Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

On the first step of the WHO analgesic ladder, which drugs are used?

  1. AStrong opioids such as morphine
  2. BNon-opioids such as paracetamol (acetaminophen) or an NSAID
  3. CGeneral anaesthetic drugs given in low doses
  4. DWeak opioids only, such as codeine
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

Why can a patient with a high fever be in negative fluid balance even when measured intake equals measured output?

  1. AFever makes the kidneys produce extra urine that cannot be measured
  2. BFever causes the body to make extra water from fat
  3. CFever increases unmeasured fluid loss through sweating and breathing
  4. DFever has no effect on the body's water balance
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

A nurse finds a patient lying on the floor beside the bed. What should be done first?

  1. AComplete the incident report form
  2. BPhone the patient's family
  3. CLift the patient straight back into bed so they are comfortable
  4. DCheck the patient for injuries before moving them
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Welke bevindingen onderscheiden cardiogene shock het best van hypovolemische shock?

  1. ATachycardie, hypotensie en een zwakke, draadachtige perifere pols
  2. BVerhoogde jugulaire veneuze druk (CVD) en crepitaties over de longen
  3. CEen koele, bleke huid
  4. DVerminderde urineproductie
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 51 mmHg (6,8 kPa). Gebruik de regel dat bij acute respiratoire acidose stijgt HCO₃⁻ met 1 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ boven 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 51 mmHg (6,8 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk
pH7,357,457,34PaCO₂mmHg354531HCO₃⁻mmol/L222616extra acidose met normale gapzuivere acidose met hoge gapextra metabole alkalose

Een oefengas toont pH 7,34, PaCO₂ 31 mmHg (4,1 kPa) en HCO₃⁻ 16 mmol/L, met Na⁺ 146 en Cl⁻ 108 mmol/L. Gebruik de anion gap en de deltaratio om de beste interpretatie aan te klikken.

pH 7,34PaCO₂ 31 mmHg (4,1 kPa)HCO₃⁻ 16 mmol/LNa⁺ 146 mmol/LCl⁻ 108 mmol/L
  1. 1extra acidose met normale gap
  2. 2zuivere acidose met hoge gap
  3. 3extra metabole alkalose
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
8953SBPDBPmmHgHR 80/min · SI = ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt heeft een hartslag van 80/min en een bloeddruk van 89/53 mmHg. Bepaal de shockindex SI = HR/SBP. Rond af op twee decimalen.

HR 80/minBP 89/53 mmHg
SI =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
laag risicomatig risicohoog risico

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt wordt beoordeeld met de Morse Fall Scale: eerdere val in de afgelopen 3 maanden: nee; secundaire diagnose: nee; loophulpmiddel: krukken, wandelstok of rollator; IV-therapie of zoutslot: nee; looppatroon: normaal, bedrust of rolstoel; mentale toestand: kent eigen grenzen. Gebruik de afkappunten 0–24 laag, 25–44 matig en 45 of meer hoog en klik op het niveau van het valrisico.

  1. 1laag risico
  2. 2matig risico
  3. 3hoog risico
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
154 cmvrouwIBW = ? kg

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Gebruik de formule van Devine om het ideale lichaamsgewicht IBW te bepalen van een vrouw die 154 cm lang is (1 in = 2,54 cm). Rond af op één decimaal.

154 cmvrouw1 in = 2,54 cm
IBW = kg
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 25%1200 mLaminozuren 3,5%1200 mLlipiden 20%100 mL · 2 kcal/mLdextrose 3,4 kcal/gaminozuren 4 kcal/gNPC = ? kcal

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt krijgt gedurende 24 uur 1200 mL parenterale voeding met eindconcentraties van 25% dextrose en 3,5% aminozuren, plus 100 mL 20% lipide-emulsie (2 kcal/mL). Bepaal de niet-eiwitenergie NPC in kcal per dag. Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

1200 mLdextrose 25%aminozuren 3,5%lipiden 100 mL · 2 kcal/mL
NPC = kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVsinusbradycardiejunctioneel ritmeboezemfibrillereneerstegraads AV-blok

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1sinusbradycardie
  2. 2junctioneel ritme
  3. 3boezemfibrilleren
  4. 4eerstegraads AV-blok
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVboezemflutter, 2:1-geleidingtorsades de pointesidioventriculair ritmesupraventriculaire tachycardie (SVT)

Herken het ritme op deze strip in afleiding II. Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1boezemflutter, 2:1-geleiding
  2. 2torsades de pointes
  3. 3idioventriculair ritme
  4. 4supraventriculaire tachycardie (SVT)
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A nurse teaches a patient about storing insulin at home. Which statement shows a need for further teaching?

  1. A“I will keep my spare insulin in the freezer so it lasts longer.”
  2. B“I will keep unopened insulin in the fridge.”
  3. C“I will check the expiry date on the label before I use the vial.”
  4. D“I will not leave my insulin in a hot car.”
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

A patient with major depression has been withdrawn for weeks but is suddenly calm and cheerful and gives away her belongings. What should the nurse suspect?

  1. AA full recovery, so observation can be reduced
  2. BThat she is getting ready for discharge as planned
  3. CA raised risk of suicide, because she may have made a decision
  4. DA side effect of her antidepressant medicine that needs no special action
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

Which practice is safe when transferring a patient from a bed to a stretcher?

  1. ALock the wheels of both the bed and the stretcher before moving the patient
  2. BLeave the stretcher wheels unlocked so it can move with the patient
  3. CHave the patient slide across without help or a slide sheet
  4. DLower the stretcher side rails during transport
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

A woman in late pregnancy is choking and cannot speak or cough. Which technique should the rescuer use?

  1. AChest thrusts
  2. BBack blows only
  3. CAbdominal thrusts
  4. DBlind finger sweeps
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

When blood is drawn from a central venous catheter, why is a small volume of blood usually discarded first, according to policy?

  1. ATo check that the catheter tip is still in the right vein
  2. BTo lower the patient's hemoglobin for a blood transfusion
  3. CTo remove blood clots that form in all central lines
  4. DTo avoid diluting the sample with flush or infusion fluid
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

Een patiënt zonder nierproblemen en met een normaal ECG heeft een kalium van 6,2 mEq/L. Het laboratorium merkt op dat het monster gehemolyseerd was. Wat is de beste interpretatie?

  1. ADirect behandelen met insuline en glucose zonder verdere controles
  2. BDe uitslag kan vals hoog zijn; beoordeel de patiënt en regel een herhaalmonster
  3. CDe patiënt heeft nierfalen
  4. DHet kalium is zeker normaal en vraagt geen opvolging

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: B · Non-opioids such as paracetamol (acetaminophen) or an NSAID

Waarom dit het antwoord is

The WHO ladder starts with non-opioids, adds a weak opioid for moderate pain and a strong opioid for severe pain, with adjuvants at any step. It is still widely taught, although current WHO guidance stresses individual assessment over a strict step-by-step approach.

Antwoord

B · Non-opioids such as paracetamol (acetaminophen) or an NSAID
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: C · Fever increases unmeasured fluid loss through sweating and breathing

Waarom dit het antwoord is

Insensible losses through the skin and lungs are not measured and rise with fever and fast breathing. A balanced chart can therefore hide a real fluid deficit.

Antwoord

C · Fever increases unmeasured fluid loss through sweating and breathing
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: D · Check the patient for injuries before moving them

Waarom dit het antwoord is

After a fall, the patient is assessed first, including airway, breathing, circulation, head injury and possible fractures, before deciding how to move them safely. The fall is then reported and the care plan reviewed.

Antwoord

D · Check the patient for injuries before moving them
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · Verhoogde jugulaire veneuze druk (CVD) en crepitaties over de longen

Waarom dit het antwoord is

Beide typen veroorzaken tachycardie, hypotensie, een koele huid en weinig urine. Bij cardiogene shock veroorzaakt het falende hart veneuze stuwing en longoedeem, zodat grote vochtbolussen het kunnen verergeren.

Antwoord

B · Verhoogde jugulaire veneuze druk (CVD) en crepitaties over de longen
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 25,1 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|51 − 40| = 11 mmHg → 1,1 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 1·1,1 = 25,1 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 25,1 mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: zuivere acidose met hoge gap

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Anion gap

AG = 146 − (108 + 16) = 22

Deltaratio

(22 − 12)/(24 − 16) = 1,25
zuivere acidose met hoge gap

Antwoord

zuivere acidose met hoge gap
7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: SI = 0,9

Bloeddrukwaarden: polsdruk PP = SBP − DBP. Gemiddelde arteriële druk MAP ≈ (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3, een schatting die ervan uitgaat dat het hart bij een normale hartfrequentie ongeveer twee derde van elke slag in diastole is (minder nauwkeurig bij een snelle hartfrequentie); een MAP van minstens ongeveer 65 mmHg is een gangbaar streefdoel voor orgaanperfusie. De shockindex SI = hartfrequentie/SBP is normaal ongeveer 0,5–0,7; een waarde boven ongeveer 1 is een waarschuwingsteken voor shock.

Shockindex

SI = 80/89 = 0,8989 ≈ 0,9

Antwoord

SI = 0,9

Boven de gebruikelijke 0,5–0,7.

8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: laag risico

Morse Fall Scale: zes items. Eerdere val: nee 0, ja 25. Secundaire diagnose: nee 0, ja 15. Loophulpmiddel: geen, bedrust of hulp van een verpleegkundige 0; krukken, wandelstok of rollator 15; zich vasthouden aan meubels 30. IV-therapie of zoutslot: nee 0, ja 20. Looppatroon: normaal, bedrust of rolstoel 0; zwak 10; gestoord 20. Mentale toestand: kent eigen grenzen 0; overschat of vergeet grenzen 15. Het totaal loopt van 0 tot 125. De risicogrenzen verschillen per ziekenhuis; een gebruikelijke indeling is 0–24 laag, 25–44 matig en 45 of meer hoog.

Score elk item

eerdere val in de afgelopen 3 maanden: nee → 0
secundaire diagnose: nee → 0
loophulpmiddel: krukken, wandelstok of rollator → 15
IV-therapie of zoutslot: nee → 0
looppatroon: normaal, bedrust of rolstoel → 0
mentale toestand: kent eigen grenzen → 0

Optellen

Totaal Morse = 0 + 0 + 15 + 0 + 0 + 0 = 15

Risiconiveau

15 → laag risico

Antwoord

laag risico
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: IBW = 46,9 kg

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Lengte in inches

154 cm/2,54 = 60,63 in

Ideaal lichaamsgewicht (Devine)

IBW = 45,5 + 2,3·(60,63 − 60) = 46,95 ≈ 46,9 kg

Antwoord

IBW = 46,9 kg
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: NPC = 1220 kcal/dag

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Gram dextrose en aminozuren

dextrose: 25·1200/100 = 300 g
aminozuren: 3,5·1200/100 = 42 g

Kilocalorieën per component

dextrose: 300·3,4 = 1020 kcal
aminozuren: 42·4 = 168 kcal
lipiden: 100·2 = 200 kcal

Niet-eiwitenergie

NPC = 1020 + 200 = 1220 kcal/dag

Antwoord

NPC = 1220 kcal/dag
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: junctioneel ritme

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 26 kleine hokjes, 1500 ÷ 26 ≈ 58 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,04 s.
3. P-toppen: geen zichtbaar.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

junctioneel ritme

Antwoord

junctioneel ritme
12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: torsades de pointes

Meer ventriculaire ritmes: torsades de pointes is een polymorfe ventriculaire tachycardie, meestal 150–250/min, waarbij de brede complexen in hoogte veranderen en om de basislijn draaien, enkele slagen omhoog en dan omlaag. Studieboeken koppelen het aan een verlengd QT-interval, en magnesiumsulfaat is het middel dat de reanimatierichtlijnen ervoor noemen. Een idioventriculair ritme is een ventriculair ontsnappingsritme: regelmatig, breed QRS (0,12 s of meer), geen P-toppen, met 20–40/min (een versneld idioventriculair ritme loopt op 40–100/min). Monomorfe VT heeft identieke brede complexen bij meer dan 100/min. VF is chaotisch, zonder enig zich herhalend complex.

Vijf stappen

1. Frequentie: zeer snel, de complexen liggen ongeveer 6 kleine hokjes uit elkaar (ongeveer 250 per minuut).
2. Ritme: snel en grofweg regelmatig, maar de hoogte en richting van de complexen veranderen in een zich herhalend spoelpatroon.
3. P-toppen: geen herkenbaar.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: breed en polymorf; de complexen draaien om de basislijn, enkele slagen omhoog en dan omlaag.

Interpretatie

torsades de pointes

Antwoord

torsades de pointes

Torsades de pointes is een polymorfe VT die samenhangt met een verlengd QT-interval. Dit is alleen herkenningsoefening.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: A · “I will keep my spare insulin in the freezer so it lasts longer.”

Waarom dit het antwoord is

Freezing damages insulin, and frozen insulin should not be used. Unopened insulin is kept in the fridge, and heat and expired products are avoided.

Antwoord

A · “I will keep my spare insulin in the freezer so it lasts longer.”
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: C · A raised risk of suicide, because she may have made a decision

Waarom dit het antwoord is

A sudden lift in mood with giving away belongings can mean the patient has decided to end her life. The nurse asks directly about suicidal thoughts and keeps her safe.

Antwoord

C · A raised risk of suicide, because she may have made a decision
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · Lock the wheels of both the bed and the stretcher before moving the patient

Waarom dit het antwoord is

Both surfaces are locked and at the same height before the transfer, a slide sheet is used and enough staff help. Side rails are raised on the stretcher during transport.

Antwoord

A · Lock the wheels of both the bed and the stretcher before moving the patient
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · Chest thrusts

Waarom dit het antwoord is

For people in late pregnancy or who are very obese, chest thrusts replace abdominal thrusts because the rescuer cannot get around the abdomen effectively. Blind finger sweeps can push the object deeper.

Antwoord

A · Chest thrusts
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: D · To avoid diluting the sample with flush or infusion fluid

Waarom dit het antwoord is

Central lines contain flush solution or infused fluids, which can dilute the sample or add glucose, heparin or electrolytes. Infusions are paused and an initial volume is discarded (or reinfused per policy) before the sample is drawn; then the line is flushed.

Antwoord

D · To avoid diluting the sample with flush or infusion fluid
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: B · De uitslag kan vals hoog zijn; beoordeel de patiënt en regel een herhaalmonster

Waarom dit het antwoord is

Rode bloedcellen zijn rijk aan kalium. Wanneer ze in de buis kapotgaan (door een strakke stuwband, vuist ballen of een dunne naald), lekt kalium eruit en is de uitslag vals hoog. De verpleegkundige beoordeelt de patiënt toch en herhaalt de test, omdat echte hyperkaliëmie niet gemist mag worden.Gecontroleerd met: Potassium Blood Test · MedlinePlus (NIH) (2024)

Antwoord

B · De uitslag kan vals hoog zijn; beoordeel de patiënt en regel een herhaalmonster

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals