ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVnormaal sinusritmeboezemflutter, 2:1-geleidingboezemflutter, 4:1-geleidingboezemflutter, 3:1-geleiding

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1normaal sinusritme
  2. 2boezemflutter, 2:1-geleiding
  3. 3boezemflutter, 4:1-geleiding
  4. 4boezemflutter, 3:1-geleiding
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVtweedegraads AV-blok type IItweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)boezemfibrillereneerstegraads AV-blok

Deze strip in afleiding II toont een geleidingsprobleem tussen de boezems en de kamers. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1tweedegraads AV-blok type II
  2. 2tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
  3. 3boezemfibrilleren
  4. 4eerstegraads AV-blok
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Welke cellen in de maag scheiden zoutzuur af?

  1. AG-cellen
  2. BHoofdcellen
  3. CPariëtale cellen (wandcellen)
  4. DSlijmbekercellen
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Welke aanpassing ontstaat in dagen tot weken op grote hoogte?

  1. AHogere erytropoëtinespiegels en meer rode bloedcellen
  2. BEen daling van de hematocriet
  3. CMinder ventilatie om zuurstof te sparen
  4. DMeer bicarbonaatretentie door de nier

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: boezemflutter, 3:1-geleiding

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 15 kleine hokjes, 1500 ÷ 15 ≈ 100 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,60 s.
3. P-toppen: geen; regelmatige zaagtandvormige fluttergolven elke 0,20 s (300 per minuut), 3 voor elke QRS.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

boezemflutter, 3:1-geleiding

Antwoord

boezemflutter, 3:1-geleiding
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Vijf stappen

1. Frequentie: 4 QRS-complexen in 6 s, × 10 = 40 per minuut.
2. Ritme: regelmatig onregelmatig, de QRS-complexen komen in groepen gescheiden door een pauze (groepsslagen).
3. P-toppen: positief en regelmatig (P–P 1,00 s, 60 per minuut); op één P op de 3 volgt geen QRS.
4. PR-interval: wordt 0,18 → 0,32 s langer, daarna wordt een P-top niet geleid.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)

Antwoord

tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
3.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Pariëtale cellen (wandcellen)

Waarom dit het antwoord is

Pariëtale cellen scheiden HCl en intrinsic factor af. Hoofdcellen scheiden pepsinogeen af en G-cellen gastrine.

Antwoord

C · Pariëtale cellen (wandcellen)
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: A · Hogere erytropoëtinespiegels en meer rode bloedcellen

Waarom dit het antwoord is

Hypoxie stimuleert EPO en de aanmaak van rode bloedcellen, wat de zuurstoftransportcapaciteit verhoogt. Hyperventilatie veroorzaakt alkalose, die de nieren compenseren door bicarbonaat uit te scheiden.

Antwoord

A · Hogere erytropoëtinespiegels en meer rode bloedcellen

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation