ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVsinusbradycardiesinustachycardieeerstegraads AV-bloknormaal sinusritme

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1sinusbradycardie
  2. 2sinustachycardie
  3. 3eerstegraads AV-blok
  4. 4normaal sinusritme
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. Meet het P–P-interval en bepaal de gevraagde waarde (atriale frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
atriale frequentie = bpm
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Wat stelt het QRS-complex op een ecg voor?

  1. ARepolarisatie van de kamers
  2. BRepolarisatie van de boezems
  3. CDepolarisatie van de boezems
  4. DDepolarisatie van de kamers
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Na een hoofdletsel plast een patiënt grote hoeveelheden zeer verdunde urine en stijgt het plasmanatrium. Wat is de waarschijnlijkste oorzaak?

  1. AOvermaat aan aldosteron
  2. BOngecontroleerde diabetes mellitus
  3. CGebrek aan ADH-afgifte (centrale diabetes insipidus)
  4. DOvermatige ADH-afgifte (SIADH)

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: eerstegraads AV-blok

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 25 kleine hokjes, 1500 ÷ 25 ≈ 60 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,00 s.
3. P-toppen: positief, één vóór elke QRS, allemaal gelijk.
4. PR-interval: 0,24 s, constant, langer dan 0,20 s.
5. QRS: 0,06 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

eerstegraads AV-blok

Antwoord

eerstegraads AV-blok
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: atriale frequentie = 63 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 24 kleine hokjes = 0,96 s → 1500 ÷ 24 = 62,5 ≈ 63 per minuut

Ventriculaire frequentie

4 QRS-complexen in 6 s × 10 = 40 per minuut

Antwoord

atriale frequentie = 63 bpm

Antwoord

atriale frequentie = 63 bpm

Tweedegraads type II: 3 P-toppen op elke 2 QRS-complexen, met een constant PR.

3.Fysiologie van de mens

Antwoord: D · Depolarisatie van de kamers

Waarom dit het antwoord is

De P-top is de boezemdepolarisatie, het QRS-complex de kamerdepolarisatie en de T-top de kamerrepolarisatie. De boezemrepolarisatie valt weg in het QRS.

Antwoord

D · Depolarisatie van de kamers
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Gebrek aan ADH-afgifte (centrale diabetes insipidus)

Waarom dit het antwoord is

Zonder ADH blijven de verzamelbuizen ondoorlaatbaar voor water, zodat verdunde urine ontstaat en de patiënt vrij water verliest, wat het plasmanatrium verhoogt.

Antwoord

C · Gebrek aan ADH-afgifte (centrale diabetes insipidus)

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation