Basisverpleegkunde en klinische praktijk: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 18 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van arteriële bloedgassen

Normaalwaarden
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Respiratoir: PaCO₂ tegengesteld aan pH; Metabool: HCO₃⁻ gelijk aan pH
Formule van Winter
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Metabole alkalose
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Anion gap
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Voor albumine gecorrigeerde gap
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Deltaratio
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
P/F-ratio
PaO₂/FiO₂
Alveolaire gasvergelijking
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Serumosmolaliteit
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Methode

  1. Lees de pH af: onder 7,35 is acidose, boven 7,45 alkalose.
  2. Zoek de waarde die dit verklaart: PaCO₂ die tegengesteld aan de pH beweegt is respiratoir, HCO₃⁻ die met de pH meebeweegt is metabool.
  3. Kijk naar de andere waarde: normaal betekent ongecompenseerd, afwijkend in de compenserende richting betekent gedeeltelijke compensatie, en een normale pH met beide waarden afwijkend betekent volledige compensatie.
  4. Vergelijk bij een metabole acidose de PaCO₂ met de formule van Winter, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, en bereken de anion gap Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Controleer een hoge anion gap met de deltaratio en, bij laag albumine, met de gecorrigeerde gap.

Klinische beoordelingsscores

Glasgow Coma Scale
GCS = E (1–4) + V (1–5) + M (1–6) = 3–15
Apgar
5 tekens × 0–2 = 0–10; 7–10 stelt gerust, 4–6 matig afwijkend, 0–3 laag
Bradenschaal
5 × (1–4) + 1 × (1–3) = 6–23; ≤ 18 risico
Morse Fall Scale
vallen 25, diagnose 15, hulpmiddel 15/30, IV 20, looppatroon 10/20, mentale toestand 15
NEWS2-risico
0–4 laag; enkele 3 laag-matig; 5–6 matig; ≥ 7 hoog
Gemiddelde arteriële druk
MAP = (SBP + 2·DBP)/3 = DBP + PP/3
Polsdruk en shockindex
PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP
Body mass index
BMI = kg/m² = 703·lb/in²

Methode

  1. Zoek het scoreformulier dat de vraag gebruikt en het bereik ervan (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
  2. Scoor elk item afzonderlijk en koppel de beschrijving aan het niveau.
  3. Tel de itemscores op en controleer of het totaal binnen het bereik ligt.
  4. Pas de afkappunten toe: kijk bij NEWS2 ook of één enkele parameter 3 scoort.
  5. Gebruik voor afgeleide waarden MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP en BMI = kg/m².

Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Dagvolume
mL = kcal / (kcal/mL)
Continue voeding
mL/h = dagvolume / uren voeding
Bolusvoeding
mL per voeding = dagvolume / aantal voedingen
Geleverde energie en eiwit
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Vrij water
mL = voedingsvolume × waterfractie
Ideaal lichaamsgewicht (Devine)
mannen 50 + 2,3 × (in − 60); vrouwen 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Body mass index
BMI = kg/m²
Parenterale voeding
dextrose 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g, lipiden 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Stikstof
g N = g eiwit / 6,25
Glucose-infusiesnelheid
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Methode

  1. Schrijf op wat gevraagd wordt: een pompsnelheid, een volume, kilocalorieën, gram eiwit of water.
  2. Zet energie om in volume met mL = kcal/(kcal/mL) en volume in eiwit met liters × g/L.
  3. Deel voor een snelheid door de uren dat de voeding echt loopt, of voor een bolus door het aantal voedingen.
  4. Vermenigvuldig voor de behoeften kcal/kg of g/kg met het gewicht dat de regel noemt; bepaal het ideale lichaamsgewicht met Devine: 50 of 45,5 + 2,3 × (inches − 60).
  5. Bepaal bij parenterale voeding de gram als % × mL/100 en gebruik dan 3,4 kcal/g voor dextrose, 4 kcal/g voor aminozuren en de vermelde kcal/mL voor lipiden.

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

Prioriteren en delegeren

Methode

  1. Vraag je af wat de patiënt het snelst schaadt als er niets wordt gedaan.
  2. Pas ABC toe (C-A-B bij een hartstilstand) en daarna Maslow: fysiologische behoeften vóór veiligheid, veiligheid vóór psychologische behoeften.
  3. Vergelijk de opties: acuut vóór chronisch, instabiel vóór stabiel, onverwacht vóór verwacht, systemisch vóór lokaal, en toets elke bevinding aan de uitgangswaarde van de patiënt.
  4. Beoordeel voordat je handelt, tenzij het een noodgeval is; kies dan de stap waarvan de andere afhangen.
  5. Controleer bij delegeren de vijf juiste punten: taak, omstandigheid, persoon, aanwijzingen en toezicht. Beoordeling, voorlichting en evaluatie blijven bij de verpleegkundige (RN).

Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Methode

  1. Begin bij elke patiënt met standaardmaatregelen: handhygiëne, persoonlijke beschermingsmiddelen voor de te verwachten blootstelling en veilig omgaan met scherpe voorwerpen.
  2. Voeg maatregelen toe op basis van de overdrachtsroute: contact (schort, handschoenen), druppel (chirurgisch mondmasker), lucht (N95, kamer met onderdruk).
  3. Houd steriele items steriel: bij twijfel is het niet steriel; vervang, nooit afvegen.
  4. Voorkom schade in de omgeving: valpreventie, fixatie alleen als laatste redmiddel, RACE en PASS bij brand.
  5. Controleer de juiste punten bij medicatietoediening, twee identificatiekenmerken en extra waarborgen voor hoogrisicomedicatie; meld fouten en bijna-incidenten.

Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Methode

  1. Vergelijk de waarde met het eigen referentiebereik van het laboratorium en daarna met de uitgangswaarde en het verloop van de patiënt.
  2. Controleer het monster: hemolyse, vertraging of bloed afgenomen vlak bij een infuus kan valse uitslagen geven.
  3. Koppel de waarde aan de typische verschijnselen en aan de geneesmiddelen en aandoeningen die haar veroorzaken.
  4. Zoek naar interacties: laag kalium of magnesium vergroot de kans op digoxinevergiftiging; uitdroging verhoogt lithium.
  5. Handel voor de patiënt: beoordeel, houd een geneesmiddel achter als de spiegel onveilig is, herhaal kritieke waarden terug en informeer de voorschrijver.

2Oefenopgaven

1.BasisverpleegkundeGemiddeld

Waar moet een opvangzak van een urinekatheter worden gehouden?

  1. AOp de vloer naast het bed
  2. BOp de buik van de patiënt
  3. COnder het niveau van de blaas, niet op de vloer
  4. DBoven het niveau van de blaas
2.BasisverpleegkundeMoeilijk

Een jonge patiënt met diabetes type 1 heeft een diepe, snelle ademhaling, een fruitige adem, braakt en heeft tekenen van uitdroging. Waaraan moet je denken?

  1. AEen gewone virale maaginfectie
  2. BHypoglykemie
  3. CDiabetische ketoacidose
  4. DHyperventilatie door angst
3.Klinische verpleegkundeGemiddeld

A patient taking a statin reports unexplained muscle pain and weakness. What should the nurse do?

  1. AAdvise more vigorous exercise to work through it
  2. BReport it, as statins can cause muscle damage
  3. CReassure them that this is a sign the drug is working
  4. DTell them to double the dose
4.Klinische verpleegkundeMoeilijk

Een patiënt met een acute maag-darmbloeding heeft een hartfrequentie van 120/min en een bloeddruk van 90/60 mmHg. Wat heeft na het inroepen van hulp verpleegkundige prioriteit?

  1. ADe patiënt aanmoedigen alleen naar de badkamer te lopen
  2. BWachten met handelen tot de kleur van de ontlasting is gecontroleerd
  3. CEen grote maaltijd geven om energie aan te vullen
  4. DEen iv-toegang met grote diameter zorgen en vocht- of bloedsuppletie voorbereiden
5.Interpretatie van arteriële bloedgassenGemiddeld

Een oefengas toont PaCO₂ 22 mmHg (2,9 kPa). Gebruik de regel dat bij chronische respiratoire alkalose daalt HCO₃⁻ met 5 mmol/L voor elke 10 mmHg die PaCO₂ onder 40 ligt, uitgaand van een HCO₃⁻ van 24 mmol/L, om de verwachte HCO₃⁻ te vinden.

PaCO₂ 22 mmHg (2,9 kPa)uitgangswaarde: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassenMoeilijk

Een oefengas toont een metabole alkalose met HCO₃⁻ 32 mmol/L. Gebruik verwachte PaCO₂ = 0,7·HCO₃⁻ + 21 om de verwachte PaCO₂ te vinden.

HCO₃⁻ 32 mmol/L
PaCO₂ = mmHg
7.Klinische beoordelingsscoresGemiddeld
S? / 4+M? / 4+A? / 4+Mob? / 4+N? / 4+F? / 3Σ?

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt wordt beoordeeld met de Bradenschaal: sensorische waarneming: geen beperking; vochtigheid: zelden vochtig; activiteit: bedlegerig; mobiliteit: zeer beperkt; voeding: zeer slecht; wrijving en schuifkrachten: probleem. Bepaal het totaal van de Bradenschaal B.

6–23
B =
8.Klinische beoordelingsscoresMoeilijk
laag risicomatig risicohoog risico

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een oefenpatiënt wordt beoordeeld met de Morse Fall Scale: eerdere val in de afgelopen 3 maanden: nee; secundaire diagnose: nee; loophulpmiddel: geen, bedrust of verpleegkundige helpt; IV-therapie of zoutslot: nee; looppatroon: zwak; mentale toestand: kent eigen grenzen. Gebruik de afkappunten 0–24 laag, 25–44 matig en 45 of meer hoog en klik op het niveau van het valrisico.

  1. 1laag risico
  2. 2matig risico
  3. 3hoog risico
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingGemiddeld
1,5 kcal/mL76% vrij water50 mL/helke 6 h56 kg · 35 mL/kg/dag20 h/dagV = ? mL

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 56 kg heeft een vochtdoel van 35 mL/kg/dag en krijgt alle vocht via een voedingssonde. De voeding bestaat voor 76% uit vrij water en loopt met 50 mL/h gedurende 20 uur per dag. De rest van het vocht wordt gegeven als waterspoelingen elke 6 uur. Welk volume V heeft elke spoeling? Rond af op het dichtstbijzijnde gehele getal.

56 kg35 mL/kg/dag76%50 mL/h · 20 helke 6 h
V = mL
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voedingMoeilijk
24 hdextrose 20%1000 mLaminozuren 4,25%1000 mL79 kg24 hGIR = ? mg/kg/min

Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een volwassene van 79 kg krijgt 1000 mL parenterale voeding met 20% dextrose, toegediend over 24 uur. Bepaal de glucose-infusiesnelheid GIR in mg/kg/min. Rond af op twee decimalen.

79 kg1000 mLdextrose 20%24 h
GIR = mg/kg/min
11.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet het QT-interval en het R–R-interval op deze regelmatige strip in afleiding II en bereken daarna de voor de frequentie gecorrigeerde waarde (QTc) met de formule van Bazett QTc = QT/√RR (beide in seconden). Geef het antwoord in seconden met drie decimalen.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QTc = s
12.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. Meet het P–P-interval en bepaal de gevraagde waarde (atriale frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
atriale frequentie = bpm
13.Prioriteren en delegerenGemiddeld

A swimmer is found unresponsive after diving into shallow water. Which method should the nurse use to open the airway?

  1. ARaising the chin while bending the neck forward
  2. BTurning the head to the side to drain water
  3. CJaw thrust, keeping the head and neck in line
  4. DHead-tilt, chin-lift with full neck extension
14.Prioriteren en delegerenMoeilijk

After a cervical spinal cord injury, a patient has a blood pressure of 80/50 mmHg, a heart rate of 48/min and warm, dry skin. What is most likely?

  1. ASeptic shock
  2. BCardiac tamponade
  3. CHypovolemic shock
  4. DNeurogenic shock
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheidGemiddeld

Welke bewering over het gebruik van fysieke fixatiemiddelen is juist?

  1. AAlternatieven komen eerst en er is een tijdelijk geldend voorschrift nodig
  2. BFixatie mag worden toegepast wanneer de afdeling te weinig verpleegkundigen heeft
  3. CVaste voorschriften voor fixatie “zo nodig” zijn goede praktijk
  4. DFixatie wordt één keer aan het einde van elke dienst gecontroleerd
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheidMoeilijk

Which position is especially dangerous for a patient in physical restraints?

  1. ASitting upright in bed
  2. BLying face down (prone)
  3. CLying on the side
  4. DLying on the back with the head raised
17.Laboratoriumwaarden en elektrolytenGemiddeld

Wanneer moet een patiënt met chronische nierziekte een fosfaatbinder zoals calciumacetaat of sevelameer innemen?

  1. ABij de maaltijden
  2. BSlechts eenmaal per week
  3. CAlleen wanneer de patiënt zich ziek voelt
  4. DVoor het slapengaan op een lege maag
18.Laboratoriumwaarden en elektrolytenMoeilijk

Two weeks after a sore throat, a child develops dark (cola-colored) urine, puffy eyes and high blood pressure. Urinalysis shows red cell casts and protein. Which condition is most likely?

  1. APrerenal acute kidney injury
  2. BPost-streptococcal glomerulonephritis
  3. CLower urinary tract infection (cystitis)
  4. DKidney stone in the ureter

3Oplossingen

1.Basisverpleegkunde

Antwoord: C · Onder het niveau van de blaas, niet op de vloer

Waarom dit het antwoord is

De zak onder blaasniveau houden laat de urine door de zwaartekracht aflopen en voorkomt terugstroming. Hem van de vloer houden vermindert besmetting en infectierisico.

Antwoord

C · Onder het niveau van de blaas, niet op de vloer
2.Basisverpleegkunde

Antwoord: C · Diabetische ketoacidose

Waarom dit het antwoord is

Zonder genoeg insuline ontstaan bij de vetafbraak ketonen, wat metabole acidose veroorzaakt. Diepe ademhaling (Kussmaul), een ketonadem, een hoge glucose en uitdroging zijn typisch. Het is een spoedgeval.

Antwoord

C · Diabetische ketoacidose
3.Klinische verpleegkunde

Antwoord: B · Report it, as statins can cause muscle damage

Waarom dit het antwoord is

Statins can cause myopathy and, rarely, rhabdomyolysis. Unexplained muscle symptoms should be reported so creatine kinase can be checked and the drug reviewed.

Antwoord

B · Report it, as statins can cause muscle damage
4.Klinische verpleegkunde

Antwoord: D · Een iv-toegang met grote diameter zorgen en vocht- of bloedsuppletie voorbereiden

Waarom dit het antwoord is

Tachycardie en hypotensie wijzen op aanzienlijk bloedverlies. ABCDE-beoordeling, iv-toegang met grote diameter, bloedafname inclusief kruisproef en resuscitatie komen eerst, gevolgd door endoscopie.

Antwoord

D · Een iv-toegang met grote diameter zorgen en vocht- of bloedsuppletie voorbereiden
5.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: HCO₃⁻ = 15 mmol/L

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verandering in PaCO₂

|22 − 40| = 18 mmHg → 1,8 × 10 mmHg

Verwachte HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 − 5·1,8 = 15 mmol/L

Antwoord

HCO₃⁻ = 15 mmol/L
6.Interpretatie van arteriële bloedgassen

Antwoord: PaCO₂ = 43,4 mmHg

Verwachte compensatie: bij een metabole acidose voorspelt de formule van Winter PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; een gemeten waarde boven dat bereik wijst op een bijkomende respiratoire acidose, eronder op een bijkomende respiratoire alkalose. De aniongap AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), normaal ongeveer 8–12 mmol/L, onderscheidt een metabole acidose met verhoogde gap van een met normale gap; een laag albumine maskeert een verhoogde gap (tel 2,5 op per g/dL dat het albumine onder 4,0 ligt). Een deltaratio (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) tussen ongeveer 0,8 en 2 past bij een zuivere acidose met verhoogde gap (sommige boeken gebruiken 1 in plaats van 0,8), een lagere waarde bij een bijkomende acidose met normale gap, en een waarde boven 2 bij een bijkomende metabole alkalose.

Verwachte PaCO₂

0,7·32 + 21 = 43,4 mmHg

Antwoord

PaCO₂ = 43,4 mmHg

De stijging heeft een grens: PaCO₂ komt door compensatie alleen zelden boven ongeveer 55 mmHg.

7.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: B = 13

Bradenschaal: zes subschalen voor het risico op decubitus. Sensorische waarneming, vochtigheid, activiteit, mobiliteit en voeding scoren 1 tot 4, van het slechtste niveau (1) tot geen probleem (4); wrijving en schuifkrachten scoren 1 tot 3. Het totaal loopt van 6 tot 23 en een lager totaal betekent een hoger risico. Gebruikelijke indelingen: 19–23 geen risico, 15–18 licht risico, 13–14 matig risico, 10–12 hoog risico en 9 of lager zeer hoog risico.

Score elke subschaal

sensorische waarneming: geen beperking → 4
vochtigheid: zelden vochtig → 4
activiteit: bedlegerig → 1
mobiliteit: zeer beperkt → 2
voeding: zeer slecht → 1
wrijving en schuifkrachten: probleem → 1

Optellen

Totaal Braden = 4 + 4 + 1 + 2 + 1 + 1 = 13

Antwoord

B = 13
8.Klinische beoordelingsscores

Antwoord: laag risico

Morse Fall Scale: zes items. Eerdere val: nee 0, ja 25. Secundaire diagnose: nee 0, ja 15. Loophulpmiddel: geen, bedrust of hulp van een verpleegkundige 0; krukken, wandelstok of rollator 15; zich vasthouden aan meubels 30. IV-therapie of zoutslot: nee 0, ja 20. Looppatroon: normaal, bedrust of rolstoel 0; zwak 10; gestoord 20. Mentale toestand: kent eigen grenzen 0; overschat of vergeet grenzen 15. Het totaal loopt van 0 tot 125. De risicogrenzen verschillen per ziekenhuis; een gebruikelijke indeling is 0–24 laag, 25–44 matig en 45 of meer hoog.

Score elk item

eerdere val in de afgelopen 3 maanden: nee → 0
secundaire diagnose: nee → 0
loophulpmiddel: geen, bedrust of verpleegkundige helpt → 0
IV-therapie of zoutslot: nee → 0
looppatroon: zwak → 10
mentale toestand: kent eigen grenzen → 0

Optellen

Totaal Morse = 0 + 0 + 0 + 0 + 10 + 0 = 10

Risiconiveau

10 → laag risico

Antwoord

laag risico
9.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: V = 300 mL

Behoeften en vrij water: de energiebehoefte wordt vaak geschat als kcal/kg/dag × gewicht en de eiwitbehoefte als g/kg/dag × gewicht. Een voeding is maar gedeeltelijk water, dus het vrije water = volume × waterfractie; waterspoelingen vormen de rest van het dagelijkse vochtdoel. Ideaal lichaamsgewicht (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg voor elke inch boven 5 voet (60 in) bij mannen en 45,5 kg + 2,3 kg per inch boven 60 in bij vrouwen; 1 in = 2,54 cm. De formule is bedoeld voor volwassenen van minstens 152,4 cm (5 ft) lang. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Vochtdoel

35·56 = 1960 mL/dag

Vrij water uit de voeding

50·20 = 1000 mL
1000·0,76 = 760 mL

Nog benodigd water

1960 − 760 = 1200 mL/dag

Volume per spoeling

24/6 = 4 spoelingen
V = 1200/4 = 300 mL

Antwoord

V = 300 mL
10.Berekeningen bij enterale en parenterale voeding

Antwoord: GIR = 1,76 mg/kg/min

Parenterale voeding: glucose levert 3,4 kcal/g, aminozuren 4 kcal/g en vetemulsie de opgegeven kcal/mL (2 kcal/mL voor 20%, 1,1 kcal/mL voor 10%). Gram = % × mL/100. Niet-eiwitkcal (NPC) = kcal uit glucose + vet; stikstof = eiwit/6,25. De glucose-infusiesnelheid (GIR) in mg/kg/min = mg glucose/(kg × minuten). De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.

Dextrose in de zak

20·1000/100 = 200 g = 200 000 mg

Minuten infuus

24·60 = 1440 min

Glucose-infusiesnelheid

GIR = 200 000/(79·1440) = 1,758 ≈ 1,76 mg/kg/min

Antwoord

GIR = 1,76 mg/kg/min
11.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QTc = 0,429 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

QT = 10,5 × 0,04 = 0,42 s
RR = 24 × 0,04 = 0,96 s

Formule van Bazett

QTc = 0,42/√0,96 = 0,42/0,9798 = 0,429 s

Antwoord

QTc = 0,429 s

Binnen de gebruikelijke grenzen (ongeveer 0,45 s voor mannen, 0,46 s voor vrouwen). (429 ms)

12.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: atriale frequentie = 65 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 23 kleine hokjes = 0,92 s → 1500 ÷ 23 = 65,22 ≈ 65 per minuut

Ventriculaire frequentie

4 QRS-complexen in 6 s × 10 = 40 per minuut

Antwoord

atriale frequentie = 65 bpm

Antwoord

atriale frequentie = 65 bpm

Tweedegraads type I (Wenckebach): 3 P-toppen op elke 2 QRS-complexen.

13.Prioriteren en delegeren

Antwoord: C · Jaw thrust, keeping the head and neck in line

Waarom dit het antwoord is

A diving injury may damage the cervical spine. A jaw thrust opens the airway with little neck movement; if it fails, the airway still takes priority.

Antwoord

C · Jaw thrust, keeping the head and neck in line
14.Prioriteren en delegeren

Antwoord: D · Neurogenic shock

Waarom dit het antwoord is

Neurogenic shock follows loss of sympathetic tone, causing vasodilation, hypotension and bradycardia with warm skin. Hypovolemic shock usually causes a fast pulse and cool, clammy skin.

Antwoord

D · Neurogenic shock
15.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: A · Alternatieven komen eerst en er is een tijdelijk geldend voorschrift nodig

Waarom dit het antwoord is

Fixatie wordt alleen toegepast wanneer andere maatregelen hebben gefaald en de patiënt of anderen gevaar lopen. Er is een voorschrift nodig dat in tijd beperkt is en regelmatig wordt herzien, voorschriften “zo nodig” zijn niet toegestaan, en de patiënt wordt vaak gecontroleerd.

Antwoord

A · Alternatieven komen eerst en er is een tijdelijk geldend voorschrift nodig
16.Infectiepreventie en patiëntveiligheid

Antwoord: B · Lying face down (prone)

Waarom dit het antwoord is

Restraining a person face down can restrict breathing and has caused deaths from positional asphyxia. Restrained patients are positioned to protect the airway and are watched closely.

Antwoord

B · Lying face down (prone)
17.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: A · Bij de maaltijden

Waarom dit het antwoord is

Fosfaatbinders werken in de darm door fosfaat uit voedsel te binden, dus ze worden bij de maaltijden ingenomen. Tussen de maaltijden ingenomen hebben ze weinig effect.

Antwoord

A · Bij de maaltijden
18.Laboratoriumwaarden en elektrolyten

Antwoord: B · Post-streptococcal glomerulonephritis

Waarom dit het antwoord is

Red cell casts show bleeding from the glomeruli, which is typical of glomerulonephritis. After a streptococcal infection, immune complexes inflame the glomeruli, causing hematuria, proteinuria, edema and hypertension. Cystitis and stones do not cause red cell casts.Gecontroleerd met: Strep A Test · MedlinePlus (NIH) (2024)

Antwoord

B · Post-streptococcal glomerulonephritis

ExamProblems · examproblems.com/courses/nursing-fundamentals