Netwerkanalyse 1: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 14 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Serie- en parallelweerstanden

Weerstanden in serie
Req = R1 + R2 + …
Weerstanden parallel
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
Twee parallel
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Wet van Ohm
V = I·R
Vermogen
P = V·I = I²R = V²/R

Methode

  1. Begin aan het uiteinde van het netwerk dat het verst van de klemmen ligt.
  2. Combineer weerstanden in serie door ze op te tellen, en weerstanden parallel met 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …
  3. Teken de schakeling na elke stap opnieuw.
  4. Herhaal tot er één weerstand tussen de klemmen over is.

Knooppuntmethode

Stroomwet van Kirchhoff
ΣIin = ΣIout
Takstroom
I = (Va − Vb)/R
Referentieknooppunt
Vground = 0

Methode

  1. Kies een referentieknooppunt (massa) en benoem de andere knooppuntspanningen.
  2. Schrijf de stroomwet van Kirchhoff op in elk onbekend knooppunt: de stromen die door de takken weggaan zijn gelijk aan de stromen die binnenkomen.
  3. Schrijf elke takstroom als (Va − Vb)/R.
  4. Los het stelsel vergelijkingen op en bereken daarna de stromen die je nodig hebt.

Maasmethode

Spanningswet van Kirchhoff
ΣV = 0 rond elke lus
Gedeelde weerstand
stroom = I1 − I2
Stroombron in een maas
legt die maasstroom vast

Methode

  1. Teken in elke maas (venster) van de schakeling een stroom met de klok mee.
  2. Pas de spanningswet van Kirchhoff toe langs elke maas: de som van de spanningsvallen is nul.
  3. In een weerstand die door twee mazen gedeeld wordt, is de stroom het verschil van de twee maasstromen.
  4. Los de vergelijkingen op; een negatieve uitkomst betekent dat de stroom de andere kant op loopt.

Superpositie

Superpositie
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Uitgeschakelde spanningsbron
kortsluiting (0 V)
Uitgeschakelde stroombron
open klemmen (0 A)
Spanningsdeler
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Stroomdeler
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Methode

  1. Tel de onafhankelijke bronnen. Je lost per bron één eenvoudigere schakeling op.
  2. Houd één bron aan en schakel de andere uit: een spanningsbron wordt een kortsluiting (een draad), een stroombron wordt een open keten (een onderbreking).
  3. Los de eenvoudigere schakeling op voor de spanning of stroom die je nodig hebt, en houd de richting bij.
  4. Herhaal dit voor elke bron en tel daarna de bijdragen met hun tekens op.

Thévenin en Norton

Thévenin-spanning
Vth = Vopen circuit
Thévenin-weerstand
Rth: alle bronnen uit, gezien vanaf a–b
Norton-stroom
IN = Vth/Rth
Belastingsstroom
IL = Vth/(Rth + RL)
Maximale vermogensoverdracht
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Methode

  1. Haal de belasting weg en markeer de twee klemmen a en b.
  2. Bepaal de openklemspanning tussen a en b: dit is Vth.
  3. Schakel alle onafhankelijke bronnen uit en bepaal de weerstand gezien vanaf a–b: dit is Rth.
  4. Zet de belasting terug op het vervangingsschema: Vth in serie met Rth.
  5. Reken voor het Norton-equivalent om: IN = Vth/Rth, met RN = Rth parallel.

Opampschakelingen

Inverterende versterker
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Niet-inverterende versterker
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Sommeerversterker
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
Ideale opamp
V+ = V−, Iin = 0

RC- en RL-schakelverschijnselen

Tijdconstante
τ = RC | τ = L/R
Respons
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
Condensator bij gelijkstroom
open klemmen; vC kan niet verspringen
Spoel bij gelijkstroom
kortsluiting; iL kan niet verspringen
Eindtoestand
t ≈ 5τ

Methode

  1. Bepaal de beginwaarde vlak na het schakelen: een condensatorspanning en een spoelstroom kunnen niet verspringen.
  2. Bepaal de eindwaarde lang na het schakelen: een condensator gedraagt zich als een open keten, een spoel als een kortsluiting.
  3. Bepaal de tijdconstante: τ = RC of τ = L/R, met de weerstand die de condensator of spoel ziet.
  4. Gebruik x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ.

2Oefenopgaven

1.Serie- en parallelweerstandenGemiddeld
R1​ = 20 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​12 VR2​10 ΩIR2​AR4​6 ΩB

Vind de stroom IR2 door R2.

V1 = 12 VR1 = 20 ΩR2 = 10 ΩR3 = 10 ΩR4 = 6 Ω
IR2 = A
2.Serie- en parallelweerstandenMoeilijk
R1​ = 25 ΩR3​ = 25 ΩR5​ = 12 Ω+−V1​15 VR2​15 ΩAR4​2 ΩBR6​20 Ω

Vind de vervangingsweerstand Req die de bron V1 ziet.

V1 = 15 VR1 = 25 ΩR2 = 15 ΩR3 = 25 ΩR4 = 2 ΩR5 = 12 ΩR6 = 20 Ω
Req = Ω
3.KnooppuntmethodeGemiddeld
−+Vs​ = 3 VIx​Is​1 AAR1​15 ΩR2​8 ΩB

De spanningsbron Vₛ tussen A en B heeft haar +-klem bij B, dus ze legt VB − VA = Vₛ vast. Gebruik de knooppuntmethode met een superknooppunt om de stroom Ix door de spanningsbron te vinden, van A naar B zoals de pijl aangeeft.

Is = 1 AVs = 3 VR1 = 15 ΩR2 = 8 Ω
Ix = A
4.KnooppuntmethodeMoeilijk
R1​ = 2 ΩR3​ = 30 Ω+−V1​5 VR2​6 ΩAR4​5 ΩB0,1·VA​

De ruit is een spanningsgestuurde stroombron die een stroom van 0,1·VA (in A, met VA in V) omhoog knooppunt B in duwt. Gebruik de knooppuntmethode om de knooppuntspanning VA (gemeten ten opzichte van massa) te vinden.

V1 = 5 VR1 = 2 ΩR2 = 6 ΩR3 = 30 ΩR4 = 5 Ωg = 0,1 A/V
VA = V
5.MaasmethodeGemiddeld
R1​ = 6 Ω+−VR1​R2​ = 20 Ω+−V1​6 VR3​12 ΩA+−V2​15 VI1​I2​

Gebruik de maasmethode om de spanning VR1 over R1 met de aangegeven polariteit te vinden.

V1 = 6 VV2 = 15 VR1 = 6 ΩR2 = 20 ΩR3 = 12 Ω
VR1 = V
6.MaasmethodeMoeilijk
R1​ = 3 ΩIR1​R2​ = 25 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​24 VR4​8 ΩAR5​10 ΩB+−V2​30 VI1​I2​I3​

Gebruik de maasmethode om de stroom IR1 door R1 in de richting van de pijl te vinden.

V1 = 24 VV2 = 30 VR1 = 3 ΩR2 = 25 ΩR3 = 4 ΩR4 = 8 ΩR5 = 10 Ω
IR1 = A
7.SuperpositieGemiddeld
lineaire schakelingVs​Is​IRL​

Een lineaire weerstandsschakeling bevat één spanningsbron Vs en één stroombron Is. De stroom I door een belastingsweerstand wordt twee keer gemeten: met Vs = 10 V en Is = 5 mA is I = 18 mA; met Vs = 2 V en Is = 6 mA is I = 6,6 mA. Vind de belastingsstroom I als Vs = 5 V en Is = 6 mA.

10 V, 5 mA → 18 mA2 V, 6 mA → 6,6 mAVs = 5 V, Is = 6 mA
I = mA
8.SuperpositieMoeilijk
R1​ = 30 ΩR2​ = 5 ΩIR2​R4​ = 12 Ω+−V1​30 VR3​25 ΩAIs​2 AB+−V2​30 V

Gebruik superpositie om het vermogen PR2 te vinden dat R2 opneemt.

V1 = 30 VIs = 2 AV2 = 30 VR1 = 30 ΩR2 = 5 ΩR3 = 25 ΩR4 = 12 Ω
PR2 = W
9.Thévenin en NortonGemiddeld
R1​ = 5 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​9 VR2​2 ΩAab

Vind de Norton-stroom IN: de stroom die van a naar b loopt als de klemmen kortgesloten zijn.

V1 = 9 VR1 = 5 ΩR2 = 2 ΩR3 = 20 Ω
IN = A
10.Thévenin en NortonMoeilijk
R1​ = 20 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​36 VR2​8 ΩAIs​6 ABab

Vind de Norton-stroom IN: de stroom die van a naar b loopt als de klemmen kortgesloten zijn.

V1 = 36 VIs = 6 AR1 = 20 ΩR2 = 8 ΩR3 = 8 Ω
IN = A
11.OpampschakelingenGemiddeld
−+Vout​R2​ = 2 kΩV1​ = 2,6 VR1​ = 1 kΩV2​ = −2,2 VR3​ = 1 kΩR4​ = 2 kΩ

De verschilversterker gebruikt een ideale opamp met een voeding van ±15 V, met R3 = R1 en R4 = R2. Vind de spanning V− op de inverterende ingang.

V1 = 2,6 VV2 = −2,2 VR1 = R3 = 1 kΩR2 = R4 = 2 kΩ
V− = V
12.OpampschakelingenMoeilijk
−+Vout​R2​ = 2 kΩV1​ = 1,8 VR1​ = 2 kΩV2​ = 0,9 VR3​ = 2 kΩR4​ = 10 kΩ

De opamp is ideaal en wordt gevoed met ±15 V. De weerstandsverhoudingen zijn niet op elkaar afgestemd. Vind de uitgangsspanning Vout.

V1 = 1,8 VV2 = 0,9 VR1 = 2 kΩR2 = 2 kΩR3 = 2 kΩR4 = 10 kΩ
Vout = V
13.RC- en RL-schakelverschijnselenGemiddeld
+−Vs​24 Vt = 0R1​ = 2,2 kΩR2​ = 3,3 kΩC100 µF+−vC​

De bron Vₛ laadt de condensator op via R₁, en R₂ staat parallel aan C. De condensator is ongeladen als de schakelaar op t = 0 sluit. Vind de tijdconstante τ van de schakeling nadat de schakelaar sluit.

Vs = 24 VR1 = 2,2 kΩR2 = 3,3 kΩC = 100 µF
τ = ms
14.RC- en RL-schakelverschijnselenMoeilijk
+−Vs​15 Vt = 0R = ?C22 µF+−vC​

Een timer begint op t = 0 een ongeladen condensator via een weerstand op te laden uit een voeding van 15 V. Hij moet schakelen als de condensatorspanning 9,48 V bereikt, precies 10 ms na de start. Vind met C = 22 µF de benodigde weerstand R.

Vs = 15 VVth = 9,48 VT = 10 msC = 22 µF
R = kΩ

3Oplossingen

1.Serie- en parallelweerstanden

Antwoord: IR2 = 0,2824 A

Serie- en parallelschakeling: in serie loopt dezelfde stroom door elke weerstand en R = R₁ + R₂ + …. Parallel staat over elke weerstand dezelfde spanning en 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Een laddernetwerk wordt paar voor paar vereenvoudigd tot er één vervangingsweerstand overblijft.

R1​ = 20 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​12 VR2​10 ΩAR4​6 ΩB

Combineer weerstanden vanaf het verste uiteinde

Begin bij het uiteinde dat het verst van de bron ligt en werk terug naar de bron. Weerstanden met dezelfde stroom staan in serie; weerstanden tussen dezelfde twee knooppunten staan parallel.

R3 + R4 = 10 + 6 = 16 Ω
R2 ∥ 16 = 10·16/(10+16) = 6,154 Ω
Req = R1 + 6,154 = 20 + 6,154 = 26,15 Ω

Stroom uit de bron

De bron ziet alleen Req, dus de wet van Ohm geeft de stroom die hij levert. Die stroom loopt door R₁.

IR1 = V1/Req = 12/26,15 = 0,4588 A

Stroom door R₂

Trek de spanningsval over R₁ af om de spanning in knooppunt A te krijgen; dat is de spanning over R₂.

VA = V1 − IR1·R1 = 12 − 0,4588·20 = 2,824 V
IR2 = VA/R2 = 2,824/10 = 0,2824 A

Antwoord

IR2 = 0,2824 A
2.Serie- en parallelweerstanden

Antwoord: Req = 34,63 Ω

Serie- en parallelschakeling: in serie loopt dezelfde stroom door elke weerstand en R = R₁ + R₂ + …. Parallel staat over elke weerstand dezelfde spanning en 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Een laddernetwerk wordt paar voor paar vereenvoudigd tot er één vervangingsweerstand overblijft.

R1​ = 25 ΩR3​ = 25 ΩR5​ = 12 Ω+−V1​15 VR2​15 ΩAR4​2 ΩBR6​20 Ω

Combineer weerstanden vanaf het verste uiteinde

Begin bij het uiteinde dat het verst van de bron ligt en werk terug naar de bron. Weerstanden met dezelfde stroom staan in serie; weerstanden tussen dezelfde twee knooppunten staan parallel.

R5 + R6 = 12 + 20 = 32 Ω
R4 ∥ 32 = 1,882 Ω
R3 + 1,882 = 26,88 Ω
R2 ∥ 26,88 = 9,628 Ω
Req = R1 + 9,628 = 25 + 9,628 = 34,63 Ω

Antwoord

Req = 34,63 Ω
3.Knooppuntmethode

Antwoord: Ix = 0,7826 A

Knooppuntmethode: kies een referentieknooppunt, benoem de onbekende knooppuntspanningen, schrijf de stroomwet van Kirchhoff in elk onbekend knooppunt met de wet van Ohm (I = ΔV/R), en los de vergelijkingen op.

Vorm een superknooppunt

De spanningsbron tussen A en B voert een onbekende stroom, dus je kunt de stroomwet niet afzonderlijk in A of B opschrijven. Neem A, B en de bron samen in één superknooppunt: de stroom die erin gaat is gelijk aan de stroom die eruit komt.

VB = VA + Vs = VA + 3
VA/R1 + VB/R2 = Is

Oplossen

VA/15 + (VA + 3)/8 = 1
VA = (1 − 3/8)/(1/15 + 1/8) = 3,261 V
VB = 3,261 + 3 = 6,261 V

Stroom door de spanningsbron

Alles wat van A naar B door de bron gaat, verlaat knooppunt B via R₂.

Ix = VB/R2 = 6,261/8 = 0,7826 A

Antwoord

Ix = 0,7826 A

Een negatieve uitkomst betekent dat de werkelijke stroom tegen de pijl in loopt.

4.Knooppuntmethode

Antwoord: VA = 3,671 V

Knooppuntmethode: kies een referentieknooppunt, benoem de onbekende knooppuntspanningen, schrijf de stroomwet van Kirchhoff in elk onbekend knooppunt met de wet van Ohm (I = ΔV/R), en los de vergelijkingen op.

Stroomwet in knooppunt A

De stromen die A via de weerstanden verlaten zijn gelijk aan de stroom die bronnen A in duwen.

(VA − V1)/R1 + VA/R2 + (VA − VB)/R3 = 0
0,7·VA − 0,03333·VB = 2,5

Stroomwet in knooppunt B

De afhankelijke bron duwt g·VA knooppunt B in. Behandel haar als een onafhankelijke bron en breng daarna de term met VA naar het linkerlid.

(VB − VA)/R3 + VB/R4 = 0,1·VA
−0,1333·VA + 0,2333·VB = 0

Oplossen

Δ = (0,7)(0,2333) − (−0,03333)(−0,1333) = 0,1589
VA = Δ1/Δ = 0,5833/0,1589 = 3,671 V
VB = Δ2/Δ = 0,3333/0,1589 = 2,098 V

Antwoord

VA = 3,671 V
5.Maasmethode

Antwoord: VR1 = 0,1667 V

Maasmethode: geef elk venster van een vlakke schakeling een eigen lusstroom, schrijf de spanningswet van Kirchhoff langs elke lus (som van de vallen = som van de stijgingen) en los op. Takstromen zijn de maasstroom, of het verschil van twee maasstromen in een gedeelde tak.

R1​ = 6 ΩR2​ = 20 Ω+−V1​6 VR3​12 ΩA+−V2​15 VI1​I2​

Ken maasstromen toe

Teken in elk venster een stroom met de klok mee: I1, I2. Een weerstand die door twee mazen gedeeld wordt, voert het verschil van hun stromen.

Spanningswet langs maas 1

Met de klok mee zijn de spanningsvallen over weerstanden gelijk aan de spanningsstijgingen van bronnen (van − naar + in de looprichting).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
6·I1 + 12(I1 − I2) = 6
18·I1 − 12·I2 = 6

Spanningswet langs maas 2

Met de klok mee zijn de spanningsvallen over weerstanden gelijk aan de spanningsstijgingen van bronnen (van − naar + in de looprichting).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
20·I2 + 12(I2 − I1) = (−15)
−12·I1 + 32·I2 = −15

Oplossen

Δ = (18)(32) − (−12)(−12) = 432
I1 = Δ1/Δ = 12/432 = 0,02778 A
I2 = Δ2/Δ = −198/432 = −0,4583 A

Antwoord

IR1 = I1 = 0,02778 A
VR1 = IR1·R1 = 0,02778·6 = 0,1667 V

Een negatieve maasstroom loopt tegen de klok in.

6.Maasmethode

Antwoord: IR1 = 2,086 A

Maasmethode: geef elk venster van een vlakke schakeling een eigen lusstroom, schrijf de spanningswet van Kirchhoff langs elke lus (som van de vallen = som van de stijgingen) en los op. Takstromen zijn de maasstroom, of het verschil van twee maasstromen in een gedeelde tak.

R1​ = 3 ΩR2​ = 25 ΩR3​ = 4 Ω+−V1​24 VR4​8 ΩAR5​10 ΩB+−V2​30 VI1​I2​I3​

Ken maasstromen toe

Teken in elk venster een stroom met de klok mee: I1, I2, I3. Een weerstand die door twee mazen gedeeld wordt, voert het verschil van hun stromen.

Spanningswet langs maas 1

Met de klok mee zijn de spanningsvallen over weerstanden gelijk aan de spanningsstijgingen van bronnen (van − naar + in de looprichting).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
3·I1 + 8(I1 − I2) = 24
11·I1 − 8·I2 = 24

Spanningswet langs maas 2

Met de klok mee zijn de spanningsvallen over weerstanden gelijk aan de spanningsstijgingen van bronnen (van − naar + in de looprichting).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
25·I2 + 8(I2 − I1) + 10(I2 − I3) = 0
−8·I1 + 43·I2 − 10·I3 = 0

Spanningswet langs maas 3

Met de klok mee zijn de spanningsvallen over weerstanden gelijk aan de spanningsstijgingen van bronnen (van − naar + in de looprichting).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
4·I3 + 10(I3 − I2) = (−30)
−10·I2 + 14·I3 = −30

Oplossen

Δ = determinant van de coëfficiëntenmatrix = 4626
I1 = Δ1/Δ = 9648/4626 = 2,086 A
I2 = Δ2/Δ = −612/4626 = −0,1323 A
I3 = Δ3/Δ = −10350/4626 = −2,237 A

Antwoord

IR1 = I1 = 2,086 A

Een negatieve maasstroom loopt tegen de klok in.

7.Superpositie

Antwoord: I = 11,1 mA

Superpositie: in een lineaire schakeling is elke spanning of stroom de som van de responsies op elke onafhankelijke bron die alleen werkt. Om een bron uit te zetten, vervang je een ideale spanningsbron door een kortsluiting en een ideale stroombron door een open circuit. Weerstanden blijven waar ze zijn.

Schrijf de responsie als een som van bijdragen

Elke bijdrage is evenredig met haar eigen bron, met een constante die alleen van de weerstanden afhangt.

I = k₁·Vs + k₂·Is
10·k₁ + 5·k₂ = 18
2·k₁ + 6·k₂ = 6,6

Los de constanten op

Δ = (10)(6) − (5)(2) = 50
k₁ = Δ1/Δ = 75/50 = 1,5
k₂ = Δ2/Δ = 30/50 = 0,6
k₁ = 1,5 mA/V, k₂ = 0,6

Voorspel de nieuwe stroom

I = 1,5·5 + 0,6·6 = 11,1 mA

Antwoord

I = 11,1 mA
8.Superpositie

Antwoord: PR2 = 0,3106 W

Superpositie: in een lineaire schakeling is elke spanning of stroom de som van de responsies op elke onafhankelijke bron die alleen werkt. Om een bron uit te zetten, vervang je een ideale spanningsbron door een kortsluiting en een ideale stroombron door een open circuit. Weerstanden blijven waar ze zijn.

R1​ = 30 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 12 Ω+−V1​30 VR3​25 ΩAOPENBKORTSLUITING

Geval 1 · alleen V1

V₂ wordt een kortsluiting en Iₛ een open circuit. Gezien vanuit A staat R₃ parallel aan het seriepaar R₂+R₄.

R3 ∥ (R2+R4) = 25 ∥ 17 = 10,12 Ω
VA = 30·10,12/(30+10,12) = 7,567 V
VB = VA·R4/(R2+R4) = 7,567·12/17 = 5,341 V
IR2′ = (VA − VB)/R2 = (7,567 − 5,341)/5 = 0,4451 A
R1​ = 30 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 12 ΩKORTSLUITINGR3​25 ΩAIs​2 ABKORTSLUITING

Geval 2 · alleen Is

Beide spanningsbronnen worden kortsluitingen. Iₛ splitst zich in B tussen R₄ (nu naar massa) en R₂ in serie met R₁ ∥ R₃. De pijl van Iₛ wijst omlaag, van zijn knooppunt af, dus Iₛ trekt stroom uit dat knooppunt: de term komt erin met een minteken.

R1 ∥ R3 = 13,64 Ω, dus het linkerpad is R2+13,64 = 18,64 Ω
Req = R4 ∥ 18,64 = 7,3 Ω
VB = −Is·Req = −2·7,3 = −14,6 V
VA = VB·13,64/18,64 = −10,68 V
IR2″ = (VA − VB)/R2 = (−10,68 − −14,6)/5 = 0,7834 A
R1​ = 30 ΩR2​ = 5 ΩR4​ = 12 ΩKORTSLUITINGR3​25 ΩAOPENB+−V2​30 V

Geval 3 · alleen V2

V₁ wordt een kortsluiting en Iₛ een open circuit. R₁ ∥ R₃ hangt aan A, in serie met R₂ terug naar B.

R1 ∥ R3 = 30·25/(30+25) = 13,64 Ω
VB = V2·(R2+R1∥R3)/(R4+R2+R1∥R3) = 30·18,64/30,64 = 18,25 V
VA = VB·(R1∥R3)/(R2+R1∥R3) = 18,25·13,64/18,64 = 13,35 V
IR2‴ = (VA − VB)/R2 = (13,35 − 18,25)/5 = −0,9792 A

Tel de stroombijdragen op

IR2 = IR2′ + IR2″ + IR2‴ = 0,4451 + 0,7834 + (−0,9792) = 0,2493 A

Vermogen in de weerstand

Vermogen hangt af van het kwadraat van de stroom, dus het voldoet niet aan superpositie: tel eerst de stromen op en kwadrateer dan.

PR2 = IR2²·R2 = 0,2493²·5 = 0,3106 W

Antwoord

PR2 = 0,3106 W

De vermogens van de afzonderlijke gevallen optellen zou 8,853 W geven, en dat is fout.

9.Thévenin en Norton

Antwoord: IN = 0,12 A

Stelling van Thévenin: elk lineair tweepoolnetwerk gedraagt zich als één spanningsbron Vth in serie met een weerstand Rth. De stelling van Norton geeft hetzelfde netwerk als een stroombron IN = Vth/Rth parallel aan Rth.

R1​ = 5 ΩR3​ = 20 ΩKORTSLUITINGR2​2 ΩAabRth​

Vind Rth met alle bronnen uitgeschakeld

Vervang spanningsbronnen door kortsluitingen en stroombronnen door open circuits, en kijk dan vanaf a–b de schakeling in.

R1 ∥ R2 = 5·2/(5+2) = 1,429 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 1,429 + 20 = 21,43 Ω
R1​ = 5 ΩR3​ = 20 Ω+−V1​9 VR2​2 ΩAab+−Vth​

Vind Vth, de openklemspanning

Met a–b open loopt er geen stroom door R₃, dus er valt geen spanning over en V_b = V_A. R₁ en R₂ vormen een spanningsdeler.

Vth = V1·R2/(R1+R2) = 9·2/(5+2) = 2,571 V
IN​0,12 ARth​21,43 Ωab

Norton-equivalent

Een Norton-bron is dezelfde schakeling, gezien als een stroombron parallel aan R_th. De stroom is de kortsluitstroom tussen a–b.

IN = Vth/Rth = 2,571/21,43 = 0,12 A
10.Thévenin en Norton

Antwoord: IN = 6,75 A

Stelling van Thévenin: elk lineair tweepoolnetwerk gedraagt zich als één spanningsbron Vth in serie met een weerstand Rth. De stelling van Norton geeft hetzelfde netwerk als een stroombron IN = Vth/Rth parallel aan Rth.

R1​ = 20 ΩR3​ = 8 ΩKORTSLUITINGR2​8 ΩAOPENBabRth​

Vind Rth met alle bronnen uitgeschakeld

Vervang spanningsbronnen door kortsluitingen en stroombronnen door open circuits, en kijk dan vanaf a–b de schakeling in.

R1 ∥ R2 = 20·8/(20+8) = 5,714 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 5,714 + 8 = 13,71 Ω
R1​ = 20 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​36 VR2​8 ΩAIs​6 ABab+−Vth​

Vind Vth, de openklemspanning

Met a–b open is het enige pad voor Iₛ via R₃ naar knooppunt A. Vind V_A met superpositie van V₁ en Iₛ, en tel dan de spanningsval over R₃ erbij op.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 10,29 + 6·5,714 = 44,57 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 44,57 + 6·8 = 92,57 V
IN​6,75 ARth​13,71 Ωab

Norton-equivalent

Een Norton-bron is dezelfde schakeling, gezien als een stroombron parallel aan R_th. De stroom is de kortsluitstroom tussen a–b.

IN = Vth/Rth = 92,57/13,71 = 6,75 A
11.Opampschakelingen

Antwoord: V− = −1,467 V

Regels voor de ideale opamp: met tegenkoppeling stuurt de opamp zijn uitgang zo dat beide ingangen op dezelfde spanning staan (V₋ = V₊), en er loopt geen stroom in een van de ingangen. De stroomwet in de inverterende ingang met deze twee feiten geeft de uitgang.

Spanning op de ingangen

R₃ en R₄ voeren dezelfde stroom, dus ze vormen een spanningsdeler; de terugkoppeling maakt V₋ = V₊.

V₊ = V2·R4/(R3 + R4) = −2,2·2/(1 + 2) = −1,467 V
V₋ = V₊

Antwoord

V− = −1,467 V
12.Opampschakelingen

Antwoord: Vout = −0,3 V

Regels voor de ideale opamp: met tegenkoppeling stuurt de opamp zijn uitgang zo dat beide ingangen op dezelfde spanning staan (V₋ = V₊), en er loopt geen stroom in een van de ingangen. De stroomwet in de inverterende ingang met deze twee feiten geeft de uitgang.

Spanning op de +-ingang

V₊ = V2·R4/(R3 + R4) = 0,9·10/(2 + 10) = 0,75 V

Superponeer de twee ingangen

Met V₂ = 0 ziet V₁ een inverterende versterker. Met V₁ = 0 wordt V₊ versterkt met de niet-inverterende versterking 1 + R₂/R₁.

Vout = −(2/2)·1,8 + (1 + 2/2)·0,75 = −1,8 + 1,5 = −0,3 V

Antwoord

Vout = −0,3 V
13.RC- en RL-schakelverschijnselen

Antwoord: τ = 132 ms

Eerste-orde schakelverschijnselen: in een schakeling met één condensator of één spoel gaat elke spanning en stroom exponentieel van de beginwaarde naar de eindwaarde: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, met τ = RC of τ = L/R. Na ongeveer 5τ is de schakeling uitgeslingerd.

Thévenin-equivalent gezien vanaf de condensator

Sluit de bron kort om Rth te vinden; laat de condensator open om de spanning te vinden waarop hij uitkomt.

Rth = R1 ∥ R2 = 2,2·3,3/(2,2 + 3,3) = 1,32 kΩ
vC(∞) = 24·3,3/(2,2 + 3,3) = 14,4 V

Tijdconstante

τ = Rth·C = 1,32·100 = 132 ms

Antwoord

τ = 132 ms
14.RC- en RL-schakelverschijnselen

Antwoord: R = 0,4547 kΩ

Eerste-orde schakelverschijnselen: in een schakeling met één condensator of één spoel gaat elke spanning en stroom exponentieel van de beginwaarde naar de eindwaarde: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, met τ = RC of τ = L/R. Na ongeveer 5τ is de schakeling uitgeslingerd.

Benodigde tijdconstante

9,48 = 15·(1 − e−10/τ) → τ = 10/ln(15/(15 − 9,48))
τ = 10/0,9997 = 10 ms

Weerstand

kΩ maal µF geeft milliseconden.

R = τ/C = 10/22 = 0,4547 kΩ

Antwoord

R = 0,4547 kΩ

ExamProblems · examproblems.com/courses/circuit-analysis-1