FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 2 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​15 VR2​6 ΩAR4​5 ΩB

V1 kaynağının gördüğü eşdeğer direnç Req değerini bulun.

V1 = 15 VR1 = 2 ΩR2 = 6 ΩR3 = 20 ΩR4 = 5 Ω
Req = Ω
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 2 ΩR3​ = 20 ΩR5​ = 2 Ω+−V1​18 VR2​25 ΩIR2​AR4​10 ΩBR6​3 Ω

R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 18 VR1 = 2 ΩR2 = 25 ΩR3 = 20 ΩR4 = 10 ΩR5 = 2 ΩR6 = 3 Ω
IR2 = A
3.Düğüm analiziOrta
R1​ = 10 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​30 VR2​6 ΩAR4​20 ΩBIs​3 A

Düğüm analizi kullanarak Is akım kaynağının verdiği güç PIs değerini bulun.

V1 = 30 VIs = 3 AR1 = 10 ΩR2 = 6 ΩR3 = 5 ΩR4 = 20 Ω
PIs = W
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 2 ΩR2​ = 8 ΩR4​ = 20 ΩIR4​+−V1​6 VR3​6 ΩAR5​25 ΩBIs​6 A+−V2​18 V

Düğüm analizi kullanarak ok yönünde R4 üzerinden geçen IR4 akımını bulun.

V1 = 6 VIs = 6 AV2 = 18 VR1 = 2 ΩR2 = 8 ΩR3 = 6 ΩR4 = 20 ΩR5 = 25 Ω
IR4 = A
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 10 ΩR2​ = 3 Ω+−V1​9 VR3​20 ΩIR3​A+−V2​30 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R3 üzerinden geçen IR3 akımını bulun.

V1 = 9 VV2 = 30 VR1 = 10 ΩR2 = 3 ΩR3 = 20 Ω
IR3 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 6 ΩR2​ = 3 Ω+−VR2​R3​ = 25 Ω+−V1​5 VR4​15 ΩAR5​8 ΩB+−V2​18 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak gösterilen polaritede R2 üzerindeki VR2 gerilimini bulun.

V1 = 5 VV2 = 18 VR1 = 6 ΩR2 = 3 ΩR3 = 25 ΩR4 = 15 ΩR5 = 8 Ω
VR2 = V
7.SüperpozisyonOrta
doğrusal devreVs​Is​IRL​

Doğrusal dirençli bir devrede bir Vs gerilim kaynağı ve bir Is akım kaynağı vardır. Bir yük direncinden geçen I akımı iki kez ölçülür: Vs = 5 V ve Is = 10 mA iken I = 8 mA; Vs = 5 V ve Is = 6 mA iken I = 7,2 mA. Vs = 15 V ve Is = 2 mA iken yük akımı I değerini bulun.

5 V, 10 mA → 8 mA5 V, 6 mA → 7,2 mAVs = 15 V, Is = 2 mA
I = mA
8.SüperpozisyonZor
R1​ = 25 ΩR2​ = 4 ΩR4​ = 6 Ω+−V1​24 VR3​6 ΩIR3​AIs​0,5 AB+−V2​5 V

Süperpozisyon kullanarak ok yönünde R3 üzerinden geçen IR3 akımını bulun.

V1 = 24 VIs = 0,5 AV2 = 5 VR1 = 25 ΩR2 = 4 ΩR3 = 6 ΩR4 = 6 Ω
IR3 = A
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 5 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​24 VR2​5 ΩARL​10 ΩIL​B

a–b arasına RL = 10 Ω yük bağlanmıştır. Devrenin geri kalanını Thévenin eşdeğeriyle değiştirin ve yük akımı IL değerini bulun.

V1 = 24 VR1 = 5 ΩR2 = 5 ΩR3 = 10 ΩRL = 10 Ω
IL = A
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 15 ΩR3​ = 12 Ω+−V1​15 VR2​15 ΩAIs​6 ABab

a–b uçlarından görülen Thévenin gerilimi Vth değerini bulun.

V1 = 15 VIs = 6 AR1 = 15 ΩR2 = 15 ΩR3 = 12 Ω
Vth = V
11.RC ve RL geçici rejimOrta
+−Vs​5 Vt = 0R = 22 ΩL10 mHi(t)

Anahtar t = 0’da kapanmadan önce bobinden akım geçmez. Anahtar kapandıktan ne kadar sonra akım son değerinin %90’ine ulaşır? t değerini bulun.

Vs = 5 VR = 22 ΩL = 10 mH
t = ms
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​12 Vt = 0R = 2,2 kΩC?+−vC​

Bir zamanlayıcı, t = 0’da 12 V’luk bir kaynaktan bir direnç üzerinden yüksüz bir kondansatörü doldurmaya başlıyor. Kondansatör gerilimi 6 V’a ulaştığında, başlangıçtan tam 250 ms sonra tetiklemelidir. R = 2,2 kΩ ile gereken kapasite C değerini bulun.

Vs = 12 VVth = 6 VT = 250 msR = 2,2 kΩ
C = µF
13.AC empedans ve fazörlerOrta
12 V50 HzR = 60 ΩL = 200 mHC = 47 µFI

Seri bir RLC devresi 12 V (rms), 50 Hz bir kaynağa bağlı. Rms akım I değerini bulun.

V = 12 V (rms)f = 50 HzR = 60 ΩL = 200 mHC = 47 µF
I = A
14.AC empedans ve fazörlerZor
1 Vf0​R = 2 ΩL = 10 mHC = 2,2 µF

Seri bir RLC devresi, frekansı devrenin rezonans frekansına ayarlanmış 1 V (rms)’lik bir kaynakla sürülüyor. Bobin üzerindeki rms gerilim VL değerini bulun.

V = 1 V (rms)R = 2 ΩL = 10 mHC = 2,2 µF
VL = V
15.AC güç ve güç faktörüOrta
P = 28 kWQ = ?Sφ

Tek fazlı bir motor, 240 V bir kaynaktan 0,75 geri güç faktöründe 28 kW çekiyor. Çektiği reaktif güç Q değerini bulun.

P = 28 kWpf = 0,75V = 240 V
Q = kvar
16.AC güç ve güç faktörüZor
10 V1000 HzRs​ = 8 ΩXs​ = j6 ΩZL​ = ?

10 V (rms), 1000 Hz’lik bir kaynağın iç empedansı Zs = 8 + j6 Ω’dur. Yük empedansı ZL serbestçe seçilebilir. Yüke verilebilecek en büyük aktif güç Pmax değerini bulun.

Vs = 10 V (rms)f = 1000 HzZs = 8 + j6 Ω
Pmax = W
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 690 VIL​ = 120 Acos φ = 0,88geri

Dengeli üç fazlı bir yük, fazlar arası gerilimi 690 V olan bir kaynaktan 120 A hat akımı çekiyor. Güç faktörü 0,88 geri. Yükün çektiği toplam aktif güç P değerini kW cinsinden bulun.

VL = 690 VIL = 120 Acos φ = 0,88
P = kW
18.Üç fazlı güçZor
P = 75 kWφ1​S1​Q2​QC​

Dengeli üç fazlı bir yük, 415 V (fazlar arası), 60 Hz bir kaynaktan 0,78 geri güç faktöründe 75 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,92 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatörler Y bağlıdır. Her kondansatörün kapasitansı Cph değerini µF cinsinden bulun.

P = 75 kWpf1 = 0,78pf2 = 0,92VL = 415 Vf = 60 Hz
Cph = µF
19.TransformatörlerOrta
75 ΩN1​N2​675 Ω

Çıkış direnci 675 Ω olan bir yükselteç, ideal bir transformatör üzerinden 75 Ω’luk bir hoparlörü sürüyor. En büyük güç aktarımı için hoparlör yükseltece 675 Ω olarak görünmelidir. Sarım oranı a = N₁/N₂ değerini bulun.

Rs = 675 ΩRL = 75 Ω
a =
20.TransformatörlerZor
250 kVA

Tek fazlı 250 kVA bir transformatörün demir kaybı 1000 W, anma yükündeki bakır kaybı 3000 W’tır. Verimi hangi yükte Sη,max, kVA cinsinden, en yüksektir?

S = 250 kVAPcore = 1000 WPcu,fl = 3000 W
Sη,max = kVA
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​Rf​ = 47 kΩR1​ = 10 kΩVin​ = −1,8 V

Op-amp idealdir ve ±15 V ile beslenir. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

Vin = −1,8 VR1 = 10 kΩRf = 47 kΩ
Vout = V
22.Op-amp devreleriZor
−+Vout​R2​ = 10 kΩV1​ = 0,3 VR1​ = 22 kΩV2​ = −1,7 VR3​ = 4,7 kΩR4​ = 10 kΩ

Op-amp idealdir ve ±15 V ile beslenir. Direnç oranları eşleşmiyor. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

V1 = 0,3 VV2 = −1,7 VR1 = 22 kΩR2 = 10 kΩR3 = 4,7 kΩR4 = 10 kΩ
Vout = V
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
RC​ = 3,3 kΩβ = 120IC​ = ?VCC​ = 10 VRB​ = 1000 kΩ

β = 120 olan bir NPN transistör, VCC = 10 V kaynağından RB = 1000 kΩ baz direnciyle kutuplanmıştır. Kolektör direnci RC = 3,3 kΩ ve emetör topraklıdır. VBE = 0,7 V alın ve transistörün aktif bölgede olduğunu varsayın. Kolektör akımı IC değerini mA cinsinden bulun.

VCC = 10 VRB = 1000 kΩRC = 3,3 kΩβ = 120VBE = 0,7 V
IC = mA
24.Diyotlar ve transistörlerZor
RC​ = 680 Ωβ = 200VCC​ = 9 V5 VRB​ = ?

β = 200 olan bir NPN transistör, VCC = 9 V ile kolektörü arasına bağlı 680 Ω değerindeki bir yük direncini anahtarlıyor. Emetör topraklıdır. Baz, 5 V’luk bir lojik çıkıştan RB baz direnci üzerinden sürülüyor. VBE = 0,7 V ve VCE(sat) = 0,2 V alın. Güvenilir anahtarlama için baz akımını doyum için gereken en küçük değerin 4 katı olacak şekilde tasarlayın. RB değerini kΩ cinsinden bulun.

VCC = 9 VRC = 680 Ωβ = 200Vin = 5 VVBE = 0,7 VVCE(sat) = 0,2 Vaşırı sürme = 4
RB = kΩ
25.Sayı sistemleriOrta
8 bitlik ikiye tümleyen0−12806403201608040201

Bitleri, 8 bitlik ikiye tümleyende −114 saklayacak şekilde ayarlayın. İşaretsiz bir sayı olarak okunduğunda desenin değeri U nedir?

N = −1148 bit
U =
26.Sayı sistemleriZor
4830 kod, b = ? bit?2ᵇ⁻¹…?4?2?1

Bir sistem 4830 öğenin her birine aynı uzunlukta kendi ikilik kodunu vermelidir. En az kaç bit b gerekir?

4830
b = bit
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
ABCD00011110000111101111

Bu Karnaugh haritasında tam bir tane 1’in komşu 1’i yoktur; bu yüzden en küçük SOP biçiminde tek hücrelik bir grup (dört literalli tam bir minterim) olarak kalır. Haritanın kenarları boyunca olan komşular da sayılır. O hücreye tıklayın.

F = Σm(1, 5, 9, 12)
  1. 1AB = 00, CD = 00
  2. 2AB = 00, CD = 01
  3. 3AB = 00, CD = 11
  4. 4AB = 00, CD = 10
  5. 5AB = 01, CD = 00
  6. 6AB = 01, CD = 01
  7. 7AB = 01, CD = 11
  8. 8AB = 01, CD = 10
  9. 9AB = 11, CD = 00
  10. 10AB = 11, CD = 01
  11. 11AB = 11, CD = 11
  12. 12AB = 11, CD = 10
  13. 13AB = 10, CD = 00
  14. 14AB = 10, CD = 01
  15. 15AB = 10, CD = 11
  16. 16AB = 10, CD = 10
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
FFQ0​Q0​FFQ1​Q1​FFQ2​Q2​CLKMOD-6

Bir mod-6 sayıcı en az sayıda flip-flopla kurulmuştur. Olası durumlardan kaçı, U, hiç kullanılmaz?

N = 6
U =
29.Laplace dönüşümleriOrta
ReIm−2−4−62

F(s) = (4s + 23)/(s² + 2s + 10) için f(t)’yi tam kareye tamamlayarak bulun ve f(0,3) değerini hesaplayın.

F(s) = (4s + 23)/(s² + 2s + 10)t = 0,3 s
f(0.3) =
30.Laplace dönüşümleriZor
t (s)y(t)t = 0,2y(0,2) = ?

Bir sistem y″ + 5y′ + 4y = 12·u(t) denklemine uyuyor. Dinlenme durumunda başlar (y(0) = 0, y′(0) = 0) ve giriş, t ≥ 0 için u(t) = 1 basamağıdır. Çıkış y(0,2) değerini Laplace dönüşümüyle bulun.

y″ + 5y′ + 4y = 12·u(t)u(t) = 1y(0) = 0, y′(0) = 0t = 0,2 s
y(0.2) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+30s + 2G(s)C(s)0,2H−

G(s) = 30/(s + 2) sistemi, algılayıcısının kazancı H = 0,2 olan bir negatif geri besleme çevriminde denetleniyor. R girişine 2 büyüklüğünde bir basamak uygulanıyor. Kararlı hal çıkışını css bulun.

G(s) = 30/(s + 2)H = 0,2R = 2
css =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+72s(s + 9)G(s)C(s)1H−

G(s) = 72/(s(s + 9)) sistemi, algılayıcı kazancı H = 1 olan negatif geri besleme çevrimindedir. Kapalı çevrim kutupları karmaşıktır. Bunların sanal kısmını ωd (pozitif değer) rad/s cinsinden bulun.

G(s) = 72/(s(s + 9))H = 1
ωd = rad/s
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)1

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 10/(s² + 3s + 10)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Doğal frekansı ωn rad/s cinsinden bulun.

G(s) = 10/(s² + 3s + 10)
ωn = rad/s
34.Basamak yanıtıZor
k = 800 N/mc = 13 N·s/mm = 2,5 kgF = 25 Nx(t)

m = 2,5 kg kütle, k = 800 N/m yay ve c = 13 N·s/m viskoz sönümleyici ile asılıdır (m·x″ + c·x′ + k·x = F). Denge durumunda dururken aniden sabit bir F = 25 N kuvvet uygulanıyor. En büyük yer değiştirmeyi xmax mm cinsinden bulun.

m = 2,5 kgk = 800 N/mc = 13 N·s/mF = 25 N
xmax = mm
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
vin​C = 4,7 nFR = 1 kΩvout​

Gösterilen RC yüksek geçiren filtre için R = 1 kΩ, C = 4,7 nF geçerlidir. 100 kHz değerinde sinüsoidal bir giriş uygulanır. dB cinsinden |H| = |vout/vin| kazancını bulun.

R = 1 kΩC = 4,7 nFf = 100 kHz
|H| = dB
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−100−80−60−40−20020ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−270−180−900ω180​

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = K/(s(s + 1)(s + 9))’dır. 20 dB’lik bir kazanç payı veren K kazancını bulun.

L(s) = K/(s(s + 1)(s + 9))GM = 20 dB
K =
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+K1s(s + 1)(s + 2)C(s)−

Şemadaki çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = K/(s(s + 1)(s + 2))’dır. Kazanç, kapalı çevrim kararlılığın sınırına gelene kadar artırılıyor. Sürekli salınımın frekansını (ω) bulun.

L(s) = K/(s(s + 1)(s + 2))
ω = rad/s
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−2−4−6−8−10j2sb​

L(s) = K/((s + 5)(s + 9)) için kök yer eğrisi gösterilmiştir. İki kapalı çevrim kutbunun gerçel eksende buluştuğu ayrılma noktasındaki (sb) kazancı (K) bulun.

L(s) = K/((s + 5)(s + 9))
K =
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
R(s)+K(s + 2)(s + 10)C(s)−

Birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = K/((s + 2)(s + 10))’dır. Basamak girişi için kalıcı durum hatasını % 4 yapan kazancı (K) bulun.

G(s) = K/((s + 2)(s + 10))ess = 4 %
K =
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
r(t) = 2t+1 + 0,5/s10(s + 4)(s + 5)C(s)−

C(s) = 1 + 0,5/s PI denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 10/((s + 4)(s + 5)) sistemini sürmektedir. r(t) = 2t rampa girişi için kalıcı durum hatasını (ess) bulun.

C(s) = 1 + 0,5/sG(s) = 10/((s + 4)(s + 5))r(t) = 2t
ess =

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: Req = 6,839 Ω

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 2 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​15 VR2​6 ΩAR4​5 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 20 + 5 = 25 Ω
R2 ∥ 25 = 6·25/(6+25) = 4,839 Ω
Req = R1 + 4,839 = 2 + 4,839 = 6,839 Ω

Cevap

Req = 6,839 Ω
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR2 = 0,6176 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 2 ΩR3​ = 20 ΩR5​ = 2 Ω+−V1​18 VR2​25 ΩAR4​10 ΩBR6​3 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 2 + 3 = 5 Ω
R4 ∥ 5 = 3,333 Ω
R3 + 3,333 = 23,33 Ω
R2 ∥ 23,33 = 12,07 Ω
Req = R1 + 12,07 = 2 + 12,07 = 14,07 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 18/14,07 = 1,279 A

R₂’den geçen akım

A düğümündeki gerilimi bulmak için R₁ üzerindeki düşümü çıkarın; bu, R₂ üzerindeki gerilimdir.

VA = V1 − IR1·R1 = 18 − 1,279·2 = 15,44 V
IR2 = VA/R2 = 15,44/25 = 0,6176 A

Cevap

IR2 = 0,6176 A
3.Düğüm analizi

Cevap: PIs = 78,26 W

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R2 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R3 = 0
VA/6 + (VA − 30)/10 + (VA − VB)/5 = 0
0,4667·VA − 0,2·VB = 3

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R4 + (VB − VA)/R3 = Is
VB/20 + (VB − VA)/5 = 3
−0,2·VA + 0,25·VB = 3

Çözün

Δ = (0,4667)(0,25) − (−0,2)(−0,2) = 0,07667
VA = Δ1/Δ = 1,35/0,07667 = 17,61 V
VB = Δ2/Δ = 2/0,07667 = 26,09 V

Akım kaynağının verdiği güç

Kaynak Iₛ’yi topraktan (0 V) VB’e, yukarı doğru B düğümüne iter. Akımı + ucundan çıkan bir kaynak P = V·I güç verir.

PIs = VB·Is = 26,09·3 = 78,26 W

Cevap

PIs = 78,26 W
4.Düğüm analizi

Cevap: IR4 = 0,9881 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 2 ΩR2​ = 8 ΩR4​ = 20 Ω+−V1​6 VR3​6 ΩAR5​25 ΩBIs​6 A+−V2​18 V

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 6 V, V2 = 18 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R3 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R2 = 0
VA/6 + (VA − 6)/2 + (VA − VB)/8 = 0
0,7917·VA − 0,125·VB = 3

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R5 + (VB − VA)/R2 + (VB − V2)/R4 = Is
VB/25 + (VB − VA)/8 + (VB − 18)/20 = 6
−0,125·VA + 0,215·VB = 6,9

Çözün

Δ = (0,7917)(0,215) − (−0,125)(−0,125) = 0,1546
VA = Δ1/Δ = 1,508/0,1546 = 9,752 V
VB = Δ2/Δ = 5,838/0,1546 = 37,76 V

Cevap

IR4 = (VB − V2)/R4 = (37,76 − 18)/20 = 0,9881 A
5.Çevre analizi

Cevap: IR3 = 1,128 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 10 ΩR2​ = 3 Ω+−V1​9 VR3​20 ΩA+−V2​30 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
10·I1 + 20(I1 − I2) = 9
30·I1 − 20·I2 = 9

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
3·I2 + 20(I2 − I1) = (−30)
−20·I1 + 23·I2 = −30

Çözün

Δ = (30)(23) − (−20)(−20) = 290
I1 = Δ1/Δ = −393/290 = −1,355 A
I2 = Δ2/Δ = −720/290 = −2,483 A

Cevap

IR3 = I1 − I2 = 1,128 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: VR2 = −0,1781 V

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 6 ΩR2​ = 3 ΩR3​ = 25 Ω+−V1​5 VR4​15 ΩAR5​8 ΩB+−V2​18 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
6·I1 + 15(I1 − I2) = 5
21·I1 − 15·I2 = 5

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
3·I2 + 15(I2 − I1) + 8(I2 − I3) = 0
−15·I1 + 26·I2 − 8·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
25·I3 + 8(I3 − I2) = (−18)
−8·I2 + 33·I3 = −18

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 9249
I1 = Δ1/Δ = 1810/9249 = 0,1957 A
I2 = Δ2/Δ = −549/9249 = −0,05936 A
I3 = Δ3/Δ = −5178/9249 = −0,5598 A

Cevap

IR2 = I2 = −0,05936 A
VR2 = IR2·R2 = −0,05936·3 = −0,1781 V

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: I = 18,4 mA

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

Yanıtı katkıların toplamı olarak yazın

Her katkı kendi kaynağıyla orantılıdır; sabit yalnızca dirençlere bağlıdır.

I = k₁·Vs + k₂·Is
5·k₁ + 10·k₂ = 8
5·k₁ + 6·k₂ = 7,2

Sabitleri çözün

Δ = (5)(6) − (10)(5) = −20
k₁ = Δ1/Δ = −24/−20 = 1,2
k₂ = Δ2/Δ = −4/−20 = 0,2
k₁ = 1,2 mA/V, k₂ = 0,2

Yeni akımı hesaplayın

I = 1,2·15 + 0,2·2 = 18,4 mA

Cevap

I = 18,4 mA
8.Süperpozisyon

Cevap: IR3 = 0,6304 A

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 25 ΩR2​ = 4 ΩR4​ = 6 Ω+−V1​24 VR3​6 ΩAAÇIKBKISA DEVRE

Durum 1 · yalnızca V1

V₂ kısa devre, Iₛ açık devre olur. A’dan bakıldığında R₃, seri R₂+R₄ çifti ile paraleldir.

R3 ∥ (R2+R4) = 6 ∥ 10 = 3,75 Ω
VA = 24·3,75/(25+3,75) = 3,13 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 3,13·6/10 = 1,878 V
IR3′ = (VA − 0)/R3 = (3,13 − 0)/6 = 0,5217 A
R1​ = 25 ΩR2​ = 4 ΩR4​ = 6 ΩKISA DEVRER3​6 ΩAIs​0,5 ABKISA DEVRE

Durum 2 · yalnızca Is

İki gerilim kaynağı da kısa devre olur. Iₛ, B’de R₄ (artık toprağa) ile R₁ ∥ R₃’e seri bağlı R₂ arasında bölünür.

R1 ∥ R3 = 4,839 Ω, dolayısıyla sol yol R2+4,839 = 8,839 Ω
Req = R4 ∥ 8,839 = 3,574 Ω
VB = Is·Req = (−0,5)·3,574 = −1,787 V
VA = VB·4,839/8,839 = −0,9783 V
IR3″ = (VA − 0)/R3 = (−0,9783 − 0)/6 = −0,163 A
R1​ = 25 ΩR2​ = 4 ΩR4​ = 6 ΩKISA DEVRER3​6 ΩAAÇIKB+−V2​5 V

Durum 3 · yalnızca V2

V₁ kısa devre, Iₛ açık devre olur. R₁ ∥ R₃ A’dan başlar ve R₂ ile seri olarak B’ye döner.

R1 ∥ R3 = 25·6/(25+6) = 4,839 Ω
VB = V2·(R2+R1∥R3)/(R4+R2+R1∥R3) = 5·8,839/14,84 = 2,978 V
VA = VB·(R1∥R3)/(R2+R1∥R3) = 2,978·4,839/8,839 = 1,63 V
IR3‴ = (VA − 0)/R3 = (1,63 − 0)/6 = 0,2717 A

Katkıları toplayın

IR3 = IR3′ + IR3″ + IR3‴
IR3 = 0,5217 + (−0,163) + 0,2717 = 0,6304 A

Negatif sonuç, gerçekte akımın okun tersine aktığı anlamına gelir.

9.Thévenin ve Norton

Cevap: IL = 0,5333 A

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 5 ΩR3​ = 10 ΩKISA DEVRER2​5 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 5·5/(5+5) = 2,5 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 2,5 + 10 = 12,5 Ω
R1​ = 5 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​24 VR2​5 ΩAab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken R₃’ten akım geçmez, bu yüzden üzerinde düşüm yoktur ve V_b = V_A olur. R₁ ve R₂ bir gerilim bölücü oluşturur.

Vth = V1·R2/(R1+R2) = 24·5/(5+5) = 12 V
Rth​ = 12,5 Ω+−Vth​12 VRL​10 ΩIL​

Yükü Thévenin eşdeğerine bağlayın

Thévenin kaynağı ve seri R_th, a–b’de özgün devreyle tamamen aynı davranır; bu yüzden yük basit bir seri çevre görür.

IL = Vth/(Rth + RL) = 12/(12,5 + 10) = 0,5333 A
10.Thévenin ve Norton

Cevap: Vth = −109,5 V

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 15 ΩR3​ = 12 ΩKISA DEVRER2​15 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 15·15/(15+15) = 7,5 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 7,5 + 12 = 19,5 Ω
R1​ = 15 ΩR3​ = 12 Ω+−V1​15 VR2​15 ΩAIs​6 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 7,5 + (−6)·7,5 = −37,5 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = −37,5 + (−6)·12 = −109,5 V
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: t = 1,047 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Zaman sabiti ve son akım

Anahtar kapandıktan uzun süre sonra bobin kısa devre gibi davranır; bu yüzden son akımı yalnızca R belirler.

τ = L/R = 10 mH / 22 Ω = 0,4545 ms
i(∞) = Vs/R = 5/22 = 0,2273 A

Zaman için çözün

0,9 = 1 − e−t/τ → t = −τ·ln(1 − 0,9)
t = −0,4545·ln(0,1) = 1,047 ms

Cevap

t = 1,047 ms
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: C = 163,9 µF

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Gerekli zaman sabiti

6 = 12·(1 − e−250/τ) → τ = 250/ln(12/(12 − 6))
τ = 250/0,6931 = 360,7 ms

Kapasitans

kΩ çarpı µF milisaniye verir.

C = τ/R = 360,7/2,2 = 163,9 µF

Cevap

C = 163,9 µF
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,1993 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·50 = 314,2 rad/s
XL = ωL = 314,2·0,2 = 62,83 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(314,2·47·10⁻⁶) = 67,73 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(60² + (−4,894)²) = 60,2 Ω

Akım

Seri devrenin her elemanından aynı akım geçer.

I = V/|Z| = 12/60,2 = 0,1993 A

Cevap

I = 0,1993 A
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: VL = 33,71 V

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Rezonans

Rezonansta reaktanslar birbirini götürür, bu yüzden empedans yalnızca R’dir.

ω₀ = 1/√(LC) = 1/√(0,01·2,2·10⁻⁶) = 6742 rad/s
I = V/R = 1/2 = 0,5 A

Bobin üzerindeki gerilim

XL = ω₀L = 6742·0,01 = 67,42 Ω
VL = I·XL = 0,5·67,42 = 33,71 V

Cevap

VL = 33,71 V

Bu, kaynak geriliminin Q = 33,71 katıdır.

15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: Q = 24,69 kvar

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Açı

φ = arccos(0,75) = 41,41°, tan φ = 0,8819

Reaktif güç

Q = P·tan φ = 28·0,8819 = 24,69 kvar

Cevap

Q = 24,69 kvar
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: Pmax = 3,125 W

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Eşlenik uyum

Yük reaktansı kaynak reaktansını götürür ve yük direnci kaynak direncine eşittir.

ZL = Zs* = 8 − j6 Ω

En büyük güç

I = Vs/(2Rs) = 10/16 = 0,625 A
Pmax = I²·RL = Vs²/(4Rs) = 10²/(4·8) = 3,125 W

Cevap

Pmax = 3,125 W
17.Üç fazlı güç

Cevap: P = 126,2 kW

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Görünür güç

S = √3·VL·IL = √3·690·120 = 143,4 kVA

Aktif güç

P = S·cos φ = 143,4·0,88 = 126,2 kW

Cevap

P = 126,2 kW
18.Üç fazlı güç

Cevap: Cph = 434,7 µF

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 75·tan(acos 0,78) = 75·0,8023 = 60,17 kvar
Q2 = 75·tan(acos 0,92) = 75·0,426 = 31,95 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 28,22 kvar

Faz başına kapasitans

Y grupta her kondansatör bir hat ile yıldız noktası arasına bağlıdır.

V = 415/√3 = 239,6 V, ω = 2π·60 = 377 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 9407/(377·239,6²) = 434,7 µF

Cevap

Cph = 434,7 µF
19.Transformatörler

Cevap: a = 3

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Aktarılmış yükü eşleyin

a²·75 = 675
a = √(675/75) = √9 = 3

Cevap

a = 3
20.Transformatörler

Cevap: Sη,max = 144,3 kVA

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Bakır kaybı demir kaybına eşittir

x²·3000 = 1000 → x = √(1000/3000) = 0,5774

En yüksek verimdeki yük

Sη,max = x·S = 0,5774·250 = 144,3 kVA

Cevap

Sη,max = 144,3 kVA
21.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = −10,26 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Eviren giriş girişi izler

V₋ = V₊ = −1,8 V
I = V₋/R1 = −1,8/10 = −0,18 mA

Çıkış gerilimi

R₁’deki akım Rf’den de geçer.

Vout = V₋ + I·Rf = −1,8 + (−0,18)·47 = −10,26 V

Cevap

Vout = −10,26 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = −1,818 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

+ girişindeki gerilim

V₊ = V2·R4/(R3 + R4) = −1,7·10/(4,7 + 10) = −1,156 V

İki girişi süperpoze edin

V₂ = 0 iken V₁ bir eviren yükselteç görür. V₁ = 0 iken V₊ evirmeyen kazanç 1 + R₂/R₁ ile yükseltilir.

Vout = −(10/22)·0,3 + (1 + 10/22)·(−1,156) = −0,1364 + (−1,682) = −1,818 V

Cevap

Vout = −1,818 V
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: IC = 1,116 mA

BJT çalışma noktası: aktif bölgede VBE = 0,7 V, IC = β·IB ve IE = (β + 1)·IB. KGY ile baz çevresinden IB’yi, sonra IC’yi, sonra kolektör–emetör çevresinden VCE’yi bulun. Bazdaki bir gerilim bölücü Thévenin eşdeğeriyle değiştirilir: VTH = VCC·R₂/(R₁ + R₂), RTH = R₁∥R₂; emetör direnci baz çevresinde (β + 1) kat büyük görünür.

Baz akımı

IB = (VCC − VBE)/RB = (10 − 0,7)/1000 kΩ = 9,3 µA

Kolektör akımı

IC = β·IB = 120·9,3 µA = 1,116 mA

Cevap

IC = 1,116 mA

Kontrol: VCE = 6,317 V, 0,2 V’un oldukça üzerinde; dolayısıyla transistör gerçekten aktiftir.

24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: RB = 16,61 kΩ

Anahtar olarak BJT: bir yükü tamamen açmak için transistör doyuma sürülür; doyumda VCE = VCE(sat) olur ve kolektör akımını yük belirler: IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC. Doyum için en az IB = IC(sat)/β gerekir. Baz akımı daha küçükse transistör aktif kalır ve IC = β·IB olur.

Doyumdaki kolektör akımı

IC(sat) = (9 − 0,2)/680 = 12,94 mA

En küçük baz akımı

IB(min) = IC(sat)/β = 12,94/200 = 64,71 µA

Tasarım baz akımı

IB = 4·64,71 µA = 258,8 µA

Baz direnci

RB = (5 − 0,7)/IB = 4,3 V/0,2588 mA = 16,61 kΩ

Cevap

RB = 16,61 kΩ
25.Sayı sistemleri

Cevap: U = 142

Bitleri ayarlamak: her bit ikinin bir kuvveti değerindedir (128, 64, …, 1). Bir onaltılık basamak tam olarak dört bittir ve 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit −128 değerindedir. Bit işlemleri her bit konumunda ayrı ayrı çalışır.

Tersine çevirin ve bir ekleyin

114 = 0111 0010
tersine çevrilmiş: 1000 1101
+1 → 1000 1110

İşaretsiz okuyun

1000 1110₂ = 256 − 114 = 142

Cevap

U = 142
26.Sayı sistemleri

Cevap: b = 13 bit

Konumsal sayı sistemleri: her basamak, değeri çarpı tabanın bir kuvveti kadar değerlidir. İkilik sistemde basamaklar 1, 2, 4, 8, 16, …; onaltılık sistemde 1, 16, 256, … değerindedir ve A–F, 10–15'i gösterir. 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit +128 yerine −128 değerindedir; negatif sayılar böyle saklanır.

İkinin kuvvetleri

212 = 4096 < 4830
213 = 8192 ≥ 4830

Cevap

b = 13
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: AB = 11, CD = 00

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

Her 1’in komşuları

Komşu bir 1’i olan bir 1, iki ya da daha fazla hücrelik bir gruba katılabilir.

m12: m13, m14, m8, m4 → 0
ABCD00011110000111101111

Yalıtılmış 1

m12 = ABC′D′ → AB = 11, CD = 00

Cevap

AB = 11, CD = 00
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: U = 2

Flip-floplar ve sayıcılar: bir flip-flop yalnızca saatin etkin kenarında değişir. D girişini kopyalar (Q⁺ = D); T, T = 1 iken tersler; JK, 00 için tutar, 01 için sıfırlar, 10 için kurar, 11 için tersler. n bitlik bir ikilik sayıcının 2ⁿ durumu vardır ve 2ⁿ modunda sayar; mod-N sayıcı 0, 1, …, N − 1 sayıp 0’a döner ve 2ⁿ ≥ N olan en küçük n kadar flip-flop gerektirir. Bir dalgacık (ripple) sayıcının her aşaması frekansı yarıya indirir; bu yüzden mod-N sayıcının son çıkışı fclk/N ile çalışır. n flip-flopluk bir Johnson sayıcının 2n durumu, bir halka sayıcının n durumu vardır.

Flip-flop sayısı

2ⁿ ≥ 6 → n = 3 (2³ = 8)

Kullanılmayan durumlar

U = 8 − 6 = 2

Cevap

U = 2
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: f(0.3) = 5,517

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Tam kareye tamamlayın

s² + 2s + 10 = (s + 1)² + 9 = (s + 1)² + 3²

Payı eşleştirin

F(s) = 4·(s + 1)/((s + 1)² + 3²) + (19/3)·3/((s + 1)² + 3²)

Ters dönüşüm

f(t) = e−t·(4·cos 3t + 6,333·sin 3t)
f(0,3) = e−0,3·(4·cos(3·0,3) + 6,333·sin(3·0,3)) = 5,517

Cevap

f(0,3) = 5,517
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: y(0.2) = 0,1744

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Denklemi dönüştürün

Y(s) = 12/(s(s + 1)(s + 4))

Kısmi kesirler

A = 12/(1·4) = 3
B = 12/((−1)·3) = −4
C = 12/((−4)·(−3)) = 1

Çıkarılan

y(t) = 3 − 4·e−t + e−4t
y(0,2) = 0,1744

Cevap

y(0,2) = 0,1744
31.Blok diyagramlar

Cevap: css = 7,5

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Kapalı çevrim transfer fonksiyonu

T(s) = G/(1 + G·H) = 30/(s + 2 + 6) = 30/(s + 8)

Sonuç

css = R·T(0) = 2·30/8 = 7,5

Cevap

css = 7,5
32.Blok diyagramlar

Cevap: ωd = 7,194 rad/s

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Karakteristik denklem

s(s + 9) + 72·1 = 0 → s² + 9s + 72 = 0

Kökler

s = −4,5 ± j·√(72 − 20,25) = −4,5 ± j7,194
ωd = 7,194 rad/s

Cevap

ωd = 7,194 rad/s
33.Basamak yanıtı

Cevap: ωn = 3,162 rad/s

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 10 → ωₙ = 3,162 rad/s
2ζωₙ = 3 → ζ = 3/(2·3,162) = 0,4743

Sonuç

ωₙ = 3,162 rad/s

Cevap

ωn = 3,162 rad/s
34.Basamak yanıtı

Cevap: xmax = 50,95 mm

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Doğal frekans ve sönüm oranı

ωₙ = √(k/m) = √(800/2,5) = 17,89 rad/s
ζ = c/(2√(km)) = 13/(2·√(800·2,5)) = 0,1453

Sonuç

xst = F/k = 25/800 m = 31,25 mm
%OS = 63,03 %
xmax = 31,25·(1 + 0,6303) = 50,95 mm

Cevap

xmax = 50,95 mm
35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: |H| = −0,4715 dB

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Köşe frekansı

ωc = 1/(RC) = 1/(1000·4,7 × 10⁻⁹) = 212766 rad/s
fc = 33863 Hz → f/fc = 100000/33863 = 2,953

Kazanç

|H| = 2,953/√(1 + 2,953²) = 0,9472
20·log₁₀(0,9472) = −0,4715 dB

Cevap

|H| = −0,4715 dB
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: K = 9

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Faz kesişimi

(ω/1)·(ω/9) = 1 → ω180 = √(1·9) = 3 rad/s

Faz kesişimindeki genlik

|L(jω180)| = K/(ω·√(ω² + 1)·√(ω² + 81)) = K/(1·9·(1 + 9)) = K/90

Gerekli kazanç

90/K = 1020/20 = 10
K = 90/10 = 9

Cevap

K = 9
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: ω = 1,414 rad/s

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Routh dizisi

s³ + 3s² + 2s + K = 0
s³: 1, 2
s²: 3, K
s¹: (3·2 − K)/3
s⁰: K

Kritik kazanç

K = 3·2 = 6

Yardımcı denklem

Kritik kazançta s¹ satırı sıfırdır; s² satırı sanal eksen üzerindeki kutupları verir.

3s² + 6 = 0 → s = ±j√2
ω = 1,414 rad/s

Cevap

ω = 1,414 rad/s
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: K = 4

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Ayrılma noktası

K = −(s + 5)(s + 9) için dK/ds = 0 şunu verir: 2s + 14 = 0.

sb = −7

Büyüklük koşulu

K = |−7 + 5|·|−7 + 9| = 2·2 = 4

Cevap

K = 4

Bu kazançta kapalı çevrim kritik sönümlüdür (ζ = 1).

39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: K = 480

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

Gerekli hata sabiti

1/(1 + Kp) = 0,04 → Kp = 24

Kazanç

K/20 = 24 → K = 480

Cevap

K = 480

Kapalı çevrim kararlılığını da kontrol edin: bu ikinci dereceden çevrimde her K > 0 kararlıdır.

40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: ess = 8

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Hız sabiti

s·C(s) = 1s + 0,5 → s → 0 iken 0,5.

Kv = 0,5·10/20 = 0,25

Rampa hatası

ess = 2/0,25 = 8

Cevap

ess = 8

PI denetleyici basamak hatasını tamamen ortadan kaldırır; rampa sabit bir gecikmeyle izlenir.

Bu bağımsız bir alıştırma materyalidir. ExamProblems bu sınavı düzenleyen kuruluşla bağlantılı değildir ve onun tarafından onaylanmamıştır; sınav adı yalnızca içeriği tanımlamak için kullanılmaktadır. FE exam sınavı NCEES tarafından yürütülür; bu kuruluş ExamProblems ile bağlantılı değildir ve onu desteklemez.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical