Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.
2Oefenopgaven
1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.
afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
1boezemfibrilleren
2boezemflutter, 4:1-geleiding
3junctioneel ritme
4sinusritme met PVC’s
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
Deze strip in afleiding II toont een geleidingsprobleem tussen de boezems en de kamers. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.
afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
1tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
2tweedegraads AV-blok type II
3junctioneel ritme
4derdegraads (compleet) AV-blok
3.Fysiologie van de mensGemiddeld
Actiepotentialen zijn alles-of-niets. Hoe signaleert een neuron dan een sterkere prikkel?
ADoor elke actiepotentiaal langer te maken
BDoor een andere neurotransmitter af te geven
CDoor vaker actiepotentialen af te vuren
DDoor elke actiepotentiaal groter te maken
4.Fysiologie van de mensMoeilijk
Welke aanpassing ontstaat in dagen tot weken op grote hoogte?
AEen daling van de hematocriet
BHogere erytropoëtinespiegels en meer rode bloedcellen
CMinder ventilatie om zuurstof te sparen
DMeer bicarbonaatretentie door de nier
3Oplossingen
1.Interpretatie van ECG-ritmestrips
Antwoord: boezemfibrilleren
Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.
Vijf stappen
1. Frequentie: 8 QRS-complexen in 6 s, × 10 = 80 per minuut.
2. Ritme: volledig onregelmatig, R–R van 0,50 tot 0,92 s zonder patroon.
3. P-toppen: geen; de basislijn toont kleine onregelmatige fibrillatiegolven.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,06 s, smal (onder 0,12 s).
Interpretatie
boezemfibrilleren
Antwoord
boezemfibrilleren
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips
Antwoord: derdegraads (compleet) AV-blok
AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.
Vijf stappen
1. Frequentie: R–R = 50 kleine hokjes, 1500 ÷ 50 ≈ 30 per minuut.
2. Ritme: R–R regelmatig (2,00 s) en P–P regelmatig (0,60 s), maar de twee zijn onafhankelijk.
3. P-toppen: positief en regelmatig met 100 per minuut, maar niet gekoppeld aan de QRS-complexen; sommige verdwijnen in een QRS of een T-top.
4. PR-interval: wisselt van slag tot slag; er is geen vaste relatie.
5. QRS: 0,14 s, breed (0,12 s of meer).
Interpretatie
derdegraads (compleet) AV-blok
Antwoord
derdegraads (compleet) AV-blok
Type II- en derdegraadsblokken kunnen plotseling verergeren, daarom rangschikken leerboeken ze als ernstiger dan type I.
3.Fysiologie van de mens
Antwoord: C · Door vaker actiepotentialen af te vuren
Waarom dit het antwoord is
De prikkelsterkte wordt gecodeerd door de frequentie van actiepotentialen en door het aantal neuronen dat wordt gerekruteerd, niet door hun amplitude.
Antwoord
C · Door vaker actiepotentialen af te vuren
4.Fysiologie van de mens
Antwoord: B · Hogere erytropoëtinespiegels en meer rode bloedcellen
Waarom dit het antwoord is
Hypoxie stimuleert EPO en de aanmaak van rode bloedcellen, wat de zuurstoftransportcapaciteit verhoogt. Hyperventilatie veroorzaakt alkalose, die de nieren compenseren door bicarbonaat uit te scheiden.
Antwoord
B · Hogere erytropoëtinespiegels en meer rode bloedcellen