Lembaran kerja Undang-undang EU dengan jawapan

Majlis Eropah (European Council) terdiri daripada:

1. AKetua negara atau kerajaan negara anggota, Presidennya dan Presiden Suruhanjaya
2. BMenteri negara anggota bagi setiap bidang dasar, yang dipengerusikan oleh presidensi Majlis secara bergilir
3. CAhli Parlimen Eropah yang dipilih di setiap negara
4. DHakim Mahkamah Keadilan dan Mahkamah Am

Perjanjian manakah, yang ditandatangani pada 1957, menubuhkan Masyarakat Ekonomi Eropah (EEC)?

1. APerjanjian Rom
2. BPerjanjian Maastricht
3. CPerjanjian Paris
4. DPerjanjian Nice

Pergerakan bebas modal di bawah Perkara 63 TFEU terpakai kepada pergerakan:

1. AAntara negara anggota sahaja, dan dengan negara ketiga hanya melalui perjanjian khas
2. BPemindahan yang dibuat oleh kerajaan sahaja
3. CAntara negara anggota dan juga antara negara anggota dengan negara ketiga
4. DAntara negara anggota kawasan euro sahaja

Jika negara anggota tidak mematuhi penghakiman Mahkamah yang mendapati pelanggaran, di bawah Perkara 260(2) TFEU Mahkamah boleh:

1. AMenggantung hak mengundi negara itu dalam Majlis
2. BMengusir negara itu daripada EU
3. CMembatalkan sendiri undang-undang negara yang bercanggah
4. DMengenakan bayaran sekaligus atau bayaran penalti ke atas negara itu

Dalam Van Binsbergen (1974), peraturan Belanda yang mewajibkan wakil undang-undang bermastautin di Belanda telah diteliti. Mahkamah memutuskan bahawa:

1. AKebebasan menyediakan perkhidmatan berkesan secara langsung dan syarat mastautin memerlukan justifikasi
2. BHanya peraturan yang boleh mewujudkan hak bagi penyedia perkhidmatan
3. CNegara anggota sentiasa boleh mewajibkan mastautin bagi profesional yang terlibat dalam pentadbiran keadilan
4. DPerkhidmatan undang-undang berada di luar skop Perjanjian

Penghakiman Cassis de Dijon memperkenalkan:

1. ALiabiliti negara
2. BPengiktirafan bersama dan keperluan mandatori sebagai justifikasi bagi langkah yang terpakai tanpa pembezaan
3. CKewarganegaraan EU
4. DPeraturan bahawa langkah yang terpakai tanpa pembezaan boleh dijustifikasikan hanya atas alasan yang disenaraikan secara menyeluruh dalam Perkara 36 TFEU

Dalam Mangold (2005) dan Kücükdeveci (2010), Mahkamah membenarkan individu bergantung pada undang-undang EU terhadap majikan swasta kerana:

1. AUndang-undang negara telah dibatalkan oleh Suruhanjaya
2. BLarangan diskriminasi umur ialah prinsip am undang-undang EU, yang diberi pernyataan dalam arahan
3. CMajikan itu ialah emanation of the state
4. DArahan layanan sama rata dalam pekerjaan itu mempunyai kesan langsung mendatar dengan sendirinya selepas tarikh akhir transposisi

Dalam Egenberger (2018), Mahkamah memutuskan bahawa Perkara 21 Piagam (tanpa diskriminasi):

1. ATerpakai kepada institusi EU sahaja dan tidak pernah kepada majikan swasta
2. BMencukupi dengan sendirinya untuk memberikan hak yang boleh dipetik oleh individu dalam pertikaian antara pihak persendirian
3. CHanyalah prinsip yang tidak boleh dipetik di mahkamah
4. DMemerlukan perundangan pelaksanaan negara atau undang-undang sekunder EU sebelum ia mempunyai sebarang kesan dalam pertikaian persendirian