ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVnormaal sinusritmeeerstegraads AV-bloksinusbradycardiejunctioneel ritme

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1normaal sinusritme
  2. 2eerstegraads AV-blok
  3. 3sinusbradycardie
  4. 4junctioneel ritme
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach). Hoeveel neemt het PR-interval toe van de eerste naar de tweede slag van een groep (ΔPR), in seconden?

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
ΔPR = s
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Waarom kan hartspierweefsel niet in tetanus raken zoals skeletspierweefsel?

  1. AHet wordt alleen door hormonen aangestuurd
  2. BHet is niet dwarsgestreept
  3. CHet heeft geen calcium in het sarcoplasmatisch reticulum
  4. DDe lange refractaire periode duurt bijna even lang als de contractie
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Welke transporter in het dikke opstijgende deel van de lis van Henle is essentieel voor de opbouw van de concentratiegradiënt in het merg?

  1. AAquaporine-2-waterkanalen
  2. BHet epitheliale natriumkanaal (ENaC)
  3. CDe Na⁺–K⁺–2Cl⁻-cotransporter (NKCC2)
  4. DDe natrium-glucosecotransporter (SGLT2)

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: junctioneel ritme

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 34 kleine hokjes, 1500 ÷ 34 ≈ 44 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,36 s.
3. P-toppen: negatief, vlak ná elke QRS.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,06 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

junctioneel ritme

Antwoord

junctioneel ritme
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ΔPR = 0,14 s

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Zet de P-toppen uit

P–P = 0,88 s, regelmatig; op één P-top van de 3 volgt geen geleiding

PR in elke groep

PR₁ = 0,16 s, PR₂ = 0,30 s

Antwoord

ΔPR = 0,14 s

De grootste stap in het PR zit tussen de eerste en tweede slag van een groep; latere stappen zijn kleiner, daarom worden de R–R-intervallen korter vóór de pauze.

3.Fysiologie van de mens

Antwoord: D · De lange refractaire periode duurt bijna even lang als de contractie

Waarom dit het antwoord is

Het plateau van de actiepotentiaal van het hart geeft een lange refractaire periode, zodat de spier ontspant voordat ze opnieuw kan worden geprikkeld. Zo kan het hart zich opnieuw vullen.

Antwoord

D · De lange refractaire periode duurt bijna even lang als de contractie
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · De Na⁺–K⁺–2Cl⁻-cotransporter (NKCC2)

Waarom dit het antwoord is

NKCC2 verplaatst Na⁺, K⁺ en Cl⁻ zonder water van de tubulus naar het interstitium en bouwt zo de gradiënt in het merg op. Lisdiuretica zoals furosemide blokkeren hem.

Antwoord

C · De Na⁺–K⁺–2Cl⁻-cotransporter (NKCC2)

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation