Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.
1Formules en methoden
Laboratoriumwaarden en elektrolyten
Methode
Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.
Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.
Reken de halfwaardetijd om naar een snelheidsconstante: k = 0,693/t½.
Zet waarden per kg om in totalen: Vd (L) = L/kg × gewicht, CL (L/h) = L/kg/h × gewicht.
Kies de relatie: C = C₀·e−kt, LD = Vd·C/(S·F), onderhoudssnelheid = CL·Css/(S·F), τ = ln(Cpiek/Cdal)/k.
Schat bij nierfunctie eerst de CrCl met Cockcroft–Gault en pas dan de dosis of het interval aan.
Controleer het resultaat: spiegels dalen elke halfwaardetijd met de helft en steady state duurt ongeveer vijf halfwaardetijden.
2Oefenopgaven
1.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld
When should the nurse check the glucose before giving a mealtime dose of rapid-acting insulin (such as lispro)?
AAt bedtime only, then giving the mealtime insulin overnight
BTwo hours after the meal, then giving the insulin dose
CJust before the meal, giving insulin when the food is ready
DOnly once a day, then giving the same dose before every meal
2.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk
Welke combinatie van uitslagen is het meest typisch voor ijzergebreksanemie?
ANormaal hemoglobine met alleen een hoog aantal bloedplaatjes
BLaag hemoglobine, kleine rode bloedcellen (laag MCV) en laag ferritine
CLaag hemoglobine, grote rode bloedcellen (hoog MCV) en hoog ferritine
DHoog hemoglobine en hoog hematocriet
3.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld
Een oefengas toont PaCO₂ 61 mmHg (8,1 kPa). Gebruik de regel dat bij acute respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 1 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.
Op zeeniveau toont een oefengas, genomen bij 21% zuurstof, PaO₂ 95 mmHg (12,7 kPa) en PaCO₂ 28 mmHg (3,7 kPa). Gebruik PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 om de A–a-gradiënt te vinden.
Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Na een IV-dosis van tobramycin is de spiegel 10 mg/L na 1 uur en 1,3 mg/L na 7 uur. Ga uit van eerste-orde-eliminatie. Bepaal de eliminatiesnelheidsconstante k.
C1 = 10 mg/L (1 h)C2 = 1,3 mg/L (7 h)
k = h⁻¹
6.Klinische farmacokinetiekMoeilijk
Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 91 kg krijgt regelmatige doses gentamicin en zit in steady state. Het doel is een piek van 10 mg/L en een dal van 1 mg/L en het verdelingsvolume is 0,3 L/kg. Welke dosis D verhoogt de spiegel van het dal naar de piek, uitgaande van snelle IV-doses?
91 kgVd = 0,3 L/kgCpeak = 10 mg/LCtrough = 1 mg/L
D = mg
7.Klinische verpleegkundeGemiddeld
Which ECG change is typical of hypokalaemia?
ATall, peaked T waves
BST elevation in leads II, III and aVF
CFlattened T waves and prominent U waves
DA very short PR interval with a delta wave
8.Klinische verpleegkundeMoeilijk
A patient is taught to self-inject low-molecular-weight heparin. Which statement shows a need for further teaching?
A"I will inject into the fatty tissue of my abdomen."
B"I will change the injection site each time."
C"I will report any unusual bleeding or bruising."
D"I will rub the area firmly after the injection."
3Oplossingen
1.Laboratoriumwaarden en elektrolyten
Antwoord: C · Just before the meal, giving insulin when the food is ready
Waarom dit het antwoord is
Rapid-acting insulin starts working within about 15 minutes, so glucose is checked before the meal and the insulin is given when the meal is available, usually within 15 minutes of eating. Giving it without food can cause hypoglycemia.
Antwoord
C · Just before the meal, giving insulin when the food is ready
2.Laboratoriumwaarden en elektrolyten
Antwoord: B · Laag hemoglobine, kleine rode bloedcellen (laag MCV) en laag ferritine
Waarom dit het antwoord is
IJzertekort veroorzaakt een microcytaire anemie (laag MCV) met lage ijzervoorraden (laag ferritine). Grote rode bloedcellen wijzen op een tekort aan vitamine B12 of foliumzuur.Gecontroleerd met:Ferritin Blood Test · MedlinePlus (NIH) (2025); RBC indices · MedlinePlus (NIH) (2026)
Antwoord
B · Laag hemoglobine, kleine rode bloedcellen (laag MCV) en laag ferritine
3.Interpretatie van arteriële bloedgassen
Antwoord: HCO₃⁻ = 26,1 mmol/L
Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.
Verandering in PaCO₂
|61 − 40| = 21 mmHg → 2,1 × 10 mmHg
Verwachte HCO₃⁻
HCO₃⁻ = 24 + 1·2,1 = 26,1 mmol/L
Antwoord
HCO₃⁻ = 26,1 mmol/L
4.Interpretatie van arteriële bloedgassen
Antwoord: A–a-gradiënt = 19,73 mmHg
Afgeleide waarden: de berekende serumosmolaliteit is 2·Na⁺ + glucose + ureum met alle waarden in mmol/L (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8 met glucose en BUN in mg/dL); normaal is ongeveer 275–295 mOsm/kg. De P/F-ratio is PaO₂ gedeeld door FiO₂ als fractie. De alveolaire zuurstofdruk is PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8 mmHg op zeeniveau, en de A–a-gradiënt is PAO₂ − PaO₂.
Klaring en volume: in steady state is de doseersnelheid gelijk aan de eliminatiesnelheid, dus de onderhoudssnelheid = CL × Css. Een oplaaddosis is LD = Vd × C/(S × F), met S de zoutfactor (fractie werkzaam geneesmiddel in het zout) en F de biologische beschikbaarheid (1 voor IV). Uit twee spiegels volgt k = ln(C₁/C₂)/Δt; bij een IV-bolus is Vd = dosis/C₀ en CL = k × Vd. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.
Eliminatiesnelheidsconstante
k = ln(10/1,3)/6 = 2,04/6 = 0,34 h⁻¹
Antwoord
k = 0,34 h⁻¹
6.Klinische farmacokinetiek
Antwoord: D = 245,7 mg
Een regime ontwerpen: bij snelle IV-doses daalt de spiegel tijdens het interval van piek naar dal, dus τ = ln(Cpiek/Cdal)/k en de dosis die de piek herstelt is Vd × (Cpiek − Cdal). De gemiddelde steady-state-spiegel is Css,gem = S·F·dosis/(CL·τ). Bij een infuus stijgt de spiegel als C = (R/CL)(1 − e−kt). Bij een geneesmiddel dat door de nieren wordt geklaard, wordt de dosis aangepast aan de creatinineklaring. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.
Verdelingsvolume
Vd = 0,3·91 = 27,3 L
Dosis
D = 27,3·(10 − 1) = 245,7 mg
Antwoord
D = 245,7 mg
In de praktijk wordt de dosis afgerond op een handige hoeveelheid.
7.Klinische verpleegkunde
Antwoord: C · Flattened T waves and prominent U waves
Waarom dit het antwoord is
Low potassium causes flattened or inverted T waves, ST depression and U waves. It increases the risk of arrhythmias, especially in patients on digoxin.
Antwoord
C · Flattened T waves and prominent U waves
8.Klinische verpleegkunde
Antwoord: D · "I will rub the area firmly after the injection."
Waarom dit het antwoord is
Rubbing the site after an anticoagulant injection increases bruising and is avoided. Rotating sites, injecting subcutaneously and reporting bleeding are correct.
Antwoord
D · "I will rub the area firmly after the injection."