ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVsinusritme met PVC’sboezemfibrillerensinusaritmieventriculaire bigeminie

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1sinusritme met PVC’s
  2. 2boezemfibrilleren
  3. 3sinusaritmie
  4. 4ventriculaire bigeminie
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. De QRS-complexen zijn regelmatig: bepaal de gevraagde waarde (ventriculaire frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
ventriculaire frequentie = bpm
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Hoe verhoogt glucagon de bloedglucose?

  1. AHet stimuleert de glucoseopname door spieren
  2. BHet stimuleert de glycogeenafbraak en de gluconeogenese in de lever
  3. CHet blokkeert insulinereceptoren op vetcellen
  4. DHet vertraagt de glucoseopname uit de darm
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Waarom corrigeert het inademen van 100% zuurstof hypoxemie door een echte rechts-linksshunt maar slecht?

  1. AZuivere zuurstof beschadigt hemoglobine
  2. BHet geshunte bloed komt nooit in contact met alveolair gas
  3. CDe extra zuurstof wordt helemaal als CO₂ uitgeademd
  4. DGeshunt bloed is al volledig verzadigd

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire bigeminie

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: 7 QRS-complexen in 6 s, × 10 = 70 per minuut.
2. Ritme: regelmatig onregelmatig, een korte en een lange R–R wisselen elkaar af (0,52 s en 1,16 s).
3. P-toppen: positief vóór elk smal QRS; geen vóór de vroege brede slagen.
4. PR-interval: 0,14 s, constant, binnen 0,12–0,20 s.
5. QRS: 0,06 s in de sinusslagen; de vroege slagen zijn breed (0,14 s) en bizar, met een T-top die de andere kant op wijst.

Interpretatie

ventriculaire bigeminie

Antwoord

ventriculaire bigeminie
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire frequentie = 42 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 18 kleine hokjes = 0,72 s → 1500 ÷ 18 = 83,33 ≈ 83 per minuut

Ventriculaire frequentie

R–R = 36 kleine hokjes = 1,44 s → 1500 ÷ 36 = 41,67 ≈ 42 per minuut

Antwoord

ventriculaire frequentie = 42 bpm

Antwoord

ventriculaire frequentie = 42 bpm

2:1 AV-blok: elke tweede P-top wordt niet geleid, dus de atriale frequentie is tweemaal de ventriculaire frequentie.

3.Fysiologie van de mens

Antwoord: B · Het stimuleert de glycogeenafbraak en de gluconeogenese in de lever

Waarom dit het antwoord is

Glucagon uit de alfacellen werkt op de lever om glycogeen af te breken en nieuwe glucose te maken uit niet-koolhydraatbronnen.

Antwoord

B · Het stimuleert de glycogeenafbraak en de gluconeogenese in de lever
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: B · Het geshunte bloed komt nooit in contact met alveolair gas

Waarom dit het antwoord is

Geshunt bloed omzeilt geventileerde longblaasjes en mengt zuurstofarm bloed in het arteriële bloed. Extra ingeademde zuurstof kan het niet bereiken, in tegenstelling tot bij een V/Q-mismatch of hypoventilatie.

Antwoord

B · Het geshunte bloed komt nooit in contact met alveolair gas

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation