ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVnormaal sinusritmesinusaritmieboezemfibrillerensinusritme met PVC’s

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1normaal sinusritme
  2. 2sinusaritmie
  3. 3boezemfibrilleren
  4. 4sinusritme met PVC’s
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. De QRS-complexen zijn regelmatig: bepaal de gevraagde waarde (ventriculaire frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
ventriculaire frequentie = bpm
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Welke receptoren reageren vooral op een daling van het arteriële zuurstofgehalte?

  1. ABaroreceptoren in de sinus caroticus
  2. BCentrale chemoreceptoren in het verlengde merg
  3. CRekreceptoren in de longen
  4. DPerifere chemoreceptoren in de glomus caroticum en de glomera aortica
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Welke verandering verschuift de zuurstofdissociatiecurve van hemoglobine naar rechts?

  1. AMinder 2,3-BPG
  2. BMinder CO₂
  3. CHogere temperatuur
  4. DHogere pH

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: sinusaritmie

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: 7 QRS-complexen in 6 s, × 10 = 70 per minuut.
2. Ritme: onregelmatig, R–R van 0,74 tot 1,02 s, geleidelijk langer en korter wordend.
3. P-toppen: positief, één vóór elke QRS, allemaal gelijk.
4. PR-interval: 0,16 s, constant, binnen 0,12–0,20 s.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

sinusaritmie

Antwoord

sinusaritmie
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire frequentie = 29 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 16 kleine hokjes = 0,64 s → 1500 ÷ 16 = 93,75 ≈ 94 per minuut

Ventriculaire frequentie

R–R = 51 kleine hokjes = 2,04 s → 1500 ÷ 51 = 29,41 ≈ 29 per minuut

Antwoord

ventriculaire frequentie = 29 bpm

Antwoord

ventriculaire frequentie = 29 bpm

Derdegraads blok met een ventriculair ontsnappingsritme met breed complex (meestal 20–40 per minuut).

3.Fysiologie van de mens

Antwoord: D · Perifere chemoreceptoren in de glomus caroticum en de glomera aortica

Waarom dit het antwoord is

De glomus caroticum en de glomera aortica registreren een lage PaO₂ (en ook een hoog CO₂ en H⁺). De centrale chemoreceptoren reageren op CO₂, maar niet rechtstreeks op zuurstof.

Antwoord

D · Perifere chemoreceptoren in de glomus caroticum en de glomera aortica
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Hogere temperatuur

Waarom dit het antwoord is

Hogere temperatuur, meer CO₂, H⁺ (lagere pH) en 2,3-BPG verlagen de affiniteit van hemoglobine en verschuiven de curve naar rechts, zodat actieve weefsels meer zuurstof krijgen.

Antwoord

C · Hogere temperatuur

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation