Vs/R = 6/20 = 0,3 A

Verilen andaki akım

i(t) = i(∞)·(1 − e−t/τ) = 0,3·(1 − e−10/5) = 0,2594 A

Cevap

i = 0,2594 A
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: t = 168,6 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Başlangıç değeri, son değer, zaman sabiti

Kondansatör gerilimi sıçrayamaz; bu yüzden depolanan değerden başlar ve kaynak gerilimine yönelir.

vC(0) = 10 V, vC(∞) = Vs = 9 V
τ = R·C = 10 kΩ · 33 µF = 330 ms
vC(t) = 9 + (10 − 9)·e−t/τ

Zaman için çözün

9,6 = 9 + (1)·e−t/τ → e−t/τ = (9,6 − 9)/(10 − 9) = 0,6
t = τ·ln((10 − 9)/(9,6 − 9)) = 330·ln(1,667) = 168,6 ms

Cevap

t = 168,6 ms
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,9279 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·200 = 1257 rad/s
XL = ωL = 1257·0,2 = 251,3 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(1257·4,7·10⁻⁶) = 169,3 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(100² + (82,01)²) = 129,3 Ω

Akım

Seri devrenin her elemanından aynı akım geçer.

I = V/|Z| = 120/129,3 = 0,9279 A

Cevap

I = 0,9279 A
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: VL = 74,54 V

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Rezonans

Rezonansta reaktanslar birbirini götürür, bu yüzden empedans yalnızca R’dir.

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,05·1·10⁻⁶) = 4472 rad/s
I = V/R = 5/15 = 0,3333 A

Bobin üzerindeki gerilim

XL = ω₀L = 4472·0,05 = 223,6 Ω
VL = I·XL = 0,3333·223,6 = 74,54 V

Cevap

VL = 74,54 V

Bu, kaynak geriliminin Q = 14,91 katıdır.

15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: Q = 13,56 kvar

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Açı

φ = arccos(0,9) = 25,84°, tan φ = 0,4843

Reaktif güç

Q = P·tan φ = 28·0,4843 = 13,56 kvar

Cevap

Q = 13,56 kvar
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: C = 1003 µF

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç P değişmez; yalnızca şebekeden çekilen reaktif güç değişir.

Q1 = P·tan φ1 = 20·tan(53,13°) = 26,67 kvar
Q2 = P·tan φ2 = 20·tan(23,07°) = 8,52 kvar
QC = Q1 − Q2 = 18,15 kvar

Kapasitans

Kaynağa bağlı bir kondansatör Q = V²·ωC sağlar.

C = QC/(2πf·V²) = 18147/(2π·50·240²) = 1003 µF

Cevap

C = 1003 µF
17.Üç fazlı güç

Cevap: P = 47,44 kW

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Görünür güç

S = √3·VL·IL = √3·415·75 = 53,91 kVA

Aktif güç

P = S·cos φ = 53,91·0,88 = 47,44 kW

Cevap

P = 47,44 kW
18.Üç fazlı güç

Cevap: Cph = 1242 µF

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 250·tan(acos 0,65) = 250·1,169 = 292,3 kvar
Q2 = 250·tan(acos 0,92) = 250·0,426 = 106,5 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 185,8 kvar

Faz başına kapasitans

Y grupta her kondansatör bir hat ile yıldız noktası arasına bağlıdır.

V = 690/√3 = 398,4 V, ω = 2π·50 = 314,2 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 61928/(314,2·398,4²) = 1242 µF

Cevap

Cph = 1242 µF
19.Transformatörler

Cevap: I1 = 10 A

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Sekonder gerilim ve akım

V2 = 240/2 = 120 V
I2 = 120/6 = 20 A

Primer akım

İdeal bir transformatörün kaybı yoktur: V₁·I₁ = V₂·I₂.

I1 = I2/2 = 10 A

Cevap

I1 = 10 A

Kontrol: primerden görülen yük a²·RL = 24 Ω’dur ve 240/24 aynı akımı verir.

20.Transformatörler

Cevap: Sη,max = 158,1 kVA

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Bakır kaybı demir kaybına eşittir

x²·5000 = 2000 → x = √(2000/5000) = 0,6325

En yüksek verimdeki yük

Sη,max = x·S = 0,6325·250 = 158,1 kVA

Cevap

Sη,max = 158,1 kVA
21.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = 1,106 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Girişlerdeki gerilim

R₃ ve R₄ aynı akımı taşır, bu yüzden bir gerilim bölücü oluşturur; geri besleme V₋ = V₊ yapar.

V₊ = V2·R4/(R3 + R4) = 2,2·1/(4,7 + 1) = 0,386 V
V₋ = V₊

Eviren girişte KAY

(−3 − 0,386)/4,7 = (0,386 − Vout)/1
Vout = (R2/R1)·(V2 − V1) = (1/4,7)·(2,2 − (−3)) = 1,106 V

Cevap

Vout = 1,106 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: If = 0,3601 mA

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Giriş akımları

V₋ = 0, bu yüzden her giriş direncinin üzerinde kendi giriş geriliminin tamamı vardır.

I1 = V1/R1 = 1,5/4,7 = 0,3191 mA
I2 = V2/R2 = 0,9/22 = 0,04091 mA
If = I1 + I2 = 0,3601 mA

Cevap

If = 0,3601 mA
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: IC = 1,077 mA

BJT çalışma noktası: aktif bölgede VBE = 0,7 V, IC = β·IB ve IE = (β + 1)·IB. KGY ile baz çevresinden IB’yi, sonra IC’yi, sonra kolektör–emetör çevresinden VCE’yi bulun. Bazdaki bir gerilim bölücü Thévenin eşdeğeriyle değiştirilir: VTH = VCC·R₂/(R₁ + R₂), RTH = R₁∥R₂; emetör direnci baz çevresinde (β + 1) kat büyük görünür.

Bölücünün Thévenin eşdeğeri

VTH = 15·15/(56 + 15) = 3,169 V
RTH = 56·15/(56 + 15) = 11,83 kΩ

Baz akımı

Baz çevresinde KGY; emetör akımı (β + 1)·IB’dir.

IB = (3,169 − 0,7)/(11,83 + 151·2,2) = 7,177 µA

Kolektör akımı

IC = 150·7,177 µA = 1,077 mA
IE = 151·7,177 µA = 1,084 mA

Cevap

IC = 1,077 mA
24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: PZ,max = 71,34 mW

Zener regülatörü: ters öngerilimli bir Zener diyot, akımı en küçük IZ,min değerinin üzerinde kaldığı sürece VZ gerilimini tutar. R seri direnci, giriş ile çıkış arasındaki farkı alır: IR = (Vin − VZ)/R. Bu akım yük, IL = VZ/RL, ile Zener arasında bölünür: IZ = IR − IL. En kötü durumlara göre tasarlayın: en büyük yükte en düşük giriş yine de IZ,min bırakmalı, yüksüz durumda en yüksek giriş ise en büyük Zener gücünü PZ = VZ·IZ verir.

En kötü durum Zener akımı

IZ = 14,7/680 = 21,62 mA

Zener gücü

PZ = 3,3·21,62 = 71,34 mW

Cevap

PZ,max = 71,34 mW
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 170

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

86 = 0101 0110
tersine çevrilmiş: 1010 1001
+1 → 1010 1010

İşaretsiz okuyun

1010 1010₂ = 256 − 86 = 170

Cevap

U = 170
26.Sayı sistemleri

Cevap: N = −524288

Konumsal sayı sistemleri: her basamak, değeri çarpı tabanın bir kuvveti kadar değerlidir. İkilik sistemde basamaklar 1, 2, 4, 8, 16, …; onaltılık sistemde 1, 16, 256, … değerindedir ve A–F, 10–15'i gösterir. 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit +128 yerine −128 değerindedir; negatif sayılar böyle saklanır.

En negatif değer

−219 = −524288

Cevap

N = −524288
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 2

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

ABC00011110010001130214151716

0’ları gruplayın

Her grup 2ᵏ hücrelik bir dikdörtgendir; kenardaki hücreler karşı kenardaki hücrelerin komşusudur.

(A + C)
(A + B)

En küçük POS biçimi

F = (A + C)(A + B)
N = 2

Cevap

N = 2
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 3

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

Asal implikantlar

1’lerden ve X’lerden oluşturulabilen en büyük gruplar.

CD′, BD′, A′D′, AC
ABCD000111100001111010010312X4050716112013X151140809111X10

En küçük kapsama

F = BD′ + A′D′ + AC
N = 3

Cevap

N = 3
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: f(0.6) = 0,5312

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Kısmi kesirler

F(s) = A/s + B/(s + 2) + C/(s + 5)
A = 10/(2·5) = 1
B = 10/((−2)·3) = −1,667
C = 10/((−5)·(−3)) = 0,6667

Ters dönüşüm

f(t) = 1 − 1,667·e−2t + 0,6667·e−5t

Hesaplayın

f(0,6) = 1 − 1,667·e−2·0,6 + 0,6667·e−5·0,6 = 0,5312

Cevap

f(0,6) = 0,5312
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: y(0.1) = 3,62

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Denklemi dönüştürün

(s² + 7s + 12)·Y(s) = 3s + 21 + 192/s
Y(s) = (3s² + 21s + 192)/(s(s + 3)(s + 4))

Kısmi kesirler

A = 192/(3·4) = 16
B = 156/((−3)·1) = −52
C = 156/((−4)·(−1)) = 39

Sonuç

y(t) = 16 − 52·e−3t + 39·e−4t
y(0,1) = 3,62

Cevap

y(0,1) = 3,62

Kontrol: y(0) = A + B + C = 3.

31.Blok diyagramlar

Cevap: K = 20,25

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Karakteristik denklem

1 + K/((s + 1)(s + 10)) = 0 → s² + 11s + 10 + K = 0

Tekrarlanan kök

s² + βs + γ ikinci derece ifadesi, β² = 4γ olduğunda çift köke sahiptir.

11² = 4(10 + K) → K = 121/4 − 10 = 20,25

Cevap

K = 20,25
Bu durumda iki kapalı çevrim kutbu da s = −5,5 noktasındadır.
32.Blok diyagramlar

Cevap: css = 9,193

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Transfer fonksiyonları

C/D = G/(1 + K·G) = 4/(s + 10 + 104)
C/R = K·G/(1 + K·G) = 104/(s + 10 + 104)

Kararlı hâl

css = 10·104/114 + 2·4/114 = 9,193

Cevap

css = 9,193

Daha büyük K bozucunun etkisini azaltır, ama oransal denetleyiciyle asla sıfıra indirmez.

33.Basamak yanıtı

Cevap: ωn = 2,236 rad/s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 5 → ωₙ = 2,236 rad/s
2ζωₙ = 1 → ζ = 1/(2·2,236) = 0,2236

Sonuç

ωₙ = 2,236 rad/s

Cevap

ωn = 2,236 rad/s
34.Basamak yanıtı

Cevap: ωn = 22,23 rad/s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Sönüm oranı

ζ = −ln(0,043)/√(π² + ln²(0,043)) = 3,147/√(9,87 + 9,901) = 0,7077

Doğal frekans

ωd = π/tp = π/0,2 = 15,71 rad/s
ωₙ = ωd/√(1 − ζ²) = 15,71/0,7065 = 22,23 rad/s

Cevap

ωn = 22,23 rad/s
35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: |G(jω)| = 17,75 dB

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Büyüklükleri çarpın

|G(j2)| = 1216/(√(2² + 8²)·√(2² + 19²)) = 1216/(8,246·19,1) = 7,718

Sonuç

20·log₁₀(7,718) = 17,75 dB

Cevap

|G(jω)| = 17,75 dB
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: PM = 38,67 °

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Kazanç kesişimi

ω⁴ + 1ω² − 4 = 0
ω² = (−1 + √(1 + 4·4))/2 = 1,562
ωc = 1,25 rad/s

Faz payı

∠L(jωc) = −90° − atan(1,25/1) = −141,3°
PM = 180° + ∠L = 38,67°

Cevap

PM = 38,67°
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: ω = 3,873 rad/s

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Routh dizisi

s³ + 8s² + 15s + K = 0
s³: 1, 15
s²: 8, K
s¹: (8·15 − K)/8
s⁰: K

Kritik kazanç

K = 8·15 = 120

Yardımcı denklem

Kritik kazançta s¹ satırı sıfırdır; s² satırı sanal eksen üzerindeki kutupları verir.

8s² + 120 = 0 → s = ±j√15
ω = 3,873 rad/s

Cevap

ω = 3,873 rad/s
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: K = 9,375

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Büyüklük koşulu

K = |s|·|s + 3|·|s + 8|

Noktada hesaplayın

K = 0,5·2,5·7,5 = 9,375

Cevap

K = 9,375

Kontrol: s = −0,5 noktasında s(s + 3)(s + 8) + K sıfırdır.

39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: ess = 28,57 %

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

Konum sabiti

Kp = 5·0,5 = 2,5

Basamak hatası

ess = 100/(1 + 2,5) = 28,57 %

Cevap

ess = 28,57 %
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: tp = 0,1622 s

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

s(s + 10) + 40·10 = s² + 10s + 400

ωₙ ve ζ

ωₙ = √400 = 20 rad/s
ζ = 10/(2·20) = 0,25

Tepe zamanı

ωd = 20·√(1 − 0,25²) = 19,36 rad/s
tp = π/19,36 = 0,1622 s

Cevap

tp = 0,1622 s

Bu bağımsız bir alıştırma materyalidir. ExamProblems bu sınavı düzenleyen kuruluşla bağlantılı değildir ve onun tarafından onaylanmamıştır; sınav adı yalnızca içeriği tanımlamak için kullanılmaktadır. FE exam sınavı NCEES tarafından yürütülür; bu kuruluş ExamProblems ile bağlantılı değildir ve onu desteklemez.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical