Laboratoriumwaarden voor verpleegkundigen: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 8 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische farmacokinetiek

Snelheidsconstante en halfwaardetijd
k = ln 2/t½ = 0,693/t½
Eerste-orde-afname
C = C₀·e−kt = C₀·(1/2)t/t½
Twee spiegels
k = ln(C₁/C₂)/Δt
Volume en klaring
Vd = dose/C₀, CL = k·Vd
Oplaaddosis
LD = Vd·C/(S·F)
Onderhoudssnelheid
R = CL·Css/(S·F)
Gemiddelde steady state
Css,avg = S·F·D/(CL·τ)
Stationaire toestand
1 − (1/2)ⁿ na n halfwaardetijden; ≈ 97% na 5
Infuus
C = (R/CL)(1 − e−kt)
Interval en dosis uit piek en dal
τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, D = Vd·(Cpeak − Ctrough)
Cockcroft–Gault
CrCl = (140 − leeftijd) × kg/(72 × SCr mg/dL), × 0,85 voor vrouwen
Renale aanpassing
dosis × CrCl/normaal; Dettli Q = 1 − fe·(1 − CrCl/normaal)

Methode

  1. Reken de halfwaardetijd om naar een snelheidsconstante: k = 0,693/t½.
  2. Zet waarden per kg om in totalen: Vd (L) = L/kg × gewicht, CL (L/h) = L/kg/h × gewicht.
  3. Kies de relatie: C = C₀·e−kt, LD = Vd·C/(S·F), onderhoudssnelheid = CL·Css/(S·F), τ = ln(Cpiek/Cdal)/k.
  4. Schat bij nierfunctie eerst de CrCl met Cockcroft–Gault en pas dan de dosis of het interval aan.
  5. Controleer het resultaat: spiegels dalen elke halfwaardetijd met de helft en steady state duurt ongeveer vijf halfwaardetijden.

2Oefenopgaven

1.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

A patient on warfarin for atrial fibrillation has a target INR of 2,0–3,0. How does the usual target for a patient with a mechanical mitral valve compare?

  1. AMuch higher, about 5,0–6,0
  2. BThe same, 2,0–3,0
  3. CLower, about 1,0–1,5
  4. DHigher, about 2,5–3,5
2.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

A patient's total calcium is 7,6 mg/dL and the albumin is 2,0 g/dL. Using the common correction (add 0,8 mg/dL for each 1 g/dL that albumin is below 4,0), what is the corrected calcium?

  1. A9,2 mg/dL, within the normal range
  2. B7,6 mg/dL, below the normal range
  3. C11,6 mg/dL, above the normal range
  4. D6,0 mg/dL, well below the normal range
3.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 75 mmHg (10,0 kPa). Gebruik de regel dat bij chronische respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 3,5 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 75 mmHg (10,0 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
4.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Op zeeniveau toont een oefengas, genomen bij 28% zuurstof, PaO₂ 65 mmHg (8,7 kPa) en PaCO₂ 42 mmHg (5,6 kPa). Gebruik PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 om de A–a-gradiënt te vinden.

FiO₂ 28%PaO₂ 65 mmHg (8,7 kPa)PaCO₂ 42 mmHg (5,6 kPa)
A–a-gradiënt = mmHg
5.Klinische farmacokinetiekGemiddeld
VCss​ = 12 mg/LR = ? mg/h · S = 0,8CL = 0,04 L/kg/h76 kg

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 76 kg krijgt een aminofyllineinfuus (zoutfactor S = 0,8: 80% van aminofylline is theofylline). De theofyllineklaring is 0,04 L/kg/h. Welke aminofyllineinfusiesnelheid R in mg/h geeft een steady-state-theofyllinespiegel van 12 mg/L?

76 kgCL = 0,04 L/kg/hCss = 12 mg/LS = 0,8
R = mg/h
6.Klinische farmacokinetiekMoeilijk
62 kg45 · manSCr 1,8 mg/dLCrCl → D = ? mg

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een man van 45 jaar weegt 62 kg en heeft een serumcreatinine van 1,8 mg/dL (159 µmol/L). Schat de creatinineklaring met Cockcroft–Gault: CrCl (mL/min) = (140 − leeftijd) × gewicht (kg)/(72 × SCr in mg/dL), × 0,85 voor vrouwen. De gebruikelijke dosis van gentamicin is 120 mg elke 8 uur bij een creatinineklaring van 120 mL/min. Met behoud van het interval wordt de dosis verlaagd in verhouding tot de creatinineklaring. Bepaal de aangepaste dosis D. Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

45 jaar62 kgmanSCr = 1,8 mg/dL120 mg q8hCrCl normaal 120 mL/min
D = mg
7.Klinische verpleegkundeGemiddeld

De pijnladder van de WHO adviseert:

  1. AAlleen pijnstilling geven als de pijn ernstig wordt
  2. BAlle patiënten met sterke opioïden laten beginnen
  3. CBij kankerpijn alleen niet-medicamenteuze methoden gebruiken
  4. DBij toenemende pijn van niet-opioïden naar zwakke en daarna sterke opioïden gaan
8.Klinische verpleegkundeMoeilijk

A nurse teaches a patient with heart failure about self-care. Which statement shows a need for further teaching?

  1. A"I will weigh myself each morning after passing urine."
  2. B"I will report it if I need more pillows to sleep."
  3. C"I only need to weigh myself once a month."
  4. D"I will take my water tablet in the morning."

3Oplossingen

1.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: D · Higher, about 2,5–3,5

Waarom dit het antwoord is

Mechanical heart valves, especially in the mitral position, have a high risk of thrombosis, so the INR target is usually higher, about 2,5–3,5. An INR of 5 or more carries a high bleeding risk.Gecontroleerd met: Label: WARFARIN SODIUM tablet · DailyMed (NLM/FDA) (2012)

Antwoord

D · Higher, about 2,5–3,5
2.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: A · 9,2 mg/dL, within the normal range

Waarom dit het antwoord is

Corrected calcium = 7,6 + 0,8 × (4,0 − 2,0) = 9,2 mg/dL, which is normal. Low albumin lowers the bound fraction of calcium; the correction is only an estimate, and an ionized calcium is more accurate when it matters.Gecontroleerd met: Calcium blood test · MedlinePlus (NIH) (2025)

Antwoord

A · 9,2 mg/dL, within the normal range
3.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 36,25 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|75 − 40| = 35 mmHg → 3,5 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 3,5·3,5 = 36,25 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 36,25 mmol/L
4.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: A–a-gradiënt = 82,14 mmHg

Afgeleide waarden: de berekende serumosmolaliteit is 2·Na⁺ + glucose + ureum met alle waarden in mmol/L (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8 met glucose en BUN in mg/dL); normaal is ongeveer 275–295 mOsm/kg. De P/F-ratio is PaO₂ gedeeld door FiO₂ als fractie. De alveolaire zuurstofdruk is PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 mmHg op zeeniveau, en de A–a-gradiënt is PAO₂ − PaO₂.

Alveolaire zuurstof

PAO₂ = 0,28·713 − 42/0,8 = 199,6 − 52,5 = 147,1 mmHg

Gradiënt

A–a = 147,1 − 65 = 82,14 mmHg

Antwoord

A–a-gradiënt = 82,14 mmHg
5.Klinische farmacokinetiek

Antwoord: R = 45,6 mg/h

Klaring en volume: in steady state is de doseersnelheid gelijk aan de eliminatiesnelheid, dus de onderhoudssnelheid = CL × Css. Een oplaaddosis is LD = Vd × C/(S × F), met S de zoutfactor (fractie werkzaam geneesmiddel in het zout) en F de biologische beschikbaarheid (1 voor IV). Uit twee spiegels volgt k = ln(C₁/C₂)/Δt; bij een IV-bolus is Vd = dosis/C₀ en CL = k × Vd. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Klaring

CL = 0,04·76 = 3,04 L/h

Infusiesnelheid

R = CL·Css/S = 3,04·12/0,8 = 45,6 mg/h

Antwoord

R = 45,6 mg/h
6.Klinische farmacokinetiek

Antwoord: D = 45 mg

Een regime ontwerpen: bij snelle IV-doses daalt de spiegel tijdens het interval van piek naar dal, dus τ = ln(Cpiek/Cdal)/k en de dosis die de piek herstelt is Vd × (Cpiek − Cdal). De gemiddelde steady-state-spiegel is Css,gem = S·F·dosis/(CL·τ). Bij een infuus stijgt de spiegel als C = (R/CL)(1 − e−kt). Bij een geneesmiddel dat door de nieren wordt geklaard, wordt de dosis aangepast aan de creatinineklaring. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Creatinineklaring (Cockcroft–Gault)

CrCl = (140 − 45)·62/(72·1,8) = 45,45 mL/min

Aangepaste dosis

D = 120·45,45/120 = 45,45 ≈ 45 mg

Antwoord

D = 45 mg

In de praktijk wordt de dosis afgerond op een handige hoeveelheid en gecontroleerd aan de hand van de productinformatie.

7.Klinische verpleegkunde

Antwoord: D · Bij toenemende pijn van niet-opioïden naar zwakke en daarna sterke opioïden gaan

Waarom dit het antwoord is

De ladder gaat van niet-opioïden (zoals paracetamol) naar zwakke opioïden en daarna sterke opioïden, met adjuvantia op elke trede. Bij aanhoudende pijn heeft dosering op vaste tijden de voorkeur.

Antwoord

D · Bij toenemende pijn van niet-opioïden naar zwakke en daarna sterke opioïden gaan
8.Klinische verpleegkunde

Antwoord: C · "I only need to weigh myself once a month."

Waarom dit het antwoord is

Daily weights at the same time with the same scales detect fluid retention early. A rapid gain, worsening breathlessness or needing more pillows should be reported.

Antwoord

C · "I only need to weigh myself once a month."

ExamProblems · examproblems.com/courses/lab-values-for-nurses