Laboratoriumwaarden voor verpleegkundigen: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 8 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische farmacokinetiek

Snelheidsconstante en halfwaardetijd
k = ln 2/t½ = 0,693/t½
Eerste-orde-afname
C = C₀·e−kt = C₀·(1/2)t/t½
Twee spiegels
k = ln(C₁/C₂)/Δt
Volume en klaring
Vd = dose/C₀, CL = k·Vd
Oplaaddosis
LD = Vd·C/(S·F)
Onderhoudssnelheid
R = CL·Css/(S·F)
Gemiddelde steady state
Css,avg = S·F·D/(CL·τ)
Stationaire toestand
1 − (1/2)ⁿ na n halfwaardetijden; ≈ 97% na 5
Infuus
C = (R/CL)(1 − e−kt)
Interval en dosis uit piek en dal
τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, D = Vd·(Cpeak − Ctrough)
Cockcroft–Gault
CrCl = (140 − leeftijd) × kg/(72 × SCr mg/dL), × 0,85 voor vrouwen
Renale aanpassing
dosis × CrCl/normaal; Dettli Q = 1 − fe·(1 − CrCl/normaal)

Methode

  1. Reken de halfwaardetijd om naar een snelheidsconstante: k = 0,693/t½.
  2. Zet waarden per kg om in totalen: Vd (L) = L/kg × gewicht, CL (L/h) = L/kg/h × gewicht.
  3. Kies de relatie: C = C₀·e−kt, LD = Vd·C/(S·F), onderhoudssnelheid = CL·Css/(S·F), τ = ln(Cpiek/Cdal)/k.
  4. Schat bij nierfunctie eerst de CrCl met Cockcroft–Gault en pas dan de dosis of het interval aan.
  5. Controleer het resultaat: spiegels dalen elke halfwaardetijd met de helft en steady state duurt ongeveer vijf halfwaardetijden.

2Oefenopgaven

1.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

A patient without symptoms has a fasting plasma glucose of 132 mg/dL (7,3 mmol/L) on Monday and 138 mg/dL (7,7 mmol/L) on Thursday. What does this show?

  1. AThe results meet the criteria for diabetes
  2. BThe results show prediabetes only
  3. CThe results show reactive hypoglycemia
  4. DThe results are within the normal fasting range
2.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

A patient started methimazole for hyperthyroidism 6 weeks ago and now has a fever and a severe sore throat. Which action is most important?

  1. AGive the next dose and suggest warm salt-water gargles for comfort
  2. BAdvise the patient to continue the drug and drink more fluid
  3. CHold the drug and arrange an urgent white cell and neutrophil count
  4. DCheck the TSH and double the dose if it is still low
3.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 64 mmHg (8,5 kPa). Gebruik de regel dat bij acute respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 1 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 64 mmHg (8,5 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
4.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Oefenwaarden: Na⁺ 137, Cl⁻ 98 en HCO₃⁻ 10 mmol/L. Bereken de deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻), met AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻). Geef twee decimalen.

Na⁺ 137 mmol/LCl⁻ 98 mmol/LHCO₃⁻ 10 mmol/L
deltaratio =
5.Klinische farmacokinetiekGemiddeld
110t (h)C (mg/L)C₀ = 7 mg/Lt½ = 2 hC₀/2

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt een IV-bolus van 110 mg tobramycin. De naar tijdstip nul geëxtrapoleerde spiegel is 7 mg/L en de halfwaardetijd is 2 uur. Bepaal de klaring CL in L/h.

D = 110 mgC₀ = 7 mg/Lt½ = 2 h
CL = L/h
6.Klinische farmacokinetiekMoeilijk
0,1110t (h)C (mg/L)Cpeak​ = 8τ = ?Ctrough​ = 1

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). De halfwaardetijd van gentamicin bij een patiënt is 4 uur. Het doel is een piek van 8 mg/L en een dal van 1 mg/L. Welk doseerinterval τ laat de spiegel van de piek naar het dal dalen, uitgaande van snelle IV-doses en eerste-orde-eliminatie? Rond af op één decimaal.

t½ = 4 hCpeak = 8 mg/LCtrough = 1 mg/L
τ = h
7.Klinische verpleegkundeGemiddeld

Which drug is first-line in an acute asthma attack?

  1. AAn oral antihistamine such as cetirizine taken every few hours
  2. BA nebulised or inhaled short-acting beta2-agonist (salbutamol/albuterol)
  3. CA long-acting inhaled corticosteroid, used alone at a higher dose
  4. DAn oral beta-blocker
8.Klinische verpleegkundeMoeilijk

A conscious patient with hypoglycaemia was given fast-acting carbohydrate. On re-check 15 minutes later the blood glucose is 3,6 mmol/L (65 mg/dL). What should the nurse do next?

  1. AGive another dose of fast-acting carbohydrate and recheck
  2. BGive a long-acting carbohydrate snack only and recheck tomorrow
  3. CGive a dose of subcutaneous insulin
  4. DTake no action because the level is rising

3Oplossingen

1.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: A · The results meet the criteria for diabetes

Waarom dit het antwoord is

Two fasting results of 126 mg/dL (7,0 mmol/L) or more confirm diabetes in a person without symptoms. Prediabetes is 100–125 mg/dL. The nurse helps the patient understand the next steps, including education and follow-up.Gecontroleerd met: Diabetes · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

A · The results meet the criteria for diabetes
2.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: C · Hold the drug and arrange an urgent white cell and neutrophil count

Waarom dit het antwoord is

Methimazole and propylthiouracil can cause agranulocytosis, often in the first months of therapy. Fever or sore throat must be reported at once; the drug is held and a CBC with differential is checked. Infection is treated urgently if neutrophils are low.

Antwoord

C · Hold the drug and arrange an urgent white cell and neutrophil count
3.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 26,4 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|64 − 40| = 24 mmHg → 2,4 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 1·2,4 = 26,4 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 26,4 mmol/L
4.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: deltaratio = 1,214

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Anion gap

AG = 137 − (98 + 10) = 29

Deltaratio

(29 − 12)/(24 − 10) = 17/14 = 1,214

Antwoord

deltaratio = 1,214

Tussen 1 en 2: een zuivere acidose met hoge anion gap.

5.Klinische farmacokinetiek

Antwoord: CL = 5,446 L/h

Klaring en volume: in steady state is de doseersnelheid gelijk aan de eliminatiesnelheid, dus de onderhoudssnelheid = CL × Css. Een oplaaddosis is LD = Vd × C/(S × F), met S de zoutfactor (fractie werkzaam geneesmiddel in het zout) en F de biologische beschikbaarheid (1 voor IV). Uit twee spiegels volgt k = ln(C₁/C₂)/Δt; bij een IV-bolus is Vd = dosis/C₀ en CL = k × Vd. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Verdelingsvolume

Vd = 110/7 = 15,71 L

Snelheidsconstante

k = 0,693/2 = 0,3466 h⁻¹

Klaring

CL = 0,3466·15,71 = 5,446 L/h

Antwoord

CL = 5,446 L/h
6.Klinische farmacokinetiek

Antwoord: τ = 12 h

Een regime ontwerpen: bij snelle IV-doses daalt de spiegel tijdens het interval van piek naar dal, dus τ = ln(Cpiek/Cdal)/k en de dosis die de piek herstelt is Vd × (Cpiek − Cdal). De gemiddelde steady-state-spiegel is Css,gem = S·F·dosis/(CL·τ). Bij een infuus stijgt de spiegel als C = (R/CL)(1 − e−kt). Bij een geneesmiddel dat door de nieren wordt geklaard, wordt de dosis aangepast aan de creatinineklaring. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Snelheidsconstante

k = 0,693/4 = 0,1733 h⁻¹

Doseerinterval

τ = ln(8/1)/0,1733 = 2,079/0,1733 = 12 h

Antwoord

τ = 12 h

In de praktijk wordt het interval afgerond op een handige waarde zoals 8, 12, 24 of 36 uur en worden de spiegels opnieuw gecontroleerd.

7.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · A nebulised or inhaled short-acting beta2-agonist (salbutamol/albuterol)

Waarom dit het antwoord is

Short-acting beta2-agonists relieve bronchospasm within minutes. Oxygen to target, steroids and other treatments are added according to severity.

Antwoord

B · A nebulised or inhaled short-acting beta2-agonist (salbutamol/albuterol)
8.Klinische verpleegkunde

Antwoord: A · Give another dose of fast-acting carbohydrate and recheck

Waarom dit het antwoord is

If blood glucose remains below the threshold (4 mmol/L in UK guidance, 70 mg/dL in US guidance), the fast-acting treatment is repeated. Once it is above the threshold, a longer-acting carbohydrate such as a sandwich or the next meal helps prevent recurrence.

Antwoord

A · Give another dose of fast-acting carbohydrate and recheck

ExamProblems · examproblems.com/courses/lab-values-for-nurses