ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVboezemflutter, 3:1-geleidingboezemflutter, 2:1-geleidingnormaal sinusritmeboezemflutter, 4:1-geleiding

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1boezemflutter, 3:1-geleiding
  2. 2boezemflutter, 2:1-geleiding
  3. 3normaal sinusritme
  4. 4boezemflutter, 4:1-geleiding
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVventriculaire tachycardiesinustachycardieventrikelfibrillerenboezemfibrilleren

Herken het ritme op deze strip in afleiding II. Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1ventriculaire tachycardie
  2. 2sinustachycardie
  3. 3ventrikelfibrilleren
  4. 4boezemfibrilleren
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Welk hormoon verhoogt de terugresorptie van water in de verzamelbuizen van de nier?

  1. AAntidiuretisch hormoon (ADH)
  2. BParathormoon
  3. CAldosteron
  4. DAtriaal natriuretisch peptide
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Welke combinatie wordt verwacht bij primaire bijnierschorsinsufficiëntie (ziekte van Addison)?

  1. AHoog natrium, laag kalium en laag ACTH
  2. BLaag natrium, laag kalium en laag ACTH
  3. CHoog natrium, hoog kalium en hoog ACTH
  4. DLaag natrium, hoog kalium en hoog ACTH

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: boezemflutter, 4:1-geleiding

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 24 kleine hokjes, 1500 ÷ 24 ≈ 63 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,96 s.
3. P-toppen: geen; regelmatige zaagtandvormige fluttergolven elke 0,24 s (250 per minuut), 4 voor elke QRS.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,10 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

boezemflutter, 4:1-geleiding

Antwoord

boezemflutter, 4:1-geleiding
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire tachycardie

Ventriculaire ritmes: ventriculaire tachycardie is een reeks van drie of meer brede (0,12 s of meer) complexen achter elkaar met meer dan 100/min, meestal 150–250/min, regelmatig, zonder bijbehorende P-toppen. Ventrikelfibrilleren is een chaotisch, onregelmatig golfpatroon zonder herkenbare P-toppen, QRS-complexen of T-toppen en zonder telbare frequentie. Asystolie is een bijna vlakke lijn zonder ventriculaire activiteit; een vlakke lijn wordt altijd bevestigd door de patiënt, de afleidingen, de versterking en een tweede afleiding te controleren. In reanimatierichtlijnen zijn VF en polsloze VT de schokbare ritmes en asystolie niet.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 10 kleine hokjes, 1500 ÷ 10 ≈ 150 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,40 s.
3. P-toppen: geen herkenbaar.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,14 s, breed (0,12 s of meer).

Interpretatie

ventriculaire tachycardie

Antwoord

ventriculaire tachycardie

In reanimatierichtlijnen zijn VF en polsloze VT de schokbare ritmes. Dit is alleen oefening in het herkennen van ritmes.

3.Fysiologie van de mens

Antwoord: A · Antidiuretisch hormoon (ADH)

Waarom dit het antwoord is

ADH (vasopressine) uit de achterkwab van de hypofyse bouwt aquaporine-2-kanalen in, maakt de verzamelbuis waterdoorlaatbaar en concentreert de urine.

Antwoord

A · Antidiuretisch hormoon (ADH)
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: D · Laag natrium, hoog kalium en hoog ACTH

Waarom dit het antwoord is

Verlies van aldosteron veroorzaakt natriumverlies en kaliumretentie. Een laag cortisol heft de negatieve terugkoppeling op, zodat ACTH stijgt en huidpigmentatie kan veroorzaken.

Antwoord

D · Laag natrium, hoog kalium en hoog ACTH

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation