Medische wetenschappen: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 14 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Statistiek voor evidence-based practice

Sensitiviteit en specificiteit
Se = a/(a + c), Sp = d/(b + d)
Voorspellende waarden
PPV = a/(a + b), NPV = d/(c + d)
Accuratesse
(a + d)/n
Likelihoodratio’s
LR+ = Se/(1 − Sp), LR− = (1 − Se)/Sp
PPV bij prevalentie p
Se·p / (Se·p + (1 − Sp)(1 − p))
Odds
odds = p/(1 − p); p = odds/(1 + odds); natestodds = voortestodds × LR
Risicomaten
RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER
Number needed to treat
NNT = 1/ARR, naar boven afgerond; NNH = 1/(EER − CER)
Odds ratio
OR = ad/(bc)
Incidentiedichtheid
nieuwe gevallen / persoonstijd

Methode

  1. Teken de 2 × 2-tabel en benoem a, b, c en d voordat je rekent.
  2. Lees sensitiviteit en specificiteit langs de kolommen, voorspellende waarden langs de rijen.
  3. Stel je voor een andere prevalentie 10,000 mensen voor en vul de tabel met Se, Sp en de prevalentie.
  4. Reken voor een likelihoodratio de kans om naar odds, vermenigvuldig en reken terug.
  5. Bepaal bij een trial eerst EER en CER; dan RR = EER/CER, ARR = CER − EER en NNT = 1/ARR naar boven afgerond.

2Oefenopgaven

1.Anatomie van de mensGemiddeld

Welke spinale zenuwwortels vormen de plexus brachialis?

  1. AT1 tot T5
  2. BC3 tot C7
  3. CC1 tot C4
  4. DC5 tot T1
2.Anatomie van de mensMoeilijk

Een steekwond snijdt de linkerhelft van het ruggenmerg door op T10. Welk uitvalspatroon verwacht je onder de laesie?

  1. ALinks zwakte en verlies van propriocepsis, rechts verlies van pijn- en temperatuurzin
  2. BAlleen aan beide kanten verlies van pijn- en temperatuurzin
  3. CAlleen links verlies van alle gevoel en beweging
  4. DRechts zwakte en verlies van propriocepsis, links verlies van pijn- en temperatuurzin
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

De vitale capaciteit is de som van welke longvolumes?

  1. AInspiratoir reservevolume en residuaal volume
  2. BAdemvolume en residuaal volume
  3. CAdemvolume, inspiratoir reservevolume en expiratoir reservevolume
  4. DResiduaal volume en expiratoir reservevolume
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Een patiënt die tijdens een paniekaanval hyperventileert, heeft tintelende vingers. Wat toont het arteriële bloedgas het waarschijnlijkst?

  1. ALage pH en laag bicarbonaat
  2. BHoge pH en lage PaCO₂
  3. CLage pH en hoge PaCO₂
  4. DHoge pH en hoog bicarbonaat
5.MicrobiologieGemiddeld

Hoe zorgt een mRNA-vaccin voor immuniteit?

  1. AHet mRNA bevat verzwakt levend virus
  2. BHet mRNA doodt het virus rechtstreeks in het bloed
  3. CLichaamscellen gebruiken het mRNA om een viraal eiwit te maken dat het immuunsysteem leert herkennen
  4. DHet mRNA wordt blijvend in menselijk DNA ingebouwd
6.MicrobiologieMoeilijk

Corynebacterium diphtheriae veroorzaakt alleen difterie als hij difterietoxine maakt. Wanneer maakt hij dit toxine?

  1. ATelkens als hij aan antibiotica wordt blootgesteld
  2. BAlleen als hij bij hoge temperatuur wordt gekweekt
  3. CAlleen nadat hij met E. coli heeft geconjugeerd en een plasmide heeft ontvangen
  4. DAls hij een bacteriofaag met het toxinegen draagt
7.FarmacologieGemiddeld

A patient taking levodopa finds that the drug works poorly after large meals. Which advice is most appropriate?

  1. AAvoid taking doses at the same time as high-protein meals
  2. BTake every dose with a large glass of milk and a protein snack
  3. CDouble the dose after each meal
  4. DTake the drug only at bedtime
8.FarmacologieMoeilijk

A patient taking metoprolol is also started on verapamil. Which adverse effect is most likely?

  1. ASevere bradycardia and heart block
  2. BHyperkalaemia and muscle weakness
  3. CRebound tachycardia and hypertension
  4. DHypoglycaemia and weight gain
9.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld
pH7,357,457,61PaCO₂mmHg354525HCO₃⁻mmol/L222624ongecompenseerdgedeeltelijk gecompenseerdvolledig gecompenseerd

Een oefenbloedgas toont pH 7,61, PaCO₂ 25 mmHg (3,3 kPa) en HCO₃⁻ 24 mmol/L. De primaire stoornis is respiratoire alkalose. In hoeverre is deze gecompenseerd? Klik op je antwoord.

pH 7,61PaCO₂ 25 mmHg (3,3 kPa)HCO₃⁻ 24 mmol/L
  1. 1ongecompenseerd
  2. 2gedeeltelijk gecompenseerd
  3. 3volledig gecompenseerd
10.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Een oefengas toont een metabole alkalose met HCO₃⁻ 46 mmol/L. Gebruik verwachte PaCO₂ = 0,7·HCO₃⁻ + 21 om de verwachte PaCO₂ te vinden.

HCO₃⁻ 46 mmol/L
PaCO₂ = mmHg
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet het QT-interval en het R–R-interval op deze regelmatige strip in afleiding II en bereken daarna de voor de frequentie gecorrigeerde waarde (QTc) met de formule van Fridericia QTc = QT/∛RR (beide in seconden). Geef het antwoord in seconden met drie decimalen.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QTc = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVeerstegraads AV-bloksinusbradycardie2:1 AV-blok (type onbepaald)tweedegraads AV-blok type II

Interpreteer deze afleiding-II-strip. Welke interpretatie kun je op basis van deze ene strip verdedigen? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1eerstegraads AV-blok
  2. 2sinusbradycardie
  3. 32:1 AV-blok (type onbepaald)
  4. 4tweedegraads AV-blok type II
13.Statistiek voor evidence-based practiceGemiddeld
gebeurtenisgeen gebeurtenistotaalbehandeling157403560abcontrole160240400cd

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). In een gerandomiseerde studie kregen 560 patiënten een nieuwe behandeling en 400 de controlebehandeling. De tabel toont hoeveel patiënten in elke groep de uitkomst (een ongewenste gebeurtenis zoals een beroerte) hadden. Bepaal de absolute risicoreductie ARR als percentage. Rond af op één decimaal.

behandeling: 157/560controle: 160/400
ARR = %
14.Statistiek voor evidence-based practiceMoeilijk
p (%)NPV (%)5%NPV = ?100

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een screeningstest heeft een sensitiviteit van 97% en een specificiteit van 89%. Hij wordt gebruikt in een populatie met een prevalentie van 5%. Bepaal de negatief voorspellende waarde NPV als percentage. Rond af op één decimaal.

Se = 97%Sp = 89%p = 5%
NPV = %

3Oplossingen

1.Anatomie van de mens

Antwoord: D · C5 tot T1

Waarom dit het antwoord is

De plexus brachialis wordt gevormd door de rami ventrales van C5, C6, C7, C8 en T1. Hij levert de grote zenuwen van de arm.

Antwoord

D · C5 tot T1
2.Anatomie van de mens

Antwoord: A · Links zwakte en verlies van propriocepsis, rechts verlies van pijn- en temperatuurzin

Waarom dit het antwoord is

Bij het syndroom van Brown-Séquard vallen de tractus corticospinalis en de achterstrengen aan dezelfde kant uit, terwijl de tractus spinothalamicus, die vlak na binnenkomst kruist, contralateraal verlies van pijn- en temperatuurzin geeft.

Antwoord

A · Links zwakte en verlies van propriocepsis, rechts verlies van pijn- en temperatuurzin
3.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Ademvolume, inspiratoir reservevolume en expiratoir reservevolume

Waarom dit het antwoord is

Vitale capaciteit = IRV + TV + ERV. Het residuaal volume, dat altijd in de longen blijft, hoort er niet bij.

Antwoord

C · Ademvolume, inspiratoir reservevolume en expiratoir reservevolume
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: B · Hoge pH en lage PaCO₂

Waarom dit het antwoord is

Hyperventilatie blaast CO₂ af en veroorzaakt een acute respiratoire alkalose. Alkalose verhoogt de binding van calcium aan albumine, wat het geïoniseerde calcium verlaagt en tintelingen veroorzaakt.

Antwoord

B · Hoge pH en lage PaCO₂
5.Microbiologie

Antwoord: C · Lichaamscellen gebruiken het mRNA om een viraal eiwit te maken dat het immuunsysteem leert herkennen

Waarom dit het antwoord is

Het mRNA wordt door cellen vertaald in een antigeen, zoals een spike-eiwit van het coronavirus. Het immuunsysteem reageert daarop. Het mRNA wordt afgebroken en komt niet in de celkern.

Antwoord

C · Lichaamscellen gebruiken het mRNA om een viraal eiwit te maken dat het immuunsysteem leert herkennen
6.Microbiologie

Antwoord: D · Als hij een bacteriofaag met het toxinegen draagt

Waarom dit het antwoord is

Het tox-gen wordt gedragen door een bacteriofaag. Als de faag als profaag is ingebouwd, kan de bacterie toxine maken. Stammen zonder de faag zijn niet-toxinevormend.

Antwoord

D · Als hij een bacteriofaag met het toxinegen draagt
7.Farmacologie

Antwoord: A · Avoid taking doses at the same time as high-protein meals

Waarom dit het antwoord is

Dietary amino acids compete with levodopa for absorption in the gut and transport into the brain. Spreading protein through the day or timing doses away from high-protein meals improves the effect.

Antwoord

A · Avoid taking doses at the same time as high-protein meals
8.Farmacologie

Antwoord: A · Severe bradycardia and heart block

Waarom dit het antwoord is

Beta blockers and non-dihydropyridine calcium channel blockers (verapamil, diltiazem) both slow heart rate and AV conduction. Together they can cause severe bradycardia, heart block and heart failure.

Antwoord

A · Severe bradycardia and heart block
9.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: ongecompenseerd

Een bloedgas lezen (ROME): eerst de pH: onder 7,35 is acidemie, boven 7,45 alkalemie. Zoek dan de waarde die dit verklaart. PaCO₂ (normaal 35–45 mmHg, 4,7–6,0 kPa) is het respiratoire deel en beweegt Omgekeerd aan de pH bij een respiratoire stoornis; HCO₃⁻ (normaal 22–26 mmol/L) is het metabole deel en beweegt in dezelfde richting als de pH (Respiratoir Omgekeerd, Metabool Evenredig). De andere waarde toont de compensatie: normaal betekent ongecompenseerd; afwijkend in de richting die de pH terugtrekt terwijl de pH nog afwijkt betekent gedeeltelijk gecompenseerd; een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledig gecompenseerd. Referentiewaarden verschillen iets tussen laboratoria; dit zijn oefenwaarden.

ROME, waarde voor waarde

pH 7,61: alkalemie (boven 7,45)
PaCO₂ 25 mmHg: laag (35–45)
HCO₃⁻ 24 mmol/L: normaal (22–26)

Compensatie

ongecompenseerd

Antwoord

ongecompenseerd
10.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: PaCO₂ = 53,2 mmHg

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

0,7·46 + 21 = 53,2 mmHg

Antwoord

PaCO₂ = 53,2 mmHg

De stijging heeft een grens: PaCO₂ komt door compensatie alleen zelden boven ongeveer 55 mmHg.

11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QTc = 0,424 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

QT = 10 × 0,04 = 0,40 s
RR = 21 × 0,04 = 0,84 s

Formule van Fridericia

QTc = 0,40/∛0,84 = 0,40/0,9435 = 0,424 s

Antwoord

QTc = 0,424 s

Binnen de gebruikelijke grenzen (ongeveer 0,45 s voor mannen, 0,46 s voor vrouwen). (424 ms)

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: 2:1 AV-blok (type onbepaald)

2:1 AV-blok: met twee P-toppen per QRS volgen er nooit twee geleide P-toppen op elkaar, dus je kunt niet zien of de PR zou toenemen (type I) of gelijk zou blijven (type II) vóór een niet-geleide P-top. Op basis van één strip noem je het een 2:1 AV-blok; een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding bepaalt het type. Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar geen van beide bewijst het.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 44 kleine hokjes, 1500 ÷ 44 ≈ 34 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,76 s.
3. P-toppen: positief en regelmatig (P–P 0,88 s, 68 per minuut), twee voor elke QRS.
4. PR-interval: constant op 0,16 s in de geleide slagen.
5. QRS: 0,10 s, smal (onder 0,12 s).

Waarom het type open blijft

Elke tweede P-top wordt niet geleid, dus er volgen nooit twee geleide slagen op elkaar en een toenemende PR kan nooit zichtbaar worden.
2:1 AV-blok (type onbepaald)

Antwoord

2:1 AV-blok (type onbepaald)

Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar alleen een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding geeft uitsluitsel.

13.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: ARR = 12 %

Likelihoodratio’s en risicomaten: LR+ = sensitiviteit/(1 − specificiteit), LR− = (1 − sensitiviteit)/specificiteit. In een trial zijn EER en CER de gebeurtenisfrequenties met en zonder behandeling: RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER en NNT = 1/ARR, naar boven afgerond. In een patiënt-controleonderzoek kan alleen de odds ratio OR = ad/(bc) worden gebruikt. Een incidentiedichtheid = nieuwe gevallen/persoonstijd.

Gebeurtenisfrequenties

EER = 157/560 = 0,2804
CER = 160/400 = 0,4

Absolute risicoreductie

ARR = 0,4 − 0,2804 = 0,1196 ≈ 12%

Antwoord

ARR = 12%
14.Statistiek voor evidence-based practice

Antwoord: NPV = 99,8 %

Voorspellende waarden hangen af van de prevalentie: PPV = Se·p/(Se·p + (1 − Sp)(1 − p)) en NPV = Sp(1 − p)/(Sp(1 − p) + (1 − Se)p). Met likelihoodratio’s: voortestodds = p/(1 − p), natestodds = voortestodds × LR, kans = odds/(1 + odds). Voor een populatie van N is het aantal terecht positieven = N·p·Se en het aantal onterecht positieven = N·(1 − p)·(1 − Sp). NNT = 1/(CER × RRR), naar boven afgerond.

Terecht en onterecht negatieven (per persoon)

Sp·(1 − p) = 0,89·0,95 = 0,8455
(1 − Se)·p = 0,03·0,05 = 0,0015

Negatief voorspellende waarde

NPV = 0,8455/(0,8455 + 0,0015) = 0,9982 ≈ 99,8%

Antwoord

NPV = 99,8%

ExamProblems · examproblems.com/courses/medical-sciences