Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.
2Oefenopgaven
1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.
afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
1boezemflutter, 4:1-geleiding
2sinustachycardie
3boezemflutter, 3:1-geleiding
4normaal sinusritme
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
Deze strip in afleiding II toont een geleidingsprobleem tussen de boezems en de kamers. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.
afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
1junctioneel ritme
2tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
3eerstegraads AV-blok
4derdegraads (compleet) AV-blok
3.Fysiologie van de mensGemiddeld
De gemiddelde arteriële druk is ongeveer gelijk aan:
AHartminuutvolume × totale perifere weerstand
BHartfrequentie × slagvolume
CSlagvolume × totale perifere vaatweerstand
DHartminuutvolume ÷ hartfrequentie
4.Fysiologie van de mensMoeilijk
Wat is de belangrijkste reden dat de kamers niet tegelijk met de boezems samentrekken?
ADe geleiding wordt vertraagd in de AV-knoop
BDe kamers hebben alleen een langere refractaire periode
CDe Purkinjevezels geleiden langzaam
DDe sinusknoop vuurt twee keer per slag
3Oplossingen
1.Interpretatie van ECG-ritmestrips
Antwoord: boezemflutter, 3:1-geleiding
Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.
Vijf stappen
1. Frequentie: R–R = 15 kleine hokjes, 1500 ÷ 15 ≈ 100 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,60 s.
3. P-toppen: geen; regelmatige zaagtandvormige fluttergolven elke 0,20 s (300 per minuut), 3 voor elke QRS.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).
Interpretatie
boezemflutter, 3:1-geleiding
Antwoord
boezemflutter, 3:1-geleiding
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips
Antwoord: derdegraads (compleet) AV-blok
AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.
Vijf stappen
1. Frequentie: R–R = 41 kleine hokjes, 1500 ÷ 41 ≈ 37 per minuut.
2. Ritme: R–R regelmatig (1,64 s) en P–P regelmatig (0,60 s), maar de twee zijn onafhankelijk.
3. P-toppen: positief en regelmatig met 100 per minuut, maar niet gekoppeld aan de QRS-complexen; sommige verdwijnen in een QRS of een T-top.
4. PR-interval: wisselt van slag tot slag; er is geen vaste relatie.
5. QRS: 0,16 s, breed (0,12 s of meer).
Interpretatie
derdegraads (compleet) AV-blok
Antwoord
derdegraads (compleet) AV-blok
Type II- en derdegraadsblokken kunnen plotseling verergeren, daarom rangschikken leerboeken ze als ernstiger dan type I.
3.Fysiologie van de mens
Antwoord: A · Hartminuutvolume × totale perifere weerstand
Waarom dit het antwoord is
Druk = stroom × weerstand, dus MAP ≈ CO × TPR. Veranderingen in het hartminuutvolume of de vaatweerstand veranderen de bloeddruk.
Antwoord
A · Hartminuutvolume × totale perifere weerstand
4.Fysiologie van de mens
Antwoord: A · De geleiding wordt vertraagd in de AV-knoop
Waarom dit het antwoord is
De AV-knoop geleidt langzaam (ongeveer 0,1 s vertraging), zodat de boezemcontractie de kamervulling afmaakt voordat de kamerdepolarisatie begint.